รักผมหน่อย(อ่อยแล้วนะ)

    ตอนที่6...กุหลาบสื่อรัก

    โฟม Say…

        อยู่ๆก็มีเด็กบ้าที่ไหนไม่รู้เดินมาบอกชอบผมถึงหน้าพี่จะหวานแต่สาบานพี่เป็๞ผู้ชายนะครับ ผมไม่ชอบความวุ่นวายในมหาลัยไม่ชอบที่จะอยู่ในหัวข้อที่ต้องโดนพูดถึงผมเลยเลือกที่จะใช้ชีวิตเรียบๆเงียบๆมาตลอดผมไม่ชอบฟังเสียงคนนินทากันเลยเลือกที่จะใส่หูฟังไว้ตลอดถึงแม้บางครั้งผมจะไม่ได้เปิดอะไรฟังเลยก็ตาม

    "มึงเอาไงเนี่ยไอ้คุณโฟม"สายลมถามผมหลังจากที่มีรุ่นน้องปี1 เดินมาบอกชอบผม
    "เอาไงห่าไรละ กูว่าน้องแม่งเมาไม่สางรึไม่ก็น้องมึงคบเพื่อนไม่เต็มปะวะ"
    "ไม่เต็มเชี้ยไรล่ะ กูว่าหน้ามันหล่อเอาเ๹ื่๪๫อยู่นะ"เออครับ ผมยอมรับว่ามันหน้าตาดี
    "กูว่าอีกไม่นานเพื่อนกูมีผัวแน่ๆ"ไอ้ชินปากมึงนี่สาบานว่าถ้าไม่ใช่เพื่อนถอดรองเท้าเขวี้ยงหัวแม่งเลย
    "ผัวพ่องมึงเหอะ" ผัวเผลอไรล่ะ หงุดหงิดดิครับ
    "ทำไมว่ะน้องแม่งก็หล่อดีนะ ขวัญใจสาวๆและชาวเทยเลยนะมึงได้ผัวฮอตเลยนะเว้ย"
    "พอๆๆๆ ถ้าพวกมึงไม่เลิกพูดกูจะถีบละนะ"
    "เออๆๆๆเลิกก็เลิกแค่นี้ต้องเกรี้ยวกราดนะครับ"
    สายลมพูดแบบนั้นแต่สายตามันล้อเลียนชัดๆ
         นับ๻ั้๫แ๻่วันนั้นผมไม่เคยไปกินข้าวที่โรงอาหารอีกเลยไม่ได้กลัวมันนะครับ แต่ผมไม่อยากดังเพราะน้องมันก็ดูท่าว่าจะเป็๞ที่จับจ้องอยู่มากเหมือนกัน ผมใช้เวลาอยู่แต่คณะไม่ปรากฏตัวที่ไหนทั้งนั้นแต่ก็ยังไม่พ้น.....

    "พี่โฟม" มันตามผมมา๻ั้๫แ๻่ตอนไหนก็ไม่รู้รู้ตัวอีกทีก็ถึงที่จอดรถผมแล้ว แล้วดูสิ่งที่มันพูดแต่ละคำ ' ผมจะจีบพี่ '  ไอ้ห่านี่ทำผมปวดสมองไปหมดละนี่ฟ้าเล่นตลกอะไรกับผมครับ ไอ้ที่มันเอาหน้าเข้ามาใกล้ผมจนแทบจะจูบเนี่ยผมละอยากจะ......ฮึ้ย!!!!ทำไมหน้าต้องร้อนด้วยนะ สงสัยอากาศจะร้อนครับไอ้ที่หน้าผมแดงๆร้อนๆเนี่ยไม่เกี่ยวกับมันหรอกนะครับอย่าเข้าใจผิด

     

    คณะนิเทศศาสตร์....

    "พี่โฟม"เสียงไม่คุ้นใครเรียกผม

    "ครับ"ผมหันไปตามเสียงเรียก

     "มีคนให้ฝากมาให้พี่อะ"เป็๲รุ่นน้องปี 1 ในคณะผมครับ มันถือกุหลาบสีขาวยื่นให้ผม

    "ใคร"ผมรับมาแบบงงๆ

     "ไม่รู้ดิพี่ รู้แต่ว่า....หล่อค่ะ" น้องมันยิ้มแล้วเดินหนีผมไป 

          ให้ผมเดานะมีอยู่คนเดียว องศาแน่ๆ โอ๊ย...ชีวิตแสนสงบของผมผมรู้สึกเหมือนจะเห็นความไม่สงบอยู่อีกไม่ไกล

     "ฮั่นแน่!!!!ดอกกกกไม้สวยยยยฮ่าๆๆๆๆ" สายลมเอ้ยยยยมึงไม่ได้สนใจเลยว่ากูจะสนุกมั้ย

     "เอาปะล่ะกูให้"ผมยื่นดอกไม้ใส่หน้ามัน

    "อย่าทำอย่างน้านคนให้เสียจาย"ดูๆๆแม่งอยากจะโบกสักคนละทีไอชินก็เป็๲ไปกับไอลม

     

          ๻ั้๹แ๻่วันนั้นที่ลานจอดรถผมไม่เคยเจอหน้ามันอีกเลยครับ แต่จะมีคนในคณะผมถือดอกกุหลาบสีขาวโผลมาให้ผมทุกวัน นี่ก็หลายวันมาแล้วครับ นี่มันจะทำอะไรของมันวะผมก็หงุดหงิดล่ะครับถ้ามันเป็๲แบบนี้ทุกวันผมคงตกเป็๲เป้าสายตาของคนทั้งคณะแน่ๆ อย่างเช่นวันนี้.....

     

    "โฟม"เสียงคุ้นๆ ออเพื่อนห้องเดียวกับผมเองครับ

     " มีไรวะมึง" ผมหันไปตามเสียงเรียกเหมือนเดิม

     "มีคนฝากไอนี่มาให้มึงว่ะ"

    "มึงรู้จักมันหรอไอ้คนที่ฝากมึงมาเนี่ย" 

     "ป่าวว่ะไม่รู้จักอะ กูกำลังจะเดินเข้าคณะอยู่ๆก็มีไอเด็กหน้าหล่อๆมาเรียกกูถามว่ากูรู้จักมึงมั้ย แล้วมันก็ฝากมาให้มึงอ่ะ" 

          นั่นไงความวุ่นวายบังเกิดกับชีวิตผมละครับ ถ้ามันฝากทุกคนแบบนี้ทุกวันทั้งคณะรู้ทุกคนแน่ๆแต่ก็เถอะครับสัปดาห์หน้าก็รับน้องละมันคงไม่ว่างมาทำไรบ้าบอๆแบบนี้