ข้าผู้นี้ไม่ขอเป็นสตรีอ่อนแอให้ใครเหยียบย่ำ
ที่ผ่านมานางยึดมั่นเสมอ ว่าต้องได้เป็นฮูหยินน้อยจวนโหว แต่เมื่อวันปักปิ่นมาถึง ดวงตาก็พลันกระจ่างแจ้ง นางเข้าใจแล้วว่าเหตุใดจวนโหวถึงอยากเก็บเด็กกำพร้าเช่นนางไว้นักหนา "อนุอย่างนั้นหรือ ข้าไม่เป็น!"
ยอดอ่าน 39
จำนวนตอน 6
คอมเมนต์ 0
คำโปรยที่ผ่านมานางยึดมั่นเสมอ ว่าต้องได้เป็นฮูหยินน้อยจวนโหว แต่เมื่อวันปักปิ่นมาถึง ดวงตาก็พลันกระจ่างแจ้ง นางเข้าใจแล้วว่าเหตุใดจวนโหวถึงอยากเก็บเด็กกำพร้าเช่นนางไว้นักหนา "อนุอย่างนั้นหรือ ข้าไม่เป็น!"---------------
แนะนำเรื่อง
ซูหวานหว่านถูกทอดทิ้งตั้งแต่วัย 5 ขวบ หลังจวนสกุลซูล่มสลาย ที่พึ่งเดียวของนางคือจวนโหวพวกเขารับนางเข้ามาอุปถัมภ์ในฐานะหลานสาวคนหนึ่งและเป็นว่าที่ภรรยาเอกของซื่อจื่อโหว
แต่เมื่อวันเวลาผันผ่าน ไม่เพียงใจคนที่แปรเปลี่ยน ทว่าการกระทำอันแสนดีของคนในจวนโหวก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
ท่านป้าจากที่เคยเอ็นดูนาง ก็เปลี่ยนมาพูดจาถากถางเหน็บแนมท่านลุงที่เคยเอ็นดูนางที่สุด ก็กลายเป็นวางทีเมินเฉยส่วนท่านพี่ซื่อจื่อ แม้จะไม่ได้เย็นชากับนางเท่ากับคนอื่น ๆ ทว่านัยน์แววตาของเขากลับไม่ได้ดูปรารถนาในตัวนางขนาดนั้น
ใช่แล้ว... ทุกสิ่งที่เฟิงหลิวเขียนจดหมายบอกนางล้วนถูกต้อง แต่เฟิงหลิวหายสาบสูญไปหลายปี ยามที่นางต้องการเขาที่สุด เขากลับหนีหน้าหายหัวไม่ช่วยเหลือนาง แล้วยามนี้จะมาทำตัวหวังดีอันใดกับนางนักหนาเล่า
"กวนเฟิงหลิว คอยดูเถิด เจอหน้ากันคราวนี้ข้าจะคิดบัญชีกับท่านเสียให้เข็ด เอาให้สาสมที่ท่านกล้าทอดทิ้งข้าไว้ลำพัง"
แนะนำเรื่อง
ซูหวานหว่านถูกทอดทิ้งตั้งแต่วัย 5 ขวบ หลังจวนสกุลซูล่มสลาย ที่พึ่งเดียวของนางคือจวนโหวพวกเขารับนางเข้ามาอุปถัมภ์ในฐานะหลานสาวคนหนึ่งและเป็นว่าที่ภรรยาเอกของซื่อจื่อโหว
แต่เมื่อวันเวลาผันผ่าน ไม่เพียงใจคนที่แปรเปลี่ยน ทว่าการกระทำอันแสนดีของคนในจวนโหวก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
ท่านป้าจากที่เคยเอ็นดูนาง ก็เปลี่ยนมาพูดจาถากถางเหน็บแนมท่านลุงที่เคยเอ็นดูนางที่สุด ก็กลายเป็นวางทีเมินเฉยส่วนท่านพี่ซื่อจื่อ แม้จะไม่ได้เย็นชากับนางเท่ากับคนอื่น ๆ ทว่านัยน์แววตาของเขากลับไม่ได้ดูปรารถนาในตัวนางขนาดนั้น
ใช่แล้ว... ทุกสิ่งที่เฟิงหลิวเขียนจดหมายบอกนางล้วนถูกต้อง แต่เฟิงหลิวหายสาบสูญไปหลายปี ยามที่นางต้องการเขาที่สุด เขากลับหนีหน้าหายหัวไม่ช่วยเหลือนาง แล้วยามนี้จะมาทำตัวหวังดีอันใดกับนางนักหนาเล่า
"กวนเฟิงหลิว คอยดูเถิด เจอหน้ากันคราวนี้ข้าจะคิดบัญชีกับท่านเสียให้เข็ด เอาให้สาสมที่ท่านกล้าทอดทิ้งข้าไว้ลำพัง"
920
