เสี่ยวฮวาฮวา กลายเป็นท่านหญิงรองแล้วอย่างไร เนื้อแท้ข้างในของนางก็ยังเป็นลูกวัวตัวน้อย

ตัวเหลวไหลประจำเมืองสุยโจว คนที่ทำให้หัวใจอดีตแม่ทัพหนุ่มที่ทั้งรูปงามและเย็นชา หัวใจหลอมละลาย 

ด้วยความฉลาดเฉลียวและซุกซนของนาง แม้อดีตของนางนั้นต่ำต้อย ไม่คู่ควรกับผู้สูงส่งแม้แต่น้อย

แล้วใครจะทำไม!!

ในหนังสีอพื้นฐานปรัชญาของท่านผู้เฒ่าเผย ปราญช์เลื่องชื่อของแผ่นดินกล่าวไว้ว่า

อดีตเหมือนควันจากกองไฟ อนาคตคือเนื้อย่างที่รอสุกอยู่เหนือกองไฟนั่น!!

ปรัชญาแห่งอาหารก็คือ ปรัชญาการดำเนินชีวิต นางนับถือท่านผู้เฒ่ายิ่งนัก 

อดีตที่บัดซบเหล่านั้นก็เหมือนควันจากกองไฟจริงแท้ไม่ต้องสงสัย

แต่อนาคตข้างหน้าของนางนั้นคือเนื้อสุก ๆ หอม ๆ ชิ้นใหญ่ ๆ  

รวย รวย รวย ปณิธานอันแรงกล้าที่มีเงินและทองวางอยู่ตรงหน้า

ลูกวัวตัวน้อยวิ่งตามไม้ล่อที่แขวนเงินแขวนทองอยู่ข้างหน้า มุ่งมั่นที่จะทำการค้าให้ดี 

พัฒนาเมืองพี่สาวกลับมา แล้วออกท่องเที่ยวไปทั่วหล้า…

นางเพ้อรำพัน“เฮ้อ…โลกนี้อันแสนกว้างใหญ่ ข้าอยากท่องเที่ยวไป แตะขอบฟ้าสักครั้ง!”

เขาเหลือบตามองแล้วคิดในใจ …เจ้าลูกวัวตัวนี้จะทิ้งข้าอีกแล้ว ฮึ หนีข้าไปได้ก็ลองดู

+++++++

“ห๊ะ อะไรนะ ท่านรักข้า!” นางผงะ สีหน้าตกตะลึง

รักมันคืออะไร ในนิยายมีพูดถึงอยู่เกลื่อนกลาด

นางอ่านนิยายให้ห้องสมุดมามาก เปี่ยมด้วยทฤษฎี แต่ไร้ประสบการณ์

เช่นนั้น ข้าควรขวยเขินหรือไม่ 

ต้องวางตัวเช่นไร …

ว่าแต่ที่คนรักเขาทำกันแบบนั้น ขะ…ขะ…ขะ ข้าต้องทำกับเขาด้วยหรือไม่

ในนิยายเขียนไว้ไม่กระจ่างเท่าไหร่ ตัดภาพด้วยม่านมุงในคืนวสันต์ และเทียนที่กำลังเผาไหม้ทั้งคืนตลอด 

ฮึ่ย มันน่าเจ็บใจยิ่งนัก ข้าอยากรู้รายละเอียด!

เขาเหลือบตามองนางแล้วคิดอีกครั้ง … เจ้าลูกวัวตัวนี้คิดเหลวไหลอะไรอยู่ ต้องเป็นเรื่องที่ไม่ดีแน่ ๆ 

หึ!  เอาเถอะ ถึงเจ้าจะทำเหลวไหลแค่ไหน ก็ยังมีข้าอยู่ทั้งคน

+++++

เอ่อ… โดยสรุปแล้ว! นี่่คือเรื่องราวของคนคลั่งรัก! ที่ครื้นเครงอย่างยิ่ง!
 

-ภาคต่อของ ไม่นะคุณชาย ถึงตายข้าก็ไมยอมพลาดของอร่อยหรอก ตอนก่อร่างสร้างตัว ใน kaweebook ลงจบแล้วค่ะ 

ภาคนี้เป็นของ เหมยฮวา ลู่จางเหว่ย ชื่อว่า  "ไม่นะคุณชาย ถึงตายข้าก็ไม่ยอมพลาดของอร่อยหรอก" ตอน ข้าจะเป็นเศรษฐีนี ซึ่งเป็นภาคจบของเรื่องนี้ค่ะ