ตอน แต่งงาน
ผ่านมาได้สองเดือนเชอรีนก็แพ้ท้อง เธอคลื่นใส้และอาเจียนเป็นระยะๆ
ทว่าเชอรีนกลับขยันมาทำงานที่ร้านทุกวันไม่ลดละ ยังดีที่เธอทำงานเบาแค่มีหน้าที่คิดเงิน ออกบิล และทำบัญชี
"แล้วจะเอายังไงนี่ อยู่กันไปเลยไหม ไม่ต้องแต่งแล้วก็ได้ไหนๆก็ท้องแล้ว" พ่อเอ่ยขณะที่ทุกคนกำลังนั่งล้อมวงประชุมกัน
"แต่งดีกว่า แม่อยากให้เชอรีนได้มีความสุข สำหรับผู้หญิงการแต่งงานคือเรื่องที่จะจดจำไปตลอดคือวันแต่งงาน" แม่แย้ง
"ไม่แต่งก็ได้มั้งคะ หนูท้องก่อนแต่งนี่นาเดี๋ยวชาวบ้านจะว่าเอา" เชอรีนเอ่ยเสียงเบาน่าเอ็นดู
"แต่พี่จะแต่งให้หนู คนจะว่าอะไรก็ช่าง ตอนนี้เรารวยแล้วจะท้องก่อนแต่งแต่งแล้วก็ท้องอีกกี่รอบก็ได้ จะไปแคร์ทำไม" ปินโตประกาศกร้าว
เขาจับมือเชอรีนไว้แล้วดึงมือน้อยๆมากุมไว้บนตักของเขา
เชอรีนเอนตัวมาพิงปินโตและเอาหน้าสวยๆแนบกล้ามแขนใหญ่ๆของเขาไว้
"พี่แคร์แต่หนูคนเดียว พี่อยากจะทำให้หนูมีความสุขที่สุดรู้ไหม" ปินโตเอามือลูบหัวเชอรีนแล้วโอบกอดเธอไว้
"หนูมีความสุขแล้วค่ะ หนูมีความสุขทุกๆวันเลยค่ะ" เชอรีนพูด เธอน้ำตาซึมนิดๆด้วยความปลาบปลื้มในตัวของพี่ชายที่กำลังจะกลายเป็นพ่อคน
"งั้นแต่ง" พ่อกับแม่พูดพร้อมกัน
รุ่งเช้าพ่ออาสาขับรถพาทุกคนไปวัด ปินโตทำบุญใหญ่และอฐิษฐานให้ลูกในท้องแข็งแรง
แม่พาเชอรีนกับปินโตมาขอฤกษ์แต่งงานและได้ฤกษ์กระชั้นชิดมาก
สองสัปดาห์ต่อมางานแต่งย่อมๆก็ถูกจัดขึ้นที่ร้านหมูกระทะสาขาสองซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางมาก
ปินโตจ้างทีมจัดงานแต่งมาเนรมิตรร้านหมูกระทะให้กลายเป็นสวนดอกไม้และเวทีซุ้มดอกกุหลาบแดง
แขกเหรื่อในงานล้นร้านเพราะปินโตกว้างขวางมาก เขาเชิญคนที่ตลาดมาร่วม ยังมีเพื่อนและลูกน้องอีกหลายสิบคน
ทางพ่อกับแม่มีเพื่อนร่วมงานเก่าและญาติมาร่วมเป็นสักขีพยาน ส่วนทางเชอรีนมีแค่เพื่อนสมัยเรียนแค่ไม่กี่คน
ปินโตใส่สูทขาวดูหล่อล่ำมีสง่าราศีเสี่ยใหญ่ ส่วนเชอรีนใส่ชุดไทยห่มสไบสีทอง เนื้อตัวเธอประดับด้วยทองคำระยิบระยับ เธอสวยราวกับนางในวรรณคดีแต่มีใบหน้าอินเตอร์แบบลูกครึ่งฝรั่ง
แขกมาร่วมงานนับร้อยได้ ปินโตกับเชอรีนต้อนรับแขกจนเหงื่อออกเพราะว่าคนแน่นร้าน
พอถึงเวลาฤกษ์ ปินโตก็เข้ามากราบแม่กับพ่อและมอบสินสอดเป็นทองคำกับเงินกองบนพานทอง
เชอรีนก้มกราบที่ตักของปินโตและเงยหน้าสวยขึ้นมาพร้อมหยาดน้ำตาที่พรั่งพรู
ปินโตพลอยน้ำตาซึมแต่ยังเก็บอาการไว้ เขาเอามือใหญ่ๆลูบกระหม่อมของเชอรีนแล้วพยักหน้ายิ้มตอบ
"หนูรักพี่นะคะ รักที่สุดในโลกเลย" เชอรีนสารภาพรักกลางงานแต่ง
ปินโตสวมแหวนเพชรระยิบระยับให้เชอรีนสลับกลับเธอสวมแหวนทองคำขาวให้เขา
แปะ! ๆ ๆ ๆ ๆ แขกในงานลุกยืนปรบมืออย่างเกรียวกราวพร้อมทั้งรอยยิ้ม ใครหลายๆคนต่างซุบซิบนินทา ทว่ากลับนินทาว่าดี เมื่อเชอรีนได้เจ้าบ่าวดี เจ้าบ่าวที่สร้างเนื้อสร้างตัวจนร่ำรวย
พอจบพิธีดนตรีสดก็บรรเลงตามด้วยอาหารและเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ
อาหารในงานจัดเต็มจากร้านหมูกระทะ ยังมีดนตรีสดและเครื่องดื่มชนิดไม่อั้น
"ลูกพี่ผมสุดยอด" ลูกน้องต่างด้าวโบกมือให้ปินโตและตะโกนเยี้ยวย๊าว
แขกในงานกินดื่มอย่างสนุกสนาน บ้างก็ขึ้นมาแจมร้องเพลงบนเวที
เชอรีนมานั่งกับกลุ่มเพื่อนสาวสมัยเรียนทั้งสี่คน
"รู้งี้จีบพี่ปินโตตั้งแต่แรกดีกว่า ไม่น่าปล่อยให้ตกถึงยัยเชอรีนเลย" เพื่อนเจ้าสาวแซวแรง
"ไม่มีทาง พี่เค้ารักฉันตั้งแต่มัธจมแล้วจ๊ะ 555" เชอรีนยอกย้อน
"แกนี่มันร้ายจริงๆยัยเชอ" เพื่อนอีกคนเอ่ย
"ว่าแต่แกน่าอิจฉาที่สุดในกลุ่มเราแล้วหละ เจ้าบ่าวทั้งหล่อทั้งล่ำ แถมยังรวยอีก ดูดีไปหมด" เพื่อนๆเอ่ย
"กว่าจะรวยพวกแกไม่รู้หรอกว่าพี่เขาเหนื่อยขนาดไหน" เชอรีนบอก
"คุยอะไรกันเอ่ย ขอตัวเจ้าสาวกลับก่อนนะ" ปินโตลุกมาจูงมือเชอรีนไปคุยกับญาติผู้ใหญ่ที่มาแต่ไกล
กว่าจะเสร็จสิ้นงานก็กินเวลาไปครึ่งวัน ปินโตกับเชอรีนมานอนคู่กันอยู่ในห้องนอนที่บนเตียงมีแต่กลีบดอกกุหลาบสีแดง
"มีเซ็กส์นิดนึงได้ไหม" ปินโตกลิ้งมานอนหนุนท้องของเชอรีนแล้วเงยหน้ามองเธอพลางออดอ้อน
"เหอะ! ๆ ๆคนหื่นนี่มันก็หื่นจริงๆนะคะ ขอมีเซ็กส์นิดนึง มันมีด้วยหรือมีนิดนึงน่ะ" เชอรีนเอามือหยิกแก้มปินโตและกัดเขี้ยวกร่อดๆ
"ก็หนูท้อง มีเบาๆไงนิดนึง เข้าเรือนหอทั้งที" ปินโตบอก
"จะหาเหตุผลเอาจนได้ว่างั้น" เชอรีนแกล้งถลึงตาดุใส่
"ไม่ก็ได้เนาะ เดี๋ยวลูกในท้องจะกระเทือน" ปินโตเอ่ยอย่างหน้าเศร้า
ขวับ! เชอรีนจับปินโตกดนอนลงแล้วเธอก็พลิกขึ้นมานั่งทับเขา
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เจ้าสาวชุดไทยสีทองอร่ามบดจูบเจ้าบ่าวในสูทขาวอย่างเร่าร้อน
อืม! ๆ ๆ ปินโตร้องครางและจับเชอรีนที่นั่งทับเขาถอดเปลื้องผ้า
เชอรีนก้มลงมาเอานมยัดปากของปินโตให้เขาดูด จ๊วบ! ๆ
อร๊า! ๆ อร๊าย! ๆ เชอรีนร้องครางเมื่อโดนคาบหัวนมดูดจนแดง เธอจับปินโตถอดชุดแล้วก้มลงมาเลียปลายลำเอ็นของเขา แผล๊บ! ๆ ๆ
โอย! ซี๊ด! ปินโตนอนครางกระเส่า เขาเอาสองมือรวบผมให้เชอรีนขณะที่เธอเอาแก้มคลอเคลียลำเอ็นของเขา
แผล๊บ! ๆ ๆ เชอรีนเอาหน้าสวยๆถูลำเอ็นอุ่นๆและเลียตรงโคนลำขึ้นมายันปลาย
จ๊วบ! ๆ ๆ โอ๊ย! ๆ ๆ เธออ้าปากดูดลำเอ็นของปินโตจนเขาร้องครางระงมอย่างสุดเสียว
อั่ก! ๆ ๆ เชอรีนกำโคนลำใหญ่ๆบีบไว้แน่นแล้วโยกหน้าขึ้นลง ปินโตเสียวจนแทบแตก เขารีบดึงเชอรีนขึ้นแล้วจับเธอนอนลง
สวบ! ๆ ๆ อ๊าาา! ๆ ๆ ปินโตคร่อมทับเชอรีนแล้วกดลำเอ็นเข้ามาในตัวของเธอช้าๆเนิบๆ
จ๊วบ! ๆ ๆ เขาก้มดูดปากของเธอและซอยลำเอ็นเข้าออกเบาๆ
อร๊าาา! ๆ ๆ ตับ! ๆ ๆ เชอรีนกลับอยากรุนแรง เธอกระเด้งตูดเอาหว่างขากระแทกปินโตจนเขาสะดุ้งด้วยความเสียว
เชอรีนจับปินโตนอนแล้วพลิกขึ้นมาขย่มเขาเอง
"พี่ทำให้หนูมีความสุขเยอะแล้ว หนูจะทำให้พี่มีความสุขบ้าง" เชอรีนบอก
เธอเอาสองมือยันกล้ามอกของปินโตและขย่มลำเอ็นเขาขึ้นลงจนเตียงสั่น
อร๊า! ๆ ๆ , โอ๊ย! ๆ เชอรีนกับปินโตร้องครางแข่งกันเสียงดังลั่นห้อง
เนื้อตัวเพรียวบางขาวใสของเชอรีนขย่มกระเพื่อมไปมาบนร่างกายอันกำยำแข็งแกร่งของปินโต
ป๊าบ! ๆ ๆ โครม! ๆ ๆ เชอรีนโยนตัวลงมาแรงๆ
เตียงโยกคลอนไปมา กลีบกุหลาบแดงปลิวว่อนไปรอบกาย
อร๊าย! ๆ ๆ เชอรีนชักกระตุกเสร็จคาลำเอ็น เธอฟุบตัวลงมาทับปินโตแล้วเอาหน้าวางแนบอกอันร้อนผ่าวของเขา
ปั่ก! ๆ ๆ ๆ ปินโตนอนกระเด้งลำเอ็นเข้าออกจนตูดเชอรีนเด้งลอย เนื้อตัวของเชอรีนที่นอนคว่ำทับเขาเด้งไปเด้งมาตามจังหวะของลำเอ็น
หน้าสวยๆที่วางบนอกล่ำๆถูไปถูมาจนแก้มแดงฉาน
อ่าส์! ๆ ๆ ซี๊ด! ๆ ๆ ปินโตซอยลำยิกๆและก้มดมผมหอมๆของเชอรีนอย่างสุดหื่น
ปรี๊ดดด! ๆ ๆ เขาพ่นน้ำรักเข้าท้องของเชอรีนแล้วขึ้นสวรรค์ไปจนได้
เชอรีนนอนคว่ำทับปินโตและหลับคาอกของเขาไปอย่างสุดฟิน
ทั้งคู่นอนหลับจนค่ำแล้วจึงตื่นขึ้นมาอาบน้ำอาบท่า
พ่อกับแม่คืนสินสอดทั้งหมดให้ปินโตกับเชอรีน พวกเขางงมาก
"เอาไปเถอะ คิดว่ารวยมากหรือไงวะ อย่าลืมว่าข้าก็รวยนะโว้ย555" พ่อบอกเมื่อเห็นปินโตจับมือเชอรีนยืนงง
"ดีแล้ว เอาไว้ขยายสาขาอีก พ่อกับแม่โชคดีที่ปินโตเก่ง เราก็พลอยได้ดีไปด้วย เงินทองมันมีใช้ไม่ขาดมือแล้วพ่อกับแม่ไม่อยากเอาไปเก็บไว้เปล่าๆ สู้ให้ลุกเอาไปบริหารลงทุนยังดีกว่า" แม่บอกและยิ้มให้ปินโต
"อ้าว ไม่ชมหนูบ้างล่ะแม่" เชอรีนงอแง
"แกก็โตเป็นแม่คนแล้ว อย่าใจร้อนอย่าดุพี่เขามาก" แม่บอก
"ง่ะ โดนดุซะงั้น" เชอรีนบ่น
55555! ปินโตกับพ่อหัวเราะลั่น
"เชอรีนของพี่เก่งอยู่แล้ว ถ้าไม่มีหนูคอยช่วยพี่ก็คงไม่ได้ดีอย่างวันนี้" ปินโตบอกและก้มลงมาหอมแก้มเธอฟ่อด
เชอรีนยืนบิด เธออายหน้าแดงต่อหน้าพ่อกับแม่
"ไปหาอะไรกินกันดีกว่า" เชอรีนควงแขนปินโตเดินออกมาหน้าบ้าน
"จริงๆนะ ตอนพี่เหนื่อยๆกลับมาตอนรับจ้างน่ะ แค่ได้หอมหนูพี่ก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง" ปินโตชมเชอรีนไม่หยุด
แหวะ! ๆ พ่อกับแม่แทบอ้วก