ไอ้ยศตาถลุงจนแทบหลุด...มันจ้องมองเอวขอดและบั้นท้ายลูกใหญ่ของสาวรุ่นหลานเปียกฉ่ำเป็ลูก เมื่อคุณหนูน้ำใสได้ของที่้า ร่างอันแสนยั่วยวนก็กลับลงมาในน้ำอีกครั้ง พร้อมกับขยี้เส้นผมโดยไม่สนใจสิ่งรอบตัว
มือหนาสากกร้านเขย่าลำเอ็นของตัวเองใต้น้ำ ไอ้ลุงยศทนกับภาพตรงหน้าไม่ไหว มันใช้กอใบบัวช่วยกำบังรูปร่างดำเถื่อนของตัวเอง ก่อนจะใช้มือลามกจกเปรตสาวหนอนสำเร็จความใคร่พร้อมใช้สายตาอ่านกินหน้าอกโตๆของหลานสาวข้างบ้าน!
“ซีดดดด โตขึ้นเยอะเลยนะอีหนู อูยยย”
เสียงหื่นคำรามออกมาเบาๆ พร้อมกับจับปลาช่อนนาชักขึ้นชักลงอย่างวิปริต แต่ไม่นานไอ้ลุงหื่นกามก็ต้องเบิกตากว้างอีกครั้ง หลังจากที่ได้เห็นสีหน้าท่าทางของเด็กสาวเปลี่ยนไป...เธอเริ่มกัดริมฝีปากอวบอิ่ม...พร้อมกับล้วงมือลงไปใต้น้ำ จากนั้นก็เงยหน้าร้องครางด้วยความเสียว!
“อย่าบอกนะว่า....อีหนูเอ้ย ซีดดด”
ฝ่ายของคุณหนูน้ำใส...หลังจากที่ชำระสบู่และสระผมเสร็จ เธอก็เกิดอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง บรรยากาศดึกดื่นริมคลองทำให้เด็กสาวล้วงมือขยี้เม็ดเสียวใต้น้ำของตัวเอง ยิ่งขยี้....มันก็ยิ่งมีความสุข ยิ่งแรง...ก็ยิ่งเพิ่มอารมณ์อันหนักหน่วง ขอบน้ำตีเป็คลื่นเป็วงกลมรอบตัวเป็วงกว้าง แต่น้ำใสไม่ได้สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว...เธอครวญครางออกมาอย่างไม่อายปาก...จากนั้นก็กระตุกร่างพร้อมกับเงยหน้าหายใจโรยริน
“อึก…อื้ออ....ดะ...ดีจัง....รู้สึกดีจริงๆ”
ลมหายใจอันร้อระอุพ่นออกมาเบาๆ ก่อนจะค่อยๆว่ายน้ำขึ้นไปยังบันไดศาลา
“แค่นี้ก็น่าจะนอนหลับแล้ว....อ๊ายยยย”
เท้าที่เหยียบขึ้นไปบนบันไดไถลลื่นเป็ชั้นลงมายังคลองน้ำอีกรอบ ตะไคร่น้ำที่เกาะอยู่กับไม้เก่าทำเอาข้อเท้าเด็กสาวรู้สึกเจ็บ ร่างเล็กตะเกียกตะกายพยายามลอยขึ้นมาบนริมคลอง แต่ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่เธอก็ไม่สามารถเคลื่อนตัวขึ้นมาได้...จนในที่สุด....ไอ้ลุงหื่นกามที่ถ้ำมองมานานต้องมุดตัวดำน้ำข้ามขึ้นอีกฝั่งเพื่อช่วยชีวิตของเธอ!
“หนู เป็อะไรหรือเปล่า”
“อึก…อื้ออออ”
“ขึ้นไปข้างบนก่อน”
“….อึก….ค….คุณลุง”
น้ำใสใเมื่อได้เห็นร่างสูงของลุงปริศนาโผล่หน้าขึ้นจากน้ำเพื่อช่วยชีวิตเธอ แต่เด็กสาวไม่มีเวลามาร้องโวยวาย เธอรีบเกาะร่างชายเถื่อนหนังหนาให้มันช่วยพามาที่บันได แม้ว่าเต้านมลูกใหญ่จะถูไถแนบเนื้อไปกับแผ่นหลัง แต่น้ำใสก็ต้องทำเพื่อช่วยชีวิตตัวเองก่อน...
“เป็อะไรมั้ยหนู”
“คุณลุงคะ ผ้า...ผ้าขนหนู”
“อ๋อ เดี๋ยว...เดี๋ยว...ลุงไปหยิบให้”
ไอ้ยศขึ้นไปบนศาลา ก่อนจะเอาผ้าขนหนูเปียกน้ำมาให้น้ำใสได้ห่อตัว แก้มนุ่มของเธอแดงระเรื่ออย่างไม่ทราบสาเหตุ เด็กสาวได้แต่หวัง....ว่าลุงคนนี้จะไม่เห็นเธอช่วยตัวเองในน้ำเมื่อสักครู่ เธอค่อยๆจับราวบันไดขึ้นมาอย่างระมัดระวัง โดยที่มีร่างสูงช่วยดึงแขนขึ้นมาอีกแรง
“ข…ขอบคุณมากนะคะ โอ๊ย”
“เท้าเจ็บหรอ”
“ค่ะ….เจ็บมากเลย”
“ให้ลุงดูก่อนนะ”
น้ำใสนั่งอยู่บนศาลา เธอใช้มืออุ้มหน้าอกขนาดั์เอาไว้ ผ้าขนหนูที่เปียกน้ำได้แนบเนื้อไปกับร่างกายอวบอิ่มจนสามารถมองเห็นสัดส่วนได้อย่างชัดเจน น่องขาขาวเนียนโชว์หลาต่อหน้าไอ้ยศจนมันไม่ได้สติ
สายตาหื่นเอาแต่จ้องมองความสะอาดจนไม่ได้มองมาที่ข้อเท้าของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย
“เจ็บ…เจ็บนิดหน่อยค่ะคุณลุง”
“อ้อ….ใช่….สงสัยข้อเท้าพลิกน่ะ”
“ค่ะ”
“แล้วหนูเดินไหวมั้ย”
“ไหวค่ะคุณลุง.....ว่าแต่......คุณลุงอยู่ในคลองนี้.....นานแล้วหรอคะ”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงเล็กเอ่ยถามเช่นนั้น ไอ้ยศก็ถึงกับไปไม่เป็ มันกระตุกหนวดดกดำบนปากเล็กน้อยพร้อมกับขมวดคิ้วดกหาคำแก้ตัวดาดๆ
“ลุง….ลุงมารดน้ำผักน่ะ พอดีได้ยินเสียงของหนู ลุงเลยรีบลงมาช่วย”
“ขอบคุณมากนะคะ...คุณลุง...เป็คนดีจริงๆ”
“ไม่เป็ไรหรอก”
น้ำใสกล่าวขอบคุณชายเถื่อนรุ่นพ่อออกไป แต่หลักฐานใต้ผ้าข้าวม้าก็ไม่สามารถปฏิเสธความจริงได้ ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังง่ามลำอันแข็งขืนที่โผล่หัวออกมาให้ได้เห็น ลุงคนนี้พึ่งจะโกหกเธอ....และเขาเอง....ก็คงได้เห็นทุกอย่างที่คุณหนูน้ำใสได้ทำลงไปแล้ว!