ยอดคุณชายอันดับหนึ่ง

บทที่ 50 ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร?

        [แต่ก่อนที่การจับคู่ประลองจะประกาศฉันขอประกาศกฎของการประลองรอบคัดเลือกก่อนนะคะ ข้อแรกห้ามทำร้ายคู่ประลองจนถึงแก่ชีวิตข้อสองห้ากคู่ประลองขอยอมแพ้ต้องหยุดมือทันที ข้อสามห้ามใช้อาวุธลับทุกชนิดข้อสี่คำตัดสินของกรรมการถือเป็นที่สิ้นสุดผู้เข้าร่วมประลองคนไหนฝ่าฝืนปรับแพ้อย่างไม่มีข้อยกเว้นและตัดสิทธิ์เข้าร่วมงานประลองที่ทางการจัดทุกรายการเป็นระยะเวลาห้าปี]

        [จริงสิ ! ฉันเกือบลืมไป การประลองเป็นแบบแพ้คัดออกทุกคนจะต้องประลองอย่างน้อยสองรอบ จากนั้นเราจะทำการวัดอันดับจากเวลารวมทั้งสองรอบที่เอาชนะคู่ต่อสู้ได้ใครที่อยู่อันดับหนึ่งร้อยคนแรกถึงจะได้สิทธิ์ในการเข้าสู้รอบศึกตัดสิน ขอให้ผู้เข้าร่วมประลองที่มีหมายเลขปรากฏบนหน้าจอเตรียมพร้อมบนสนามภายในสิบห้านาทีด้วยนะคะ โชคดีกับการประลองนะคะ]

        สิ้นเสียงประกาศของพิธีกร หวังซินก็ถามขึ้นทันที“พี่ว่าหนูจะได้อันดับที่เท่าไหร่”

        เธอคิดว่าในเมื่อทำอะไรไม่ได้แล้วก็ขอประลองให้ได้อันดับดี ๆ ก็แล้วกัน

        “ไม่ต้องคิดเรื่องผลลัพธ์ทำตามจังหวะของตัวเองก็พอ” หวังเฟิงพูดจบก็นิ่งไปครู่หนึ่งจากนั้นก็พูดต่อว่า“แต่ถ้าเราติดห้าสิบอันดับแรกไม่ได้….”

        “หยุด! หนูต้องติดห้าสิบอันดับแรก !” หวังซินรู้สึกขนลุกไม่อยากฟังประโยคถัดไป มันจะต้องเกี่ยวกับการฝึกวรยุทธ์แน่นอน

        เห็นท่าทางของน้องสาวหวังเฟิงก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

        และในตอนนี้เองบนหน้าจอแสดงผลทั่วทั้งสนามจากเดิมที่แสดงสปอร์ตโฆษณา สลับกับโลโก้ของงานประลองยุทธ์รุ่นเยาว์ก็เปลี่ยนเป็นตารางจับคู่ประลองแล้ว บนหน้าจอได้เปลี่ยนการแสดงผลจับคู่ไปเรื่อย ๆจนในที่สุดก็มีหมายเลข 251 ปรากฏขึ้นมา

        “พวกเราไปกันเถอะ”

        หวังเฟิงพูดพลางพร้อมเดินนำหวังซินไปยังเวทีประลองหมายเลขสิบหกผู้เข้าร่วมประลองและผู้ติดตามคนอื่นที่มีหมายเลขปรากฏบนหน้าจอก็เริ่มมีความเคลื่อนไหวเช่นกัน

        พอเดินมาถึงเวทีประลองหมายเลขสิบหกหวังซินก็สูดลมหายใจเข้าเรียกขวัญกำลังใจ พร้อมกับเดินขึ้นไปบนเวทีขณะที่หวังเฟิงยืนรออยู่ด้านล่างห่าจากเวทีประลองสามเมตร เช่นเดียวกันกับคนอื่น ๆที่มาในฐานะผู้ติดตามเช่นกัน

        คู่ประลองของหวังซินรอบแรกคือผู้เข้าร่วมประลองหมายเลข 329 เป็นผู้ชายผิวคล้ำ ใบหน้าสัตย์ซื่อเพียงแต่ประกายในดวงตาแฝงความเจ้าเล่ห์เอาไว้ พอเห็นว่าคู่ต่อสู้เป็นเพียงเด็กวัยรุ่นผู้หญิงคนหนึ่งแถมยังมีใบหน้าที่น่ามองก็อดจะพูดขึ้นมาไม่ได้

        “ยอมแพ้ไปดีกว่าไหมจ๊ะหมัด เท้าไม่มีหูมีตา เป็นอะไรขึ้นมาอย่าหาว่าพี่ไม่เตือนนะ”

        หวังซินที่อยู่อีกฝั่งได้ยินก็เบะปากตอบกลับไป“เก็บปากไว้ไปกินข้าวต้มเถอะ”

        ชายผิวคล้ำคู่ประลองได้ยินก็ยิ้มกริ่ม“กัดเจ็บเสียด้วย เดี๋ยวพี่จะดูแลอย่างดีเลย”

        กรรมการที่ยืนอยู่ระหว่างกลางกลัวว่าหากทั้งสองคนเถียงกันต่อไปแล้วเลือดขึ้นหน้าขึ้นมาจะจัดการลำบากเลยกระแอมไปทีหนึ่ง เพื่อเป็นสัญญาณเตือนผู้เข้าร่วมประลองทั้งสองคน

        “แฮ่มเตรียมตัวรอสัญญาณ…” กรรมการได้รับสัญญาณมาจากเจ้าหน้าที่ควบคุมส่วนกลางแล้วเขาแบมือขวาออก จากนั้นชูขึ้นไปบนฟ้า แล้วก็สับลงมาอย่างรวดเร็ว “เริ่มได้ !”

        เหมือนทั้งสองจะคิดตรงกันพอได้ยินประโยคคำว่า “เริ่มได้” ก็พุ่งเข้าหากันราวกับนัดแนะกันไว้ทันที ชายผิวคล้ำเห็นว่าคู่ต่อสู้มีความมั่นใจแบบี้ก็ไม่กล้าประมาทในตอนที่ระยะห่างระหว่างทั้งสองเหลืออีกสี่ก้าวจะปะทะกันเขาก็กำหมัดรวบรวมพลังไว้เจ็ดส่วน แล้วก็ต่อยออกไปบริเวณหน้าอกของหวังซินทันที

        หวังซินเห็นดังนั้นก็ดูแคลนขึ้นมาผู้ชายประเภทไหนถึงกล้าต่อยมาที่หน้าอกของผู้หญิง ? ความโกรธกรุ่นปะทุขึ้นในใจ เมื่อหมัดใกล้จะมาถึงตัวในระยะเผาขนหวังซินหมุนตัวเป็นครึ่งวงกลมหลบหมัดที่พุ่งเข้ามาได้อย่างพอดิบพอดีพร้อมกับเหวี่ยงศอกกลับหลังเข้าบนโหนกแก้มของอีกฝ่ายเต็ม ๆ

        ปึก !

        ยังไม่จบเพียงแค่นั้นเพราะจังหวะนี้หวังซินได้มาอยู่ด้านหลังของชายผิวคล้ำแล้วบวกกับร่างของอีกฝ่ายศูนย์เสียจุดสมดุลไปหวังซินไม่รอช้ายกเท้าถีบไปที่ข้อพับขาซ้ายด้านหลัง เสียง “ตุ๊บ”ของหัวเข่าที่แกระแทกพื้นดังออกมา ยังไม่พอ หวังซินยังเงื้องเท้าขวาขึ้น เหยียดตรงกลางอากาศวาดส้นเท้าเป็นเส้นตรงลงมาอย่างสวยงามลงบนกลางศรีษะของชายผิวคล้ำทันที

        เสียง“โป๊ก !” ดังสนั่นไปถึงสนามประลองข้างเคียงพร้อมกับร่างของชายผิวคล้ำทีค่อย ๆ เอียงเซลงไปกับพื้น

        กรรมการที่เห็นรีบเข้าไปดูอาการของชายผิวคล้ำทันทีเห็นว่าอีกฝ่ายสลบไปแล้ว น่าจะเพราะสมองได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงเลือดสีแดงสดเริ่มไหลริน พอตรวจสอบลมหายใจพบว่ายังดีอยู่ เขาจึงรีบลุกขึ้นพร้อมกับประกาศผลทันที“ผู้ชนะได้แก่หมายเลข 251 !”

        “เชี่ยยย! ผู้หญิงคนนี้โหดเป็นบ้า !”

        “ดูการเคลื่อนไหวของเธอสิสุดยอด”

        “เธอเป็นใครมาจากไหนกันเนี่ย”

        “ไหน? ผู้หญิงคนไหน ฉันดูหมายเลข 25 อยู่”

        “อะไรกันเนี่ย? หันมาอีกทีทำไมจบแล้วล่ะ ?”

        เนื่องจากในสนามประลองมีหลายเวทีทำให้ผู้ชมเองก็เลือกไม่ถูกว่าจะดูเวทีไหนบ้างคนมีผู้เข้าร่วมประลองที่อยากเชียร์ในใจจึงมองแต่ผู้เข้าร่วมประลองที่ตนเองสนใจอย่างเดียวมีแค่บางส่วนที่ดูการประลองของหวังซินตั้งแต่ต้นและก็มีบางส่วนที่สนใจหน้าตาของหวังซินเลยว่าจะแวะมาดูทีหลังแต่เมื่อหันมาดูอีกทีก็พบว่าการประลองจบลงแล้วเวลาที่ใช้ในการประลองไม่ถึงสิบห้าวินาทีด้วยซ้ำ ! ณ วินาทีนี้เอง มีผู้ชมหลายคนสาบานในใจว่าหากหวังซินขึ้นเวทีประลองอีกจะไม่คลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียว

        หวังซินเดินลงจากเวทีจากไปพร้อมกับหวังเฟิง ในอีกด้านหนึ่ง ชายผิวคล้ำผู้เข้าร่วมประลองหมายเลข 329 ก็ถูกผู้ติดตามสองคนที่มาด้วยกันหามลงจากเวทีใช่แล้ว… สาเหตุที่งานประลองยุทธ์รุ่นเยาว์ยอมให้มีผู้ติดตามมากถึงสามคนก็ด้วยเหตุนี้เองคนของใครก็เชิญแบกหามกลับไปเองเถอะ