ซากปลาอสูรสีใสตาฟ้าทั้ง 5 ตัวในที่สุดก็มากองอยู่รวมกันที่ชายริมฝั่งแม่น้ำแล้วอย่างที่พวกท่านยังคงมีพลังกายที่ไม่อ่อนล้ากันเลย
“การใช้พลังธาตุในรูปแบบนี้มันน่าทึ่งมากจริงๆนะขอรับท่านพ่อ ท่านแม่”พี่ใหญ่ซือจื่อ
“ข้าอยากลองใช้พลังธาตุในรูปแบบใหม่นี้บ้างขอรับ”พี่รองเหลาหู่
“เดี๋ยวเื่นี้พวกเ้าค่อยทำกันทีหลังนะ ตอนนี้พวกเราจัดการเื่ปลาอสูสีใสตาฟ้าพวกนี้เสียก่อนเถอะ”ท่านแม่มดแดง
“ขอรับ” “เ้าค่ะ” พวกท่านพี่ พวกหลานชาย และบรรดาลูกสะใภ้หลานสะใภ้ ต่างอยากจะสนทนากันในเื่พวกการใช้พลังธาตุในรูปแบบใหม่นี้กันต่อ ท่านแม่เลยต้องใช้อำนาจที่อยู่ในมือจัดการเสียก่อน
“ใช่ อย่างที่แม่พวกเ้าพูดเอาไว้พวกเ้าค่อยพูดคุยกันทีหลังนะ”ท่านพ่อยุง
คนอื่นๆจากอีกสองตระกูลก็เช่นกัน ต่างต้องรอและจัดการงานที่อยู่ตรงหน้าที่สำคัญกันก่อนเลย
“เอื๊อก….เอื๊อก…”เสียงกลืนน้ำลายหลายต่อหลายครั้งจากพวกเด็กๆ ก็ทำให้พวกผู้ใหญ่เองอดที่จะขำและเอ็นดูเป็ไม่ได้
“เด็กๆ พวกเ้าทั้งหมดหลีกทางก่อนนะ”ท่านแม่
“เ้าค่ะ” “ขอรับ”พวกเด็กๆตอบรับแบบเสียงอ่อยๆไม่เต็มใจที่จะจากเ้าพวกซากปลาอสูรพวกนี้มากนัก
“แล้วก็เ้าด้วยท่านย่าเล็ก ห้ามดื้อนะ”ท่านแม่ หยอกเย้าเรียกเสียเต็มยศอีกครั้งกับลูกสาวคนเล็กที่รักมากๆ
“โธ่..ท่านแม่ข้าเปล่าดื้อนะเ้าคะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“จ้าไม่ดื้อก็ไม่ดื้อนะ แต่ว่าเ้าต้องออกจากตรงนี้ไปก่อนนะไปรวมอยู่กับเหลนๆพวกเ้าทางด้านโน้น งานตรงนี้ยังไม่เสร็จสิ้นดี ให้แม่และพวกพี่ๆของเ้าจัดการเองนะ”ท่านแม่ ที่หมั่นไส้เ้าตัวเล็ก จับแก้มดึงเบาๆ
“เฮ้อ…..จริงข้าก็โตแล้วนะเ้าคะแต่ก็ได้ข้าจะเชื่อฟังท่านแม่แล้วกัน แต่ขอต่อรองนิดหน่อยนะเ้าคะท่านแม่”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ไหนจะฟังแม่ ยังจะมีข้อต่อรองนิดหน่อยอีก แล้วข้อต่อรองที่ว่าคืออะไรกันถ้าแม่ให้ได้ก็จะให้แต่ถ้าไม่ก็คือไม่นะท่านย่าเล็ก”แม่
“เ้าค่ะ ข้าขออยู่ห่างจากพวกท่านแค่ตรงนู้นได้ไหมข้าอยากดูเ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“อ้อ…ก็ได้”ท่านแม่
“ท่านแม่อย่าลืมที่ข้าบอกนะเ้าคะว่าแต่ละส่วนของพวกปลาอสูรสีใสตาฟ้าพวกนี้ใช้งานได้อย่างไรบ้างนะเ้าคะ”เหนี่ยวเหนี่ยวก่อนที่จะหันหลังจากไป ก็กระซิบบอกท่านแม่เพื่อย้ำอีกครั้งหนึ่งว่าแต่ละส่วนของปลาอสูรพวกนี้ทำอะไรได้บ้าง
เพราะว่าพวกชาวบ้านบางคนยังไม่รู้เลยว่าพวกมันคือสัตว์อสูรชื่อว่าอะไร และส่วนประกอบร่างกายของพวกมันแต่ละส่วนมีประโยชน์อันใดบ้าง มีแต่ต้องรอฟังจากร้านค้าที่รับสัตว์อสูรไปขายในตัวเมืองนั่นแหละ
ถ้าไปเจอพ่อค้าที่เป็คนดีพวกเขาก็บอกและให้ราคาอย่างตรงไปตรงมา แต่ถ้าเจอพวกพ่อค้าที่โลภมากคดโกงก็จะนิ่งเฉยขายในส่วนที่พวกชาวบ้านรับรู้เพียงเท่านั้นเอง
“ได้ๆแม่จดจำเอาไว้แล้วไม่ลืมอย่างแน่นอน เ้าวางใจได้เลย”ท่านแม่มดแดง
“เ้าค่ะ งั้นข้าไปดูอยู่ไกลๆแล้ว”เหนี่ยวเหนี่ยว เมื่อพูดจากกับท่านแม่ของนางเป็อันที่เรียบร้อยแล้วก็เดินหันหลังจากไปพร้อมกับเรียกพวกเหลนๆให้มารวมกลุ่มตามตำแหน่งที่ได้มีข้อต่อรองกับท่านแม่ของนางเอาไว้เมื่อตะกี้นี้
พวกเหลนๆที่ได้นั่งอยู่ไม่ไกลจากเ้าพวกซากปลาอสูร ก็ตื่นเต้นดีใจนึกว่าจะต้องกลับไปยังที่เดิมซึ่งบอกได้เลยว่าไม่สามารถเห็นอะไรชัดเจนได้แน่นอน ตรงนี้ตำแหน่งดีจริงๆจนพวกเหลนๆอดที่จะชื่นชมท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวของพวกเขาเป็เสียไม่ได้อยู่หลายครั้ง
“ท่านย่าเล็กยอดเยี่ยมที่สุด ที่ทำให้ท่านย่าทวดยอมให้พวกข้ามานั่งตรงนี้กันได้เ้าค่ะ”หลานสาวคนโตยายา
“ในตอนแรกพวกข้าคิดว่าคงจะต้องกลับไปรอที่ใต้ต้นไม้ด้านโน้นอีกเหมือนเดิมเสียแล้วสิเ้าคะท่านย่าเล็ก”หลานสาวรองมี่เฟิง
“ตรงนี้ดีที่สุดเลย เห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกท่านกำลังทำแน่นอน ข้าขอชื่นชมท่านย่าเล็กที่มีการใช้คำพูดล่อลวงท่านย่าทวดให้ยอมได้อย่างง่ายดาย”หลานสาวสามยวี๋ยวี๋
“ใช่ๆ ท่านย่าเล็กล่อลวงผู้คนได้เก่งมากๆ”พวกเหลนๆเอ่ยชื่นชมจากใจ!!
“..............!!”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่ได้ยินคำที่เหลนใช้ชื่นชมตัวนางเองก็ถึงกับสะอึกไปเลย มันเหมือนจะชมนะแต่มันไม่ใช่จึงต้องแก้คำพูดเสียใหม่ให้พวกเหลนๆเหล่านี้ได้ใช้คำพูดที่ถูกต้องเสียก่อนว่า….
“เอ่อ..อะแฮ่ม…อย่าพูดว่าใช้คำล่อลวงเลยมันฟังดูแปลกๆพวกเ้าจะต้องคำพูดที่ว่า ข้าเก่งในการโน้มน้าวใจคนอื่นๆมากกว่านะมันน่าจะฟังดูดีกว่านะเหลนๆ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“อ้อ…โน้มน้าวใจผู้คน”พวกเหลนๆ
“นั่นแหละถูกต้อง”เหนี่ยวเหนี่ยว
ทางด้านเด็กๆก็พากันจับจองนั่งกันอย่างเป็ระเบียบเรียบร้อยกันทั้งหมด ส่วนทางพวกผู้ใหญ่เองก็เริ่มชำแหละปลาอสูรกันแล้วเริ่มจากตัวแรกกันเลย
“โอ้…นี่คือการชำแหละปลาอสูรงั้นเหรอ?ทำแบบนี้ก็ต้องใช้เวลานานมากๆน่ะสิ”เหนี่ยวเหนี่ยว
นางที่นั่งมองดูขึ้นตอนต่อไปว่าจะทำอย่างไรต่อ สิ่งที่เห็นก็คือพวกผู้ใหญ่กำลังช่วยกันชำแหละปลาอสูรเหล่านี้แบบไม่ค่อยถูกใจนางนักเพราะมันคงกินเวลาไปมากๆเลย
“เหลนๆทำไมพวกท่านจึงไม่ใช่พลังธาตุเข้าช่วยเล่า แบบนี้จะเสียเวลาเอาได้นะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ไม่ได้หรอกท่านย่าเล็ก จะใช้พลังธาตุไปทั้งหมดเลยไม่ได้อย่างพวกสัตว์อสูรระดับต่ำแบบนี้เพียงแค่ปล่อยพลังธาตุออกมาบางเบาเพื่อช่วยเสริมกำลังก็เพียงพอแล้วล่ะ”เหลนชายคนโตหยางหยาง
“ใช่ขอรับท่านย่าเล็ก ปรกติแล้วพวกท่านเองก็ไม่ได้จะเคยชำแหละพวกสัตว์อสูรมาก่อนเลย แต่ว่ามันคือวิธีการที่พวกข้าทุกๆคนก็เรียนรู้มาแบบนี้ตั้งนานแล้วนะขอรับ บรรพบุรุษพวกท่านเองก็เรียนรู้มาแบบนี้เช่นเดียวกัน”เหลนชายรองจูจู
“เรียกได้ว่าเรียนรู้แบบนี้มาทุกๆรุ่นใช่หรือไม่”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ใช่ขอรับ” “ใช่เ้าค่ะ”พวกเหลนๆ
“ถ้างั้นคงจะต้องถึงเวลาที่จะต้องเรียนรู้อะไรใหม่ๆ และเปลี่ยนแปลงกันบ้างแล้วล่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“เอ๋..??”พวกเหลนๆพากันมองหน้าท่านย่าเล็กกันอีกครั้ง และเมื่อคิดได้ว่าอะไรใหม่ๆที่ว่านี้ของท่านย่าเล็ก ทำให้พวกเขาเกิดตาเป็ประกายกันขึ้นมาทันทีทันใดกันเลย
เพราะเมื่อสักครู่นี้ก็ท่านย่าเล็กที่พึ่งจะสอนพวกเขาจัดการให้พลังธาตุในรูปแบบที่พวกเหลนๆไม่เคยได้เรียนรู้มาก่อนเลยจากพวกผู้ใหญ่
“หรือว่าท่านย่าเล็กจะมีวิธีแบบที่พึ่งสอนพวกข้าดึ๊ง…ดึง…ดั๊น…ดัน…แบบเมื่อตะกี้ใช่ไหมเ้าคะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวสี่ทู่จึ
“ต้องใช่แน่ๆเลย ใช่ไหมเ้าคะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋
“ใช่แล้วล่ะเหลนๆ ข้ามีวิธีในการชำแหละปลาอสูรพวกนี้ในแบบของข้าเอง”เหนี่ยเหนี่ยว เชิดหน้าขึ้นอย่างสูงแบบโอ้อวดตัวเองอีกครั้ง
“ทำอย่างไรหรือท่านย่าเล็ก”พวกเหลนๆพากันตื่นเต้นประสานเสียงถามกันอย่างสนใจ
“ควัก…เลาะ….ตัดฉั่บ ฉั่บ….”เหนี่ยวเหนี่ยว ลุกขึ้นยืนทำท่าแล่ปลาอสูรให้พวกเหลนๆได้ดูอย่างชัดเจนแบบเห็นภาพไม่ต้องนึกจินตนาการใด
“ควัก…ควัก….”เหลนสาวคนโตยายา
“เลาะ….เลาะ….”เหลนสาวรองมี่เฟิง
“ตัด…ตัด…”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋
“ฉั่บ..ฉั่บ…”เหลนสาวสี่ทู่จึ
“เหลนสาวน้อยทั้ง 4 ของข้าเยี่ยมมาก”เหนี่ยวเหนี่ยว
“แปะ…แปะ….”ห้าสาวตระกูลหวังต่างปรบมือให้กันกับการเรียนรู้ขั้นพื้นฐานได้อย่างรวดเร็ว
“..................!!”เหลนชายทั้งหมด กับเหลนๆตระกูลอี้ ตระกูลฉือ
“อึก…..”พวกเหลนๆที่เห็นก็ถึงกับสยองขนลุกกันไปเลย
“เอาล่ะเหลนๆพวกเ้าอย่าได้รอช้ากันเลย ไปกันเถอะ”เหนี่ยวเหนี่ยวที่ตอนนี้อยู่ในท่าที่ยืนอยู่แล้วกับพวกเหลนสาวน้อยทั้ง 4 กำลังจะก้าวขาออกไปจากเขตหวงห้าม?
เขตหวงห้ามที่ว่านี้ของพวกเหลนชายก็คือ เขตที่ท่านย่าทวดสั่งให้พวกเขาอยู่เฉพาะบริเวณนี้เท่านั้นเหมือนกับตอนที่อยู่รอใต้ต้นไม้ทางด้านที่เบื้องไปด้านซ้ายมือของพวกเขาก่อนจะเปลี่ยนตำแหน่งมานั่งรอที่นี่แทน
“ตะ..แต่ว่า…ท่านย่าเล็กขอรับท่านย่าทวดบอกให้พวกข้าและท่านนั่งรอพวกท่านอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอขอรับ”เหลนชายโตหยางหยาง
“จริงขอรับนี่ท่านกับพวกข้าจะต้องฝ่าฝืนคำสั่งท่านย่าทวดอีกครั้งหรือขอรับ มันน่ากลัวเกินไป”เหลนชายรองจูจู
“ครั้งแรกคงมิเป็ไรนะขอรับ แต่ถ้ารอบที่สองนี้ข้าคิดว่าท่านย่าทวดอาจจะไม่ปล่อยผ่านไปได้แน่ๆ พวกข้ากับท่านย่าเล็กจะต้องได้ถูกลงโทษอย่างแน่นอน”เหลนชายสามจีจี
“ท่านย่าเล็กได้โปรดคิดไตร่ตรองใหม่อีกรอบเถอะนะขอรับถือว่าพวกข้าขอร้องล่ะขอรับ”เหลนชายสามเหล่าสู่
“นะขอรับ ท่านย่าเล็ก”เสียงประสานจากเหลนชายทั้งสี่คนของเหนี่ยวเหนี่ยวเอ่ยปากขอร้องออกมาไม่ให้นางต้องลุกออกจากตรงนี้ไปอีก
“โธ่…เหลนชายพวกเ้าอย่าได้คลาดกลัวไปสิเป็ลูกผู้ชายต้องกล้าหาญ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“แต่นี่ท่านย่าทวดเลยนะขอรับ”เหลนชายคนโตหยางหยาง
“ท่านย่าทวดของพวกเ้าคือใครกันล่ะ??”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ท่านย่าทวดก็คือท่านย่าทวดน่ะสิขอรับ?”เหลนชายรองจูจู
“ไม่ใช่ๆ”เหนี่ยวเหนี่ยว ส่ายหน้าปฎิเสธ
“ท่านย่าทวดก็คือท่านแม่ ของท่านปู่ขอรับ?”เหลนชายสามจีจี
“.............!!”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ท่านย่าทวดคือ ท่านแม่สามีของท่านย่าขอรับ”เหลนชายสี่เหล่าสู่
“............!!”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ท่านย่าทวดคือ ท่านย่าของท่านพ่อข้าขอรับ”เหลนชายคนโตหยางหยาง
“ท่านย่าทวดคือ ท่านย่าสามีของท่านแม่ขอรับ”เหลนชายรองจูจู
“หยุ๊ด…..หยุด…..ก่อนเหลนหนุ่มน้อยทั้งหมดเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว อดทนรอไม่ไหวแล้วถึงกับยกมือส่งสัญญาณห้ามพูดอย่างเด็ดขาดด้วยเลย
“ทีแบบนี้นะลำดับญาติเสียคล่องปรื๋อกันเลยนะ..เฮอะ….”เหนี่ยวเหนี่ยวอดไม่ได้ที่จะเหน็บแนมพวกเหลนชายทั้งสี่คนของนาง
“แฮะ….แฮะ…”เหลนหนุ่มน้อยทั้งสี่ถึงกับลูบผม ลูบหลังคอเพื่อแก้เขินกันไปเลย เพราะเป็อย่างที่ท่านย่าเล็กว่าจริงๆทำไมรอบนี้พวกเขาถึงได้ลำดับญาติไม่ติดขัดใดๆเลยกลับบอกตรงทุกอย่างเลยทีเดียว
“ที่ข้าพูดไปว่าท่านย่าทวดของพวกเ้าคือใครนั้นความหมายของข้าก็คือเป็ท่านแม่ข้าอย่างไรเล่า”เหนี่ยวเหนี่ยว
“อ้อ…..”เหลนหนุ่มน้อยทั้งสี่คน
“เพราะฉะนั้นไม่ต้องกลัวหรือวิตกกังวลไป เพราะสิ่งที่ข้าจะพาพวกเ้าไปทำนั้นมันคือการช่วยแบ่งเบาภาระของพวกผู้ใหญ่ในตระกูล ที่พวกท่านจะได้เสร็จงานไวขึ้นอย่างไรเล่า
ดังนั้นพวกเ้าทุกๆคนตามข้ามานะ ไม่ต้องห่วงข้าจะรับผิดชอบให้เองเข้าใจไหม”เหนี่ยวเหนี่ยว
“เข้าใจเ้าค่ะ” “เข้าใจขอรับ”พวกเหลนๆทั้ง 3 ตระกูล
แต่แน่นอนว่ามีหรือเหนี่ยวเหนี่ยวจะทำการละเมิดฝ่าฝืนกฎถึงสองครั้งสองคราโดยไม่ได้ตระเตรียมแผนสำรองเอาไว้ เพื่อที่จะรอดพ้นจากความผิดไปในแต่ละครั้ง
“ครืด…..ครืด…..”เหนี่ยวเหนี่ยวค่อยๆสไลด์ตัวไปด้านข้างอย่างช้าๆ เป็สเต็บๆไป พวกเหลนๆทั้งหลายเห็นก็ทำตามอย่างไม่สงสัย
จนหยุดอยู่ที่ปลาอสูรอีกตัวหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆกับตัวที่พวกผู้ใหญ่กำลังรุมล้อมชำแหละมันอยู่
“เห็นไหมระยะห่างยังคงเท่าเดิมจากตำแหน่งเมื่อกี้นี้เลย เพราะฉะนั้นมิได้ฝ่าฝืนคำสั่งของท่านแม่ของข้าแต่อย่างใด”เหนี่ยวเหนี่ยว ยักคิ้วหลิ่วตาเ้าเล่ห์ส่งไปให้พวกเหลนๆ
“จริงด้วย..!!”เหลนๆได้หันไปดูก็จริงดังว่าระยะห่างยังคงเท่าเดิมก็คือ 4-5 จั้ง (1 จั้ง = 3 เมตร) เห็นจะได้จากตัวซากปลาอสูรสีใสตาฟ้าในตอนนี้
“เอาล่ะทีนี้ก็เริ่มงานสำคัญในการชำแหละสัตว์อสูรกันได้เลยนะ พวกเ้าพร้อมไหม?”เหนี่ยวเหนี่ยว
“พร้อมเ้าค่ะ”
“พร้อมขอรับ”
“ธาตุลมตั้งแถว ธาตุไฟตั้งแถว ธาตุน้ำตั้งแถว ธาตุดินมาทางข้า”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ขอรับ”
“เ้าค่ะ”
พวกเหลนๆพากันจับกลุ่มแยกเป็พลังธาตุของแต่ละคนกันทันทีไม่รอช้า เพราะจากครั้งแรกที่เคยทำกันมาแล้วรอบนี้เลยยิ่งรวดเร็วกว่าเดิมมากนัก
ธาตุลม
(เหลนชาย) หวังหยางหยาง(แกะ) ธาตุ ลม
(เหลนสาว) หวังยวี๋ยวี๋(ปลา) ธาตุ ลม
(เหลนชาย) หวังจูจู(หมู) ธาตุ ลม
ธาตุไฟ
(เหลนสาว) หวังยายา(เป็ด) ธาตุ ไฟ
(เหลนสาว) หวังมี่เฟิง(ผึ้ง) ธาตุ ไฟ
(เหลนสาว) หวังทู่จึ(กระต่าย) ธาตุ ไฟ
“เริ่มจากธาตุน้ำก่อนเลยประคองส่งพลังกระจายไปทั่วตัวปลาอสูรสีใสตาฟ้าทั้งหมด และผสานพลังกับพลังธรรมชาติโดยรอบด้วยอย่าลืมทุกๆครั้งที่พวกเ้าใช้พลังธาตุมันจะช่วยให้พวกเ้าไม่เหนื่อยมากกับการใช้พลังธาตุ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“เ้าค่ะ” “ขอรับ”
“ทีนี้เราจะเริ่มจากการเลาะเกล็ดปลาของพวกมันออกมาก่อนเลย ธาตุลมประคองตัวปลาอสูรขึ้นเหนือพ้นดิน”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ขอรับ” “เ้าค่ะ”
“ธาตุไฟ ปล่อยพลังธาตุกระจายส่วนเกล็ดปลาให้แห้งเพียงนิดหน่อย ธาตุลมดันเลาะเกล็ดปลาทั้งหมดมามากองไว้ด้านนี้ ตามด้วยธาตุน้ำหลอมหลวมความชุ่มชื้นให้เป็ดั่มเดิมเพื่อลดความแห้งเมื่อตะกี้นี้จากธาตุไฟ จัดการตามนี้”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ขอรับ” “เ้าค่ะ”
พวกเหลนๆทั้ง 3 ตระกูลต่างตั้งใจฟังคำสั่งของท่านย่าเล็กอย่างเคร่งครัด
“ต่อไปเลย ตัดเนื้อปลาออกมาทั้งหมดมาวางไว้บนเกล็ดปลาอีกทีหนึ่ง”เหนี่ยวเหนี่ยว
เพียงแค่บอกลำดับการใช้พลังธาตุในครั้งแรกแล้ว ครั้งต่อไปเหนี่ยวเหนี่ยวไม่จำเป็ที่จะต้องอธิบายอะไรมากอีกเลยพวกเหลนๆก็เข้าใจลำดับขั้นตอนกันเป็อย่างดีจัดการ เลาะ..เลาะ..ตัด..ฉั่บ..ฉั่บ….เรียบร้อย
“พวกข้าทำได้แล้ว..!!”พวกเหลนๆต่างะโ ะโ ปรบมือส่งเสียงกรีดกร๊าดดีใจกันยกใหญ่ เรียกความสนใจจากพวกผู้ใหญ่ทางด้านข้างได้เป็อย่างดี
“ธาตุน้ำควักลูกตาของปลาอสูรออกมา ใช้แรงดันนิดหน่อยก็พอแล้ว ธาตุลมค่อยๆประคองดวงตามาวางรวมกันตรงด้านนี้เลย”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ขอรับ” “เ้าค่ะ”
“ฟึ่บ…..ฟึ่บ……”
“................!!!”พวกผู้ใหญ่ทั้งหมด ที่ตอนนี้ก็มองไปทางพวกเด็กๆต้องอ้าปากค้าง ตาโตกันอีกรอบแล้ว เมื่อปลาอสูรสีใสตาฟ้าตัวนั้นโดนชำแหลอย่างไม่มีที่ติเลย และมันเสร็จเรียบร้อยแล้วอีกด้วย
แต่พอหันมาดูปลาอสูรสีใสตาฟ้าของพวกท่านที่ตอนนี้ทำได้เพียงแค่กำลังเลาะเกล็ดปลาได้เพียงแค่ด้านเดียวของตัวปลาอสูรเพียงเท่านั้นเอง แต่กับของพวกเด็กๆนี่สิ….
“ชำแหละได้หมดแล้ว”ท่านลุงอี้
“เป็ไปได้อย่างไร พวกเด็กๆชำแหละสัตว์อสูรเป็แล้วอย่างงั้นเหรอ??”ท่านลุงฉือ
“จะได้หรือไม่ได้ พวกเ้าทั้งหมดก็เห็นกันแล้วว่าพวกเด็กๆที่ไม่เคยมีประสบการณ์กับการชำแหละสัตว์อสูรเหมือนกับพวกเราทุกๆคนแต่กับสามารถชำแหละปลาอสูรได้เพียงแค่ใช้เวลาแค่สิบลมหายใจเท่านั้นเอง”ท่านพ่อยุง
“ไปดูทางพวกเด็กๆกันก่อนเถอะเ้าค่ะทุกๆคน”ท่านแม่มดแดง
“ใช่ๆ”ทุกๆคน
พวกท่านพากันกึ่งเดินกึ่งวิ่งตรงไปที่ตัวซากปลาอสูรที่อยู่ใกล้ๆกันที่ตอนนี้ชำแหละเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว
************
ท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวนำทีมพวกเหลนๆช่วยชำแหละปลาอสูรกันครั้งแรกอีกแล้ว และทำได้ดีอีกด้วยเรียกได้ว่าการซุกซนในรอบนี้ก็ยังคงเป็ประโยชน์ต่อตระกูลและการเรียนรู้การใช้พลังธาตุใหม่ๆให้พวกเหลนๆได้เรียนรู้อีกด้วย เก่งจริงๆเลยท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวเนี่ย