ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 38

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ไมเด้น : " เหลือฉันคนเดียวแล้ว ..... (คิดหาทางออกจากสถานการณ์นี้) "

ศัตรูสามารถล่องหนหายตัวจากสายตาของสิ่งมีชีวิตที่ไมเด้นสร้างได้ ไมเด้นจึงต้องหาวิธีอื่น

ในการระบุตำแหน่งของศัตรู ไมเด้นพอคิดวิธีหาศัตรูได้อยู่บ้าง

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ : " หาตัวอยากจริง .......... (มองหาไมเด้น) ............ นั่นไงล่ะ เจอตัวแล้ว "

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์เดินตามหาไมเด้นอยู่สักพัก เธอเห็นไมเด้นยืนอยู่กลางพื้นที่โล่งแจ้ง

เธอแค่มองก็รู้ว่านั้นเป็นกับดักแน่ๆ แต่เธอก็อยากลองดูเหมือนกันว่ามันเป็นกับดักแบบไหน

ก่อนจะเข้าไป เธอได้สำรวจรอบๆ ก่อนว่า ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่ไมเด้นสร้างอยู่แถวนั้น

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ : " (ยอมแพ้งั้นเหรอ ไม่น่าจะใช่ งั้นลงมือเลยแล้วกัน) "

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์เข้าคว้าตัวของไมเด้นจากด้านหลังในขณะที่ไมเด้นยืนอยู่กลางที่โล่ง

มือหนึ่งปิดปากไมเด้นไม่ให้หายใจได้ ส่วนแขนอีกข้างก็รัดคอของไมเด้น

และเธอได้เอาขาทั้งสองข้างของเธอรัดลำตัวของไมเด้นเพื่อไม่ให้ไมเด้นขยับแขนได้

เมื่อเข้าล็อกแล้วเธอก็เอามือที่ปิดปากไมเด้นออก เพราะยังมีแขนอีกข้างรัดคออยู่

เธอจึงใช้แขนที่วางอยู่ช่วยล็อกคอของไมเด้นเพิ่ม จากสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เธอคิดว่าไม่ถึงนาที

กรรมการต้องเข้ามาแยกและให้ไมเด้นแพ้ไปแน่ๆ แต่กลับมีบางอย่างทำให้เธอแปลกใจ

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ : " (ร่างกายของเธอเย็น อุณหภูมิร่างกายก็ผิดปกติ) "

หลังจากล็อกไมเด้นด้วยท่าล็อกคอ ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์สัมผัสได้ถึงอะไรแปลก

คนที่เธอกำลังล็อกคออยู่มีร่างกายที่ไม่เหมือนคนทั่วไป อุณหภูมิร่างกายที่เย็นผิดปกติ

อีกทั้งเธอยังสัมผัสได้อีกว่า ไม่มีการหายใจเข้าออก ไม่มีเลือดไหลเวียนอยู่ในร่างกาย

ในประวัติการลงแข่งของไมเด้นระบุเอาไว้ว่า เธอสร้างสิ่งมีชีวิตรูปแบบมนุษย์ไม่ได้

ซึ่งนั้นเป็นข้อมูลตอนที่ไมเด้นยังเป็นเด็ก ทำให้ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์เข้าใจว่าไมเด้นสร้างมนุษย์ไม่ได้

เธอจึงเข้าโจมตีไมเด้นที่ยืนอยู่กลางที่โล่ง

ไมเด้น : " เทคนิคนี้ใช้ได้ครั้งเดียวด้วย แต่ต้องมาใช้ตั้งแต่รอบแรกๆ " เธอโมโหที่ต้องใช้เทคนิคนี้

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ที่กำลังล็อกคอไมเด้นอยู่แต่แท้จริงแล้วนั้นคือ ร่างเงาของไมเด้น

ก็ตกใจสุดขีดจนเผลอกรีดร้องและปล่อยร่างเงาของไมเด้น

เพราะว่าร่างเงาของไมเด้นบิดข้อต่อได้เหนือมนุษย์มากๆ

ในขณะที่กำลังล็อกคอไมเด้นอยู่ (ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์คิดว่าเป็นไมเด้น)

ร่างเงาของไมเด้นบิดข้อต่อของแขนบริเวณข้อศอกที่ถูกขาทั้งสองของศัตรูรัดเอาไว้

และพยายามเอามือจับขาของผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์เพื่อปลดท่าจับล็อก

ซึ่งแค่นี้ก็ทำเอาผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ตกใจมากๆ แล้ว

แต่หัวของร่างเงายังบิดกลับหลัง หันมาจ้องหน้าเธออีก (ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ล็อกคอไมเด้นจากด้านหลัง)

ทำเอาเธอตกใจมากๆ จนเผลอกรีดร้องออกมาและปล่อยร่างเงาของไมเด้น

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ : "นี่มันบ้าอะไรเนี่ย!!! เธอยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่า "

ร่างเงาของไมเด้นบิดข้อต่อแขนบริเวณศอกให้เข้าที่ และบิดหัวให้ตรงเหมือนเดิม

ทำเอาผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์คิดว่าตัวเธออยู่ในหนังสยองขวัญสักเรื่อง

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ : " ดวงตาสีเขียงสะท้อนแสง สิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างสินะ "

จากข้อมูลประวัติของไมเด้น ทำให้ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์รู้ว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกไมเด้นสร้างขึ้น เมื่อรู้แบบนั้นแล้วผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ก็เริ่มโจมตีแบบจริงจัง

เนื่องจากสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ผู้แข่ง ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์จึงสามารถโจมตีแบบรุนแรงได้

เธอพุ่งเข้าไปหาร่างเงาของไมเด้นและใช้มือของเธอแทงเข้าที่หน้าอกของร่างเงาจนทะลุ

ร่างเงาของไมเด้นมีลักษณะภายนอกและภายในคล้ายกับมนุษย์มากๆ

แต่ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ก็ยังสามารถใช้มือเปล่าแทงทะลุหน้าอกร่างเงาของไมเด้นได้อย่างไม่ยากเย็น

แม้จะมีร่างกายเหมือนมนุษย์แต่กลับไม่มีเลือดไหลออกมา หลังจากถูกแทงทะลุหน้าอก

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ : " ถามจริง!! ยังไม่ตายเหรอ ต้องเล่นงานที่หัวสินะ "

ร่างเงาของไมเด้นยังไม่ตายแม้ว่าจะถูกแทงทะลุหัวใจไปแล้วก็ตาม ไมเด้นก็ยังควบคุมมันได้อยู่

ไมเด้นสั่งให้ร่างเงาของเธอถ่วงเวลาเอาไว้ ระหว่างที่เธอกำลังสร้างสิ่งมีชีวิตอื่นอยู่

ร่างเงาของไมเด้นใช้มือจับแขนของผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์เพื่อถ่วงเวลา

ทำให้ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์รู้เจนตาของไมเด้นว่า ไมเด้นต้องการถ่วงเวลา

เพื่อสร้างสิ่งมีชีวิตเพิ่ม เพราะในข้อมูลระบุไว้ว่าไมเด้นต้องใช้เวลาสักพักในการสร้างสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์จึงต้องรีบหาไมเด้นและจัดการ ก่อนที่ไมเด้นจะสร้างอะไรที่เธอสู้ไม่ได้

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ผลักร่างเงาของไมเด้นออกไปและวิ่งตามหาไมเด้น

มีบ้านเหลือแค่หลังเดียวที่เธอยังไม่ได้เข้าไปหา ซึ่งนั้นเป็นบ้านที่ไมเด้นซ่อนตัวอยู่

ในขณะที่เธอกำลังวิ่งไปที่นั่น เธอก็พบกับงูอนาคอนดาที่มีขนาดใหญ่มากเลื้อยออกมาด้านนอก

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์มีพลังคล้ายกับสัตว์เลื้อยคลานอย่างกิ้งก่าคาเมเลี่ยน

ทำให้สัญชาตญาณในพลังของเธอกลัวงูที่เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่อยู่ระดับสูงกว่าในห่วงโซ่อาหาร

ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์ยืนจ้องงูอนาคอนดาตัวใหญ่อย่างหวาดกลัว เธอไม่แม้แต่จะขยับร่างกายได้

งูอนาคอนดาที่ไมเด้นสร้างเลื้อยเข้ามารอบตัวของผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์โดยที่เธอตอบโต้อะไรไม่ได้

ก่อนที่มันจะรัดพันร่างของเธอ กรรมการก็เข้ามาแยกซะก่อนและให้ผู้หญิงรูปแบบกลายพันธุ์แพ้ไป

ทำให้ทีมของเม็ก ไมเด้น และนีโร่ ชนะไปในรอบนี้

ไมเด้นเดินกลับบ้านได้ตามปกติ พ่อของเธอที่ดูการแข่งอยู่เป็นคนพาเธอกลับบ้าน

ส่วนนีโร่และเม็กถูกส่งไปดูอาการบาดเจ็บห้องพยาบาลของสนาม

โทรุรอทั้งสองออกจากห้องพยาบาลเพื่อเดินกลับบ้านด้วยกัน

เม็ก : " เจ็บหัววะ ยัยนั้นฟาดมาซะแรงเลย มึงโดนอะไรวะ "

นีโร่ : " มึงโดนฟาดเหรอ กูโดนรัดคอนะสิ "

ทั้งสามเดินออกมาจากห้องพยาบาลและเจอเข้ากับคุณเจ้าหน้าที่รัฐที่มารอรับทั้งสามคน

เธอมาเพื่อเตือนเรื่องการใช้พลังของนีโร่ เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในสนามแข่ง

ยิ่งตอนนี้มีใครบางคนเข้าไปค้นประวัติของนักเรียน Fate Academy อยู่

คุณเจ้าหน้าที่รัฐจึงมีความกังวลเรื่องความลับของนีโร่จะรั่วไหล

คุณเจ้าหน้าที่รัฐขู่ว่าจะให้นีโร่ออกจากการแข่ง หากเกิดเหตุการณ์แบบนี้เอง

เช้าวันต่อมา

โทรุ : " วันนี้มึงก็มารอกูเหรอ ..................... มึงดูไม่เหนื่อยเลยนะ เม็ก "

เม็ก : " เมื่อวานไม่ได้ใช้พลังไปเยอะ ก็เลยไม่ได้เหนื่อยล้าอะไร"

โทรุ : " งั้นเหรอ ตอนปี 1 ที่มึงไปแข่งแบบเดียวจบมา พอตอนเช้ามึงยังหอบเป็นหมาอยู่เลย "

เม็ก : " ตอนนั้นกูยังฝึกมาไม่พอ แต่ตอนนี้กูฝึกมาดี "

เม็กมาตะโกนเรียกโทรุที่หน้าบ้านเพื่อไปโรงเรียนด้วยกันเหมือนทุกวัน

เม็กลงแข่งแบบเดียวตั้งแต่ตอนปี 1 ซึ่งตอนนั้นแม้จะยังไม่เก่งมาก

แต่เม็กก็ยังเอาชนะคู่แข่งที่เหนือกว่าได้ทุกคน จนกลายเป็นแชมป์ของการแข่งแบบเดียวได้

เม็กฝึกฝนการควบคุมพลังของตัวเองอยู่ทุกวัน การใช้พลังหลายวันติดๆ กันจึงไม่เป็นปัญหา

ส่วนนีโร่ก็ยังไม่มีอาการอะไรผิดปกติ เพราะถูกจัดการไปตั้งแต่แรกๆ

ไมเด้นก็ไม่ได้มีอาการผิดปกติ เพราะเธอเองก็ฝึกใช้พลังอยู่บ่อยครั้ง

.

.

.

.

.

(ช่วงซ้อมทีม)

ไมเด้น : " ครั้งนี้มาวางแผนด้วยกันเลย รอบที่แล้วพวกเราเกือบแพ้แล้วนะ!! "

เม็ก : " ก็ได้ๆ "

โทรุ และ นีโร่ ก็เข้ามาช่วยวางแผนสำหรับแข่งในเย็นนี้ด้วย

ไมเด้นค่อนข้างอารมณ์ไม่ดีที่เกือบจะแพ้ตั้งแต่รอบแรกๆ แม้ว่าจะเป็นการแข่งแบบเก็บแต้มก็ตาม

เธอก็ไม่ได้ว่าเรื่องเม็กวางแผนคนเดียวหรอก แต่ช่วยกันวางแผนน่าจะได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า

หลังจากวางแผนเสร็จ ทั้งสี่คนก็เดินทางไปแข่ง

ด้วยแผนที่วางมาดีทำให้ทั้งสามคนชนะการแข่งรอบนี้ได้อย่างไม่ยากเย็น

แม้ว่าคู่แข่งจะแข็งแกร่ง แต่ครั้งนี้นีโร่ได้แสดงพลังออกมาบ้าง นีโร่เป็นคนจัดการคู่แข่งได้ถึงสองคน

โดยมีไมเด้นเป็นหูเป็นตาและค่อยบอกตำแหน่งของคู่แข่งให้

เมื่อการแข่งจบ นีโร่ก็มีอาการเหนื่อยล้าเหมือนที่เม็กเคยเป็นตอนปี 1

นีโร่ไม่เคยใช้พลังจำนวนมาก แถมวันสองวันมานี้นีโร่ซ้อมการใช้พลังบ่อยมาก

ทำให้อาการเหนื่อยล้าสะสมมากขึ้น จนนีโร่เริ่มออกอาการ

นีโร่ : " (นั่งพักให้หายเหนื่อย) "

เม็ก : " พรุ่งนี้นีโร่จะไม่พร้อมลงสนามแข่ง "

ไมเด้น : " ทำไมนายพูดแบบนั้น แค่นอนพักก็น่าจะหายแล้ว "

โทรุ : " ไม่หายหรอก เม็กเคยเป็นมาก่อน "

ไมเด้น : " แล้วจะเอายังไงต่อ พรุ่งนี้ก็ต้องแข่งด้วย นายจะลงแข่งแทนเหรอโทรุ "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " เรื่องนั้นจะไม่เกิดขึ้น " เธอเดินเข้ามาแทรกบทสนทนา

ทั้งสี่กำลังคุยกันเรื่องของการแข่งวันพรุ่งนี้ นีโร่จะไม่สามารถลงแข่งได้

เพราะแพทย์สนามจะไม่อนุญาตให้นีโร่ลงแข่งเพราะร่างกายไม่พร้อมสำหรับการใช้พลัง

ระหว่างที่พูดคุยกันคุณเจ้าหน้าที่รัฐก็เข้ามาแทรก เธอจะไม่ยอมให้โทรุลงแข่งแน่

คำพูดของเธอทำให้ทั้งสี่คนต้องหาทางออกใหม่

การมาของคุณเจ้าหน้าที่รัฐ ทำเอาไมเด้นสะดุ้งไม่น้อย เธอยังกลัวคุณเจ้าหน้าที่รัฐอยู่

เม็ก : " ฉันไม่อยากพูดแบบนี้นะ แต่ว่า.................. "

ทางออกเดียวที่เม็กคิดได้คือ การแข่งรอบหน้าพวกเขาจะยอมแพ้ไปโดยไม่ต้องลงแข่ง

เพื่อให้นีโร่ได้พัก แม้มันจะทำให้พวกเขามีโอกาสไม่ผ่านเข้ารอบต่อไปสูงขึ้นก็ตาม

ไมเด้นไม่เห็นด้วย แต่โทรุคำนวณคะแนนที่ใช้สำหรับผ่านเข้ารอบต่อไป

หากทำตามแผนนี้ พวกเขาก็น่าจะผ่านเข้ารอบต่อไปได้แบบเฉียดฉิว

แผนคือ ลงแข่ง 2-3 ครั้งต่อเนื่องและยอมแพ้โดยไม่ต้องลงแข่ง 1 ครั้งเพื่อให้นีโร่พัก

ไมเด้น : " เอาแบบนั้นก็ได้ .......... ฉันไปก่อนนะ " คุณเจ้าหน้าที่รัฐจ้องหน้าไมเด้น

สถานการณ์น่าอึดอัดทำเอาไมเด้นรีบเดินทางกลับบ้าน

คุณเจ้าหน้าที่รัฐมาพา นีโร่ โทรุ และเม็กกลับบ้าน

_______________________________จบตอน_______________________________

ข้อความจากผู้เขียน

ผมอยากเขียนช่วงการแข่งแบบทีมให้ยาวกว่านี้ แต่เรื่องมันจะยาววววววววววววววว

ยาวแบบยาวมากๆ ทำให้ผมคิดว่าผู้อ่านจะเบื่อไปซะก่อน เพราะมันจะวนอยู่แค่การแข่งไปสัก 20-30ตอนได้

และผมอยากเข้าเนื้อเรื่องหลักแล้วด้วย จนผมคิดว่าน่าจะเขียนช่วงการแข่งแบบทีม

เขียนให้เป็นแบบบทสรุปแทนในตอนหน้า แทนที่จะเป็นการเขียนตามปกติที่ผมเขียน