พาระบบฟาร์มย้อนกลับไปในยุค 60

จัดการทุกอย่างเรียบร้อยเสี่ยวหงเตรียมตัวไปอาบน้ำ หลังจากที่ต้าหลงใช้ห้องน้ำเสร็จแล้ว  และก่อนไปขอให้สามีช่วยต้มน้ำ นำมาเทใส่กระติกน้ำร้อนให้หน่อย เพราะตั้งใจที่จะชงนมผงดื่มก่อนนอน ซึ่งจะชงเผื่อโจวต้าหลงอีกคน ความที่ทั้งบ้านมีห้องน้ำแค่ห้องเดียว จึงต้องใช้ร่วมกันอย่างช่วยไม่ได้ แต่ของใช้อย่างอื่นทุกคนต้องเตรียมไปเอง  ถึงแม้จะมีสบู่วางไว้ในห้องน้ำให้ทุกคนสามารถใช้ได้ก้อนนึง นางก็ไม่คิดจะใช้มันอย่างแน่นอน 

ดีที่ตัวเสี่ยวหงคนก่อนมีนิสัยใช้ของส่วนตัว มา๻ั้๹แ๻่แต่งงานเข้าบ้านโจวแล้ว สิ่งที่นางทำจึงไม่ผิดปกติไปจากเดิมสักเท่าไหร่ แถมนิสัยของทั้งคู่ยังเหมือนกันมากอีกด้วย หลังจากดูความทรงจำของร่างนี้ แตกต่างกันแค่ตัวเธอจะมีความกล้าคิดกล้าทำมากกว่าเท่านั้น อาจจะด้วยยุคสมัยที่ไม่เหมือนกัน เลยทำให้กล้าแสดงออกมากว่าคนในยุคนี้พอสมควร 

พออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเสี่ยวหงรู้สึกสบายตัวขึ้นมากเลย และไม่ลืมที่จะซื้อผลิตภัณฑ์บำรุงผิวหน้าและผิวกาย นางชอบรูปร่างหน้าตาของตัวเองมาก จึงไม่อยากให้มันเสียไปต้องดูแลต่อไปให้ดี ทาทุกอย่างและโบกสลีปปิ้งมาส์คก่อนนอนเป็๲อันเสร็จ จึงออกจากห้องน้ำอย่างสบายใจ นำอุปกรณ์ทุกอย่างไปเก็บที่ตู้เสื้อผ้า แต่พวกครีมเก็บในคลังของระบบ ด้านนอกมีแค่ครีมตลับที่หลี่เสี่ยวหงใช้เป็๲ประจำเท่านั้น

ระหว่างที่นางทำโน่นทำนี่ต้าหลงก็คอยมองตลอด ด้วยความที่เขากลัวว่าภรรยาตัวน้อยจะลื่นล้มอีก เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรน่าเป็๲ห่วง เขาจึงเรียกให้เสี่ยวหงเข้านอนได้แล้ว

"เสี่ยวหงได้เวลานอนแล้วนะ นี้น้องกินยาตอนเย็นหลังอาหารรึยัง"

"กินเรียบร้อยแล้วค่ะ ขอน้องชงนมดื่มแปปนะคะ"

"ได้สิ พี่เอาน้ำร้อนเทใส่กระติกน้ำไว้ให้แล้ว   อยู่ตรงโต๊ะหนังสือนั้นแหละ"

"ขอบคุณค่ะ"

"อืม ไม่เป็๲ไรครับ"

นางเดินไปที่ตู้อาหารก่อนเพื่อหยิบประป๋องนมผง ที่ซื้อจากในห้าง๻ั้๹แ๻่เมื่อเช้า ระบบห้างดีตรงที่ซื้อของพวกนี้ไม่ต้องใช้ตั๋ว แถมราคายังเท่ากับข้างนอกที่ขายในสหกรณ์อีก จึงซื้อมาสองกระป๋องในราคา 10 เหรียญทองเท่านั้น ส่วนมากของในห้างจะมีราคาอ้างอิงตามยุคนี้เลย แต่พวกของสดจะมีราคาแพงกว่าปกติ เสี่ยวหงจึงชอบที่จะปลูกเอามากกว่า แล้วขายให้ระบบฟาร์มอีกที

ดีที่สามีนางไม่ค่อยเปิดตู้นี้เท่าไหร่นัก จึงไม่สังเกตเห็นว่ามีของอะไรเพิ่มมาบ้าง เพราะเขาเคยเห็นเสี่ยวหงกินนมผงมาก่อนเช่นกัน และบางครั้งต้าหลงก็เคยกิน แต่ของเก่ามันเพิ่งหมดไปนี้เอง นางจึงยังพอเนียนไปต่อได้อยู่ เมื่อตอนบ่ายเปิดกินไปรอบนึงแล้ว จึงสามารถหยิบออกมาชงกินตอนนี้ได้เลย

นำไปวางคู่กับกระติกน้ำทหารบนโต๊ะ จึงเห็นว่ามีแก้วแค่ใบเดียวกับช้อนชงนม นางจึงเดินกลับไปที่ตู้อีกรอบและหยิบแก้วมาเพิ่มอีกใบ ต้าหลงที่ดูอยู่จึงสงสัยว่าภรรยาเขาเดินไปหยิบแก้วเพิ่มทำไม ก่อนจะเห็นว่านางกำลังตักนมผงใส่ลงไปทั้งสองแก้วจึงพูดห้ามทันที

"เสี่ยวหง จะตักนมผงสองแก้วทำไมครับ"

"อ่อ อีกแก้วนี้ของพี่นั้นแหละค่ะ"

"หืม ชงเผื่อพี่ทำไม ไม่เห็นต้องสิ้นเปลื้องเลย พี่ร่างกายแข็งแรงดี ไม่ต้องบำรุงอะไรมากหรอก  น้องนั้นแหละที่ต้องกินเยอะๆ เก็บไว้กินเองเถอะนะ"

"ไม่ค่ะ น้องมีของกินเยอะแล้ว แถม๰่๥๹นี้ยังพักอยู่แต่ในบ้าน ไม่ได้ต้องใช้แรงอะไรมากมาย แต่พี่ต้องไปทำงานทุกวันนะ กินนมบำรุงบ้างเถอะ"

"แต่มันแพงนะ แถมยังต้องใช้ตั๋วอีก ถ้าหมดขึ้นมาจะลำบากรึเปล่า"

"ไม่เป็๲ไรหรอกค่ะ น้องมีคนรู้จักในเมืองอยู่บ้าง เงินเราก็มีพอสมควรไม่เดือดร้อนอะไรเลย  แค่ต้องบอกก่อนล่วงหน้าสักหนึ่งอาทิตย์ เขาก็สามารถหาของที่๻้๵๹๠า๱ให้ได้ค่ะ"

"อืม ถ้าเป็๲แบบนั้นพี่ก็สบายใจ แต่ไม่ต้องให้พี่กินทุกวันนะ เพราะน้องต้องกินเองทุกวันอยู่แล้ว"

"งั้น 2-3 วันครั้งละกันนะคะ ห้ามเถียงด้วย"

"เฮ้อ ครับๆ"