บับเบิล-โนเบิล

    บทที่ 5 [END]

            ฉันเดินเข้าไปหาเขาในตอนเย็น คาบสุดท้ายซึ่งวันนี้เราเรียนที่ห้องประจำชั้นและกำลังจะยกเก้าอี้ขึ้นเพื่อทำเวร        “โนเบิล ๆ”        ฉันเรียกเขา        เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งหรอกนะที่ฉันทักก่อน = =”        “อ้าว~ ว่าไงบับเบิลส์พัฟฟ์”        ฮ่...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 7.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ