หลังจากวันงานที่แสนเหนื่อย ผมกำลังนั่งเก็บของในห้องนวดอย่างเงียบๆ เมื่อ "พิม" เพื่อนร่วมงานหญิงของผมเดินเข้ามา เธอยังคงสวมชุดยูนิฟอร์มนักนวดที่รัดรูปพอดีตัว แต่ดูท่าว่าจะเหนื่อยล้าพอๆ กับผม
“เหนื่อยเหมือนกันนะวันนี้” เธอบ่นเบาๆ พร้อมทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ มือเธอเอื้อมไปบีบต้นคอตัวเองเบาๆ พลางบ่นต่อ “ฉันเมื่อยไปหมดทั้งตัวเลย นวดคนอื่นทั้งวัน แต่ไม่มีใครมานวดให้ฉันบ้าง”
ผมหัวเราะเบาๆ “แล้วอยากให้ช่วยไหมล่ะ?”
พิมชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมายิ้ม “จริงเหรอ? นวดให้ฉันหน่อยสิ”
“ได้สิ นอนลงบนเตียงเลย” ผมตอบพร้อมกับพยักหน้าไปทางเตียงนวดที่เรามักใช้สำหรับลูกค้า
พิมเดินไปอย่างไม่ลังเล เธอปลดกระดุมชุดยูนิฟอร์มออก เผยให้เห็นสายเสื้อในที่ไขว้กันอยู่ด้านหลัง และเนื้อผิวขาวเนียนที่ค่อยๆ โผล่ออกมาทีละนิด ผมรีบหันหน้าหนี พยายามไม่มองตรงๆ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามุมสายตาแวบหนึ่งทำให้ผมเห็นรอยโค้งเว้าของสะโพกและแผ่นหลังของเธอ
เมื่อเธอเหลือเพียงชุดชั้นในกับกางเกงขาสั้นตัวเล็ก เธอก็ล้มตัวลงนอนคว่ำบนเตียง พลางดึงผ้าขนหนูมาคลุมตัวแบบหลวมๆ
“เอาล่ะ เริ่มได้เลย” เธอบอกเสียงผ่อนคลาย
ผมสูดหายใจลึก ก่อนจะเริ่มต้นวางมือลงบนแผ่นหลังของเธอ ผิวนุ่มและอุ่นของเธอทำให้หัวใจผมเต้นแรงอย่างที่ไม่ควรจะเป็ ผมเริ่มไล่มือไปตามแนวกระดูกสันหลัง กดน้ำหนักเบาๆ เพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อ
“โอ้ นี่แหละ แบบนี้แหละ ดีมากเลย” พิมครางเบาๆ ด้วยความพอใจ เสียงนั้นแ่แต่กลับสะกิดอะไรบางอย่างในตัวผม
ผมเลื่อนมือลงไปที่สะโพกของเธอ มือัักับส่วนโค้งเว้าที่ทำให้สมาธิของผมสั่นคลอน ผ้าขนหนูเลื่อนขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นขอบชุดชั้นในลูกไม้สีดำ ผมรีบกลืนน้ำลายพยายามดึงสติตัวเองกลับมา
“ช่วยนวดตรงขาด้วยได้ไหม? ตรงนี้มันตึงมากเลย” พิมพูดขึ้นพลางเอียงหน้าหันมามองผมเล็กน้อย
ผมพยักหน้าและเลื่อนมือลงมาที่ต้นขาของเธอ ผ้าขนหนูที่คลุมอยู่นั้นค่อยๆ เลิกขึ้นตามแรงมือของผม เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดของต้นขาด้านใน ผมพยายามรักษาความเป็มืออาชีพ แต่มันก็ยากเหลือเกินเมื่อทุกอย่างตรงหน้าดูเย้ายวนจนเกินไป
“นี่...นายทำงานหนักทั้งวันเหมือนกันใช่ไหม?” พิมถามขณะหันหน้ามามองผม
“อืม...ก็เหนื่อยเหมือนกัน” ผมตอบเบาๆ พยายามไม่สบตาเธอ
“งั้นนวดให้ตัวเองบ้างสิ เดี๋ยวฉันช่วย” เธอพูดพลางพลิกตัวนอนหงาย
จังหวะที่เธอขยับตัว ผ้าขนหนูที่คลุมตัวเธอก็เลื่อนหลุดลงไปจนเกือบหมด เผยให้เห็นเนินอกที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดชั้นในลูกไม้ ขนาดอวบอิ่มพอดีและผิวขาวละเอียดทำให้ผมต้องรีบหลบสายตา แต่ในหัวกลับจดจำภาพนั้นอย่างชัดเจน
“มองอะไร?” พิมพูดยิ้มๆ พลางหยอกล้อ “นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นายเห็นหรอกมั้ง”
“ฉันไม่ได้มอง!” ผมรีบตอบ พยายามทำตัวให้ปกติ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าภาพของเธอในตอนนี้ทำให้ร่างกายของผมตึงเครียด
“ช่วยนวดต่อเถอะ ฉันยังเมื่อยอยู่เลย” เธอพูดเสียงแ่ แต่แฝงด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
ผมสูดหายใจลึกก่อนจะวางมือลงบนหน้าท้องแบนราบของเธอ ผ้าขนหนูที่คลุมตัวเธอเหลือเพียงเล็กน้อย และทุกครั้งที่มือผมขยับ ผ้าก็เลื่อนออกไปทีละนิด
ผมพยายามจบการนวดให้เร็วที่สุด ก่อนที่สถานการณ์จะพาไปไกลกว่านี้ แต่พิมกลับหัวเราะเบาๆ และหยอกล้อผมอย่างสนุกสนาน
“นายเขินอะไร?” เธอถามพร้อมกับลุกขึ้นนั่งโดยที่ยังมีผ้าขนหนูพันตัวหลวมๆ “ฉันก็แค่เพื่อนร่วมงานของนายเอง ไม่ได้จะกินนายหรอกน่า”
แต่เธอคงไม่รู้เลยว่า ทุกััที่ผมมอบให้เธอ และทุกภาพที่ผมเห็นในวันนี้ จะติดอยู่ในความคิดของผมไปอีกนาน...