
กระดังงาแรกแย้ม
“แต่คุณก็ไม่จำเป็นต้องมารับรู้ด้วยนี่คะ เอาเป็นว่าฉันจะไม่โทษว่าเป็นความผิดของคุณเพียงฝ่ายเดียวก็แล้วกัน ฉันเองก็ผิดที่ตามคุณมาถึงนี่ทั้งๆที่ไม่เคยรู้จักสนิทสนมกันมาก่อน ผิดที่ลืมล๊อคประตูและผิดที่ไม่ตั้งใจขัดขืนคุณให้จริงจังกว่านี้ เห็นไหม ฉันก็มีความผิดอยู่มากกว่าคุณตั้งหลายข้อ”
ชายชรามองตามแล้วถอนใจออกมาเบาๆอย่างนึกสงสารและห่วงใยเด็กสาวผู้นี้เอามากมาย ด้วยรู้ว่าตัวเองจะมีชีวิตอยู่ดูแลเธอไปอีกได้ไม่นานแล้ว เด็กสาวแสนดีที่ยังอ่อนต่อโลกอันวุ่นวายและเต็มไปด้วยอันตรายนี้ เธอจะเอาตัวรอดจากคมเขี้ยว งา ที่มีอยู่เต็มทางเดินชีวิตนี้ได้อย่างไร
............................
เรืองฤดีเล่าเสียงดังพร้อมกับชี้หน้าปีย์รชาอย่างชิงชังขึ้นอีกเป็นทวีคูณเพราะในความคิดของเธอแล้ว นอกจากปีย์รชาจะแย่งสมบัติของคุณตาไปจนหมดแล้วก็ยังจะมาแย่งผู้ชายที่เธอรักไปอีกด้วย แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เธอนับว่านังเด็กสลัมคนนี้เป็นศัตรูได้ยังไง
แล้วสายตาของทุกคนก็หันไปจ้องมองปีย์รชาเป็นตาเดียว
“ดิฉันไม่ได้ทำอะไรอย่างที่คุณกล่าวหานะคะ ถึงดิฉันจะเกิดมาจน แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตัวเองแบบนั้น”
ปีย์รชาพยายามแก้ต่างให้ตัวเอง
“โฮะ พูดได้เก๋ดีนี่ ไม่เคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตัวเอง แต่ใช้ลีลาร่านสวาทของเด็กใจแตกท่าไหนล่ะ คุณตาของฉันถึงได้หัวใจวายตายหลังจากที่จดทะเบียนสมรสกับแกได้ไม่กี่วัน”
“หยุดเดี๋ยวนี้นะคุณเรืองฤดี กรุณาถอนคำพูดของคุณเดี๋ยวนี้”
.............................
“ขอโทษครับคุณแม่ หากการที่ผมพยายามพูดเพื่อจะทำความเข้าใจกับคุณแม่จะทำให้คุณแม่คิดไปอย่างนั้น”
“มีผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งดีพร้อมในทุกด้านมาสนใจลูกอยู่ตั้งมากมาย ทำไมลูกถึงไม่คิดจะชายตามอง ทำไมจะต้องมาหลงลมงมงายอยู่กับผู้หญิงม่าย ผู้หญิงมือสอง ผู้หญิงที่เปรียบเป็นดอกกระดังงาและมีภาพพจน์ที่น่ารังเกียจแบบนั้น รู้ไหมว่าแม่รับไม่ได้”
“ผมอยากให้คุณแม่ช่วยมองตัวตนที่แท้จริงของปีย์รชาดูบ้าง มากกว่าจะคอยฟังแต่ภาพพจน์ที่เกิดจากลมปากของคนที่มีอคติต่อเธอ”
“นี่เราหลงเด็กคนนั้นเอามากขนาดนี้เลยหรือตาภีม”
คุณหญิงภัคพรเริ่มจะตัวสั่นด้วยความโกรธจัดเมื่อไม่ว่าจะพูดยังไงบุตรชายก็ดูเหมือนจะไม่ฟัง
“ไม่ได้หลงหรอกครับคุณแม่ แต่ผมเชื่อมั่นในสัญชาตญาณของตัวเองมากกว่าจะเชื่อแค่ลมปากของชาวบ้าน”
ชายหนุ่มกล่าวหนักแน่นให้ผู้เป็นมารดาถึงกับโกรธจนพูดไม่ออก
..........................................
ด้วยรักและขอบคุณจาก...ลภัสรินทร์
( ขณะนี้นิยายเรื่องนี้ได้มีอีบุ๊ควางขายแล้วนะคะ ที่ เมพ หรือจะดูรายละเอียดเพิ่มเติม หรือพูดคุยกันก็ได้ที่เพจ กานติณัฎฐ,กันตินันท์ และเฟสบุ๊ค ลภัสรินท์ นามปากกา ค่ะ )
งานเขียนเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติกฎหมายลิขสิทธิ์ทุกประการ ห้ามมิให้ผู้ใดทำการคัดลอกหรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของงานเขียนเล่มนี้เพื่อนำออกเผยแพร่ไม่ว่างช่องทางใดก็ตามโดยไม่ได้รับอนุญาต มิฉะนั้นจะถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์และถูกดำเนินคดีการตามกฎหมาย

