เว่ยหยางกลับเข้ามาที่โรงเตี๊ยมหลังจากที่เขาจัดการเื่ราวบางอย่างจบสิ้นแล้ว
เมื่อเข้ามาในห้องพักพบว่าเยี่ยหลินหลับไปแล้ว เอาไว้นางตื่นเขาจะพาไปเที่ยวชมเมืองท่าเรือก็แล้วกัน
ในตอนที่เธอตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าเขานอนอยู่ข้างๆก็แปลกใจ เพื่อตอนที่อยู่ที่หมู่บ้านนั้นเขาไม่ได้นอนเตียงเดียวกับเธอเช่นตอนนี้ เว่ยหยางรู้สึกตัวตื่นแล้วแต่เขายังไม่ลืมตา เพราะอยากจะรู้ว่านางจะทำเช่นไรกับเขา
เยี่ยหลินใช้นิ้วมือของตนเองเกลี่ยแก้มของเขาเล่น พลางนึกในใจหากเขาไม่มีหนวดเคราพวกนี้หน้าตาจะอัปลักษณ์หรือหล่อเหลากันนะ แต่เธอไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำของเธอนั้นทำเอาคนตัวใหญ่ถึงกับข่มกลั้นความรู้สึกบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น เขาลืมตาขึ้นมาและสบตาเข้ากับเธอพอดี
เยี่ยหลินคิดอยากจะแกล้งสามีจึงก้มลงจูบที่ปากเขา แต่เพียงแค่สัมพัสเท่านั้นกลับทำให้คนตัวโตคิดไปว่านาง้าร่วมหอ เขาจับกายของเธอพลิกลงใต้ร่างก่อนจะละเอียดชิมความหวานจากปากของเธอจนเธอต้องทุบอกเขาแรงๆหลายที
“ นี่ท่านจะฆ่า ข้ารึไงเ้าคะ “
“ ข้าก็นึกว่าเ้า้าร่วมหอกับสามีเช่นนี้นะสิ อย่าลืมว่าเ้าเป็ฝ่ายเริ่มก่อน “
“ อะ.. เอ่อ ขะ.. ข้า “
“ หึหึ เอาเถอะลงไปข้างล่างกัน เ้าอยากไปเดินเที่ยวไม่ใช่หรือ “
“เดินเที่ยว ท่านจะพาข้าไปหรือเ้าคะ “
“ อืม “
เมื่อเขาตอบกลับมาเยี่ยหลินก็ดีใจจนะโเข้าไปจูบที่แก้มสากของเขาก่อนจะวิ่งไปยังหลังฉากกั้นเพื่อพลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ก่อนจะออกไปเดินเที่ยวกับเขา นางสังเกตเห็นเสื้อผ้าของเขาที่อยู่ในหีบไม้ั้แ่เมื่อเช้าแล้วว่า เสื้อผ้าของเขาดูดีกว่าชาวบ้านทั่วไป แม้จะไม่ใช่ผ้าไหมทั้งหมดแต่ก็เป็ผ้าฝ้ายชั้นดีที่มีราคาแพง
เยี่ยหลินเดินออกมาพร้อมกับชุดที่นางสวมใส่สีฟ้าที่เขาเองก้พอใจกับชุดที่เธอเลือก นั่นเพราะเสื้อคลุมตัวนอกของเขาก็เป็สีฟ้าเช่นเดียวกัน
“ ข้าพร้อมแล้วเ้าค่ะ เว่ยหยางท่านรีบๆลุกเร็วเข้า “
” ท่านพี่ “
“ หะ !”
“ เรียกข้าว่า ท่านพี่ ”
” อ้อ เ้าค่ะ ท่านพี่ “ เยี่ยหลินยังไม่วายแกล้งเขาด้วยการใช้เสียงที่ออ่นหวานเรียกเขาตามที่เขา้า
เว่ยหยางรู้สึกคันยุบยิบในใจ เขารู้สึกดีที่นางเรียกเขาเช่นนี้ และยิ่งรู้สึกดีที่เห็นรอยยิ้มของนางเมื่อแแกล้งเขาจนพอใจ
ทั้งคู่ออกไปเดินเล่นด้วยกันที่ท่าเรือ ที่นี่มีข้าวของมากมายจากพวกต่างชาติซึ่งเยี่ยหลินเองก็รู้จักของพวกนี้ดี เธออยากจะซื้อของเหล่านี้แต่ไม่กล้าที่จะเอ่ยปากขอเงินจากเขาจึงทำได้เพียงแค่เดินดูเท่านั้น ไม่นานนักก็กลับเข้าโรงเตี๊ยมเพื่อกินมื้อเย็น อาหารมากมายหลายอย่างที่เขาสั่งมา เธอกินได้ไม่มากนักเนื่องจากรสชาติที่จืดชืด เธอเป็คนชอบกินอาหารรสจัด คงต้องกลับไปทำกินเองที่บ้านละนะ
หลังกินอิ่มก็กลับเข้าห้องพัก โดยมีเสี่ยวถงที่ติดตามเข้าไปด้วย เนื่องจากเว่ยหยางย้ายไปนอนอีกห้องหนึ่งแทน
“ เสี่ยวถง เ้าไปอาบน้ำแล้วมานอนซะ “
“ เ้าค่ะ “ ตอนนี้เสี่ยวถงรู้แล้วว่าหาก้าอยู่รับใช้นายหญิงนางจะต้องอาบน้ำเช้าเย็นให้ร่างกายสะอาดไม่มีกลิ่นเหม็น เพราะนายหญิงเองก็อาบน้ำทั้งเช้าเย็นและกลิ่นกายหอมอยู่เสมอ
ทั้งนายหญิงยังสอนนางอีกด้วยว่า เป็สตรีต้องรู้จักรักสวยรักงามแม้นางจะเป็สาวใช้ก็ไม่จำเป็จะต้องเก็บซ่อนความงามของตนเอง และความสามารถที่มี นายหญิงชอบคนเก่งมีความสามารถจึงไม่้าให้นางเก็บงำเอาไว้ นางรู้สึกว่าตนเองโชคดีที่ได่มารับใช้นายหญิงที่ดีมีน้ำใจเช่นนี้ นางสาบานเอาไว้กับตนเองว่าจะจงรักภักดีต่อนายหญิงจนกว่าจะหมดลมหายใจ ….
รุ่งเช้าเสี่ยวถงตื่นและเตรียมน้ำอาบเอาไว้ให้นายหญิงของนางเรียบร้อยแล้วคาดว่าอีกไม่นานนายหญิงก็คงตื่นนอนแล้ว
“ อืม … หลับสบายจัง “
“ บ่าวเตรียมน้ำให้นายหญิงอาบเรียบร้อยแล้วเ้าค่ะ “
“ เด็กดี ขอบใจมาก “
หลังจากที่เธออาบน้ำเสร็จก็สั่งให้เสี่ยวถงไปอาบน้ำเช่นกัน ระหว่างนั้นเธอก็แอบเข้าไปในมิติเพื่อนำน้ำทิทย์ใส่ขวดแก้วที่นางให้เสี่ยวถงไปซื้อมาเมื่อวานนี้เตรียมเอาไว้ให้สามีของเธอกิน ตามคำที่ท่านเทพเอ่ยบอก ว่าให้นำน้ำทิพย์ไปรักษาพิษให้เขาด้วย
และตอนนี้เธอกำลังตัดสินใจว่าจะบอกเขายังไงดี แล้วเขาจะเชื่อใจได้หรือไม่ และหากมีอันตรายเกิดขึ้นกับเธอ เขาจะปกป้องเธอหรือเปล่า ? เยี่ยหลินนั่งคิดไปต่างๆนาๆก่อนจะออกจากห้องไปพร้อมกับเสี่ยวถงเมื่อต้าฝูมาเคาะประตูเรียกให้ลงไปกินมื้อเช้ากับสามีของเธอ
“ นายหญิงขอรับ นายท่านรออยู่ที่ด้านล่างพร้อมอาหารแล้วขอรับ “
“ ได้ๆข้าจะลงไปเดี๋ยวนี้แหละ “
เมื่อลงมาด้านล่างก็พบว่ามีอาหารวางอยู่บนโต๊ะแต่ที่สะดุดตาของเธอนั่นคือจานหมูตุ๋นน้ำแดง แค่มองก็รู้สึกเลี่ยนแล้ว
“ ขออภัยที่ลงมาช้านะเ้าคะท่านพี่ “
“ ไม่เป็ไร ข้าเองก็เพิ่งลงมาไม่นาน “ ต้าฝางที่ยืนอยู่ด้านหลังถึงกับยิ้มมุมปาก ไม่นานอะไรกันล่ะนานจนอาหารเย็นแล้วเรียกเสี่ยวเอ้อนำไปอุ่นให้รอบหนึ่งแล้วต่างหากล่ะ
8K
