“เอ่อ...นี่ฉันมีสมบัติล้ำค่าทั่วทั้งตัวเลยเหรอเนี่ย?”
อวี๋จื่ออวี๋พึมพำกับตัวเองพลางมองร่างโปร่งแสงของหญิงสาวที่กำลังกอดรากไม้สีดำของตนแน่นในใจเขาก็เกิดความรู้สึกซับซ้อนขึ้นมา
ต้นไม้บำรุงิญญา!
เขาไม่ได้แปลกใจกับเื่นี้เลย
ในความทรงจำของเขาก็มีต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่เรียกว่า‘ต้นไม้บำรุงิญญา’ อยู่เช่นเดียวกันเพียงแค่กิ่งก้านของมัน หากนำมาสวมใส่ติดตัวจะสามารถบำรุงิญญาและจิตใจ ค่อยๆเสริมสร้างพลังจิตให้แข็งแกร่งขึ้น อีกทั้งยังสามารถเป็ที่พึ่งพิงของิญญาเพื่อรักษาจิตสำนึกไม่ให้แตกสลายไป
ส่วนรากของอวี๋จื่ออวี๋แม้จะไม่มีผลลัพธ์ที่เกินจริงขนาดนั้นแต่ก็น่าจะยังพอมีผลในการบำรุงิญญาอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้สถานการณ์มันคืออะไร?
เขาตัดสินใจอย่างยากลำบากที่จะกำจัดหญิงสาวทั้งสองคนออกไปแต่ตอนนี้พวกเธอตายแล้ว และตามมาหาเขาถึงที่
เดี๋ยวนะตายแล้วหรือ?
ราวกับเพิ่งนึกอะไรบางอย่างออกอวี๋จื่ออวี๋ชะงักไปครู่หนึ่ง
ิญญาตรงหน้ามีเพียงดวงเดียวแต่พวกเธอเป็พี่น้องฝาแฝด
นั่นหมายความว่าน้องสาวของเธอยังมีชีวิตอยู่...
เมื่อคิดได้เช่นนี้ใจของอวี๋จื่ออวี๋พลันหนักอึ้ง
นี่ไม่ใช่ข่าวดีเลย
อย่างที่รู้กันแม้ความสามารถสร้างภาพหลอนของเขาจะเปลี่ยนแปลงความทรงจำของหญิงสาวได้แต่มันก็ไม่ใช่ตลอดไป
หากถูกกระตุ้นด้วยสิ่งเร้าบางอย่างเธอก็มีโอกาสสูงมากที่ความทรงจำจะกลับคืนมา!
“เฮ้อ...”
อวี๋จื่ออวี๋ถอนหายใจยาวๆพยายามทำให้ตนเองสงบใจลง
ตอนนี้รีบร้อนไปก็ไม่มีประโยชน์
ยิ่งไปกว่านั้นมันก็ใช่ว่าจะไม่สามารถแก้ไขอะไรได้
เขารีบส่งผ่านความคิดออกไป
“แกว๊ก แกว๊ก แกว๊ก...”
เสียงกรีดร้องแหลมคมเรียกสติอวี๋จื่ออวี๋กลับคืนมาเหยี่ยวเพเรกรินกลายพันธุ์ที่เกาะอยู่บนต้นไม้ก็กางปีกออก
หากจำเป็ตอนนี้เขาสามารถส่งเหยี่ยวเพเรกรินออกไปเพื่อแก้ไขทุกสิ่งได้แล้ว
เพียงแต่ถ้าทำเช่นนั้น เหยี่ยวเพเรกรินก็อาจจะถูกเปิดเผยทั้งหมด
“เฮ้อ...”
อวี๋จื่ออวี๋ถอนหายใจเขาตกอยู่ในความลังเลอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
ทว่าในขณะนั้นเอง ความคิดที่เบาบางอย่างมากก็ดังขึ้นในหัวของเขา
“ฉันคือใคร...?”
“ที่นี่ที่ไหน...?”
“แล้วคุณคือใคร...?”
คำถามสามประโยคที่ตรงไปตรงมาจนทำให้อวี๋จื่ออวี๋ใเล็กน้อย
จากนั้นเมื่อเขามองไปยังหญิงสาวร่างโปร่งแสงที่อยู่ไม่ไกล ซึ่งได้ลืมตาขึ้นแล้วแต่สีหน้าเต็มไปด้วยความสับสน อวี๋จื่ออวี๋ก็ยิ้มออกมา
น่าจะความจำเสื่อมสินะ
ไม่สิพูดให้แม่นยำกว่านั้นก็คือ เธอเป็เพียงเศษเสี้ยวิญญาที่ไม่สมบูรณ์มีความทรงจำใน่ที่ยังมีชีวิตไม่มากนัก
แต่ก็ดีเหมือนกันบางครั้งการลืมก็เป็เื่ดี
และในขณะนี้ราวกับคิดอะไรบางอย่างออก อวี๋จื่ออวี๋พึมพำออกมาว่า
“โทรจิต”
ใช่แล้วโทรจิต!
นี่คือความสามารถพิเศษของิญญากลายพันธุ์ดวงนี้
หากเขาเดาไม่ผิดความสามารถนี้น่าจะเกิดขึ้นเพราะความสัมพันธ์ฝาแฝดของพวกเธอ
การตื่นรู้ของพลังจิตทำให้เธอสามารถรับรู้ถึงสถานการณ์ของหญิงสาวอีกคนได้
ถ้าเป็อย่างนั้นจริง...
เมื่อคิดเช่นนี้อวี๋จื่ออวี๋ก็อดหัวเราะในใจไม่ได้
ดูเหมือนจะมีวิธีแก้ปัญหาที่ดีกว่านี้แล้ว
.......
ยามค่ำคืนแสงจันทร์เลือนรางต้นหลิวต้นหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ในส่วนลึกของหุบเขาที่ปกคลุมไปด้วยม่านหมอก
และในตอนนี้ใต้ต้นหลิวมีรากไม้สีดำโผล่พ้นจากดิน และบนรากไม้นั้นก็มีร่างเล็กๆโปร่งแสงของหญิงสาวนั่งขดตัวอยู่
ราวกับว่าเธอคือภูตตัวน้อยหญิงสาวร่างเล็กเท่าฝ่ามือกำลังกอดเข่าขดตัวอยู่ที่ปลายรากไม้
“นายท่าน การรับรู้ของฉันค่อนข้างไม่ชัดเจน”
หญิงสาวพูดพลางเงยหน้าขึ้นมองต้นหลิวด้วยความกระตือรือร้น
ความสนิทสนมที่ส่งมาจากส่วนลึกของิญญาทำให้เธอเชื่อมั่นในสิ่งมีชีวิตลึกลับตนนี้อย่างไม่มีเงื่อนไขราวกับว่าต้นหลิวต้นนี้คือทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ
แต่ก็จริงตอนนี้เหอชิงเอ๋อร์ซึ่งเป็ร่างิญญา ไม่มีที่อยู่สำหรับิญญาหากเธอสูญเสียอวี๋จื่ออวี๋ไป เธอก็จะหายไปเป็การถาวร
ดังนั้นการจะกล่าวว่าอวี๋จื่ออวี๋คือทุกสิ่งทุกอย่างของเธอก็ไม่ผิด
“ไม่ค่อยชัดเจนหรือ?”
อวี๋จื่ออวี๋ครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะดึงกิ่งก้านหนึ่งลงมาวางเหนือศีรษะของหญิงสาวร่างโปร่งแสง จากนั้นกิ่งก้านก็ค่อยๆ แตกออก และมีของเหลวไหลซึมออกมาเล็กน้อย
“ไม่รู้ว่าน้ำบำรุงชีวิตนี้ จะมีประโยชน์กับเ้าไหม”
อวี๋จื่ออวี๋ยังคงสงสัยเขาเองก็ไม่แน่ใจ
แต่นี่ก็เป็วิธีเดียวที่เขาสามารถช่วยเหอชิงเอ๋อร์ได้แล้ว
เหตุผลที่ช่วยเหอชิงเอ๋อร์ก็เพราะหลังจากพูดคุยกันสั้นๆอวี๋จื่ออวี๋พบว่าหญิงสาวคนนี้จำได้เพียงชื่อของตนเองเท่านั้นความทรงจำในส่วนที่เหลือล้วนว่างเปล่าราวกับกระดาษขาว
และนี่ก็เป็สิ่งที่อวี๋จื่ออวี๋้า
หญิงสาวเช่นนี้เท่านั้นที่มีค่าพอจะได้รับการฝึกฝน
“แหมะ...”
พร้อมกับหยดน้ำบำรุงชีวิตที่หยดลงร่างกายโปร่งแสงของเหอชิงเอ๋อร์สั่นสะท้าน จากนั้นก็ราวกับเกิดเื่มหัศจรรย์ร่างกายของเธอจับตัวเป็รูปเป็ร่างขึ้นเล็กน้อย
มองแวบเดียวก็สามารถมองเห็นเรือนร่างที่เปลือยเปล่าของเธอได้อย่างชัดเจน
แน่นอนว่ามีเพียงอวี๋จื่ออวี๋เท่านั้นที่มองเห็น
ไม่รู้เป็เพราะอะไรจิ้งจอกแดงและเหยี่ยวเพเรกรินกลับมองไม่เห็นหญิงสาวแต่มีแค่อวี๋จื่ออวี๋ที่สามารถรับรู้ได้ทันที
เป็เพราะเขากับหญิงสาวคนนี้มีความเชื่อมโยงที่แปลกประหลาดกันงั้นหรือ?
อาจจะใช่ก็ได้เพราะิญญาของหญิงสาวคนนี้อาศัยอยู่บนรากไม้ของเขา เมื่อใดก็ตามที่เขา้าเขาสามารถรับรู้ความคิดของหญิงสาวได้อย่างง่ายดาย