(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 157 ราคาที่ต้องจ่ายคือตัวคุณ

“หัวหน้าเฉินบางครั้งการรู้อะไรบางอย่าง มันก็ต้องมีราคาที่ต้องจ่ายเหมือนกันนะครับ?” แม้ว่ารายงานเรื่องแร่ธาตุในที่ดินของหัวหน้าเฉินจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับขั้นตอนการทำงานของพีทในอนาคต

แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าหัวหน้าเฉิน มีแต้มต่อหรือมีไพ่ในมือที่จะบีบบังคับพีทได้และถึงจะไม่มีรายงานของหัวหน้าเฉิน พีทก็สามารถยื่นเรื่องนี้ได้ด้วยตัวเอง โดยการซื้อตัวนักวิจัยของไทยสักคนมาเขียนรายงานให้กับเขา

ดังนั้นพอหัวหน้าเฉินได้ยินคำพูดตอบกลับของพีทว่า ‘ทุกอย่างล้วนมีราคาที่ต้องจ่าย’ ตัวของหัวหน้าเฉินก็เข้าใจทั้งหมด…พีทนั้นมีแผนอยู่ในใจจริงๆ

‘นี้คือค่าเสือกตามภาษาคนไทยสินะ’

หัวหน้าเฉินก็ถือว่าเป็นคนแก่และคนเก๋าที่มีประสบการณ์ ถึงจะเป็นนักวิจัย วันๆ เอาแต่อยู่ในห้องทำงานทั้งวัน แต่ใช่ว่าเขาจะไม่รู้เรื่องการเข้าสังคม

“ฮ่าฮ่า ได้สิ…ราคาของมัน ฉันต้องจ่ายอะไรบ้าง?” หัวหน้าเฉินหัวเราะและด้วยความอยากรู้อยากเห็นนี้เอง มันก็ทำให้หัวหน้าเฉินได้พ่ายแพ้ให้กับการล่อลวงของพีทเสียแล้ว

“ราคาของมันก็คือตัวคุณ…หากผมสามารถดำเนินการทำเหมืองแร่และสกัดแร่ได้ ผมอยากให้คุณมาทำงานให้กับผม ในฐานะบริษัทของผมเอง ไม่ใช่หัวหน้าเฉินจากบริษัทโนวากรุปอีกนี้คือราคาของมันครับ” พีทพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น นี้คือการบ่งบอกเป็นนัยๆ ว่าพีทให้ความสำคัญกับหัวหน้าเฉินมากทีเดียว

หัวหน้าเฉินได้ยินไปก็ถึงกับชะงักไปทันที การถูกดึงตัวและเชิญตัวไปทำงานให้กับบริษัทคู่แข่งนั้นถือเป็นเรื่องปกติที่หัวหน้าเฉินเคยเผชิญมาตลอดทั้งชีวิต แต่ที่ผ่านๆ มามันคือบริษัทในประเทศจีนของเขาเอง

หากแต่การถูกเชิญและดึงตัวไปในครั้งนี้ มันเป็นการเชิญพีทที่เป็นคนต่างชาติในสายตาของหัวหน้าเฉิน

แน่นอนหัวหน้าเฉิน ชมชอบและชื่นชมความสามารถของพีทเป็นทุนเดิม เขาถึงได้ยอมมาประเทศไทยเพื่อที่จะเรียนรู้ความสามารถของพีทกลับไปพัฒนาโปรเจกต์ของตัวเองที่ประเทศจีน ถึงจะเป็นโปรเจกต์ที่อยู่ภายใต้บริษัทโนวากรุปก็ตาม

เพราะถึงอย่างไรบริษัทโนวากรุปก็คือมาตุภูมิอันเป็นบ้านและเลือดเนื้อของหัวหน้าเฉิน ที่เขาได้ทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อประเทศจีนมาโดยตลอดนั่นเอง

ประเทศจีน ประเทศเกาหลีและประเทศญี่ปุ่น สามชาติยักษ์ใหญ่ในแถบเอเชีย ถือเป็นชาติที่ทุกคนต่างรู้กันดีว่า ประชาชนส่วนใหญ่ล้วนเป็นพวกชาตินิยม

ดังนั้นการเชิญพวกเขามาทำงานให้กับต่างประเทศและยิ่งเป็นบริษัทที่ไม่ใช่บริษัทจากประเทศของพวกเขา มันจึงถือว่าเป็นการทรยศชาติสำหรับพวกเขา

“มันเป็นราคาที่สูงมากจริงๆ” หัวหน้าเฉินส่ายหน้า ค่าเสือกนี้มีมูลค่าที่ต้องจ่ายแพงเกินไปจริงๆ เขาเตรียมที่จะปฏิเสธมันกับพีทแล้ว…แต่ทว่า ตัวของพีทก็ได้พูดขึ้น “ผมสามารถทำให้แร่ธาตุที่มีความเข้มข้นเพียงแค่ 10% กลายเป็นแร่ธาตุที่บริสุทธิ์ 100% คุณเชื่อผมไหมครับหัวหน้าเฉิน”

คำพูดของพีท ทำให้หัวใจของหัวหน้าเฉินถึงกับสั่นสะท้าน…ความรักชาติ ความชาตินิยมที่ก่อนหน้านี้ยึดถือเอาเป็นเอาตาย ถึงกับสั่นคลอนลงในชั่วพริบตา

นี้แหละนิสัยของนักวิจัย พวกเขาล้วนตื่นเต้นกับการได้ค้นหา ตื่นเต้นกับการได้สร้างสิ่งที่ล้ำหน้า…และตัวของพีทก็พิสูจน์ให้หัวหน้าเฉินเห็นมาแล้วจากการที่เขาได้กำหนดสูตรใหม่ในการประกอบแบตเตอรี่ให้มีปริมาณความจุมากกว่าเดิม

และไม่ใช่เพียงครั้งเดียว หากแต่พิสูจน์ให้เห็นถึงสองครั้ง…ครั้งแรกในห้องวิจัย ส่วนครั้งที่สองพีทได้ยื่นสูตรคำนวณลับให้หัวหน้าเฉินไปทดลองเป็นการส่วนตัว

นี้เองจึงเป็นเหตุให้หัวหน้าเฉิน เชื่อในความสามารถของพีทจนหมดหัวใจ “จริงเหรอ! พีทคุณสามารถทำมันได้จริงเหรอ? ไม่จริง คุณต้องกำลังล่อลวงผมแน่ๆ” หัวหน้าเฉินส่ายหน้าพยายามปกป้องหัวใจดวงน้อยๆ ของตัวเองที่กำลังถูกพีทล่อลวงด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“จริงไม่จริง ผมสามารถพิสูจน์ให้คุณเห็นได้…เอาแบบนี้เป็นไง หลังจากกลับไปถึงกรุงเทพฯ ถ้าคุณเขียนรายงานให้กับผมเสร็จ ผมจะนำแร่แรร์เอิร์ธบริสุทธิ์ที่มีความเข้มข้น 100% ให้คุณได้ดู” พีทยิ้มพลางยื่นมือออกไป…การวางเหยื่อล่อนี้โหดร้ายเกินไปสำหรับหัวหน้าเฉินจริงๆ

ถ้าเปรียบหัวหน้าเฉินคือฉลามขาว เหยื่อล่อที่พีทวางล่อไว้ก็คือ ‘แมวน้ำตัวอ้วนกลม’ ที่ไม่มีทางที่ฉลามขาวอย่างหัวหน้าเฉินจะอดใจได้ไหว

กลุ่มของพีทและกลุ่มของรดาได้เดินทางกลับกันแล้ว พีทได้นำตัวอย่างดินบางส่วนกลับไปด้วยเช่นกัน หากแต่เมื่อกลับมาถึงจังหวัดกรุงเทพ ตัวของพีทก็อยากชดเชยเวลากับรดาสักหน่อย

เพราะตลอดการเดินทางไปที่จังหวัดพังงา พวกเขาทั้งสองคนแทบไม่มีเวลาได้อยู่ด้วยกันเป็นการส่วนตัวเลย พีทเลยถือโอกาสนี้ขอนอนค้างคืนที่ห้องคอนโดของรดา เพื่อเป็นการชดเชยและค่อยเดินทางกลับบ้านของเขาในวันพรุ่งนี้

ห้องคอนโดของรดาเป็นตึกหรูหราใจกลางเมืองกรุงเทพ ห้องมีขนาดกว้างขวางพอๆ กับตึกอาคารที่เขาได้เช่าไว้ให้ภัทรเพื่อก่อตั้งบริษัท Rayzen Techฯ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นแม้ขนาดจะพอๆ กัน แต่ราคาและความที่ตึกคอนโดนี้ตั้งอยู่ที่ใจกลางเมืองกรุงเทพ

มีหรือที่ราคาของมันจะถูก? ลำพังแค่ห้องคอนโดของรดาหลังเดียว ก็มีมูลค่ามากกว่า 20 ล้านบาทแล้ว ซ้ำยังไม่รวมค่าตกแต่งและเครื่องใช้ต่างภายในบ้านอีกไม่รู้ตั้งเท่าไร

มันคือวังหลังเล็กขนาดย่อมๆ เลยก็ว่าได้ ห้องของมันหรูหราจนสะอาดสะอ้านจนพีท เหมือนกับหลงเข้ามาในอาณาจักรของรดาเลยทีเดียว

อันที่จริงพีทก็รู้ว่า คอนโดแห่งนี้มีราคาที่ค่อนข้างสูงตั้งแต่นั่งรถมากับรดาแล้ว ที่จอดรถในอาคารล้วนมีแต่รถหรูราคาแพง รถสปอร์ต รถนำเข้าแทบทั้งนั้น

หันกลับมามองตัวเอง พีทยังไม่มีรถส่วนตัวเป็นของตัวเองเลย…เขายังขับรถกระบะของร้านไก่ทอดของตัวเองอยู่เลย ซึ่งเขาก็ถูกพี่สาวของเขา รวมไปถึงฝ้ายและรดา บอกให้เปลี่ยนรถคันใหม่ได้แล้ว

แม้จะไม่จำเป็นต้องใช้รถหรูๆ แต่อย่างน้อยก็ขอให้เป็นรถที่มียี่ห้อสักหน่อย อย่างน้อยให้สมกับฐานะที่เป็นถึงประธานบริษัท Easy Food และ ร้านไก่ทอด Chicky CPF สักหน่อย

ขนาดพี่แตงที่เป็นผู้อำนวยการร้านไก่ทอดในจังหวัดกรุงเทพ หรือ นาราที่เป็นรองผู้อำนวยการ ที่พึ่งจะเข้ามาทำงานกับร้านไก่ทอดของพีท ได้ไม่นาน

ทั้งสองในตอนนี้ก็ได้ซื้อรถใหม่กันหมดแล้ว แม้จะไม่ใช่รุ่นตัวท็อป หรือ รถสปอร์ตราคาแพง แต่พวกเธอทั้งสองคนก็ขับรถที่มียี่ห้อกันหมดแล้ว

เว้นก็แต่พีท ฝ้ายและแชมป์ แน่นอนฝ้ายและแชมป์ ไม่จำเป็นต้องใช้รถเพราะอีกไม่ถึงเดือนพวกเขาจะแยกย้ายกันไปตามเส้นทางของตัวเองแล้ว ฝ้ายไปเรียนต่อต่างประเทศจะซื้อรถไว้ทำไม? แชมป์ไปเป็นทหาร อาจจะได้ขับรถบรรทุกมากกว่ารถส่วนตัวอีก ต้องรออีกสองปี ปลดประจำการนู่นเลย แชมป์ถึงจะได้เฉิดฉาย

“สงสัยผมคงต้องหารถคันใหม่สักคันมาใช้งานแล้วสินะ” พีทมองดูโรงจอดรถของคอนโดที่รดาอาศัยอยู่ ลำพังแค่รถของรดาคนเดียวก็มี 4-5 คันแล้ว ซึ่งที่จอดอยู่ในคอนโดนี้ก็สองคันแล้ว เป็นรถ Mercedes Benz ตัวท็อปและรถมินิคูเปอร์ ที่เธอใช้เวลาต้องการความสะดวกสบาย

ส่วนรถอีกหลายคันที่เหลือจอดอยู่ที่บ้านอีกหลังหนึ่งของเธอเอง โดยปกติแล้วรดาจะกลับมาพักที่บ้านมากกว่าพักที่คอนโด แต่เนื่องด้วยบ้านของเธอนั้น บ้านหลังใกล้เคียงกัน ล้วนเป็นของพี่น้องและพ่อแม่ของเธอ

ทำให้มันคงไม่สะดวกที่จะพาพีทมาที่บ้านของเธอหรอกจริงไหม?! ไม่ใช่ว่ารดาไม่อยากเปิดตัวพีทนะ เพียงแค่เธอยังไม่ต้องการให้ครอบครัวของเธอเข้ามายุ่งวุ่นวายกับพีทก็เท่านั้น

เธออยากให้พื้นที่กับพีทในการหายใจและเติบโตไปในเส้นทางของเขา โดยที่หากครอบครัวของเธอเข้ามายุ่งวุ่นวาย ชีวิตของพีทและเธออาจไม่ได้สงบสุขเหมือนอย่างตอนนี้นั่นเอง

“เธอพึ่งคิดได้เหรอ? หรือว่าตอนนี้สภาพคล่องของเงินไม่เอื้ออำนวย เอารถของฉันไปใช้ก่อนก็ได้นะ เลือกไปสักคันสิ” รดาอยากให้พีทเปลี่ยนรถที่ใช้มานานแล้ว เพียงแต่ที่เธอไม่พูดกับเขาตรงๆ เพราะให้เกียรติพีท

ผู้ชายก็มีศักดิ์ศรี เรื่องนี้รดารู้ดีและด้วยความที่รู้ดีนี้แหละ ถึงทำให้เธอไม่เคยเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องการเงินของพีทเลย เธอไม่ได้ชอบและรักพีทเพราะพีทร่ำรวย เธอรักเขาที่พีทเป็นผู้ชายที่มีอนาคต

ถึงตอนนี้พีทจะได้ชื่อว่าเป็นวัยรุ่นสร้างตัวก็เถอะ แต่ศักยภาพที่พีทมีมันเหนือกว่าคำๆ นี้ไปไกลมาก เธอไม่รู้หรอกว่าพีทนั้นมีเงินมากแค่ไหน หรือเอาเงินไปใช้ทำอะไรจากเงินที่ได้มา ลำพังแค่เงินปันผลกำไรของแอป Easy Food ที่เธอเป็นหุ้นส่วนก็ได้กลับมาหลายล้านแล้ว แม้จะยังไม่เท่ากับที่ลงทุนไป แต่มันก็มากพอสมควรที่ให้พีทใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายตามประสาวัยรุ่นได้แล้ว

แต่ทว่าเธอไม่เคยเห็นพีททำแบบนั้นเลย รถคันเดิม ที่พักก็ยังเป็นห้องเล็กๆ ในร้านไก่ทอด? ส่วนเงินที่พีทใช้ไปสำหรับตัวเองก็มีแค่ค่ารีโนเวทบ้านใหม่เท่านั้น

“ไม่เลยครับ เงินผมไม่ได้ขาดมือ…เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าจะซื้อรถแพงๆ ไปทำไม ในเมื่อตอนนี้ก็มีรถที่ขับอยู่แล้ว” พีทตอบไปตามความจริง เขาไม่ได้ประหยัดหรือทำตัวเป็นคนจน เขาแค่ไม่รู้จะซื้อมันไปทำไมก็เท่านั้น

แต่ตอนนี้พีทเริ่มรู้สึกว่าถึงเวลาที่ตัวเขาต้องซื้อรถคันใหม่แล้วจริงๆ ไม่ใช่เพื่อตัวเองแต่เพื่อหน้าตาของคนที่เขารัก ดั่งเช่นฝ้ายและรดา หรือแม้กระทั่งน้องสาวตัวแสบอย่างพลอยก็ตาม

รดาได้พาพีทเข้ามาที่คอนโดของเธอ ระหว่างนั้นพีทก็ไล่โทรกลับไปหาพี่แพร หญิงเล็ก ภัทรและลุงวรชัย เพื่อพูดคุยถึงเรื่องกิจการต่างๆ หลังจากที่ติดต่อกับพีทไม่ได้นานถึงสามวันหลังจากที่พีทเข้าไปในป่านั่นเอง

‘กิจการ Easy Food กำลังเป็นไปได้ด้วยดี หลังจากได้รับข่าวดีว่าทางธนาคารได้อนุมัติช่องทางการชำระเงินของบริษัทเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตัวของนาราก็ได้ระดมรับร้านค้าให้เข้าร่วมกับแอปของเขาได้อีกมากมาย ตอนนี้กระจายและครอบคลุมไปทั่วกรุงเทพและปริมณฑลแล้ว ส่วนหลังบ้านอย่างพี่แพร ตอนนี้เธอก็ได้ฝึกอบรมไรเดอร์ที่สมัครเข้าทำงานกับแอปของเขามาแล้ว ไม่ต่ำกว่า 1,000 คน อันที่จริงตัวเลขผู้สมัครมีมากเป็นหมื่นๆ คนเลยทีเดียว เพียงแต่ที่ผ่านการสมัครมีแค่ 1000 คนเท่านั้น เนื่องจากเกณฑ์การคัดเลือกของบริษัทของพีทนั้นค่อนข้างเข้มงวดจึงทำให้มีไรเดอร์ที่ผ่านเข้ารับทำงานเพียงเท่านี้และจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ถ้าหากผู้สมัครผ่านเกณฑ์และการอบรมที่บริษัทตั้งไว้’

“พีท ตอนนี้กระแสของแอป Winner เริ่มดุเดือดขึ้นแล้ว…พี่คิดว่าเดือนหน้า พวกเขาน่าจะเปิดตัวแอปของพวกเขาอย่างจริงจังแล้ว” หลังจากรายงานสถานการณ์แอปของพวกเขา พี่แพรก็ได้หันมาพูดถึงแอปคู่แข่งที่ใกล้จะเปิดตัวอย่าง Winner ขึ้นมา

และที่น่าตกใจยิ่งไปกว่านั้น ในข่าวสารวงในที่พี่แพรพอจะมีเส้นสายอยู่บ้าง ดูเหมือนจะมีแอปส่งอาหารจากจีน เล็งเป้าหมายเข้ามาตีตลาดประเทศไทยด้วยเช่นกัน หลังจากเห็นว่าประเทศไทยเริ่มปรับตัวเข้าสู่ยุคดิจิตอล

ผู้คนเริ่มหันมาใช้สมาร์ตโฟนกันมากขึ้น คาดว่าปีหน้าพวกเขาจะลงสนามนี้ด้วยเช่นกัน

“เรื่องของแอปจากจีนเอาไว้ก่อนครับ ตอนนี้พวกเราต้องโฟกัสที่แอปของเราและแอป Winner ให้ได้มากที่สุด เชื่อผมเถอะหากพวกเขาได้มาเห็นการต่อสู้ระหว่างเรากับแอป Winner แอปจากจีนจะไม่กล้าเข้ามาลงสนามอย่างแน่นอน” พีทรู้สึกว่า ศึกกับแอป Winner จะไม่ใช่ศึกที่ง่ายเหมือนกับที่ผ่านมาอีกแล้ว

มันจะเป็นสนามรบที่ต้องทุ่มทุกอย่างเข้าใส่กันอย่างแน่นอน ฝ่ายนู้นมีเงินหนา ส่วนฝ่ายของพีทมีแค่รากฐานที่แน่นกว่าเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่แปลกที่บริษัท Winner Food จะคิดว่าจะล้มบริษัท Easy Food ของพีทได้ง่ายๆ โดยที่ไม่รู้เลยว่าพีทได้เตรียมรอรับศึกนี้มานานแล้ว

หลังจากคุยกับพี่แพรเสร็จ พีทก็โทรหาหญิงเล็กต่อทันทีเพื่อคุยถึงร้านไก่ทอด ซึ่งก็เตรียมรอพีทอนุมัติวางขายเมนูใหม่อยู่ด้วยเช่นกัน หลังจากตอนนี้พวกเขาได้ขยายโรงงานเพิ่มอีก 1 แห่งที่จังหวัดสมุทรปราการ เพื่อเพิ่มกำลังการส่งออกไปยังสาขาต่างๆ ทั้งในกรุงเทพและปริมณฑล

ทั้งนี้พูดถึงเรื่องร้านไก่ทอด ทางด้านฝั่งของจินหลินก็มีการรายงานเรื่องสาขาที่ประเทศจีนกลับมาแล้วเช่นกัน ตอนนี้ที่จีนอนุมัติร้านไก่ทอดของพวกเขาแล้วและผ่านกรมควบคุมคุณภาพอาหารมาได้อย่างง่ายดายและสะดวกรวดเร็วมากๆ จากเส้นสายของจินหลิน ที่มีปู่และย่าเป็นสมาชิกพรรคการเมืองของจีน

ดังนั้นจินหลินสามารถเปิดสาขาร้านไก่ทอดได้พร้อมกันทั่วเซี่ยงไฮ้ ทันที 10 ร้าน โดยจะใช้เวลาในการเตรียมตัวและเตรียมร้านในอีก 1 เดือนและใน 1 เดือนนี้ เธอจะส่งหัวหน้างานระดับสูงที่เธอรับสมัครมา มาเรียนวิธีการทอดไก่และสูตรทั้งหมดจากประเทศไทยและนำกลับไปฝึกสอนให้กับพนักงานที่รับเข้ามาใหม่

พีทได้ยินแบบนั้นก็สบายใจ เพราะมันตรงไปตามแผนที่เขาวางเอาไว้อีกเช่นเดียวกัน

สุดท้ายในส่วนของแอป Easy Shop ที่มีลุงวรชัยดูแลอยู่ อันที่จริงจะบอกว่าดูแลก็ไม่เชิง ลุงวรชัยเหมือนคนคุมงานให้เป็นไปตามกรอบเวลามากกว่า

คนที่ดูแลบริษัท Easy Shop จริงๆ คือพนักงานส่วนตัวของรดาและบอยจากทีมไอที ที่เข้ามาเป็นผู้ประเมินและผู้ฝึกสอนให้กับพนักงานบริษัท Victory ที่ตอนนี้ถูกเปลี่ยนมาเป็นบริษัท Easy Shop จนไม่เหลือเค้าโครงเดิมอีกแล้ว

พนักงานทุกคนต่างทำงานกันตามระบบที่พีทได้วางเอาไว้เป็นอย่างดี มีการติดต่อไปยังร้านค้าต่างๆ ทั่วประเทศไทยให้ได้รู้จักกับแอปร้านค้านี้แล้ว รวมไปถึงติดต่อกับธุรกิจขนส่งที่ตอนนี้เป็นอีกหนึ่งธุรกิจที่กำลังมาแรงในประเทศไทย

หลังจากที่มีการเข้ามาของบริษัทเอกชน ที่เข้ามาท้าชนไปรษณีย์ไทยที่เป็นเจ้าตลาดด้านขนส่งมาตลอดหลายสิบปีนั่นเอง

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy