"เที่ยงแล้วเหรอเนี่ย... งั้นเธออยากกินอะไรล่ะ ไข่เจียวไหม"จอมทัพตอบพลางเดินเข้าไปในครัวพร้อมสวมผ้ากันเปื้อนสีหวานของคุณแม่
ภาพของชายหนุ่มตัวสูงที่มีหุ่นน่ามอง กำลังสวมเพียงผ้ากันเปื้อนผืนเดียว ทำให้อารมณ์ของเพียงฟ้ายิ่งพลุ่งพล่านขึ้นไปอีก ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่นขณะมองแผ่นหลังกว้างของเพื่อนสนิท
ดวงตากลมดูอ่อนหวานแต่กลับจ้องมองร่างกายเปลือยเปล่าที่ถูกผ้ากันเปื้อนปกปิดบางส่วนไว้อย่างหื่นกระหาย สายตาวาววับราวกับเสือหิวที่กำลังจ้องเหยื่ออันโอชะอย่างไม่วางตา
"ฉันอยากกินไส้กรอกน่ะ"
"งั้นเราสั่งเอาไหม ฉันไม่ได้ซื้อไว้"จอมทัพหันมองอย่างถามความเห็น แต่ประโยคต่อมาก็ทำให้เขานิ่งงงไปเล็กน้อย
"มีสิ เป็ไส้หรอกพิเศษเฉพาะของฉันไง"ว่าพลางชี้นิ้วไปยังไส้กรอกที่ว่าที่กำลังทิ้งตัวกับแรงโน้มถ่วงอยู่ใต้ผ้ากันเปื้อนสีหวาน
"นั่นน่ะเป็ไส้กรอกชีสสูตรพิเศษที่นายทำให้ฉันตลอดนี่ ลืมหรือไง"
จอมทัพสบตากับเพียงฟ้าอย่างไม่มั่นใจ สิ่งนี้ไม่ใช่อวัยวะเพศของเขาเหรอ แต่เพียงฟ้าบอกว่ามันเป็ไส้กรอกชีส แล้วเธอจะกินมันยังไง กัดเหรอ...
แค่คิดจอมทัพก็รู้สึกกลัวจนหน้าซีดเผือด เผลอก้าวถอยหลังพลางยกมือขึ้นปิดเป้าอย่างไม่รู้ตัว
จอมทัพไม่ได้สงสัยคำพูดของเพียงฟ้าเลยสักนิด เขาเชื่อคำพูดของเพียงฟ้าอย่างสนิทใจ แต่ที่เขาสงสัยคือเธอจะกินมันยังไงมากกว่า
"แต่เธอจะกินมันยังไงล่ะ คงไม่ใช่ว่า..."จอมทัพเอ่ยเสียงเบาขณะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ด้วยความหวาดเสียว
เพียงฟ้ามองท่าทางลังเลใจและหวั่นใจนิดๆของจอมทัพก็หัวเราะด้วยความเอ็นดู คงเพราะเธอบอกว่ามันคือไส้กรอก สามัญสำนึกของเขาจึงคิดว่าวิธีกินคือการกัดเคี้ยว
"ไส้กรอกสูตรพิเศษของนายไม่ได้เอาไว้กินแบบนั้นสักหน่อย ฉันแค่จะดูดชีสร้อนๆข้างในที่นายทำต่างหากล่ะ แบบที่นายพึ่งจะพ่นใส่มือฉันเมื่อกี้ไง"
"อ๋อ...ถ้างั้นก็โอเค"จอมทัพได้ยินก็โล่งใจ เขาก็หลงคิดไปว่าต้องกินแบบไส้กรอกทั่วไป ลืมว่าเป็ไส้กรอกชีสสูตรพิเศษ
มือหนายกขึ้นสอดมือเข้าไปใต้ผ้ากันเปื้อนสีหวาน ชักรูดแก่นกายที่ถูกบอกว่าเป็ไส้กรอกชีสของตัวเอง เค้นคลึงจนมันตั้งชัน ก่อนจะหันกลับมาหาเพียงฟ้าแหวกผ้ากันเปื้อนออกเผยให้เห็นท่อนเนื้อสีหวานที่ตั้งชันพร้อมรบอีกครั้ง "เธอจะกินเลยไหมล่ะ ฉันพึ่งกินอิ่มมายังไม่หิวเท่าไร"
เพียงฟ้าไม่ตอบแต่ขวักมือเรียกให้จอมทัพขยับเข้ามาใกล้มากขึ้น "ไปที่โซฟาดีกว่า"เธอว่าก่อนจะจับมือร่างสูงให้เดินตามไปที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้ง
เพียงฟ้าจัดแจงให้จอมทัพนั่งลงก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้าร่างสูง กลิ่นอ่อนๆของสบู่ผสมกับกลิ่นหอมเฉพาะตัวลอยเข้าปะทะจมูก ลิ้นเล็กแตะเบาๆที่รูเล็กๆบนหัวก่อนเป็ลำดับแรก หูได้ยินเสียงสูดหายใจเข้าเบาๆขณะที่เธอห่อลิ้นพยายามสอดลึกเข้าไปภายในอีกนิดแต่ก็ไม่สำเร็จ ขณะเดียวกันมือเล็กก็เค้นคลึงท่อนลำหนาเบาๆไปพร้อมกับถุงน้อยๆสองถุงที่มีอัณหภูมิสูงจนรู้สึกร้อน
"ซี๊ด..อืม อ่ะ"จอมทัพร้องครางเสียงแ่ ตัวเกร็งโดยอัตโนมัติทันทีที่ปลายลิ้นพยายามสอดเข้าไปในรูเล็ก มือเล็กๆทั้งชักรูดและบีบคลึงราวกับกำลังพยายามเค้นชีสออกมาให้ได้มากที่สุด
ริมฝีปากอิ่มของเพียงฟ้าค่อยๆประทับจูบเบาๆก่อนจะครอบลงมาจนคับปาก กระพุ้งแก้มกลมถูกดันจนเห็นเป็รูป แก่นกายสีหวานถูกน้ำลายโลมเลียจนชุ่มฉ่ำ จอมทัพมองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียวกระสัน
เพียงฟ้าอมท่อนเนื้อลึกลงไปได้แค่ครึ่งลำเพราะไม่มีประสบการณ์มาก่อนจึงยังเปิดคอไม่เป็ แต่ถึงอย่างนั้นขนาดของจอมทัพก็ไม่ธรรมดา ปากเล็กๆของเพียงฟ้าต้องอ้าสุดถึงจะอมเข้าไปในปากได้
หัวเล็กขยับโยกเข้าออกเป็จังหวะ ผลัดกับการดูดเลียที่ส่วนหัวไล่ลงมาจนสุดโคน ระหว่างนั้นก็ไม่ยอมปล่อยว่างด้วยการใช้มือและปลายนิ้วคลึงขยี้ที่ส่วนหัวจนจอมทัพต้องร้องครางออกมาอย่างทนไม่ไหว
จอมทัพมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกวูบวาบในอกและท้องน้อย ทั้งที่มันเป็แค่การทำไส้กรอกให้เพียงฟ้ากินแท้ๆ ทำไมเขาถึงรู้สึกว่ามันเร้าอารมณ์แถมยังเสียวจนแทบเสร็จได้ขนาดนี้กัน
สะโพกหนาเริ่มขยับเป็จังหวะ ขณะที่มือหนาเลื่อนไปจับสอดนิ้วมือไปตามกลุ่มผมหนาสีน้ำตาลอ่อนเบาๆ เสียงจ๊วบจ๊าบดังก้องไปทั้งห้องครัวยิ่งทำให้อารมณ์ร้อนรุ่มยิ่งร้อนแรงขึ้นกว่าเดิมจนยากหยุดยั้ง
"อ่อก!!"เพียงฟ้าเบิกตากว้างขณะส่งเสียงอึกอักในลำคอเมื่อแก่นกายขนาดไม่น้อยของจอมทัพกระแทกลึกเข้ามาจนสุดโคน ท่อนเนื้อที่แข็งแต่นุ่มลื่นไหลผ่านลงไปในคออย่างไม่ทันตั้งตัว
มือเล็กตีขาของจอมทัพแรงๆด้วยความทรมาน แต่ความเสียวกระสันและภาพดวงตาฉ่ำน้ำที่เหลือกลอยของเพียงฟ้าทำให้สติยั้งคิดของจอมทัพหายไปอย่างสิ้นเชิง
มือหนาจับยึดหัวของเพียงฟ้าเอาไว้แน่นขณะที่สะโพกก็ขยับรัวเร็วจนเพียงฟ้าหายใจไม่ทัน
"อุก!! อ่อก อ่อ.!!.."เพียงฟ้าถูกกระแทกปากจนหัวสั่นหัวคลอน มันทั้งทรมาน อึดอัดและเจ็บนิดๆในลำคอ แต่ก็เร้าอารมณ์และชวนให้รู้สึกเสียววาบที่ท้องน้อยด้วย
หญิงสาวพยายามเปิดคอมากขึ้นไม่นานก็ปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว เมื่อคุ้นชินแล้วความรู้สึกเจ็บก็ลดน้อยลงมาก แทนที่ด้วยความรู้สึกตื่นเต้น เธอห่อลิ้นพยายามจับจังหวะการกระแทกเพื่อดูดเลียแรงๆจนจอมทัพร้องซี๊ดอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้
ภาพของจอมทัพที่ควบคุมตัวเองได้ดีมาตลอด กำลังขยับสะโพกกระแทกปากเธออย่างรุนแรงไร้การยับยั่งชั่งใจ และเสียงครางแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกวาบหวามทำให้เธอรู้สึกดีมากอย่างไม่น่าเชื่อ
เธอชอบเห็นตอนที่เขาเสียการควบคุมเพราะเธอ อดกลั้นเพราะเธอ เสร็จเพราะเธอ และถูกควบคุมโดยเธอ
ภาพจอมทัพที่ปลดปล่อยออกมาเพราะเธอสั่งเมื่อวานฉายซ้ำในหัว ใบหน้าหล่อเหลาที่อ้าปากหอบหายใจพร้อมเสียงครางเบาๆ ตัวกระตุกอย่างเสียการควบคุม และดวงตาคมที่ฉ่ำน้ำดูเหม่อลอยไร้จุดโฟกัส
ให้ตายสิ...แค่คิดเธอก็แทบทนไม่ไหวแล้ว
จอมทัพกระแทกปากเพียงฟ้าอีกไม่กี่ทีก็หยุด เอวหนากดสะโพกกับริมฝีปากอิ่มจนแนบสนิท ก่อนจะแหงนหน้าร้องครางเสียงพร่าราวกับสัตว์คำราม ท่อนลำในคอกระตุกซ้ำๆก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาอีกระลอกใหญ่
เพียงฟ้าััได้ถึงของเหลวเหนียวข้นอุ่นร้อนที่ไหลผ่านลงคอเธอไป เธอค่อยๆคายแก่นกายที่เปียกชุ่มออกจากปาก ดูดอมเพื่อเค้นน้ำที่ยังคั่งค้างอยู่จนหมด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นจนสบตาจอมทัพที่ก้มมองเธออยู่เช่นกัน
"อะ...อืม ชีส..ของฉัน อร่อยไหม...ฮา"จอมทัพกล่าวด้วยรอยยิ้มบางเหมือนทุกครั้ง แต่เพราะสีหน้าของเขายังหลงเหลืออารมณ์เสียวซ่านอยู่จึงดูเซ็กซี่ยั่วอารมณ์เป็พิเศษจนเพียงฟ้ารู้สึกหน้าร้อน
"อร่อยมากเลย"เพียงฟ้ากล่าวขณะปาดน้ำบางส่วนที่ไหลเยิ้มออกมาเข้าปาก
"อิ่มไหม จะกินอีกหรือเปล่า"จอมทัพเอ่ยถามเสียงหอบ
เพียงฟ้าส่ายหน้า "พอแล้วล่ะ รอบนี้ขอเป็ข้าวไข่เจียวดีกว่า"
จอมทัพพยักหน้าหันกลับไปทำข้างกลางวัน เมื่อทานข้าวกลางวันเสร็จ เพียงฟ้าก็ตัดสินใจขอตัวกลับบ้าน วันนี้เธอเล่นสนุกกับเขาจนพอใจแล้ว ควรปล่อยให้เขาได้พักผ่อนเสียทีดีกว่า
แน่นอนว่าก่อนออกจากบ้านมา เธอก็ไม่ลืมที่สะกดจิตเพื่อสั่งเขาสำหรับการเล่นสนุกครั้งต่อไปของเรา
"เอาล่ะ พรุ่งนี้อย่าลืมมาปลุกฉันล่ะ"เพียงฟ้ากล่าวเสียงกลั้วหัวเราะขณะลูบหัวจอมทัพที่ดวงตาไร้แววเพราะตกอยู่ในภวังค์สะกดจิต
"เข้าใจแล้ว"
"ดีมาก ถ้างั้นก็...game over"
955
