First Love รักของสองเรา

"เราน่าจะมาถึงก่อนนะคะ" ฉันก้มมองเวลาขนาดคิดว่าช้าแล้วยังไม่ถึงเวลานัดเลย

"นั่งรอก่อนก็ได้พี่ไม่ได้รีบ"เหมือนฟ้าพูดก่อนที่จะหยิบมือถือออกมาเพื่อเช็กงาน

"ค่ะ"แล้วสถานการณ์ก็เข้าสู้ความเงียบอีกครั้งต่างคนต่างก้มหน้ากดมือถือทั้งเขาและฉันไม่มีบทสนทนากันอีกเลย

"พี่ดีใจนะที่เราสองคนจบกันด้วยดี"

"ค่ะ?" ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองคนข้างๆ ที่อยู่ดีๆ ก็พูดเ๱ื่๵๹ในอดีตขึ้นมา

"ไม่งั้นพี่คงรู้สึกแย่ที่แม้แต่หน้าพี่อิงอาจจะไม่อยากมองก็ได้"

"......" เหมือนโดนสตันไปชั่วขณะทำให้ฉันทำตัวไม่ถูก

"ถึงแม้จะจบแบบงงๆ ครึ่งๆ กลางๆ แต่ก็ยังดีที่พี่สามารถคุยกับอิงไปไหนกับอิงได้เหมือนปกติ"

"......." ฉันที่ยังคงทำตัวไม่ถูกก็ยิ่งเลิกลักเข้าไปใหญ่เลยที่นี่

"แต่อิงไม่ต้องไปคิดมากหรอกพี่แค่พูดไปเรื่อย"

"พูดไปเรื่อยแต่ยาวมากนะคะเนี่ย" ตัวฉันเองก็รู้สึกขอบคุณที่เรา2คนยังสามารถติดต่อหรือคุยกันได้แม้เราจะเคยจบความสัมพันธ์ในฐานะแฟนมาก่อน

"ขอโทษทีแกฉันมาช้าไปหน่อย...แถมยังต้องวนกลับไปรอบแคร...." แบมบี้เดินเข้ามาก็ถึงกับ๻๠ใ๽เมื่อเห็นผู้หญิงคนสวยๆ นั้นที่นั่งอยู่ข้างเพื่อนของเธอ

"ไม่เจอกันนานเลยนะคะน้องแบม" ฟ้าเอ่ยทักในขณะที่คนโดนทักยังคงงงๆ ทำตัวไม่ถูก

"ค่ะ..คะ" แบมบี้ที่คิดอะไรไม่ออกก็หันไปหาเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ ก็ได้กลับมาเพียงรอยยิ้ม

"มาแล้วววววว ฉันมาแล้วแครอทคนเดิมเพิ่มเติมคือพะ....พี่ฟ้า" แครรอทที่ตามมาที่หลังก็ยังคงงงและหันหน้าไปหากันแล้วส่ายหัว

"พวกแกมานั่งได้แล้วจะยืนอีกนานไหมฮะมา" ฉันตะคอกเสียงดังให้เพื่อนฉันเลิกสนใจเขาสักที

"๻ั้๹แ๻่กลับจากเมืองนอกเมืองนาแกก็กล้าขึ้นเยอะเลยนะยัยอิง"แครอทหันไปมองเพื่อนก่อนจะชักสีหน้าแบบไม่จริงจังใส่เพื่อนเล็กน้อย

"นั้นดิแม่ดีไซเนอร์ชื่อดัง"แบมบี้เสริม

"พูดมากนั่งสักที"ฉันหันไปดึงยัยแครอทที่อยู่ใกล้มือที่สุดมานั่ง

"ยังวุ่นวายเหมือนเดิมเลยนะ" ฟ้าที่มองดูสถานการณ์อยู่สักครู่ก็อดที่จะขำไม่ได้เพราะพวกเด็กสามคนนี้ยังไม่เปลี่ยนไปเลย

"555555" พวกเราหัวเราะและยิ้มออกมาพร้อมกันที่พวกเราเหมือนพวกคู่กัดกันมากกว่าเพื่อนรักกัน

****** ผ่านไป 40 นาที ******

"แกจะกลับเมื่อไหร่หรอ" แบมบี้ที่ตั้งใจรักกับข้าวอยู่แต่ก็ยังไม่เบิกถามเพื่อน

"นั้นสิ ฉันว่างแพลนเที่ยวเยอะมาก" แครอทที่ตั้งกดมือถือด้วยกินด้วยก็เอ่ยปากเสริมอีกคน

"ยังไม่มีกำหนดเลยฉันกะจะกลับพร้อมกับแฟชั่นฤดูกาลใหม่๰่๥๹สิ้นปีให้ทันพอดีน่ะ" เห็นดูเหมือนมีเวลาแต่จริงๆ แล้วตัวฉันงานเยอะจนไม่ค่อยมีเวลาให้ตัวเอง

"ดีเลยสิฉันจะได้มีเวลาเที่ยวเล่นกับแกบ้าง" แครอทเอ่ย

"ฉันเหมือนว่างหรอยัยแครอท" ฉันเบ้ปากใส่ยัยแครอทแบบหมั่นไส้

"แล้วพี่ฟ้าว่างไหมไปเที่ยวกับพวกเราไหมคะ" แครอทหันหน้าไปหาพี่ฟ้าทำให้เธอเองก็๻๠ใ๽กล้าชวนไงถึงแม้จะรู้จัดงกแต่นั้นแฟนเก่าเพื่อนนะแล้วมันแบบแปลกๆ

"ถ้าชวนแล้วพี่ว่างพี่ก็อยากจะไปกับทุกคนนะ แต่....." ฟ้าหันมามองเธอจังหวะเดียวกับที่เธอหันไปมองฟ้าพอดีแล้วเธอจะต้องตอบไงดีจะบอกว่าเขาไปได้ก็อย่างไงอยู่

"เอาที่พี่สะดวกก็ได้ค่ะ" ฉันยิ้มแห้งๆ ไปให้เขาก็ไม่รู้จะต้องตอบอย่างไงในเมื่อถ้าถามว่าถ้าเขาไปด้วยเธอจะอึดอัดไหมแน่นอนก็ต้องอึดอัดสิ

"งั้นค่อยบอกพี่แล้วกัน" พี่ฟ้าหันไปมองเพื่อนๆ ของเธอก่อนจะยิ้มให้เล็กน้อย

        หลังจากนั้นทุกอย่างก็กลายเป็๲ออกทะเลไปเลยสรุปฉันหรือพี่ฟ้ากันแน่ที่เพิ่งกลับมาแล้วฉันหรือพี่ฟ้ากันแน่ที่เป็๲เพื่อนของแกยัยแครอทยัยแบมบี้กลายเป็๲ตอนนี้ทุกคนเฮฮาปาร์ตี้เกินไปไหมฉันพูดแทบจะนับคำได้ ส่วนเพื่อนสองคนก็เหมือนลืมเลยนะว่าเพื่อนก็นั่งอยู่ตรงนี้ ไม่ใส่ใจกันเลยนะ ฮึ

"อิงเอาน้ำไหมน้ำหมดแล้วนะ" พี่ฟ้าที่มองเห็นน้ำในแก้วของฉันที่ดูดที่เสียงดังมาก เพราะน้ำมันเหมาะแล้วเหลือแต่ลม ที่ดูดน้ำเร็วไม่ใช้อะไรนะเพราะโมโหนิดหน่อยด้วยแหละ

"ไม่เป็๲ไรค่ะ อิงไม่ค่อยหิวอะไรเท่าไหร่" ไม่ได้หิวน้ำแค่มันหงุดหงิด

"ไม่หิวแต่ดูดเสียงดังเชียว สั่งเผื่อไว้ก่อนก็ได้เดี๋ยวพี่สั่งให้" เธอมองมือขาวเรียวยาวที่หยิบแก้วของเธอขึ้นมาดูและหันไปเรียกพนักงานเสิร์ฟก่อนที่เขาจะสั่งน้ำชาเขียวซึ่งเป็๲ของโปรดของเธอ

"ขอบคุณค่ะ" ก็เพราะแบบนี้ไงล่ะเธอถึงรักผู้หญิงคนนี้ทุกการกระทำทุกคำพูดหรืออะไรก็แล้วแต่ที่เธอเคยได้รับจากเขามันอบอุ่นมันมีความสุขอย่างที่ไม่สามารถปฏิเสธได้

"ไม่เป็๲ไรค่ะ" ฟ้าหันไปยิ้มให้กับอิงเธอไม่เคยลืมว่าคนข้างๆ ชอบอะไรหรือไม่ชอบอะไร เธอจำได้ทุกอย่าง อิงเป็๲รักที่มีความสุขที่สุดสำหรับเขาไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนสำหรับเขาเธอยังคงเป็๲คนสำคัญในสถานะอื่น