เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

“ นี่เจ้า ..เจ้าเป็นพวกเดียวกับพวกเจ้าปีศาจยังงั้นหรือ” เจ้าปราสาทตกใจเป็นอย่างยิ่ง

“ ไม่ใช่ ไม่ใช่ ข้าเป็นหมอเท่านั้นจริงๆ คือข้าอยากจะช่วยคนแคระที่ถูกราชินีชีร่า  จับไปเป็นแรงงานเกือบหมื่นคน แต่เพราะข้าสู้นางไม่ได้ นางจึงมีข้อเสนอให้ข้ามาช่วยราชาปีศาจ เพื่อไปแลกคน ก็เท่านั้นเอง” เทียนพูดตามตรง

“ ราชินีชีร่า นางกลับมาแล้วหรือ” ท่านเจ้าปราสาทตกใจอีกครั้ง

“ นางมาแล้ว และคงป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้แหละ รอไม่เกิน 2 วันคงบุกเข้าโจมตีปราสาทของท่าน” เทียนพูดด้วยน้ำเสียงปกติ

“ ฮึ่ม ให้นางเข้ามาเถอะ ค่ายกล มหาเทพจะจัดการพวกนางเอง” เจ้าปราสาทกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เหี้ยมเกรียม

“ ข้ามีข้อสงสัย ทำไมพวกท่านไม่ฆ่าราชาปีศาจไปเสียเลยปล่อยให้ลอยนวลมาสร้างปัญหาอีกทำไม” เทียนถามด้วยความสงสัย

“ เจ้ายังไม่รู้เรื่องอะไร ราชาปีศาจตนนี้เป็นอมตะ พวกเราฆ่าเท่าไรก็ไม่ตาย พอพวกเราฆ่าตายไปแล้ว  มันก็กลายเป็นกลุ่มควัน จากไป แล้วมันก็เกิดใหม่ได้อีก นี่ถ้ามันไม่บาดเจ็บ พวกเราคงจับเป็น มันไม่ได้ พวกเรานำมันมาขังไว้ ถึงทุกวันนี้”เจ้าปราสาทเล่าเรื่องราวแต่หนหลังให้ฟัง

“ แต่เริ่มเรื่องทั้งหมดเป็นเพราะพวกท่านไปแย่งทรัพยากรจากพวกเขาก่อนและยังเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ที่ไม่เกี่ยวข้อง แล้วยังจับผู้นำพวกเขามา ขังไว้เป็นพันปี พวกท่านไม่รู้สึกผิดบ้างเลยหรือ” เทียนย้อนถามตรงตรง

“ เฮ้อ เพื่อความอยู่รอดของเผ่าพันธ์เทพ พวกเราไม่สามารถเอาความรู้สึกผิดหรือถูกมาใช้ได้ พวกเรารู้แต่เพียงหาวิธีที่จะทำอย่างไรให้เผ่าพันธุ์เทพ ดำรงอยู่ได้ต่อไป หากพวกเราคิดถึงแต่ความรู้สึก พวกเราคงสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ ไปแล้ว” เจ้าปราสาท มหาเทพธาริน กล่าวด้วยความน้ำเสียงที่รู้สึกผิด แต่ก็ต้องทำ

“ เพื่อความการดำรงอยู่ของเผ่าพันธุ์ตัวเอง ถึงกับละทิ้งความรับผิดชอบชั่วดี สักวันหนึ่งท่านอาจจะต้องเจอคนที่พลังอำนาจมากกว่า เมื่อถึงวันนั้น พวกท่านจะรู้สำนึกเองว่าสิ่งที่พวกท่านทำไปนั้น มันถูกหรือผิด “ เทียนพูดเสร็จก็ถอนใจ

“ ไม่ว่าอย่างไร สิ่งที่ท่านหมอขอมานั้น ข้าคงให้ท่านไม่ได้ ข้าให้โอกาสท่านขอใหม่ " เจ้าปราสาทกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“ ก็ได้ ข้าก็ไม่ใช่คนที่ดึงดัน แต่ถ้าขอเข้าเยี่ยมเท่านั้นจะได้ไหม”เทียนต่อรอง

“ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ท่านนี่ไม่ยอมแพ้จริง ๆ ได้ข้าไม่กลัวท่านจะแย่งชิงคนจากข้าไปได้ ข้าให้ท่านไปเยี่ยมเขาได้ " เจ้าปราสาท ไม่คิดว่าเทียนจะมีความสามารถชิงจะชิงคนไปได้ด้วยตัวเอง จึงให้คนพาเทียนไปหา ราชาปีศาจที่ชั้นใต้ดิน

ชั้นใต้ดินปราสาทสีขาว ถูกจัดทำขึ้นเพื่อไว้ขัง ราชาปีศาจแต่เพียงผู้เดียว

โดยชั้นนี้ มีเพียงลานกว้างๆ แต่เต็มไปด้วยค่ายกลที่สร้างไว้โดยรอบ

ถ้าไม่ปิดไว้ เทียนก็ไม่สามารถเดินเข้าใกล้ที่จุดตรงกลาง ของชั้นนี้ได้

โดยที่ จุดตรงกลาง มีชายชราผมยาวปกปิดใบหน้า นั่งก้มหน้า ในขณะทีแขน ขา

และเท้าทั้งสอง ถูกตรึงไว้ด้วยโซ่ตรวน สีเงิน แวววับ ช่างเหมือนกับ โซ่ที่ใช้คุมขังท่านเทพเจ้ามังกรเลย พอรู้ว่ามีคนมา ราชาปีศาจ ไม่เงยหน้า แต่พูดออกมา

“ โอ นี่ไม่รู้กี่พันปีแล้วที่ข้าได้พบกับมนุษย์ ฮึ เจ้าไม่ใช้พวกเทพ เจ้าเป็นใครทำไมข้าถึงได้กลิ่นกายของข้าในตัวเจ้า ” ราชาปีศาจพูดถามออกมามากมาย

“ ข้าชื่อ ฮูตี๋ เป็นหมอ ข้ามีข้อตกลงกับลูกสาวท่าน จะพาท่านออกไปแลกกับพวกคนแคระที่ถูกจับไว้ เป็นแรงงานทาส ท่านพร้อมจะหนีไปกับข้าหรือยัง” เทียนพูดไปในขณะที่องค์รักษ์ก็ยังยืนฟังอยู่ตรงนั้น ด้วยสีหน้ามึนงง

“ เจ้าว่าเจ้าจะพาข้าหนีไปกับเจ้าไปหาลูกสาวข้านี่นะ เจ้าเห็นสภาพข้าแล้วเจ้าจะพาข้าไปได้อย่างไร “ แล้วราชาปีศาจก็เงยหน้าขึ้น ใบหน้าที่ดูซีดขาวราวกับปีศาจ ดวงตาทั้งสองข้างกลวงโบ๋ เหมือนถูกคนควักไป

“ เกิดอะไรขึ้น แล้วดวงตาท่านทำไมถึงเป็นเช่นนี้ ถูกพวกเทพ ควักไปหรือ“ เทียนถามด้วยความตกใจ

“ เจ้าหนุ่มเจ้าช่างไร้เดียงสาเสียจริง เจ้ารู้หรือไม่เจ้าโดนลูกสาวข้าหลอกเสียแล้ว” ราชาปีศาจกล่าว

“ ข้าไม่เข้าใจ” เทียนสงสัย

“ คนที่ทำให้ข้าถูกจับ คือลูกสาวคนเดียวของข้า และนางก็เป็นคนเดียวที่ทำให้ข้าต้องตาบอดทั้งสองข้าง” ราชาปีศาจพูดด้วยความเศร้าใจ

“อะไรนะลูกสาวแท้แท้ของท่านเป็นคนทำ แล้วนางจำทำไปเพื่ออะไร” เทียนยิ่งสงสัย

“ หัวใจอมตะ นั่นคือสิ่งที่นางต้องการ วันนั้นพวกเทพกับข้าต่อสู้กันข้าสังหารพวกเทพไปนับไม่ถ้วน แต่มันก็เป็นการฆ่ากัน ในสนามรบ เป็นเรื่องของการต่อสู้เพื่อการดำรงอยู่ของเผ่าพันธ์ ข้าไม่ได้ติดใจอะไร

แต่ลูกสาวของข้า ชีร่า อาศัยจังหวะที่ข้าถูกทำร้ายแล้วกำลังเกิดใหม่ ถูกนางทำร้ายและควักลูกตาไป และค้นหาหัวใจอมตะจากในจิตของข้า แต่นางทำไม่สำเร็จ ถูกพวกเทพเข้ามาเห็นก่อนทำให้นางหนีไป และนำลูกตาข้าไปได้เพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างตอนนี้ก็อยู่กับเจ้าแล้ว” ราชาปีศาจเอ่ยด้วยเสียงราบเรียบ

“อะไรนะ ลูกตาท่านอยู่กับข้างั้นหรือ” เทียนเริ่มสงสัย ไข่มุกปราบวิญญานทันที แล้วหยิบขึ้นมา

” นี่หรือคือดวงตาของท่าน” เทียนรีบคืนให้ทันที

“ ใช่แล้ว แต่เจ้าเก็บไว้ใช้เถอะ ข้าไม่จำเป็นต้องใช้แล้ว ดวงตาของข้ามันสามารถดูดพลังวิญญาของปีศาจได้ สลายได้ และเพิ่มพลังให้ทั้งมนุษย์ และปีศาจก็ได้ เจ้าคงจะใช้เป็นแล้ว " ราชาปีศาจเอ่ย

“ แล้วราชินีต้องการให้ข้ามาพาท่านไปเพราะต้องการหัวใจอมตะอย่างนั้นหรือ” เทียนสรุป

“ นั่นเป็นผลประโยขน์ประการแรกที่นางอยากได้ เรื่องที่สอง นั่นอาจทำให้พวกปีศาจที่เคยภักดีต่อข้าหันมาสวามิภักดิ์ต่อนางทั้งหมด ถ้าหากนางรวมพวกปีศาจได้ แล้วดึงปีศาจจากนรกมาได้อีก โลกของพวกแดนเทพ จะกลายเป็นนรก อย่างแน่นอน” ราชาปีศาจพูดตามที่คาดเอาไว้ให้เทียนรับรู้

“ แล้วท่านเล่าเรื่องนี้ให้ พวกแดนเทพฟังบ้างหรือเปล่า” เทียนเร่งถาม

“ พวกมันเคยฟังข้าพูดที่ไหนกัน แล้วข้าก็ไม่มีความจำเป็นจะพูดให้พวกมันฟัง” ราชาปีศาจกล่าวแบบเหยียดหยัน พวกแดนเทพ

“ ถ้าข้าพาท่านออกไปได้ ท่านจะหยุดเรื่องนี้ได้หรือไม่” เทียนอยากรู้

“ ข้าไม่มีพลังชีวิตอีกต่อไปแล้ว ข้ากำลังจะตาย ไม่มีประโยชน์อะไรที่ข้าจะออกไป ชีร่า รู้นางถึงต้องรีบเข้ามาหาข้าให้ได้ เพื่อจะได้รู้ว่า หัวใจอมตะอยู่ที่ใด”ราชาปีศาจกล่าวไปด้วยความเจ็บปวด ที่มีลูกสาวเช่นนี้

“ ไม่ว่ายังไง ข้าต้องพาท่านออกไปจากที่นี่ก่อน อย่างน้อยจะได้ช่วยผู้คนนับหมื่นได้” เทียนรีบบอก

“ เจ้าลืมเรื่องช่วยคนไปเลย ชีร่าไม่ยอมปล่อยคนออกไปอย่างแน่นอน เพราะการที่จะดึงพวกปีศาจจากนรกออกมานั้น ต้องใช้สิ่งมีชิวิตสังเวย แล้วนางจะปล่อยคนให้เจ้าหรือ " ราชาเทพกล่าวความจริง ทำเอาเทียนหายโง่ขึ้นมาทันที

“ ข้าโดนนางหลอกหรือนี่ " เทียนพูดกับตัวเอง

“ ข้ามีเรื่องอยากขอร้องเจ้า หากเจ้ารับปาก ข้าจะช่วยเจ้าเอง" ราชาปีศาจเอ่ยขึ้น

“ ได้ท่านพูดมาเลย " เทียนตอบรับทันที

“ เรื่องแรก เจ้าต้องฆ่า ชีร่า เรื่องที่สอง ข้าฝากให้เจ้าดูแล ชนเผ่าดินแดนแห่งหุบเขา หลายพันปีมานี้ข้าไม่ได้ดูแลพวกเขาเลย ที่จริงแล้วมันเป็นหน้าที่ของข้าต้องคอยดูแลพวกเขา

พวกเขามีทั้งหมด 8 ชนเผ่า คนแคระคือหนึ่งในนั้น แต่ฟังเจ้าพูด ชีร่าคงจับพวกเขาไปสังเวยปีศาจกันเกือบหมดแล้วกระมัง หากเจ้าทำได้ ข้าก็ฝากไว้ด้วย" ราชาปีศาจกล่าวอย่างหมดอาลัยในชีวิตแล้ว

“ เรื่องแรกข้าบอกตามตรง ถ้าราชินีชีร่า ไม่ได้ฆ่าคนบริสุทธิ์ ข้าก็คงไม่ฆ่านาง

แต่หากนางจิตใจชั่วร้าย เข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ จริง ข้าก็คงไม่เอาไว้แน่ ท่านไม่ต้องห่วง

ส่วนเรื่องชนเผ่าทั้ง 8 นั้น ข้าให้สัญญาว่าจะช่วยเหลือพวกเขาเท่าที่ข้าทำได้”

เทียนรับปากช่วยตามความเป็นจริง

“ ความจริงแล้วยังไงข้าก็ต้องช่วยคนแคระเหล่านี้อยู่แล้ว แต่ข้าอยากให้เจ้ารับปากเพื่อข้าจะได้จากไปอย่างสบายใจ เจ้าหยิบดวงตาข้าออกมา แล้วนำไปวางไว้ที่ หน้าผากของข้า แล้วข้าจะถ่ายพลังมหาเทพให้กับเจ้า แล้วเจ้าก็ไปช่วยคนแคระเหล่านั้นได้เลย จากนั้นเจ้าจงใช้ความทรงจำของข้า ไปตามหา หัวใจอมตะ แล้วเจ้าก็หลอมรวมมัน เจ้าจะได้พลังอมตะของข้า หวังว่า เจ้าจะทำตามที่รับปากข้าไว้” ราชาปีศาจ พูดจบ ก็ถ่ายพลังมหาเทพให้กับเทียนผ่านไข่มุกปราบวิญญาน

แสงสีขาวพุ่งออกจากร่างราชาปีศาจเข้าสู่ร่างกายของเทียน จนร่างกายของเทียนเริ่มโป่งพอง จนถึงขีดสุด ไม่นานเทียนก็เริ่มปรับพลังมหาเทพ เข้ากับร่างกายของเทียน ตอนนี้เทียนนั่งสมาธิ อย่างเงียบสงบ ร่างกายของราชาปีศาจค่อยสลายกลายเป็นควันเข้าไปอยู่ในไข่มุก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นล้วนอยู่ในสายตาขององค์รักษ์ที่ยืนดู อย่างตะลึง

ส่วนภายนอกท้องฟ้าเปลี่ยนสีกระทันหัน จากกลางวันกลายเป็นมืดครึ้ม สายฟ้าผ่า ลงมาดังครีนใหญ่ เหมือนเป็นสัญญานตอบรับของมหาเทพ องค์ใหม่ได้ปรากฏขึ้นแล้ว.....