ทะลุมิติยุค 70 ฉบับตัวร้าย (มี E-Book เล่ม1,2,3)

วันนี้เป็๲วันเปิดร้านวันแรก จิงจิงค่อนข้างตื่นเต้นนิดหน่อย หลังจากที่โรงงานตัดเย็บนำเสื้อผ้ามาส่งเสื้อผ้าทั้งหมด ๻ั้๹แ๻่เมื่อวาน จิงจิงก็พอใจในการตัดเย็บของโรงงานเป็๲อย่างมาก เย็บได้สวยเหมือนแบบที่จิงจิงได้ดูตัวอย่างแรก ที่เย็บอย่างละเอียดสวยงาม

ตอนนี้ชุดที่จิงจิงใส่ในวันนี้เป็๞ชุดที่เธอออกแบบมารอบนี้ เป็๞ชุดเดรสแขนยาวสีฟ้าแบบผูกโบว์ตรงคอปก คล้ายกี่เพ้าแต่แต่งระบาย กระโปรงของชุดเดรสสีอ่อนเลยเข่ามาถึงน่องมีระบายตกแต่งเล็กๆ เนื้อผ้าของเสื้อสามารถใส่ได้หลายทั้งฤดูร้อน ฤดูใบไม้ผลิ หรือฤดูหนาวจะใส่เป็๞เสื้อตัวในก็สวย พร้อมทั้งถักเปียที่ใช้โบว์เส้นเล็กๆ สีฟ้าอ่อนพันติดกับผมสองข้าง ทำให้จิงจิงตอนนี้ดูสวยน่ารัก แล้วก็ลงตัวสุดๆ

ส่วนพี่จีเหยาและพี่สะใภ้รอง ก็แต่งชุดแต่ละแบบในร้าน ทำให้ดูสวยกันไปคนละแบบ ตอนนี้คนในตัวเมืองในตัวอำเภอเริ่มหันมาแต่งกายกันมากขึ้นแล้ว ถ้าในเมืองหลวงตอนนี้ คงจะเห็นการแต่งกายสดใส ใส่ชุดเดรสกระโปรง กางเกงยีนส์ เสื้อโค้ทกันทั่วไปแล้วอย่างแน่นอน

พอร้านเปิดได้สักพัก ตอนนี้ก็มีลูกค้าเข้ามาไม่ขาดสาย ส่วนมากเป็๞ลูกค้าในละแวกนี้ ที่แวะเข้ามาอุดหนุนก่อน ในระยะการเข้าออกร้านของลูกค้าและการซื้อขายในวันนี้จิงจิงพอใจเป็๞อย่างมาก นี้แค่เปิดวันแรกเท่านั้น หากลูกค้ารู้จักร้านมากขึ้นและได้ลูกค้าประจำละก็ คงจะไปได้สวยจริงๆ

“นี่เป็๲สินค้าแบบแรกของทางร้านเท่านั้น จะมีแบบอื่นตามเข้ามาเรื่อยๆ หากเปลี่วนฤดูกาลต่างๆ ทางร้านจะมีสินค้าแบบใหม่ๆ ใส่ได้กับผู้หญิงทุกวัยให้ลูกค้าเลือกกันที่ร้านอีกหลายแบบอย่างแน่นอนค่ะ พี่สาวอย่าลืมแวะมาดูสินค้าของทางร้านเราด้วยนะคะ ไม่ว่าจะซื้อให้ตนเอง หรือซื้อเป็๲ของขวัญ ทางร้านเรารับรองเ๱ื่๵๹คุณภาพแน่นอนค่ะ” จิงจิงที่คิดเงินและพูดขึ้นกับลูกค้าอีกคนที่ซื้อชุดอย่างละแบบ

ในความถี่ที่ลูกค้าเข้ามาดูชุดไม่ได้เยอะมาก แต่ผู้คนที่เข้าร้านมาแล้ว ก็ซื้อไปกันทุกคน หากความถึ่ในการซื้อของลูกค้าคงที่ วันหนึ่งขายได้เยอะเลยทีเดียว

“วันนี้เหนื่อยกันหน่อยนะคะ หากพรุ่งนี้อีกวัน ทุกอย่างลงตัวแล้ว ร้านนี้ต้องฝากพี่ทั้งสองดูแลด้วยนะคะ ฉันลาเรียนมาได้แค่2 วันเท่านั้น แต่ตอนเย็นฉันจะแวะเข้ามาที่ร้านทุกวันอย่างแน่นอนค่ะ” ตอนนี้จิงจิงลาเรียนมา2วันแล้ว แต่ก็ไม่ละเลยการเรียนแต่อย่างใด ตอนกลางคืนจิงจิงก็อ่านหนังสือฝึกทำข้อสอบค่อนข้างมาก จึงไม่ค่อยกังวลในเ๱ื่๵๹ที่ตัวเองขาดเรียนเสียเท่าไหร่ 

ตอนนี้ร้านเปิดมาหลายวันแล้ว ค่อนข้างไปได้ดีเลยทีเดียว ความเร็วในการขายไม่ใช่เล่นๆ กำลังซื้อจากคนในอำเภอดูถูกไม่ได้จริงๆ ถึงอำเภอนี้จะเป็๞อำเภอไม่ใหญ่มากก็เถอะ ไม่เสียแรงที่เธอทุ่มเงินเกือบทั้งหมดเพื่อนำไปลงทุนเปิดร้านนี้ กำไรที่ได้มาแต่ละวันไม่ใช่น้อยๆ เลยละ ทำเอาเธอยิ้มหน้าบานไปแล้ว

ตอนนี้เถ้าแก่ถังตกลงที่จะร่วมกับจิงจิงแล้ว เริ่มหาหุ้นส่วนได้แล้วอีกด้วย อีกไม่นานโรงงานต้องขยายและแบบเสื้อผ้าจิงจิงก็เตรียมไว้หมดแล้วเป็๲แบบเสื้อในฤดูหนาวที่จะมาถึงนี้ยังไงละ!!

ผ่านมา 3 อาทิตย์แล้ว วันนี้เป็๲วันสอบวันสุดท้ายของจิงจิง อากาศที่เริ่มเย็นขึ้นมานิดหน่อยที่โรงเรียนแห่งนี้ของจิงจิงยังไม่มีชุดฟอร์มนักเรียนเหมือนในโรงเรียนที่เมืองใหญ่ที่เริ่มมีกันแล้ว วันนี้จิงจิงจึงใส่กางเกงยีนยีนส์ กับรองเท้าบูทที่มีอยู่ในมิติ พร้อมเสื้อแขนยาวคอเตาสีขาวบางๆ ถักเปียสอดโปว์สองข้างที่ผมเหมือนที่ชอบทำ ยังไงก็ต้องให้ตาวัน 17 ของเธอสักหน่อย 

วันนี้จิงจิงอารมณ์ดีจริงๆ แบบเสื้อผ้าที่ส่งผลิตล็อตใหญ่ในฤดูหนาว ลอตแรกออกมาแล้ว ความเร็วในการผลิต และกระจายสินค้าของเถ้าแก่ถังไม่ทำให้จิงจิงผิดหวังจริงๆ น่าพึงพอใจมาก สำหรับจำนวนสั่งจองจากต่างอำเภอก็ไม่ใช่น้อยๆ การขายล็อตนี้ทำให้จิงจิงยิ้มหน้าบานอย่างแท้จริง

“จิงจิง เธอนี่สวยขึ้นทุกวันๆ จริงๆ สินะ” อี๋หย๋าที่ตอนนี้พูดคุยกับจิงจิงได้อย่างสนิทใจ พูดพร้อมกับมองจิงจิงที่เดินเข้ามาที่โรงเรียนเพื่อสอบวิชาสุดท้าย

“เธอจะชมฉันทุกครั้งที่เจอเลยหรือยังไง สอบภาษาอังกฤษวิชาสุดท้ายนี้เราก็จะปิดเทอมกันแล้วนะ เธออย่าลืมมาหาฉันบ่อยๆ ละ ฉันยังอยู่ที่ตัวอำเภอ ไม่อย่างนั้นก็ต้องมาอุดหนุนเสื้อที่ร้านฉันด้วย” จิงจิงตอนนี้ที่อารมณ์ดีมากยิ้มพูด

“จิงจิง ฉันชอบที่เธอเป็๲แบบนี้จังเลย เสื้อที่เธอเอามาให้ฉันคราวก่อนมันสวยมาก ถ้าฉันว่างเมื่อไหร่ฉันจะพาแม่ไปที่ร้านเธออย่างแน่นอน เฮ้อ วิชาภาษาอังกฤษวิชานี้ช่างทำให้ผู้คนปวดหัวโดยแท้” อี๋หย๋ายิ้มมองจิงจิง ที่ตอนนี้ดูสวยและน่ารักขนาดนี้ เธอชอบจิงจิงมากๆ

“ไปสอบกันเถอะ”