The next bar
รถหรูมาจอดที่หน้าบาร์แห่งหนึ่งใจกลางเมือง ฉันเก้าลงจากรถด้วยท่าทีเก้ๆ กังๆ นี่คงเป็ครั้งแรกและครั้งเดียวที่ชุดนอนลายคิตตี้สีชมพูของฉันออกมาทักทายผู้คน
“มานี่ซิ” นายนั่นเรียกฉันให้เดินเข้าไปหา
“เธอชื่ออะไร”
“พู่กัน เรียกพู่เฉยๆ ก็ได้” เขามองฉันหัวจรดเท้าแล้วใช้สีหน้าครุ่นคิด
“ไปเรียกเจ้ชมมาหน่อย”
“ครับคุณเทรย์” ลูกน้องของเขาเดินหายเข้าไปในร้านครู่หนึ่ง แล้วเดินออกมากับผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ใช่สิสาวสวยคนหนึ่งต่างหาก
“สวัสดีค่ะคุณเทรย์ โห วันนี้ควงสาวสวยมาด้วย สาวๆ ในบาร์ก็อกหักกันเป็แถวซิคะ”
“ไอ้คินมายังเจ้”
“คุณคินยังไม่เข้ามาเลยค่ะ แต่สั่งเจ้ไว้แล้วว่าให้คุณเทรย์ไปรอที่ห้องก่อน คงจะอีกสักพักล่ะค่ะ”
“เื่นั้นช่างเถอะ เจ้เอายัยนี่ไปเปลี่ยนชุดทีแต่งหน้าทำผมให้ด้วย” เจ้คนสวยมองฉันแวบหนึ่งแล้วยิ้มกริ่ม
“ได้เลยค่ะ เจ้ชมจัดให้ ว่าแต่นี่แฟนคุณเทรย์เหรอคะ”
“ไม่ใช่ ยัยนี่มีเ้าของแล้ว”
“ฉันไม่มีเ้าของ โปรดรู้ไว้” ฉันตอบกลับเขาไป ฉันสังเกตเห็นเจ้ชมมองฉันกับเทรย์สลับกันไปมาอย่างงงๆ
“ไปกันเถอะน้อง…เอ่อ”
“พู่กันค่ะ เรียกว่าพู่ก็ได้นะคะ”
“โอเคจร้า ตามเจ้มาเลย” ระหว่างเดินตามเจ้ชมไปฉันเห็นสังเกตเห็นว่าที่บาร์แห่งนี้ ลูกค้าส่วนใหญ่ก็จะเป็พวกวัยนักศึกษาที่มากันเป็กลุ่ม นักศึกษาที่เรียนมหาลัยเดียวกับฉันก็มี
“ไหนออกมาให้เจ้ดูซิ” เสียงเจ้ชมเรียกฉันอยู่ด้านนอก ทำยังไงดี ชุดเดรสตัวนี้มันสั้นมาก สั้นเสมอ…เลยล่ะ ฉันตัดสินใจค่อยๆ ก้าวออกไปพร้อมกับยิ้มเหยให้เจ้ชม
“ว๊าว สวยมาก so sexy” ท่าทางเจ้ชมดูจะพอใจมาก
“ไปกัน มีคนรออยู่”
“หมายถึงเทรย์เหรอคะ” เจ้ชมไม่ตอบแต่จูงมือฉันให้เดินตามเขาไป ฉันเดินตามเจ้ชมมาถึงชั้นสองของร้าน
VIP ROOM
“เข้าไป” เจ้ชมสั่งฉัน แล้วกำลังจะเดินลงไปด้านล่าง ฉันรีบคว้าแขนเจ้ชมเอาไว้ ทำยังไงได้ก็ฉันกลัวนี่ นายเทรย์นั่นพาฉันมาขายตัวหรือเปล่าก็ไม่รู้
“เดี๋ยวก่อนค่ะเจ้ พู่ไม่ได้มาขายตัวนะคะ พู่กลัว เจ้ช่วยพาพู่ออกไปจากที่นี่ได้มั้ย”
“กลัวทำไม ที่นี่ไม่มีเื่แบบนั้น คนที่เธอจะต้องไปเจอคือคุณคิน เ้าของบาร์เป็เพื่อนกับคุณเทรย์แล้วก็มีคุณธามอีกคน หล่อทุกคนเชื่อเจ้ เธอโชคดีแค่ไหนแล้วที่ได้อยู่ใกล้ชิดพวกเขา ไป เข้าไป” เจ้ชมเปิดประตูแล้วผลักฉันเข้าไป
ตึง
ฉันที่โดนเจ้ชมผลักเข้ามา การมาของฉันทำให้ทุกคนในห้องหยุดเคลื่อนไหวแล้วทุกสายตาก็หันมามองฉัน
“สวยมาก เจ้ชมไม่เคยทำให้ผิดหวังจริงๆ” เสียงนายเทรย์พูดขึ้นมา เขานั่งอยู่ตรงโซฟาโดยมีสาวสวยสองคนนั่งขนาบข้าง
“เด็กมึงใช่ได้มั้ยว่ะไอ้คิน” เทรย์หันไปพูดกับผู้ชายคนหนึ่งที่นั่งสูบบุหรี่อยู่คนเดียวตรงเก้าอี้มุมห้อง เขาแต่งตัวผิดไปจากคนอื่น ใส่ชุดแข่งรถ ผมเผ้าไม่เป็ทรง แต่มันไม่ทำให้ความหล่อเขาหมองลงแม้แต่น้อย
“ก็งั้นๆ” ผู้ชายคนที่ชื่อคินคนนั้นพูดแล้วมองฉันด้วยสายตาเรียบเฉยไม่แสดงอาการใดๆ
“ถ้างั้นกูขอนะ” เทรย์พูดแล้วหันมายิ้มทำหน้าเ้าเล่ห์ใส่ฉัน
“ได้ไงคะพี่เทรย์ ฟ้าไม่ยอมนะ”
“ลูกน้ำก็ไม่ยอม จืดชืดขนาดนี้ไม่ใช่สเปคพี่เทรย์หรอกคะ” ผู้หญิงสองคนนั้นคลอเคลียออเซาะนายเทรย์เต็มที่
“ไม่ได้ ยัยนี่ของกูห้ามใครยุ่ง” ร่างสูงพูดแล้วค่อยๆ ก้าวเท่าเข้ามาหาฉันช้าๆ แขนเรียวยาวของเขารวบรัดเอวของฉันให้เซไปหาเขาอย่างเร็ว จนหน้าฉันชนกับแผงอกของเขาเต็มๆ ฉันเงยหน้ามองสบตากับเขา แววตาดุดันเปลี่ยนเป็อ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ แต่มันเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นเอง ก่อนที่เขาจะผลักฉันออกจากตัวเขาจนฉันเกือบล้ม เขาคิดว่าเขาเป็เ้าหนี้แล้วจะทำอะไรกับฉันก็ได้งั้นเหรอ
“นายทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ” ฉันตั้งสติแล้วเดินไปคุยกับเขา คนตรงหน้าจ้องฉันเขม็ง
“ทำไมจะไม่ได้ มากกว่านี้ฉันก็จะทำ อ่อ สงสัยว่าพี่ชายเธอคงไม่ได้บอกว่าภายในสามเดือนนี้ ฉันมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวของเธอ แล้วอะไรบ้างล่ะที่ผู้ชาย้าจากผู้หญิง” นายนั่นพูดพร้อมกับเอามือม้วนปลายผมฉันเล่น ฉันรีบปัดมือเขาออก เขาดึงตัวฉันเข้าไปกอดอย่างไว ใบหน้าก็ซุกไซ้อยู่แถวต้นคอ เขาจะมาทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะ ยิ่งอยู่ต่อหน้าคนเยอะๆ ด้วย ฉันพยายามดันร่างเขาออกไปแต่ก็ไม่เป็ผลเลย
“เฮ้ยไอ้คิน ใจเย็นสิวะ ยัยนี่เป็ผู้หญิงนะ” ผู้ชายอีกคนที่นั่งอยู่ลุกพรวดเข้ามาดึงเขาออกจากตัวฉัน เขาหันไปมองผู้ชายคนนั้นอย่างขัดใจ แล้วเดินออกจากห้องไป
“เป็อะไรหรือเปล่า โอเคมั้ย “ผู้ชายคนนั้นถามฉัน
“ไม่เป็ไร ฉันทนได้ ฉันไม่มีทางเลือกอยู่แล้วนี่”
“ไม่ต้องกลัวไอ้คินมันหรอกนะ ถ้าผู้หญิงไม่เต็มใจมันไม่ทำอะไรเด็ดขาด นั่งสิ พี่ยังไม่ได้รู้ชื่อเราเลย พี่ชื่อธามนะ
” พู่กันค่ะ” ฉันบอกเขาแล้วนั่งตรงโซฟาที่เขานั่ง เขายื่นแก้วไวน์ให้ฉันดื่มฉันก็รับมาดื่มโดยไม่ลังเล นาทีนี้อะไรก็ได้ที่ทำให้ฉันลืมเื่บ้าๆ พวกนี้
“ต่อไปนี้พู่เรียกพวกพี่ว่าพี่นะ ดูยังไงเราก็ยังเด็กอยู่ พู่เรียนอยู่หรือเปล่า”
“เรียนอยู่ค่ะ ปีสอง”
“แล้วพู่มาอยู่กับไอ้คิน จะไปเรียนยังไงล่ะลำบากแย่”
“ไม่หรอกค่ะ พู่จัดการได้” ฉันบอกพี่ธามไป เขาก็ยิ้มให้ฉันอย่างเอ็นดู ดูเหมือนว่าในสามคนนี้เขาน่าจะไว้ใจได้มากกว่าคนอื่น
“ไอ้คินมันหายหัวไปไหนวะ” เสียงนายเทรย์พูดออกมา ปากก็กระดกเหล้าไม่ขาดโดยมียัยสองสาวนั่งคลอเคลียไม่ห่าง
“ไปตกลงกับไอ้วาอยู่มั้ง เื่เดิมพัน หึ เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับไอ้คินขาโหด” พี่ธามพูดแล้วรินไวน์ให้ฉัน
“เดิมพันอะไรเหรอคะ” ด้วยความอยากรู้ฉันเลยถามไป พี่ธามเขยิบมาใกล้ฉันแล้วเปิดคลิป คลิปหนึ่งให้ฉันดู เป็คลิปนายคินแข่งรถอยู่ในสนามแข่ง
“ไอ้คินมันชอบแข่งรถ มันชอบมาั้แ่วัยรุ่นแล้วปัจจุบันมันก็แข่งอยู่ ไม่ได้แข่งเอาเงิน แต่แข่งเพื่อศักดิ์ศรีและของที่อยากได้”
“ของที่อยากได้” ฉันทวนประโยคนั้นซ้ำ
“ใช่ ถ้ามันอยากได้อะไร มันจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งนั้นมา ส่วนพี่ก็ชอบแย่งของมันอยู่เรื่อย” พี่ธามพูดแล้วมองฉันอย่างมีเลศนัย แล้วหัวเราะอย่างสบายใจ
พลั๊ก
คนที่เรากำลังเอ่ยถึงเปิดประตูเดินเข้ามา เขาหันมามองหน้าฉันแวบนึงแล้วเดินไปนั่งอีกฝั่งหนึ่งของห้อง
“มานั่งนี่” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นมา น้ำเสียงสีหน้าแววตาของหมอนั่นมันบังคับกันชัดๆ ฉันเดินไปนั่งข้างๆ เขาเว้นระยะห่างความปลอดภัยไว้นิดนึง แต่หมอนั่นกลับกระชากฉัน ใช่ เขากระชากฉันให้ไปนั่งบนตักเขา ฉันดิ้นเพื่อให้หลุดจากเขา แต่ยิ่งดิ้นมือหนากลับยิ่งโอบรัดฉันไว้แน่นกว่าเดิม
“อย่าทำให้ฉันต้องอารมณ์เสีย ไม่งั้นเธอจะโดนเหมือนเมื่อกี้”
“นี่นาย” ฉันหันไปจ้องหน้าเขา เขายิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ตอนนี้ใบหน้าของเราสองคนอยู่ห่างกันนิดเดียว จนฉันรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา
“ต่อไปนี้เธอต้องเรียกพี่ว่าพี่คิน ถ้าเปลี่ยนสถานะเมื่อไหร่ค่อยเรียกอีกอย่าง ไม่นานหรอกพี่มันคนใจร้อน”
เขาโอบกอดฉันไว้ตั้งตัว ริมฝีปากอุ่นๆ ของเขาประกบลงบนปากของฉัน ฉันเบือนหน้าหนี แต่เขาประคองหน้าฉันไว้ไม่ให้หลุดพ้นจากัันั้นได้
“เฮ้ย ใจเย็นสิวะไอ้คิน เกรงใจพวกกูบ้าง ค่อยไปต่อกันที่ห้องคืนนี้นะ” เสียงพี่เทรย์ดังขัดจังหวะขึ้นมา เขาชะงักฉันรีบผละออกจากเขา นับว่าฉันยังมีโชคอยู่บ้าง
3.00 น
ฉันเผลอหลับไปั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้ ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตีสามแล้ว ฉันมองไปรอบๆ ตัว ตอนนี้ในห้องมีแค่ฉันกับสองสาวนั่นที่เมาไม่ได้สติ ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทรหายัยเชอรีน แต่ยัยนั่นไม่รับสายสงสัยคงจะหลับไปแล้ว ฉันเดินลงมาชั้นล่างของบาร์ แล้วมองหาห้องน้ำกะว่าจะไปล้างหน้าสักหน่อย ระหว่างที่กำลังเดินไปตา ฉันเห็นชายหญิงคู่หนึ่งกำลังกอดจูบลูบคลำกันอย่างถึงพริกถึงขิงตรงทางแยกระหว่างห้องน้ำหญิงกับห้องน้ำชาย เมื่อผู้หญิงคนนั้นผละออกจากตัวผู้ชาย ฉันจังเห็นว่าผู้ชายคนนั้นคือพี่เทรย์ ทั้งคู่หันมามองฉันด้วยใบหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอาการใแต่อย่างใด
“สนใจมาร่วมแจมมั้ยล่ะ สามคนสนุกดีออก” พี่เทรย์พูดกับฉันทำสีหน้ายียวนกวนประสาท
” ตามสบายค่ะ ไม่อยากขัดจังหวะ” ฉันรีบเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อให้พ้นจากสองคนนั้นเพราะไม่อยากเห็นภาพอุจาดตา
ณ ตอนนี้ในห้องน้ำมีฉันอยู่คนเดียว ความเงียบทำให้กลัวนิดหน่อย ฉันยืนมองตัวเองในกระจกชุดเดรสตัวนี้สั้นมากจริงๆ แต่ก็สวยดี
แอ๊ด
เสียงเปิดประตูห้องน้ำจากด้านนอกดังขึ้น บ่งบอกว่ามีคนกำลังเดินเข้ามา
“ฉันตกลงกับมันแล้ว” นั่นมันเสียงพี่คินนี่ แล้วเขาเข้ามาในห้องน้ำหญิงได้ยังไง ฉันวิ่งเข้าไปหลบในห้องน้ำ แล้วเงี่ยหูฟังว่าพี่คินพูดโทรศัพท์กับใคร
“แต่คนอย่างไอ้วาไว้ใจไม่ได้ ถ้ามันเล่นตุกติกก็เก็บมันได้เลย” อุ๊บ ฉันเอามือปิดปากตัวเองไว้ไม่ให้ส่งเสียงออกไป นี่พี่คินสั่งฆ่าคนเหรอ เมื่อได้ยินว่าพี่คินเข้าห้องน้ำไปแล้ว ฉันก็เดินย่องเบาๆ ออกมาแต่ก็พยายามให้เร็วที่สุด เพื่อไม่ให้เขารู้ว่าฉันได้ยินที่เขาพูดทั้งหมด
ฉันเดินออกมา แต่ด้วยความรีบจนเกินไปจนไม่ทันได้ระวัง จึงชนกับใครคนนึง
พลั๊ก
“อ้าว พู่ ทำไมหน้าซีดอย่างนั้น ไม่สบายหรือเปล่า แล้วเข้าไปในห้องน้ำชายทำไม” พี่ธามเข้ามาจับตัวฉัน แต่ฉันสะบัดตัวออก ฉันหันไปมองป้ายด้านหลังเป็ห้องน้ำชายจริงๆ ด้วย ทำไมถึงไม่ดูดีๆ ล่ะยัยพู่
“พู่ไม่เป็อะไรค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ”
“เดี๋ยวสิพู่ ไอ้คินมันหาพู่อยู่นะ มันจะกลับบ้านแล้ว” เสียงพี่ธามบอกะโตามหลังมา แต่ฉันไม่สนใจ ใครจะอยากไปอยู่กับคนแบบนั้น มีหวังฉันคงถูกฆ่าตายสักวัน ใช่ หนี ฉันต้องหนี…