พบรักรัฐภาม 

( สิงห์ตัวที่ 3 )

แรก พบสบตาได้มาเจอกันได้ก่อเกิดเป็นความลุ่มหลง อยากได้แม่กวางน้อยมาครอบครอง 

กลโกงทุกอย่างจึงถูกดึงออกมาใช้  

ร่วมถึงลงทุนครั้งใหญ่ควัก "แหวนประจำตระกูล" มาสวมให้ ! 

แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร เมื่อเธอเป็นแค่ผู้หญิงมักมาก! นอนกับผู้ชายไปทั่ว! 

เขาก็ไม่ควรที่จะเสียเวลากับผู้หญิงอย่างเจ้าหล่อนอีก  

เพราะความเข้าใจผิด ก่อเกิดเรื่องวุ่นวาย ให้ผู้หญิงอันเป็นที่รักบินหนี 

กว่าจะรู้ตัว เธอก็หายไปเสียแล้ว…

    ก๊อก ก๊อก ก๊อก…

ประตูห้องถูกผลักเข้ามาพร้อมลูกน้องตัวโตก้าวเข้ามาในห้อง ด้านหลังมีร่างสูงใหญ่สวมสูทสีดำสนิทของ รัฐภาม ฟานเซส ตามเข้ามา และมีลูกน้องอีกเป็นขบวนตามเข้ามาอีกรวมนับสิบคน หนึ่งในนั้นเดินนำกล่องใบย่อมมาวางลงบนโต๊ะกลางห้อง แล้วผละถอยออกไปเมื่อได้รับสัญญาณ 

ทั้งห้องจึงเหลือเพียงนางแบบสาวและเจ้าของเครื่องเพชร ซึ่งมันทำให้หัวใจของแทบหยุดเต้นที่ต้องอยู่ในห้องกับสิงห์หนุ่มแห่งฟานเซสผู้หล่อเหล่าเพียงลำพัง นุชนารีลอบกลืนน้ำลายอย่างฝืดเคือง เมื่อชายหนุ่มก้าวเข้ามาใกล้มากขึ้น

“ลุกขึ้น”

“คะ ค่ะ...”

ร่างบางรีบลุกขึ้นตามคำสั่งของเขา อดรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก เธอก็เจอผู้ชายทั้งหล่อและดูดีมาก็มาก แถมเมื่อคืนก็ยังให้เขาไปส่งเพื่อนและพี่สาวขี้เมากลับถึงห้องอีก โอย รู้ถึงไหนอายถึงนั้น มือบางเผลอกำเข้าหากันแน่น เสมองไปทางอื่นเมื่อเขาหันมาจ้องมองที่เธอ

“คุณกลัวผมหรือ” รัฐภามก็พอจะรู้จึงเอ่ยถามขึ้น ก้าวเข้ามาใกล้อีกนิด

“ปะ เปล่าค่ะ”

นุชนารีต้องถอยหลังไปโดยอัตโนมัติ แต่ก็ไปได้ไม่เท่าไหร่ก็ชนเข้าขอบโซฟาตัวยาวที่วางขวางอยู่กลางห้องจึงทำได้เพียงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น และก็แทบจะหยุดเต้นเมื่อเขาก้าวเข้ามาหาอีกจนใบหน้าคมห่างจากใบหน้านวลเพียงคืบ รอยยิ้มที่มุมปากแย้มขึ้นเล็กน้อย ทำเอานุชนารีแทบละลายหายไปเสียนาทีนั้น

“แต่ร่างกายคุณไม่ได้บอกอย่างนั้น”

รัฐภามหยุดยืนลงตรงหน้าห่างจากร่างบางไม่กี่ก้าว แม้จะอยู่ในระยะที่เหมาะสมสำหรับเขา แต่สำหรับเธอคือไม่ มันจะใกล้เกินไปแล้ว นุชนารีก้าวเบี่ยงหลบออกจากขอบโต๊ะไปยืนอยู่กลางห้องที่กว้างกว่า

“คุณพร้อมหรือยัง ผมหมายถึง... สวมเครื่องเพชร”

นุชนารีหน้าตาตื่นเมื่อเขาพูดกำกวม ลอบผ่อนลมหายใจเมื่อชายหนุ่มพูดถึงเครื่องเพชร ดวงตากลมเรียวรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับความงดงามของเครื่องเพชร เมื่อชายหนุ่มเปิดกล่องใบใหญ่ตรงหน้าออก มือกว้างหยิบสร้อยเพชรที่เรียงร่ายล้อมไปด้วยเพชรสีขาวบริสุทธิ์ทั้งเส้น แต่ที่สะดุดตาที่สุดเห็นจะเป็นจี้เพชรบลูเซปไฟร์สีน้ำเงินประกายม่วงเม็ดใหญ่ตรงกลาง ที่ส่งแสงวิบวาบจนตาพร่ามัวไปหมด

จากที่หญิงสาวศึกษามามันเป็นเพชรที่หายากมาก และมีราคาที่ยากจะประมาณด้วย หญิงสาวต้องยืนตัวเกร็งค้าง เพราะมัวแต่คิดเรื่องเครื่องเพชรมูลค่ามหาศาลนั้นอยู่ และก็ต้องสะดุ้งเมื่อเขาวางทามสร้อยเพชรลงบนลำคอระหง ตามด้วยต่างหูเข้าชุดกัน กำไลแขนเส้นขนาดพอดี เหมือนกับว่าทำมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ

นุชนารีมัวแต่มองเครื่องเพชรบนตัวจึงลืมสังเกตชิ้นสุดท้ายที่เขาสวมให้  ‘แหวนเพชร’ วงงาม รัฐภามยกมือบางขึ้น แล้วสวมแหวนวงงามลงบนนิ้วนางข้างซ้าย ช่างน่าประหลาดใจที่มันเข้าได้พอดีกับนิ้วเรียวยาวของเธอ รัฐภามก็ไม่ได้แปลกใจอะไรมากมาย บางทีมันอาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ

ร่างบางเกิดอาการประหม่าหนักมากขึ้นกว่าเดิม แทบไม่กล้าขยับไปไหน เพราะกลัวว่าของล้ำค่าบนตัวจะขาดร่วงลง ถ้ามันหลุดเธอคงไม่มีปัญญาใช้คืนเขาแน่

ลูกน้องคนสนิทที่ยืนรออยู่ด้านนอกต่างจับจ้องมองเจ้านายหนุ่ม และไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนสวมชุดเครื่องเพชรเลอค่านั้นให้กับนางแบบสาวเอง ทุกคนต่างมองหน้ากันเลอะละ และที่ตกใจกันที่สุดเห็นจะเป็น ‘แหวน’ วงงามที่อยู่บนนิ้วนางข้างซ้ายของสาวเจ้า สิงห์หนุ่มคิดอะไรของเขาอยู่นะ?

“เสร็จแล้ว…”

……………………………

ลิ้งก์ ดาวน์โหลด EBook : ราคา 59 บาท (ช่วงนี้จัดโปรโมชั่น)

** รีบๆ ไปจัดการก่อนหมดโปร! **

--->  https://www.mebmarket.com/ebook-51146-พบรักรัฐภาม-Men-Of-Lions  <---

ฝากกด ติดตาม / คอมเมนท์ เป็นกำลังใจให้ด้วยน้า ^^

ติดตามข้อมูลข่าวสารได้ที่... ---> เฟชบุ๊คแฟนเพจ : Raniya.writer

** ขอบคุณทุกกำลังใจและการสนับสนุนทุกช่องทาง 

รวมถึงการติดตาม คอมเม้นท์ ที่มาเพิ่มแรงฮึดให้ไรท์ตัวอ้วน 

ขอบคุณมากๆ จากใจค่ะ ^___^