หอฮวาหลางเป็สถานเริงรมย์ที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลินอัน และเป็หนึ่งในกิจการที่ได้รับการสนับสนุนจากสกุลจ้าวอย่างลับๆ
ที่นี่คือหอคณิกาเลื่องชื่อเื่สตรีงดงามและมากความสามารถ ที่นี่จะมีทั้งคณิกาที่ขายเพียงความสามารถ และมีอีกส่วนหนึ่งที่ขายเรือนร่างตามปกติ โดยที่เื่เหล่านี้จะขึ้นอยู่กับความสมัครใจของพวกนางเอง
ตรงข้ามกับหอฮวาหลางคือหอบุรุษม่านเซียงโลวซึ่งมีอะไรหลายๆ อย่างเหมือนกับหอฮวาหลาง ต่างกันก็แค่มีบุรุษเป็ผู้ให้บริการเท่านั้น
และวันนี้จ้าวหานเหยียนจะต้องเข้าไปตรวจกิจการเื้ัของสองหอนี้ ในเมื่อมันมีเื้ัย่อมไม่ใช่หอคณิกาที่เปิดตามปกติอย่างแน่นอน สถานเริงรมย์เหล่านี้ถือเป็แหล่งรวบรวมข้อมูลชั้นยอดจากทั่วทุกสารทิศเลยก็ว่าได้
ซึ่งไม่ว่าจะเป็พ่อค้า ชาวยุทธ ทหารขุนนาง องครักษ์ คุณหนูผู้ดี หรือแม้แต่เชื้อพระวงศ์สูงศักดิ์ พวกเขาเ่าั้ชอบมาคุยธุระสำคัญที่หอนางโลมกันทั้งนั้น เพราะพวกเขาคิดว่าสถานที่เช่นนี้ปลอดภัยที่สุด และแน่นอนพวกเขาจะต้องเลือกสถานที่ที่คิดว่าไว้ใจได้ที่สุดด้วย
เพราะฉะนั้นหอฮวาหลางและหอม่านเซียงโลว จึงถูกจัดให้เป็สถานที่ที่สามารถไว้วางใจได้มากที่สุด..
..จ้าวหานเหยียนยังคงพยายามทำตัวให้เป็ปกติที่สุดก่อนเดินเข้าไปในหอฮวาหลาง มันย่อมไม่มีอะไรที่แปลกใหม่สำหรับผู้ที่พบเห็นแต่อย่างใด อย่างไรเสียจ้าวหานเหยียนก็ได้ชื่อว่าเป็คุณชายเ้าสำราญการที่เขาจะเดินเข้าหอคณิกาแล้วแปลกตรงไหน
แต่สำหรับเอวา ผู้ที่ต้องคีพคาแรคเตอร์เป็จ้าวหานเหยียนนั้นไม่ใช่เลย นี่คือการเดินเข้ามาในสถานที่ที่เต็มไปด้วยสัตว์ร้ายกระหายเืชัดๆ จะไม่มาก็ไม่ได้ จะหนีก็ยิ่งไม่ได้ใหญ่
จ้าวหานเหยียนเดินไปนั่งที่โต๊ะธรรมดา ที่อยู่ห่างจากหน้าเวทีการแสดงพอสมควร แม้ปรกติเขามักจะเดินไปนั่งโต๊ะที่ถูกจัดเอาไว้เป็พิเศษก็ตาม แต่วันนี้ขอไม่เป็จุดเด่นสักวันก็คงไม่เป็ไรหรอกมั้ง
เขาในวันนี้อยู่ในสภาพที่ร่อแร่เต็มที เนื่องจากต้องรีบสะสางงานจนแทบไม่ได้พักผ่อน พอได้มานั่งที่โต๊ะและฟังเสียงดนตรีขับกล่อมก็พลอยทำให้ง่วงขึ้นมาได้ไม่ยาก
แม้แต่เสียงอึกทึกของผู้คนรอบข้างยังไม่สามารถปลุกให้จ้าวหานเหยียนลืมตาขึ้นมาได้แม้แต่น้อย จนกระทั่งได้ยินเสียงสตรีหวานหยดย้อยดังกระทบเข้าโสตประสาท ดวงตาที่หนักอึ้งจึงได้เปิดขึ้นมาอย่างช้าๆ
"คุณชาย เหตุใดวันนี้จึงได้มานั่งห่างจากเวทีนัก หรือคุณชายไม่อยากดูมี่เออร์ทำการแสดงใกล้ๆ แล้วหรือเ้าคะ"
เจียงมี่ฮวา คณิกาอันดับหนึ่งของหอฮวาหลาง นางมารหมื่นพิษสตรีที่สุดแสนจะอันตรายอย่างที่สุด รูปโฉมงดงามรูปร่างเย้ายวนชวนเสน่หา แต่มันก็ถูกเคลือบเอาไว้ด้วยยาพิษที่สุดแสนจะร้ายกาจ นางเป็หนึ่งใน 'ครอบครัว'ที่มากล้นด้วยความสามารถ และความโเี้
ดอกไม้งามมักมีหนามแหลมคม คำกล่าวนี้นับว่าถูกต้องที่สุดแล้ว
"..มิใช่ ข้าเพียงอยากดูเ้าแสดงในที่ไกลๆ บ้างเท่านั้น"
"เช่นนั้นคืนนี้คุณชายอยู่กับข้านะเ้าคะ"นางยิ้มเล็กน้อยก่อนเข้ามานั่งที่ตักพร้อมกับคลอเคลียและใช้มือลูบไล้แผงอกกว้างผ่านผืนผ้าไหมเรียบลื่น
ผมไม่ว่าอะไรแล้วปล่อยให้นางทำในสิ่งที่นางอยากทำ ในความทรงจำของจ้าวหานเหยียนนางมักจะทำเช่นนี้อยู่เสมอ ตอนนี้ผมทำได้แค่พยายามทำตัวให้เป็ปกติที่สุด แม้นางจะทำแบบนี้แต่ผมก็ไม่มีความคิดที่จะเอาเปรียบนางแต่อย่างใด ผมไม่ได้ัันางเองแม้แต่น้อย ผมเพียงแค่นั่งจิบสุราเลิศรสแล้วทำตัวให้ผ่อนคลายที่สุดเท่าที่จะทำได้เท่านั้น
"คืนนี้ข้าคงอยู่กับเ้าไม่ได้ เพราะข้ายังไม่อยากตายคาอกเ้า"
"คุณชายหากคืนนี้ท่านอยู่กับข้าไม่ได้ เช่นนั้นขอซักหนึ่งจูบให้ข้าได้หรือไม่เ้าคะ"
จูบที่เต็มไปด้วยพิษงั้นหรือ ผมขอผ่าน…
"หากข้าจูบเ้าเกรงว่าข้าคงไม่รอดไปถึงวันพรุ่งนี้เป็แน่"
"คุณชายช่างใจร้ายนักทั้งไม่ยอมอยู่กับข้าแถมไม่ยอมจูบข้าด้วย มี่เออร์กลายเป็สตรีที่ท่านรังเกียจไปแล้วหรือเ้าคะ"
"เป็เ้าต่างหากที่ใจร้าย อยากให้ข้าตายคาอกเ้าจริงๆ หรืออย่างไร"
"คุณชายละก็ ท่านจะตายคาอกข้าได้อย่างไร ข้ามีแต่จะทำให้ท่านสุขจนล้นอกเสียมากกว่า"
มารยาสตรีนี้สุดแสนจะน่ากลัว หากโอนอ่อนตามนางสักนิดมีสิทธิ์ตายได้ทุกเมื่อ เฮ้อ! อันตรายจริงๆ …
"เอาไว้คราวหน้านะคนดี"
"ก็ได้เ้าค่ะ เช่นนั้นดื่มอีกจอกนะเ้าคะ"
"อืม"กว่านางจะยอมปล่อยผมให้เป็อิสระ ก็เล่นเอาเหนื่อยเลยทีเดียว ซึ่งคำปฏิเสธเ่าั้ไม่ใช่เื่น่าแปลกใจอะไรสำหรับนาง เพราะอย่างไรเสียจ้าวหานเหยียนก็ปฏิเสธนางมาโดยตลอด หากจะพูดให้ถูกก็คือเจียงมี่ฮวาเปรียบดั่งลูกสาวคนเล็กของจ้าวหานเหยียนก็ว่าได้ แล้วมีหรือที่จ้าวหานเหยียนจะยอมโอนอ่อนขึ้นเตียงกับนาง..มันย่อมไม่มีทางอยู่แล้ว
และที่สำคัญถึงแม้นางจะไม่รู้ว่าเื้ัของจ้าวหานเหยียนเป็อย่างไร แต่จะมากจะน้อยอย่างไรนางก็ย่อมรู้ว่าที่นี่คือกิจการที่ได้รับการสนับสนุนอย่างลับๆจากตระกูลเ้า ถึงแม้นางจะไม่รู้ว่านายท่านที่อุปถัมภ์และมอบชีวิตใหม่ให้นางคือใคร แต่อย่างน้อยนางต้องรู้ว่ากฎเหล็กของหอรวมภูตคืออะไร
'ห้ามมีปัญหาใดๆ กับคนสกุลจ้าว ไม่ว่าจะเื่เล็กหรือใหญ่' หากฝ่าฝืน บทลงโทษคือ 'ตายสถานเดียว'
'ห้ามสืบค้นประวัติใดๆ เกี่ยวกับสกุลจ้าว ไม่ว่าจะเป็เื่เล็กน้อยสักแค่ไหนก็ตาม' หากฝ่าฝืนบทลงโทษคือ 'ตายสถานเดียว'อีกเช่นกัน
ทุกคนในหอรวมภูตต่างก็สงสัยแต่ไม่มีใครกล้าละเมิดกฎเหล่านี้ พวกเขารู้แค่ว่าตระกูลจ้าวมีบุญคุณต่อหอรวมภูตเป็อย่างมาก ซึ่งหากไม่ได้รับการช่วยเหลือจากตระกูลจ้าวก็อาจจะไม่มีหอรวมภูตในตอนนี้..
เอาล่ะวันนี้พักมามากพอแล้วได้เวลาทำงานจริงๆ จังๆ สักทีแล้วล่ะ เขาต้องรีบตรวจงานที่นี่ให้เสร็จเรียบร้อย เพราะเขายังต้องไปที่หอบุรุษม่านเซียงโลวอีก…
•
อีกด้าน ภายในห้องประชุมของหอสดับจันทร์...
ท่านแม่ทัพใหญ่หานชินหลงที่ง่วนอยู่กับการสืบหาข้อมูลของหอรวมภูตตามราชโองการลับของฮ่องเต้ แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่ได้ข้อมูลที่เป็ประโยชน์แม้แต่น้อย
แม้แต่หอสดับจันทร์ยังรู้เพียงแค่ข้อมูลที่ถูกเล่าต่อกันมาปากต่อปากเท่านั้น ทั้งไม่รู้ว่าหอรวมภูตขึ้นตรงต่อใคร ไม่รู้ว่าตั้งอยู่ที่ไหน หรือตั้งขึ้นเพื่อจุดประสงค์ใด เรียกได้ว่าแทบไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง
ข้อมูลที่มีตอนนี้ระบุแค่ว่า หอรวมภูตมียอดฝีมืออยู่ภายใต้สังกัดมากพอสมควร และขึ้นชื่อเื่ความโเี้เป็ที่สุดเท่านั้น
"เฮ้อ! อะไรทำให้องค์กรนี้ปิดกั้นข้อมูลได้มากถึงขนาดนี้กันนะ ไร้ชื่อเสียงจนแทบจะกลายเป็ไม่มีอยู่ ในเมื่อมียอดฝีมืออยู่ไม่น้อยเหตุใดจึงไร้ชื่อเสียงไร้ข้อมูลขนาดนี้กัน ช่างเป็อะไรที่ย้อนแย้งเสียจริงๆ ..เ้าว่าอย่างไรเฟิ่งหัว"
(เฟิ่งหัว:หัวหน้าหน่วยที่สองของหอสดับจันทร์ ทำหน้าที่เป็หน่วยสอดแนมที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในหอสดับจันทร์ และเป็หนึ่งในยอดฝีมือของหอภูตพราย ที่แฝงตัวเข้ามาทำงานในหอสดับจันทร์)
"เื่นี้ค่อนข้างสืบลำบาก เพราะมีข้อมูล (ที่สามารถเปิดเผยได้) น้อยมาก แม้พวกเราจะสืบหาข้อมูลกันอย่างเต็มที่ก็แทบไม่มีอะไรคืบหน้าเลยด้วยซ้ำ"
หานชินหลงพูดขึ้นอย่างกลัดกลุ้ม "เฮ้อ! จนถึงตอนนี้ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าควรเริ่มสืบอย่างจริงจังจากตรงไหน ถึงแม้มันจะเป็องค์กรที่น่าสงสัยมาก แต่มันก็ไม่มีข้อมูลใดที่เราสามารถตามสืบต่อได้เลยสักนิด"
จินซ่าน หัวหน้าหน่วยลอบสังหารของหอสดับจันทร์นิ่งคิดเล็กน้อยก่อนพูดขึ้น "ท่านแม่ทัพ เป็ไปได้หรือไม่ว่าองค์กรนี้ถูกตั้งขึ้นโดยขุนนางที่มีอำนาจในราชสำนัก องค์กรคล้ายๆ แบบนี้ก็มีไม่น้อยที่ขุนนางแอบจัดตั้งขึ้นอย่างลับๆ ..หากพวกเราเริ่มสืบจากขุนนางพวกนั้นอาจจะรู้อะไรเพิ่มเติมก็เป็ได้"
"อืม เื่นี้ก็ถือว่าเป็ไปได้มากอยู่ เช่นนั้นคงต้องเริ่มสืบจากขุนนางคนใดที่แอบจัดตั้งองค์กรขึ้นมาก่อน จากนั้นได้เื่อย่างไรค่อยมาสรุปกันภายหลัง ขอให้ทุกคนเริ่มสืบเื่นี้อย่างรอบคอบ แม้ว่ามันจะมีเื่ที่น่าสงสัยอยู่น้อยนิดก็อย่าได้ปล่อยผ่านไปเป็อันขาด แยกย้าย.."
"ขอรับ!"
ขอบคุณสำหรับการติดตามผลงานของนามิ
หากชอบอย่าลืม comment เป็กำลังใจให้นามิด้วยนะคะ
ขอให้สนุกกับการอ่านนิยายของนามิ
รักรีดเดอร์ทุกคนค่ะ
จากใจ
นามิแค่อยากอ่านนิยาย
จุ๊บๆ
816
