บทที่ 10 เปลี่ยนอาชีพ (ตอนปลาย)
หลังจากได้ยินระบบแจ้งเตือนถึงการปรากฏของสัตว์อสูรระดับาาที่ออกมาจากหีบสมบัติมีนก็รู้ได้ทันทีว่า ไม่ว่าอย่างไรตนก็ต้องสู้กับบอสตัวนี้แน่นอน
เมื่อเป็เช่นนี้มีนจึงรีบะโถอยหลังออกมาเพื่อตั้งหลักด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะเรียกข้อมูลสัตว์อสูรและคิดหาวิธีการรับมือศัตรูไปพร้อมๆ กัน
สัตว์อสูร: าาตุ่นปากเป็ด ระดับ: 12 เผ่าพันธุ์:ตุ่น HP: 1,000 MP: 1,500
‘เ้านี่...คงไม่น่าจะเก่งไปกว่าาาปลาตีนหรอกมั้ง?’ มีนลองประเมินความสามารถของศัตรูตรงหน้าในใจ
บอสตุ่นปากเป็ดตัวนี้นอกจากมันมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่าตุ่นปากเป็ดธรรมดาถึง 2 เท่าแล้ว รูปลักษณ์อื่น ๆ ล้วนไม่ต่างจากลูกสมุน
เพียงแต่...ที่น่าประหลาดก็คือเ้าบอสตุ่นตัวนี้ กลับสามารถยืนได้ด้วยสองขา พร้อมทั้งในมือยังถืออาวุธได้อีกด้วยซึ่งอาวุธที่มันถืออยู่นั้น กลับเป็อาวุธประเภท “คทาเวทมนตร์” ที่มีลักษณะคล้ายกับค้อนปอนด์ยาวประมาณฟุตครึ่งตรงส่วนหัวของคทาฯ ยังมีลูกแก้วสีใสติดอยู่ นั่นจึงทำให้มีนเดาได้ทันทีว่า เ้าบอสตัวนี้เป็สายเวทมนตร์แน่นอน
เมื่อบอสตุ่นปากเป็ดมองเห็นศัตรูตรงหน้ามันก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกคทาในมือขึ้นพร้อมกับชี้มาทางหญิงสาวอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้นเอง ลูกแก้วที่อยู่ตรงส่วนปลายของคทาฯก็เกิดแสงประกายสีน้ำตาลเรืองรอง ก่อนพื้นดินบริเวณใต้ฝ่าเท้าของหญิงสาวจะปรากฏวงเวทขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ1 เมตร ในเวลาที่เหลื่อมกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เปรี้ยง!!
เมื่อวงเวทใต้ฝ่าเท้าของหญิงสาวสว่างวาบขึ้นมาจุดที่มีนยืนอยู่กลับปรากฏแท่งหินแหลมคมขนาดต่าง ๆ ผุดโผล่ขึ้นมาจากพื้นดินอันว่างเปล่าอย่างรวดเร็ว
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากเร็วจนมีนไม่สามารถเตรียมรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ทันนั่นจึงส่งผลให้ร่างกายของหญิงสาวถูกแท่งหินเ่าั้ทิ่มแทงจนได้รับาแหลายแห่งอีกทั้งยังทำให้พลังชีวิตลดลงไปถึงสี่ส่วนจากการโจมตีเพียงครั้งเดียวของาาตุ่นปากเป็ด
“โอ๊ย!!” มีนส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเ็ป
แต่ยังไม่หยุดแค่นั้นเมื่อาาตุ่นปากเป็ดเตรียมโจมตีเป้าหมายของมันต่อในทันที
ตูม!!
ทักษะ [บอลปฐี] จากปลายคทาเวทมนตร์พุ่งมากระแทกเข้าใส่ร่างของหญิงสาวซึ่งยังไม่ทันได้ตั้งหลักจากการโจมตีก่อนหน้า จนทำให้ร่างบางปลิวกระเด็นออกไปไกลจากจุดปะทะหลายเมตรพร้อมกับลดพลังชีวิตของผู้ถูกโจมตีลงไปอีก 2 ส่วน
“หน็อยแน่จะเล่นกันแบบนี้ใช่ไหม?” มีนกล่าวด้วยน้ำเสียงโมโหหลังจากพยายามยันกายลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล
หลังจากเริ่มตั้งตัวได้สองตาของมีนก็เอาแต่จับจ้องคทาในมือของาาตุ่นปากเป็ดโดยไม่กะพริบ
ในระหว่างที่รอให้าาตุ่นปากเป็ดร่ายเวทโจมตีมาที่ตนอีกรอบมีนจึงใช้โอกาสนี้ รีบผนึกพลังเวทเพิ่มพลังโจมตีให้แก่ใบหอกทะเลดาว พร้อมกับนึกหาจังหวะโจมตีตอบโต้กลับไปนั่นก็เพราะมีนได้รู้แล้วว่า หลังจากที่บอสร่ายเวทและปลดปล่อยพลังโจมตีมาแล้ว จะมีอยู่่เวลาหนึ่งที่อีกฝ่ายจะหยุดชะงักไปนั่นเอง
“ผนึกเวท” มีนเรียกใช้ทักษะผนึกพลังเวทของตนลงในมีดสั้นคู่กาย
หลังจากมองเห็นแล้วว่าเ้าบอสตุ่นกำลังชี้ปลายคทาซึ่งกำลังเรืองแสงมาทางตน หญิงสาวจึงรีบพุ่งตัวไปข้างหน้าเยื้องทางด้านซ้ายมือของฝ่ายตรงข้ามเล็กน้อยก่อนจะโถมตัวเปลี่ยนทิศทางอีกรอบหนึ่งพร้อมเงื้อใบหอกซึ่งได้ผนึกเวทเรียบร้อยแล้ว จ้วงแทงไปยังส่วนลำตัวของเป้าหมายจากนั้นจึงถอนใบหอกออกมาและฟันไปอีกสองครั้งซ้อนอย่างรวดเร็ว
ไม่รอช้า มีนรีบกระโจนร่างของตนหลบฉากไปทางด้านหลังของเ้าบอสตัวนี้อีกครั้งหลังจากโจมตีเสร็จเพื่อตั้งหลักและหาโอกาสในการโจมตีเป้าหมายรอบใหม่ ซึ่งวิธีการนี้ผู้เล่นส่วนใหญ่เรียกมันว่า “การแต๊บชิ่ง”
าาตุ่นปากเป็ดที่ถูกฝ่ายตรงข้ามโจมตีเข้าไป1 ชุดใหญ่ จนค่าพลังชีวิตลดลงไปถึง 2 ใน 3 มันเริ่มแสดงอาการหงุดหงิดโมโหออกมาให้เห็นอย่างชัดเจนก่อนมันจะหมุนตัวไปมาอย่างเดือดดาลเพื่อค้นหาศัตรู และเมื่อพบตัวเป้าหมายแล้ว จึงทำการเล็งอาวุธในมือพร้อมกับร่ายเวทโจมตีมาในทิศทางที่หญิงสาวยืนอยู่อีกครั้งหนึ่ง
ขณะเดียวกันเมื่อเห็นวงเวทปรากฏขึ้นมาด้านใต้ฝ่าเท้าของตนด้วยประสบการณ์ที่เคยผ่านมาแล้วรอบหนึ่งจึงพอจะทำให้หญิงสาวเริ่มจับทางการโจมตีของศัตรูตัวนี้ได้อยู่บ้าง
เมื่อเป็เช่นนี้หญิงสาวซึ่งเตรียมพร้อมอยู่แล้ว จึงรีบกระโจนพุ่งตัวออกจากวงเวทที่เริ่มส่องสว่างในทันที
ฟุบ!เปรี้ยง!
‘รอดมาได้อย่างหวุดหวิดเลยเรา’ มีนคิดในใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะฉวยโอกาสในจังหวะที่เ้าบอสตุ่นหยุดชะงักพุ่งตัวเข้าหาและทำการโจมตีชุดสุดท้ายอย่างรวดเร็ว
ฉึก!ฉับ ๆ ๆ
ติ้ง!!
“ผู้เล่นมนตราได้สังหารสัตว์อสูรชั้นาา าาตุ่นปากเป็ด ได้ค่าประสบการณ์ 9,000 หน่วยได้รับเงิน 3 เหรียญทองค่ะ”
“ผู้เล่นมนตราได้รับ {หินเสริมแกร่ง} ระดับต่ำจำนวน 5 ชิ้น”
“ผู้เล่นมนตราได้รับ {น้ำยาเพิ่มพลังชีวิต} ระดับต่ำ จำนวน 10 ขวด”
“ผู้เล่นมนตราได้รับ {น้ำยาเพิ่มพลังเวทมนตร์} ระดับต่ำ จำนวน 10 ขวด”
“ผู้เล่นมนตราได้รับ {คทาเวทมนตร์สีนิล} ระดับ C จำนวน 1 ชิ้น”
“ผู้เล่นมนตราได้รับ {ตำราทักษะเวทมนตร์เขี้ยวธรณี} จำนวน 1 ชิ้น”
“ผู้เล่นมนตราได้รับ {อัญมณีธาตุดิน} ระดับต่ำจำนวน 5 เม็ด”
“ผู้เล่นมนตราได้รับการเลื่อนระดับ เป็ระดับ 13 กรุณาตรวจสอบค่าสถานะของตัวละครค่ะ”
‘เอ๊ะ?!ทำไมเกาะเริ่มต้นของทวีปแห่งน้ำ ถึงมีสัตว์อสูรที่ใช้ธาตุดินได้นะ...’ มีนนึกสงสัยอยู่ในใจ
สงสัยก็ส่วนสงสัยแต่เมื่อสังหารบอสได้ก็คือจบ ส่วนความสงสัย...ค่อยเก็บไปถามผู้รู้จะดีกว่า ดังนั้นมีนจึงปล่อยความสงสัยทิ้งเอาไว้อย่างนั้นก่อนจะเดินไปเปิดหีบสมบัติที่าาตุ่นปากเป็ดเฝ้าเอาไว้อยู่
แกรก...
“ผู้เล่นมนตราได้รับ {แหวนฝึกทักษะ}ระดับ C จำนวน 1 ชิ้น”
“ว้า..เฝ้าของแค่นี้เองเหรอเนี่ยแต่ก็ช่างเถอะ ไอเทมเกาะเริ่มต้นคงไม่มีของดีอะไรมากนักหรอก” มีนบ่นออกมากับตัวเองเบาๆ โดยไม่แม้จะอ่านรายละเอียดของไอเทม
และในขณะที่มีนกำลังจะหันหลังกลับออกไปจากห้องโถงแห่งนี้
ติ้ง!!
“ทักษะค้นหาทำงานผู้เล่นมนตรา พบปากทางเข้าดันเจี้ยนลับ ‘คลังสมบัติของาาตุ่นปากเป็ด’ ค่ะ”
“เจ๋ง!! ชักเริ่มชอบอาชีพนักสำรวจอะไรนี่ซะแล้วสิ...” มีนส่งเสียงออกมาด้วยความดีใจราวกับนักโบราณคดีได้ขุดค้นพบซากอารยธรรมโบราณฯ เมื่อพบว่าทักษะ [ค้นหา] ของตนตรวจพบทางเข้าดันเจี้ยนอันลึกลับอย่างบังเอิญ
ตัวมีนเองก็รู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อยว่าเหตุใด? ถึงมีดันเจี้ยนซ้อนอยู่ในดันเจี้ยนอีกทีหนึ่ง แต่กระนั้นการค้นหา“คำตอบ” กลับไม่ใช้สิ่งสำคัญในเวลานี้ เพราะการค้นหา “ทางเข้า” เพื่อไปเอา“สมบัติ” มันล่อตาล่อใจหญิงสาวผู้นี้...มากกว่าเป็ไหน ๆ
เมื่อเป็เช่นนี้มีนจึงเริ่มค้นหาว่า ทางเข้ามันอยู่ไหน? เนื่องจากการทำงานของทักษะค้นหาจะแสดงผลในระยะ100 เมตร แต่สำหรับห้องโถงแห่งนี้ หากกะคร่าว ๆ ด้วยสายตา มีนคิดว่า ความกว้างของมันไม่น่าจะเกิน100 เมตรอย่างแน่นอน
สาเหตุที่ทักษะของตนไม่ทำงานในตอนแรกมีนคิดว่า อาจเป็เพราะเ้าาาตุ่นปากเป็ดตัวนี้ คงจะเฝ้าปากทางเข้าเอาไว้อยู่หรือไม่ก็คงจะเป็เงื่อนไขอะไรบางอย่างที่ทำให้การแสดงผลของทักษะไม่ทำงาน ดังนั้นเป้าหมายแรกในการค้นหามีนจึงจำเป็ต้องเริ่มสำรวจบริเวณรอบ ๆ หีบสมบัติที่อีกฝ่ายเฝ้าเอาไว้ก่อน...เป็อันดับแรก
“นี่ไง...” เมื่อยกหีบสมบัติขึ้นมามีนก็พบว่าปากทางเข้าฯ กลับอยู่ด้านใต้ของหีบใบนี้นี่เอง
ติ้ง!!
“ทักษะค้นหาทำงานผู้เล่นมนตราพบปากทางเข้าดันเจี้ยนลับ ‘คลังสมบัติของาาตุ่นปากเป็ด’ ค่ะ”
ข้อความแจ้งเตือนฯยืนยันข้อมูลในความคิดของหญิงสาวอีกครั้ง จากนั้นมีนจึงไม่รอช้ารีบเอามือไปัักับปากทางเข้าฯพร้อมกับเตรียมพร้อมรับมือกับความรู้สึกวูบวาบที่กำลังจะเกิดขึ้นในทันที
ติ้ง!!
“ผู้เล่นมนตราไม่สามารถเข้าดันเจี้ยนได้ค่ะ ผู้จะเข้าดันเจี้ยนได้ต้องมีทักษะ[หายใจใต้น้ำ] ค่ะ”
“อ้าว?”
สุดท้ายความหวัง...กลับแปรเปลี่ยนเป็ความผิดหวังในทันทีเมื่อเสียงแจ้งเตือนที่ดังก้องอยู่ในหัวของหญิงสาวคือ “การปฏิเสธ” การข้ามผ่านเข้าไปยังดันเจี้ยนแห่งนั้นนั่นเอง
แต่อย่างน้อย เกมนี้มันก็ไม่ได้โหดร้ายเกินไปนักสำหรับผู้เล่นหน้าใหม่อย่างสาวมีนเมื่อการแจ้งเตือนในครั้งนี้ มันได้บอกเงื่อนไขในการผ่านเข้าไปด้านใน...เอาไว้ด้วย
“โอ๊ะโอ...ความรู้ใหม่นะเนี่ยการเข้าดันเจี้ยน...มีเงื่อนไขด้วย?” มีนพึมพำออกมาพร้อมกับทำสีหน้าครุ่นคิด
ในเมื่อเข้าดันเจี้ยนไม่ได้หญิงสาวก็ไม่คิดจะดันทุรังเข้าไปอยู่แล้ว หลังจากที่ลำดับความคิดในสมองแล้ว มีนจึงเรียกค่าสถานะและรายการเควสของตัวเองออกมาตรวจสอบอีกครั้งเพื่อจะได้วางแผนการเดินทาง...โดยไม่เสียเวลา
ชื่อ: มนตรา ระดับ: 13
อาชีพ:นักสำรวจ ฝึกหัด เผ่าพันธุ์: มนุษย์
ค่าสถานะ:
- ค่าสถานะหลัก
HP = 1,320 (+220) MP = 1,280 (+630)
ATT = 450 (+200) DEF = 287 (+137)
M.DEF = 80 (+30)
-ค่าสถานะรอง
STR = 50 (+20) STI= 30
SPR = 10 INT= 60 (+50)
CRI = 5 EVA= 25 (+20)
M.SP = 25 (+20) แต้มคงเหลือ= 25
- ค่าสถานะแฝง
LUCK = 999
ภารกิจ: [บททดสอบของนักรบฝึกหัด] [ภารกิจเปลี่ยนอาชีพ: ระดับ D]
“นักรบ”ผู้องอาจหาญกล้า ซึ่งเปี่ยมไปด้วยพละกำลังและความคล่องตัวผู้ไม่หวั่นเกรงอันตรายใด ๆ มีหัวใจแห่งผู้นำ ผู้ปกป้องและผู้ทำลาย เมื่ออยู่ในสนามรบนักรบจะเปล่งประกายอันเจิดจรัสคอยเข่นฆ่าอริราชศัตรูอย่างไม่เกรงกลัว เมื่อเลือกเส้นทางของนักรบเ้าก็จงมีหัวใจเช่นนักรบ แบกเกียรติของนักรบไว้บนบ่าและฟาดฟันศัตรูให้สิ้นเพื่อความสงบสุขของปวงประชา...
เงื่อนไข:
- ระดับ 10
- สังหารกระต่ายสีชมพู จำนวน 20 ตัว (25/20)
- ได้รับ {ฟันกระต่ายสีชมพู} จำนวน 10ชิ้น (10/10)
รางวัลภารกิจ
- ได้รับอาชีพ “นักรบฝึกหัด”
- ได้รับทักษะ [คลื่นทำลาย]
- ได้รับ {ดาบเหล็กกล้า} ระดับ D
บทลงโทษ
- ไม่มี
ภารกิจ: [บททดสอบของนักเวทฝึกหัด] [ภารกิจเปลี่ยนอาชีพ: ระดับ C]
“นักเวท”ผู้ชำนาญการโจมตีด้วยเวทมนตร์ ผู้มีสติปัญญาสูงส่งสามารถััและรับรู้ถึงพลังแห่งธรรมชาติ อัญเชิญพลังเวทมนตร์มาใช้โจมตีศัตรูฯ ทั้งเป้าหมายเดี่ยวหรือเป็วงกว้างได้รุนแรงจากระยะไกลแต่นักเวทนั้นเคลื่อนไหวช้า ร่างกายบอบบาง เมื่ออยู่ในาฯนักเวทมักเป็เป้าหมายอันดับ 1 ของการโจมตีจากศัตรูหากในกองทัพใดมีนักเวทร่วมอยู่...ก็อาจสามารถพลิกโฉมของานั้นได้
เงื่อนไข:
- ระดับ 10
- สังหารหมูป่า จำนวน 10 ตัว (10/10)
- ได้รับ {เขี้ยวหมูป่า} จำนวน 5 ชิ้น(6/5)
- ได้รับ {อัญมณีธาตุฯ} ระดับต่ำ จำนวน5 เม็ด (15/5)
รางวัลภารกิจ
- ได้รับอาชีพ “นักเวทฝึกหัด”
- ได้รับทักษะ [บอลอัคคี]
- ได้รับทักษะ [ผนึกเวท]
- ได้รับ {คทาเวทเวทมนตร์} ระดับ D
บทลงโทษ
- ไม่มี
ภารกิจ: [ประวัติศาสตร์เวทมนตร์แห่งมวลมนุษย์] [ภารกิจ: ระดับ S]
เทพแห่งปัญญา “อเล็กซ์”้าให้ท่านรวบรวมประวัติศาสตร์เกี่ยวกับเวทมนตร์ที่มนุษย์ได้รับในดินแดนของมนุษย์ ทั้ง 7ทวีป เพื่อ้าเบาะแสบางอย่างเกี่ยวกับ...
เงื่อนไข:
- ระดับ ไม่จำกัด
- เวลา ไม่จำกัด
- มีความเข้าใจภาษาเทพอย่างน้อย 50 เปอร์เซ็นต์
- รวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับประวัติศาสตร์เวทมนตร์ที่อยู่ในดินแดนมนุษย์ (0/7)
รางวัลภารกิจ
- ?????
- ?????
บทลงโทษ
- ไม่มี
ภารกิจ: [คำขอร้องของาาปลาตีน] [ภารกิจลับ:ระดับ A]
“าาปลาตีน” าาของเหล่าปลาตีนแห่งหนองน้ำใหญ่กลางป่าโกงกางผู้มอบความรักให้ภรรยา (ปลาตีนสีชมพู) อย่างสุดหัวใจ้าจะปกป้องเชื้อสายของตนไว้ ้าให้ท่านนำน้ำเชื้อของตนผสมกับไข่ทั้ง 12ใบ ที่ท่านได้รับมา และขอให้ท่านดูแลไข่จนกว่าจะฟักเพื่อให้ตนเองจากไปได้อย่างหมดห่วง…
เงื่อนไข:
- {ไข่ของปลาตีนสีชมพู} ทั้ง12 ใบ
- {หยดน้ำเชื้อของาาปลาตีน}
- เป็ผู้สังหาราาปลาตีน
- ถ่ายพลังเวทให้แก่ไข่ปลาตีนที่ได้รับการผสมแล้ว...จนฟัก
รางวัลภารกิจ
- ได้รับ {แผนที่หนองน้ำใหญ่แห่งกลางป่าโกงกาง}
- ได้รับทักษะ [หายใจใต้น้ำ]
บทลงโทษ
- ไม่มี
ภารกิจ: [ตามหาร่องรอยของด้ามหอกและลูกแก้วที่หายไป][ภารกิจพิเศษ: ระดับ S]
“หอกทะเลดาว” อาวุธเวทมนตร์ระดับสูงเป็ไอเทม 1 ใน 10 ชิ้นที่เทพีผู้สร้างได้สร้างขึ้น ด้วยเหตุผลอันใดไม่มีใครทราบทว่ามันกลับมีพลังที่สูงสุดกู่ จนไม่มีผู้ใดจะสามารถควบคุมได้ ทางเทพีผู้สร้างจึงได้ทำการจำกัดระดับพลังของมันพร้อมกับทำการแยกใบหอก ด้ามหอกและลูกแก้วทะเลดาวออกเป็สามส่วนเมื่อปราศจากด้ามหอก ใบหอกก็เป็เพียงแค่ใบหอกเวทมนตร์ระดับกลางและเมื่อใบหอกเวทมนตร์ปราศจากลูกแก้วฯ มันกลับตกต่ำจนถูกลดระดับเหลือเพียงแค่กริชสั้นระดับต่ำเพียงเท่านั้นส่วนด้ามหอกและลูกแก้ว แม้ว่าพวกมันจะไม่มีส่วนของใบหอก แต่พลังของมันก็ยังมีอยู่ อีกทั้งยังถูกจัดให้เป็ไอเทมระดับสูงแต่หากเมื่อใดที่ไอเทมทั้งสามได้ผสานรวมกันอีกครั้ง...
เงื่อนไข:
-ผู้ {ใบหอกทะเลดาว}
- เวลา ไม่จำกัด
- ตามหาร่องรอยของ {ด้ามหอกทะเลดาว} ณดินแดนอันเวิ้งว้างกว้างไกล (0/1)
- ตามหาร่องรอยของ {ลูกแก้วทะเลดาว} ณดินแดนอันหนาวเหน็บ (0/1)
รางวัลภารกิจ
-{หอกทะเลดาว}
- ?????
บทลงโทษ
-ไม่มี
“ทำไมมีแต่เควสยากๆ ทั้งนั้นเลยแฮะ เอาไว้ก่อนดีกว่า ตอนนี้ที่สำคัญคือ ต้องเปลี่ยนอาชีพก่อน...”มีนพึมพำกับตัวเอง
หลังจากกำหนดแผนการให้ตัวเองเรียบร้อยมีนจึงออกจากดันเจี้ยนตุ่นปากเป็ดฯ กลับเมืองเริ่มต้นอีกครั้ง พร้อมกับมุ่งตรงไปยังอาคารของระบบทันที...
“สวัสดีค่ะท่านมนตรา มีอะไรให้ดิฉันรับใช้คะ?” NPC สาวกล่าวทักทายตามหน้าที่ฯ
“ฉันมาส่งภารกิจเปลี่ยนอาชีพ‘นักรบฝึกหัด’ กับ ‘นักเวทฝึกหัด’ ค่ะ” มีนเองก็บอกเจตนาของตนออกไปอย่างไม่มีอ้อมค้อมเหมือนกัน
“......เรียบร้อยค่ะ”
ติ้ง!!
“ผู้เล่นมนตราได้รับอาชีพ ‘นักรบฝึกหัด’ เนื่องจากผู้เล่นยังมีอาชีพหลักอยู่แล้วระบบจึงระบุอาชีพนักรบฝึกหัดให้เป็อาชีพรอง กรุณาตรวจสอบข้อมูลตัวละครค่ะ”
“ผู้เล่นมนตราได้รับทักษะ [คลื่นทำลาย] [ขั้นต้น 1/100] กรุณาตรวจสอบข้อมูลตัวละครค่ะ”
“ผู้เล่นมนตราได้รับ {ดาบเหล็กกล้า} ระดับD ค่ะ”
“ผู้เล่นมนตราได้รับอาชีพ ‘นักเวทฝึกหัด’ เนื่องจากผู้เล่นยังมีอาชีพหลักอยู่แล้วระบบจึงระบุอาชีพนักเวทฝึกหัดให้เป็อาชีพรอง กรุณาตรวจสอบข้อมูลตัวละครค่ะ”
“ผู้เล่นมนตราได้รับทักษะเวทมนตร์ [บอลอัคคี][ขั้นต้น 1/100]กรุณาตรวจสอบข้อมูลตัวละครค่ะ”
“ผู้เล่นมนตราได้รับทักษะ [ผนึกเวท] [ขั้นต้น 1/100] กรุณาตรวจสอบข้อมูลตัวละครค่ะ”
“ผู้เล่นมนตราได้รับ {คทาเวทเวทมนตร์} ระดับ D ค่ะ”
“ขอบคุณค่ะ”มีนกล่าวกับ NPC สาว หลังจากเสียงแจ้งเตือนจากระบบสิ้นสุดลง
“ท่านมนตรามีอะไรให้ดิฉันรับใช้อีกไหมคะ?” NPC สาวส่งเสียงถามอย่างนุ่มนวล
“ไม่มีแล้วค่ะขอบคุณนะคะ ถ้ามีอะไรเดี๋ยวมาหาใหม่ค่ะ”
“ยินดีให้บริการค่ะ”
เมื่อออกมาจากเคาท์เตอร์ให้บริการผู้เล่นฯมีนก็ตรงมายังห้องรับรองฯ เพื่อสำรวจค่าสถานะและไอเทมที่ได้รับมาอีกครั้งหนึ่ง ก่อนจะพบว่าในตอนนี้ตนมีทักษะเรียกใช้ ซึ่งได้รับมาจากการเปลี่ยนอาชีพเพิ่มขึ้นมาจำนวนหลายทักษะแล้ว
ด้วยความตื่นเต้นรวมกับความอยากรู้อยากเห็นมีนจึงลองเรียกใช้งานทักษะดูในทันที...
“[บอลอัคคี]” มีนเรียกใช้งานทักษะเวทมนตร์ที่เพิ่งได้รับมาสดๆ ร้อน ๆ
แต่...กลับกลายเป็ความเงียบและไม่มีสิ่งใดขึ้นอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะมีเสียงแจ้งเตือนเด้งดังขึ้นมาให้หญิงสาวได้ทราบในเวลาถัดมา
“ผู้เล่นมนตราไม่สามารถใช้งานทักษะ ในอาคารของระบบได้ค่ะ”
“แป่ว...เรียกใช้ทักษะในอาคารไม่ได้หรือเนี่ย”มีนพูดออกมาพร้อมกับทำหน้าเซ็ง ๆ ก่อนจะบ่นพึมพำออกมาอย่างหัวเสีย “ฮึ!! ไม่ให้ลองของที่นี่...เดี๋ยวไปลองนอกเมืองก็ได้ ชิ...”
ณทุ่งหญ้าหน้าเมือง...
“[บอลอัคคี]” บรึ้ม!
“[คลื่นทำลาย]” ฟ้าว…ตูม!
สไลม์น้อยผู้เคราะห์ร้ายต้องกลายเป็หนูทดลองทักษะให้แก่หญิงสาวผู้ร้อนวิชาตัวแล้วตัวเล่าอยู่นานเกือบชั่วโมง...
“คูลดาวน์นานจังแฮะ2 ทักษะนี้” มีนบ่นออกมา หลังจากเรียกข้อมูลรายละเอียดทักษะออกมาดู
ทักษะเวทมนตร์ [บอลอัคคี] [ขั้นต้น 5/100]
-เวทมนตร์ธาตุไฟ
- บอลอัคคี (ทักษะเรียกใช้) เรียกบอลธาตุไฟโจมตีศัตรูเป้าหมายเดี่ยวระยะห่างไม่เกิน 8 เมตร ความเสียหาย 100 หน่วย ใช้พลังเวท 50 หน่วย คูลดาวน์ 30 วินาที
เงื่อนไข:
-นักเวท
ทักษะ[คลื่นทำลาย][ขั้นต้น 5/100]
-คลื่นทำลาย (ทักษะเรียกใช้) ฟันดาบไปด้านหน้า เพื่อสร้างแรงอัดอากาศโจมตีศัตรูในระยะ1 เมตร ความเสียหาย 100 หน่วย ใช้พลังเวท20 หน่วย คูลดาวน์ 30 วินาที
เงื่อนไข:
-นักรบ/อัศวิน
‘สงสัยเราต้องซื้อสกิลเพิ่มเยอะ ๆ เพื่อให้สามารถใช้งานทักษะได้ตลอดเวลาโดยไม่สะดุดสินะอิอิ’ มีนกำลังฝันหวานถึงความเป็ไปได้ ในการแก้ปัญหาความไม่ต่อเนื่องของการเรียกใช้ทักษะที่ตัวเองมีอยู่ในขณะที่เดินมุ่งหน้าเข้าเมือง เพื่อไปยังร้านค้าทักษะของระบบฯ
“สวัสดีคุณลูกค้า้าให้ช่วยอะไรไหมครับ?” NPC ชายหนุ่มรูปหล่อหน้าตาคล้ายพระเอกหนังฮอลลีวูดกล่าวทักทายอย่างสุภาพ
‘โห...NPC เกมนี้หน้าตาดีกันทุกคนเลยรึไงนะ สงสัยเราต้องเข้ามาใช้บริการบ่อยๆ ซะแล้วสินะ’ มีนคิดในใจ หลังจากที่ได้เห็นใบหน้าของ NPCหนุ่มรูปงาม
“สะ...สวัสดีค่ะเอ่อ...ฉะ...ฉันมาซื้อทักษะนิดหน่อยค่ะ” มีนกล่าวตอบด้วยความประหม่า
“คุณลูกค้า้าทักษะของสายอาชีพไหนครับ?”พนักงานหนุ่มเอ่ยถามอย่างสุภาพ
“นักรบค่ะ”มีนตอบคำอีกฝ่ายโดยอัตโนมัติฯ เนื่องจากตัวเองอยากได้ทักษะโจมตีระยะประชิด มาใช้สนับสนุนการต่อสู้ฯในกรณีที่มีศัตรูจำนวนมากบุกประชิด นอกจากนี้ทักษะสายนักรบยังใช้พลังเวทในการเรียกใช้งานเพียงน้อยนิดอีกด้วย
“นี่ครับ”NPCหนุ่มนำรายชื่อทักษะสายนักรบมาให้หญิงสาวดู โดยทักษะส่วนใหญ่จะเป็สีแดงซึ่งแปลว่า หญิงสาวยังไม่สามารถติดตั้งและเรียนรู้ทักษะนั้นได้ เนื่องจากติดเงื่อนไขหลายอย่างมีเพียงทักษะไม่กี่ชนิดที่ชื่อของมันเป็สีขาว ได้แก่ ทักษะ [คลื่นทำลาย] [พายุดาบ] [กังหันดาบ] และทักษะ “ความชำนานอาวุธ”ชนิดต่าง ๆ เท่านั้นที่หญิงสาวจะสามารถซื้อหามาเรียนรู้ได้ในตอนนี้ โดยสนนราคาของมันก็อยู่ที่เล่มละ1–5 เหรียญทองเลยทีเดียว
หลังจากที่มีนตรวจสอบรายละเอียดแล้วก็พบว่า[ทักษะคลื่นทำลาย] ตัวเองมีอยู่แล้ว (ได้มาฟรีแต่ยังมีขายอีกนะ) ส่วน [ทักษะพายุดาบ][ทักษะกังหันดาบ] มีนเห็นว่าพลังโจมตีของมันดีกว่าทักษะคลื่นทำลายอยู่่ใหญ่แต่ก็ติดตรงที่ว่าทั้ง 2 มีระยะเวลาคูลดาวน์ที่นานถึง180 วินาที ซึ่งสำหรับตนถือว่า “นานเกินไป” ส่วนทักษะความชำนาญอาวุธนั้นถือว่าเป็ทักษะที่ค่อนข้างดี แม้มันจะเป็ทักษะติดตัว ซึ่งไม่สามารถเรียกใช้งานได้ แต่มีนก็เต็มใจที่จะจ่ายเงินจำนวน1 เหรียญทอง เพื่อซื้อทักษะ [ความชำนาญมีดสั้น] มาใช้งานอย่างไม่คิดเสียดาย เพราะถึงอย่างใบหอกของตนเวลานี้ สถานะของมันก็คือ“มีดสั้น” อยู่แล้ว เมื่อมีทักษะดังกล่าว พลังโจมตีพื้นฐานของตนก็จะเพิ่มขึ้นตามระดับความชำนาญของทักษะไปในตัว
หลังจากผิดหวังกับทักษะสายโจมตีประชิดมีนจึงเอ่ยปากแจ้งความ้าของตนกับ NPC หนุ่มอีกครั้ง“ขอดูทักษะสายเวทมนตร์หน่อยค่ะ”
“นี่ครับ ทักษะที่คุณลูกค้าสามารถใช้งานได้ตอนนี้จะเป็บอลธาตุชนิดต่าง ๆ ครับ” ชายหนุ่มตรงหน้าตอบพร้อมกับแนะนำทักษะให้หญิงสาวอย่างฉะฉาน
มีนไล่ดูรายละเอียดของทักษะสายเวทที่มีขายอยู่ในร้านค้าฯหญิงสาวถึงกับต้องกุมขมับด้วยความปวดหัว เนื่องจากราคาอันสูงลิบจนแซงทักษะสายนักรบอย่างชนิดไม่เห็นฝุ่นกันเลยทีเดียวเฉพาะแค่บอลธาตุชนิดต่าง ๆ ซึ่งเป็ทักษะเวทมนตร์ระดับต่ำสุด ก็ปาเข้าไปถึงเล่มละ5 เหรียญทองแล้ว ส่วนทักษะขั้นสูงกว่า ซึ่งเป็ทักษะที่ต่อเนื่องจาก [บอลปฐี] อย่างทักษะ [เขี้ยวธรณี] ที่ตนได้รับมาจากบอสตุ่นนั้น ราคาของมันกลับสูงถึงเล่มละ 20 เหรียญทองเลยด้วยซ้ำ
เมื่อเป็เช่นนี้ความหวังของมีนที่จะใช้ทักษะโจมตีอย่างต่อเนื่อง ต้องกลายเป็หมันในพริบตาเพราะทั้งเนื้อทั้งตัวของมีนในตอนนี้เหลืออยู่แค่ 12 เหรียญทอง กับอีก 8,000กว่าเหรียญเงิน จากการล่าสัตว์อสูรทั่วไปและบอสมาได้เท่านั้น
ในที่สุดมีนจึงตกลงปลงใจกัดฟันซื้อทักษะเวทระดับต่ำ ซึ่งแพงหูฉีกมาเพียงแค่ 2 ทักษะ คือ [บอลวารี] [บอลปฐี] เท่านั้น โดยมีนคิดว่า ในเมื่อตัวเองเป็ผู้เล่นที่อยู่ทวีปแห่งน้ำ...ก็ควรจะมีเวทมนตร์ธาตุน้ำติดตัวเอาไว้ใช้งานบ้างส่วนบอลปฐีนั้น มีนเห็นว่า ในเมื่อมันเป็เงื่อนไขในการเรียนรู้ทักษะเวทมนตร์เขี้ยวธรณีตนจึงจำใจที่จะต้องซื้อหามันมาเรียนรู้ฯ เพื่อปลดล็อกเงื่อนไขให้สามารถใช้งานเวทมนตร์ในขั้นที่สูงกว่าได้นั่นเอง
เมื่อเป็เช่นนี้การมาช้อปปิ้งทักษะในครั้งนี้ จึงลงเอยด้วยการเสียเงินจำนวน 11เหรียญทองที่หามาอย่างยากลำบาก เพื่อแลกกับตำราทักษะจำนวน 3 เล่มเท่านั้น แต่หลังจากที่มีนมาคิดอีกทีว่านี่...มันเป็แค่เกม ดังนั้นตนจึงไม่ได้คิดเสียดายอะไรมากนัก อีกทั้งเมื่อได้นึกถึงคำสอนของคุณนายอารียาที่มักจะบอกไว้เสมอว่า“หากไม่ยอมลงทุน ก็จะไม่มีผลตอบแทน... และ ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่ได้มาฟรีๆ โดยไม่ต้องลงทุน...” ด้วยเหตุนี้ความรู้สึกอันหดหู่ จากการเสียเงินก้อนโตไปอีกครั้ง...ก็พอจะทุเลาเบาบางลงไปได้บ้าง
หลังจากออกจากร้านค้าทักษะฯมีนจึงเปิดหน้าต่างไอเทมขึ้นมา และทำการติดตั้งทักษะที่มีอยู่ พร้อมกับเรียกรายละเอียดทักษะขึ้นมาตรวจสอบ...
ทักษะเวทมนตร์ [บอลวารี] [ขั้นต้น 1/100]
-เวทมนตร์ธาตุน้ำ
- บอลวารี (ทักษะเรียกใช้) เรียกบอลธาตุน้ำโจมตีศัตรู เป้าหมายเดี่ยวระยะห่างไม่เกิน 8 เมตร ความเสียหาย 100 หน่วย ใช้พลังเวท 50 หน่วย คูลดาวน์ 30 วินาที
เงื่อนไข:
-นักเวท
ทักษะเวทมนตร์[บอลปฐี][ขั้นต้น 1/100]
-เวทมนตร์ธาตุดิน
- บอลปฐี (ทักษะเรียกใช้) เรียกบอลธาตุดินโจมตีศัตรู เป้าหมายเดี่ยวระยะห่างไม่เกิน 8 เมตร ความเสียหาย 100 หน่วย ใช้พลังเวท 50 หน่วย คูลดาวน์ 30 วินาที
เงื่อนไข:
-นักเวท
ทักษะเวทมนตร์[เขี้ยวธรณี][ขั้นต้น 1/100]
-เวทมนตร์ธาตุดิน
- เขี้ยวธรณี (ทักษะเรียกใช้) เรียกแท่งหินจากพื้นดินโจมตีศัตรูเป็วงกว้างระยะห่างไม่เกิน 10 เมตร ความเสียหาย 500 หน่วย ใช้พลังเวท 250 หน่วย รัศมีการทำลาย 1 เมตร คูลดาวน์ 5 นาที
เงื่อนไข:
-นักเวท
- [บอลปฐี] ขั้นต้น
ทักษะ[ความชำนาญมีดสั้น][ขั้นต้น 1/100]
-ความชำนาญมีดสั้น (ทักษะติดตัว) เพิ่มพลังโจมตีให้แก่อาวุธประเภทมีดสั้น 5เปอร์เซ็นต์
เงื่อนไข:
-สวมใส่อาวุธประเภท “มีดสั้น”
หลังจากที่สำรวจทักษะเสร็จแล้วมีนจึงเรียกรายการเควสขึ้นมาดู ก่อนจะพบว่า มีเควสหนึ่งที่สะกิดต่อมสงสัยใคร่รู้ของตนมากที่สุดซึ่งก็คงจะหนีไม่พ้นภารกิจ [ตามหาร่องรอยของด้ามหอกและลูกแก้วที่หายไป] อีกทั้งมันยังเป็เควสสุดประหลาดที่ได้รับมาจากอาวุธคู่กายของตนหลังจากได้ซื้อมันมาจาก “ยายป้ามหาภัย” นั่นเอง
แต่กระนั้น แม้มีนจะออกตามหายายป้าคนที่ว่าจนทั่วเมืองเริ่มต้นอยู่หลายรอบหรือแม้กระทั่งเที่ยวสอบถามตามหาข่าวคราวของป้าจากผู้เล่น หรือ NPCก็แล้ว...แต่กลับไม่มีใครพบเห็นยายป้ามหาภัยเลยสักคน
จู่ ๆความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของหญิงสาวอย่างไม่ทราบสาเหตุ ก่อนที่มีนจะตอบสนองต่อความคิดนั้นด้วยการหยิบเอาบัตรสีขาว ซึ่งมีตัวหนังสือสีทองเขียนกำกับอยู่ใบหนึ่งขึ้นมา พร้อมกับเรียกใช้งานมันในทันที
“ใช้งาน...”
............