“ผมขอประกาศ...”
“เดี๋ยวก่อน! นายมั่นใจได้ยังไงว่าแก้วไวน์ตรงหน้าจะปลอดภัย”หมอนั่นทักท้วงขึ้นมาอย่างลนลาน
“ผมมั่นใจก็แล้วกัน”
“เฮ้ นายน่ะ! รีบใช้สกิลของตัวเองโหวตให้หมุนแก้วใหม่อีกรอบซิ!”ไอ้งูพิษหันขวับไปสั่งผู้เล่นข้าง ๆ ทันที
“ทำไมผมต้องทำตามที่คุณบอกด้วยล่ะ”
“ก็เพราะในแก้วใบนั้นฉันแอบใส่ยาพิษพิเศษที่เป็สกิลเฉพาะตัวของฉันไว้ยังไงล่ะ!”หมอนั่นเริ่มปั้นน้ำเป็ตัวส่งผลให้ผู้เล่นคนนั้นเริ่มมองแก้วตรงหน้าด้วยแววตาไม่ไว้ใจเขาลังเลอย่างเห็นได้ชัดว่าจะยื่นมือเข้าช่วยดีหรือไม่
“เอาหน่า... ถ้านายโหวตให้หมุนทวนเข็มนาฬิกานายจะได้แก้วไวน์สีม่วงไปครอง ซึ่งมันจะช่วยให้นายรอดชีวิตแน่นอน”มันเริ่มปั่นประสาทอย่างมีชั้นเชิง
“แต่แก้วไวน์ที่คุณอ้างว่าใส่ยาพิษพิเศษลงไปมันจะไม่เวียนกลับมาตั้งอยู่ตรงหน้าคุณแทนเหรอครับ” ผมเอ่ยแทรกขึ้นลอย ๆหมอนั่นตวัดสายตามามองด้วยความไม่พอใจอย่างถึงที่สุดเมื่อเห็นว่าแผนเกลี้ยกล่อมกำลังจะพังไม่เป็ท่า
“เออ... นั่นสิ ถ้างั้นผมไม่ใช้...”
“ไม่ใช่อย่างนั้น! ฉันจำผิดต่างหากยาพิษพิเศษน่ะอยู่ในแก้วไวน์สีม่วง! เพราะฉะนั้น ถ้านายดันทุรังเลือกประกาศ...นายนั่นแหละที่จะต้องตายเอง!” ไอ้งูพิษหันกลับไปจ้องหน้าเ้าของเทิร์นเขม็ง
“คำพูดของคุณดูฮึดฮัดกลับกลอกไปมานะ แต่ถ้ามันเป็แบบนั้นจริงๆ...”ไอ้งูพิษเริ่มจุดรอยยิ้มกระหยิ่มใจเมื่อเห็นว่าคำลวงของตนเริ่มทำให้เ้าของเทิร์นไขว้เขว
“ถ้างั้น... ผมขอประกาศใช้แอ็กชัน... ชนแก้ว!”
สิ้นคำประกาศ ใบหน้าของไอ้งูพิษพลันบิดเบี้ยวและเหวอสนิทมันสบถออกมาอย่างรุนแรงะเืไปทั่วทั้งห้อง
“ไอ้เวรเอ๊ย! มึงอยากตายนักก็เชิญ!”
สิ้นเสียงสิ้นสุดเทิร์นระบบพลันบังคับให้ผู้เล่นที่เป็ขุนนางทุกคนต้องยกแก้วขึ้นดื่มแน่นอนว่ารอบนี้ผมรอดตัวมาได้อย่างไร้รอยขีดข่วนส่วนขุนนางตระกูลแม็คโทรเดอร์รี่นั้นรอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิดด้วยสกิลติดตัว—หากในแก้วมีปริมาณไวน์แดงมากกว่าสามเท่ายาพิษทั้งหมดจะถูกเปลี่ยนสภาพเป็ยาถอนพิษทันที
ติ๊ง! ‘ขุนนางแวนวิสเซอร์ พร้อมทั้งคนรับใช้ และขุนนางเดอร์มิเซทิถูกวางยาพิษ กำจัดออกจากรอบการแข่งขัน’
‘นอกจากนี้ ผู้รับใช้ทรยศของตระกูลอะโครนิเทียร์ไม่สามารถกำจัดเ้านายได้สำเร็จตามเงื่อนไข จึงถูกกำจัดออกจากเกมเช่นเดียวกัน’
ในระหว่างที่ร่างของผู้แพ้ทั้งสี่กำลังสลายกลายเป็ละอองฝุ่นไอ้งูพิษตวัดสายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นมาที่พวกเราสองคน
“ฉันก็แค่ทำตามคำสั่งของนายท่านเท่านั้น อย่าโกรธแค้นกันเลยค่ะเพราะตัวท่านเองต่างหากที่แพ้ภัยตัวเอง” ยูสเซอร์ 4298 เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยพร้อมส่งสายตาเหยียดหยันมองร่างที่แตกสลายหายไปต่อหน้าต่อตา
ติ๊ง! ‘เริ่มต้นรอบที่ 3 ในขณะนี้เหลือเพียง 3ตระกูลที่ยังคงอยู่ในงานเฉลิมฉลองขอให้ทุกท่านเพลิดเพลินกับค่ำคืนนี้’
‘ระบบจะทำการสุ่มเป้าหมายสังหารของแต่ละตระกูลใหม่และสุ่มผู้รับใช้ให้แฝงตัวไปอยู่กับตระกูลอื่น โดยในรอบนี้ ผู้รับใช้จะไม่มีบทบาท‘คนทรยศ’ อีกต่อไป จงปกป้องเ้านายของท่านให้ดีที่สุด’
‘เนื่องจากผู้รับใช้ทรยศถูกกำจัดไปในรอบที่แล้วส่งผลให้ในรอบนี้จะมีตระกูลหนึ่งที่ไม่มีคนรับใช้คอยปรนนิบัติ ดังนั้นขุนนางตระกูลดังกล่าวจะได้รับสิทธิ์เล่นถึง 2 แอ็กชันในหนึ่งเทิร์นและได้รับสิทธิ์ในการใช้แอ็กชันตรวจสอบแก้วไวน์ด้วยตัวเอง’
ในรอบนี้ 4298 ถูกย้ายไปอยู่ข้างกายขุนนางตระกูลแม็คโทรเดอร์รี่ส่วนข้างกายผมมีคนรับใช้จากอีกตระกูลสลับเข้ามาแทนนั่นหมายความว่าขุนนางตระกูลอะโครนิเทียร์ที่ไม่มีใครอยู่ข้างกายเลยจะเป็ผู้กุมความได้เปรียบในการเล่นสองแอ็กชันพร้อมกัน
โจทย์ของผมในตอนนี้คือต้องวางแผนเผด็จศึกทั้งสองตระกูลให้จบภายในรอบนี้ยิ่งจำนวนตระกูลลดเหลือเพียงสามบรรยากาศในเกมก็ยิ่งทวีความตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ทั่วท้องโดยเฉพาะสกิลล้างพิษด้วยไวน์แดงสามเท่าของผู้เล่นทางขวาขวามันเป็ไพ่ตายที่โกงและรับมือยากเกินไป การจะควบคุมไม่ให้ปริมาณไวน์แดงในแก้วของเธอไม่ถึงเกณฑ์แทบจะเป็ไปไม่ได้เลย
ติ๊ง! ‘บัดนี้... เกมรอบที่ 3 ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วขอให้ทุกท่านโชคดี’
ผมเริ่มตั้งสมมติฐานอีกครั้งว่ายาพิษน่าจะถูกย้ายมาอยู่ในแก้วของผมผมปล่อยให้เขาเป็คนตัดสินใจเลือกแอ็กชันด้วยตัวเองเพื่อดูท่าทีหมอนั่นเลือกเทของเหลวในขวดที่ดูเหมือนยาพิษลงในแก้วของผมที่เป็เ้านายแววตาของผมลอบมองท่าทางที่เขาแสร้งแสดงละครส่งสัญญาณตบตาว่ามันคือขวดไวน์ทั่วไปเมื่อเห็นดังนั้นผมจึงเลือกหยอดขวดยาพิษใส่ลงในแก้วใบอื่นแทนเพื่อกระจายความเสี่ยง...หมอนี่เริ่มเปิดฉากาประสาทกับผมแล้วสินะ
เมื่อเข้าสู่เทิร์นของขุนนางฝั่งขวามือ 4298 พยายามส่งสัญญาณบางอย่างด้วยการกะพริบตาถี่ๆ ติดกันสองครั้ง แม้ผมจะไม่เข้าใจความหมายที่เธอ้าจะสื่อเลยก็ตามแต่ถ้าดันทุรังเดา เธออาจจะกำลังบอกว่าแก้วไวน์ใบนี้ยังปลอดภัยอยู่รอบนี้ไม่มีใครบุ่มบ่ามสั่งหมุนหรือสลับแก้ว เพราะถึงแม้เปอร์เซ็นต์ยาพิษในแก้วจะสูงลิ่วแต่กลวิธีการแก้เกมกลับตื้นเขินเกินไป
ตอนนี้ขวดยาพิษในมือของผมหมดเกลี้ยงแล้วทางรอดเดียวคือต้องหาทางเติมขวดไวน์ให้ตัวเองหรือไม่ก็ผู้เล่นด้านซ้ายมือเท่านั้นผมเริ่มส่งสัญญาณกลับไปให้ 4298 โดยการปรายสายตาเหลือบมองไปที่ศีรษะของขุนนางด้านขวามือเพื่อเตือนให้เธอระวังและหาทางขัดขวางสกิลของผู้เล่นคนนั้นหวังว่าเธอจะเข้าใจความนัยที่ผมสื่อออกไปนะ
จากที่ผมเฝ้าสังเกตตอนนี้ทั้งผมและผู้เล่นฝั่งซ้ายมือต่างใช้ขวดยาพิษจนหมดมือแล้วสิ่งที่ต้องระวังที่สุดคือห้ามปล่อยให้ผู้เล่นอีกคนเทขวดไวน์ลงในแก้วของตัวเองเด็ดขาด
“คิดว่าการรุมฉันคนเดียวจะทำให้เกมนี้จบลงง่าย ๆ เหรอคะ?ทุกคนคงจะกลัวสกิลของฉันกันน่าดูเลยสินะ”ขุนนางแม็คโทรเดอร์รี่หันมาโปรยยิ้มหวานให้พวกเรา
“ก็คงจะจริงอย่างนั้นแหละครับสกิลของคุณมันดูจะโกงเกินไปสำหรับรอบนี้” ผมตอบพลางแย้มยิ้มบาง ๆ ส่งกลับไป
“หึ สกิลของคุณเองก็ร้ายกาจไม่ต่างกันหรอกค่ะ”เธอจิกกัดกลับมาเบา ๆ
“ขอบคุณที่ชมครับ... ถ้างั้นผมขอประกาศใช้แอ็กชันหมุนแก้วทั้งหมดทวนเข็มนาฬิกาครับ”
“ฉันขอประกาศใช้ทั้ง 2 แอ็กชันในการเทค่ะ!”ผู้เล่นอีกคนประกาศกร้าวเมื่อถึงเทิร์นของตน
พวกเราทั้งสามคนต่างปะทะคารมและสาดาประสาทจิกกัดกันอย่างไม่ลดละจนกระทั่งเกมดำเนินเข้าสู่เฟสสุดท้ายผู้เล่นแต่ละคนเริ่มจดจ้องและคุมเชิงท่าทีของกันและกันต่างฝ่ายต่างสั่งหมุนแก้วและสลับเปลี่ยนตำแหน่งกันจนวุ่นวายวายป่วงจนกระทั่งแก้วไวน์สีเขียวเวียนมาตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าของผมในใจพลันจุดรอยยิ้มหยันขึ้นมาเบา ๆ
“ผมขอสั่งให้คุณประกาศผ่าน”
คนรับใช้ข้างกายผมถึงกับหน้าถอดสีและกลืนไม่เข้าคายไม่ออกหมอนั่นคงเริ่มรู้ตัวแล้วสินะว่าแก้วใบนี้คือแก้วที่ปลอดภัยที่สุดผมตวัดสายตาอันเย็นเยียบจ้องลึกเข้าไปเพื่อกดดันเขาให้ถึงที่สุดทว่าเขากลับขืนคำสั่งและเลือกประกาศหมุนแก้วทวนเข็มนาฬิกาเพื่อปกป้องเ้านายที่แท้จริงของตนผมแสร้งแสดงสีหน้าบึ้งตึงและไม่พอใจอย่างรุนแรงออกไปตรง ๆทำเอาหมอนั่นเหงื่อตกก้มหน้ายอมรับความผิดทว่าในใจผมกลับนิ่งสนิทและเลือกที่จะปล่อยผ่านไป
“ผมขอประกาศผ่านครับ”
“ดูท่านายจะมั่นใจเหลือเกินนะว่าแก้วก่อนหน้านี้ปลอดภัยที่สุดช่างเป็คนช่างสังเกตจริง ๆ” ผู้เล่นฝั่งซ้ายมือเอ่ยปากขึ้นกระเซ้า“แต่ฉันว่านายคงคำนวณพลาดไปถนัดตาแล้วล่ะ เพราะฉันน่ะเป็ถึง...”
ปิ๊บ! ‘ขอแจ้งเตือน...ผู้เล่นไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวหรือสถานะนอกเกมของตนเองได้’
“ชิ! ไอ้ระบบบ้าเด่... ช่างเถอะยังไงฉันก็จำตำแหน่งการเทขวดของฉันลงในแก้วทุกใบได้แม่นยำอยู่แล้ว”เธอขยับตัวยืดอกตรงด้วยความทระนง “ฉันขอประกาศ... ชนแก้วค่ะ!”
สิ้นกระแสเสียง แก้วไวน์พลันปรากฏขึ้นบนมือของขุนนางทุกตระกูลพร้อมกับกลไกของระบบที่บังคับให้ทุกคนต้องยกขึ้นดื่มร่างของผู้เล่นที่เหลือล้มพับลงไปกองกับพื้นภายในเวลาไม่ถึงนาทีเนื้อตัวของพวกข้ารับใช้และขุนนางต่างชักกระตุกอย่างรุนแรงสายตาทุกคู่เบิกโพลงจับจ้องมาที่ผมเป็จุดเดียว
ผมส่งยิ้มบาง ๆ กลับไปให้พวกขา
“การแสดงของผม... คงจะดูเนียนมากเลยล่ะสิครับ”
ติ๊ง! ‘ขุนนางอะโครนิเทียร์ และขุนนางแม็คโทรเดอร์รี่พร้อมทั้งข้ารับใช้ ถูกกำจัดออกจากเกมในรอบนี้’
‘ขอแสดงความยินดีกับขุนนางอารานีรอส และคนรับใช้ที่สามารถเฉลิมฉลองชัยชนะในด่านนี้ได้สำเร็จ!’
ทันทีที่ร่างของผู้เล่นที่เหลือสลายกลายเป็ละอองฝุ่นยูสเซอร์ 4298 ก็รีบก้าวเท้าตรงดิ่งมาหาผมทันที
“ไม่คิดเลยนะว่านายจะเล่นละครได้แเีขนาดนี้ฉันแอบใจหายแวบเกือบจะเชื่อไปแล้วนะเนี่ย” เธอเอ่ยกลั้วหัวเราะพร้อมรอยยิ้มกว้าง
“มันเป็เื่ของความสามารถน่ะ”
“ชิ! เก่งนักนะ... ถ้างั้นด่านสุดท้าย พวกเราค่อยมาตัดสินกัน”
ติ๊ง! ‘ขอแสดงความยินดีกับ ยูสเซอร์ 4335 ที่ผ่านเข้าสู่ด่านต่อไปอีกสักครู่ระบบจะทำการเคลื่อนย้ายท่านกลับเข้าสู่ห้องพัก’
“4335?... นะ... นายคือ ‘4335’ งั้นเหรอ?!”
ใบหน้าของ 4298 พลันถอดสี เธออ้าปากค้างด้วยความช็อกสุดขีดราวกับเห็นผีทว่ายังไม่ทันที่ผมจะได้เอ่ยปากอธิบายอะไรกับเธอ ร่างกายของผมก็ถูกระบบดึงข้ามมิติวาร์ปกลับมายังห้องพักส่วนตัวในทันที...
3K
![[จบ] หวนกลับมาเป็นคนโปรดของฮ่องเต้](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1718348122_62909388.webp)
