ตอนที่ 18 สุนัขหลังชิง
หลังความชุลมุนวุ่นวายทุกคนกำลังอยู่ในหลุมต้นไม้ที่เพิ่งขุดเสร็จไปข้างป่าเพื่อหาเก้าน้อยหลุมต้นไม้ไม่ใหญ่ซ่อนร่างเล็กของนางได้พอดี เมื่อมองลงไปไม่สามารถมองเห็นโดยสมบูรณ์
เห็นเก้าน้อยที่กลิ้งจนทั้งตัวเปื้อนดินนายท่านใหญ่ก็โมโหเอ่ย “ใครใช้ให้พวกเ้าขุดหลุมต้นไม้ที่ตรงนี้”
พ่อบ้านรีบเอ่ย “ตอบนายท่านใหญ่เมื่อวานท่านบอกว่าต้นไม้พันธุ์เดิมที่ตรงนี้ไม่ดี ลำต้นหยาบเกินไปทำมือของคุณหนูเก้าถลอกได้ง่าย เลยให้ขุดเปลี่ยนเป็ต้นไม้ใหม่ขอรับ!”
นายท่านใหญ่ชะงักนิ่งคิดชั่วครู่เหมือนเื่จะเป็อย่างนั้นจริงๆ แต่นั่นก็ไม่ถูก “เช่นนั้นพวกเ้าขุดแล้วทำไมไม่รีบเปลี่ยนใหม่”ทำเอาเก้าน้อยของเขาตกลงไปเลยเห็นไหม
(แค่กๆนายท่านใหญ่ท่านมั่นใจว่าตกลงไป ไม่ใช่ว่านางคลานเข้าไปด้วยตัวเองหรอกหรือ
ในสายตาของนายท่านใหญ่ ข้าบอกตกลงไปก็ตกลงไปสิ!)
พ่อบ้านเช็ดเหงื่อเย็นบนหน้าผากตอบอย่างเคร่งเครียด “ตอบนายท่านใหญ่ ต้นกล้าชิงถง[1]ที่ท่านสั่งจะมาถึงยามซื่อของวันนี้ขอรับ!”นายท่านใหญ่รู้สึกว่าต้นชิงถงมีนัยแฝงดี เลยตัดสินใจปลูกให้เก้าน้อยโดยเฉพาะถือเป็ต้นไม้มงคล ในเมื่อเป็ต้นไม้มงคล จึงไม่สามารถปลูกอะไรตามใจได้นายท่านใหญ่ไปเลือกเองกับมือ เขาถูกใจต้นกล้าที่วัดฝาหยวนเข้าได้อาบแสงพระพุทธเ้าทุกวันมีจิติญญาจึงจะเหมาะสมกับเก้าน้อยสุดที่รักของเขาที่สุด
ด้วยเหตุนี้นายท่านใหญ่จึงพูดกับเ้าอาวาสวัดฝาหยวนโดยตรง ข้าถูกใจต้นกล้าพวกนี้ของเ้า!
เ้าอาวาสวัดฝาหยวนทำอะไรได้เล่าย่อมได้แต่ทำตามความ้าของนายท่านใหญ่ให้พระอาจารย์ปลุกเสกต้นกล้าชิงถงเหล่านี้ แล้วส่งไปให้ที่จวนสกุลม่อด้วยตนเองอีกต่างหาก!
ดังนั้นจึงส่งผลให้ต้นกล้าเหล่านี้ยังคงอาบแสงพระพุทธเ้าอยู่ที่วัดฝาหยวนจนถึงกระทั่งตอนนี้มาไม่ทันใส่เติมหลุมต้นไม้นั่นเอง
เื่เหนือความคาดหมายเล็กๆน้อยๆ ครานี้ ทำให้นายท่านใหญ่ตระหนักลึกซึ้งมองว่าเก้าน้อยไม่ง่ายเลยจริงๆเขาตัดสินใจหาผู้ช่วยมาหนึ่งคน
ไม่นาน สุนัขทหารที่เรียกว่าหลังชิงก็ถูกส่งมาที่บ้านสกุลม่อ
หลังชิงเป็สุนัขทหารที่โดดเด่นที่สุดในกองทัพตะวันตกเฉียงเหนือเป็พันธุ์ผสมระหว่างสุนัขกับหมาป่า ไม่เพียงกล้าหาญแต่ยังฉลาดสุนัขทหารในกองทัพตะวันตกเฉียงเหนือเป็สุนัขที่นายท่านใหญ่ฝึกจิตใจในตอนสู้ศึกรอบด้านไม่มีใครเข้าใจความฉลาดและความภักดีของสุนัขพันธุ์นี้เท่านายท่านใหญ่อีกแล้ว
แต่อย่างม่อไท่เหวินที่ไม่เคยััสุนัขทหารมาก่อนเมื่อเห็นสุนัขั์ที่ถูกส่งมาตัวนี้ เขาก็ตะลึงค้างเล็กน้อย
เห็นแค่ว่าสุนัขหลังชิงตัวนี้สูงราวสองชุ่นขนสีอ่อน หางยาวหยาบกร้าน รูปร่างสมส่วน แข็งแรงถึกทนตอนนี้ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของมันกำลังมองรอบด้านอย่างนิ่งสงบ ใบหูตั้งตรงขึ้นมารักษาท่วงท่าตื่นตัวขั้นสูงสุด
ท่าทางแบบนั้นพูดอย่างน่าฟังคือสง่าผ่าเผย แต่พูดอย่างไม่น่าฟังคือ น่ากลัว!
ให้สุนัขตัวใหญ่ขนาดนี้มาช่วยดูเก้าน้อยเหมาะสมแน่หรือ
นายท่านใหญ่เห็นหลังชิงแววตาก็เกิดประกายความคิดถึง เห็นเขาคุกเข่าลงอย่างนุ่มนวลดวงตาสองข้างอยู่ระดับสายตาเดียวกับหลังชิง ตามองตาไม่กะพริบอยู่ครู่หนึ่งมือยื่นออกไปลูบหัวของหลังชิงอย่างช้าๆ
ทหารที่ดึงหลังชิงอยู่อดตื่นเกร็งไม่ได้มือดึงเชือกแน่นโดยจิตใต้สำนึก หลังชิงเป็สุนัขที่ดุร้ายที่สุดในบรรดาสุนัขทั้งหมดที่ค่ายทหารตะวันตกเฉียงเหนือมีมันคงจะไม่ทำร้ายนายท่านใหญ่ใช่ไหม
หลังชิงมองนายท่านใหญ่อย่างตื่นตัวมากแต่มันกลับไม่ขัดขืนเลยสักนิด หลังนายท่านใหญ่ลูบหัวของมันเบาๆ หลายครั้งแววตาของมันก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง หางเริ่มส่ายไหวน้อยๆ ทำเอาทหารที่เลี้ยงดูหลังชิงมาั้แ่เล็กตะลึงค้าง
หลังชิงที่ดูอ่อนโยนในความเป็จริงกล้าหาญอย่างยิ่ง อีกทั้งนอกจากพวกคนที่เลี้ยงดูมันมาโดยตลอดแล้วมันก็ไม่เคยอนุญาตให้คนอื่นััมาก่อน ทหารคิดในใจหรือว่าสุนัขตัวนี้ก็รู้จักอ่านคน มันรู้ถึงความเก่งกาจของนายท่านใหญ่ก็เลยยอมรับความพ่ายแพ้ก่อนหรือ
นายท่านใหญ่ลูบหลังชิงยิ้มเอ่ยให้ทหารปล่อยเชือก แล้วตบหลังของหลังชิงเบาๆ “ไปกันเถอะไปดูว่าใครคือเ้านายในอนาคตของเ้า”
หลังชิงมองทหารกับนายท่านใหญ่มันก้าวเข้าไปใกล้เด็กๆ สกุลม่อที่อายุต่ำกว่าสิบสามลงไปรวมถึงเก้าน้อยที่อายุแค่สิบเดือน
มองสุนัขตัวใหญ่เข้าใกล้พวกเด็กทีละน้อยนอกจากนายท่านใหญ่ ทุกคนในสกุลม่อก็ตื่นตระหนกขึ้นมาทันที
สวีจิ้งเหนียงหยิกมือของม่อไท่เหวินอย่างแรงหายใจถี่ ม่อไท่เหวินเข้าใจความกลัวและความกังวลของนางดี แต่สุนัขหลังชิงเป็สุนัขทหารที่เมือยอมรับเ้าของแล้วก็จะยอมรับต่อไปแบบนี้ไม่เปลี่ยนแปลง มันจึงจงรักภักดีต่อเ้าของไม่เป็รองใคร
หลังชิงเดินไปหาพวกพี่น้องม่อผิงชูช้าๆเกิดในสกุลม่อ พวกพี่น้องม่อผิงชูย่อมต้องเคยได้ยินเื่สุนัขหลังชิงอันเลื่องชื่อลือนามนี้มาก่อนและเข้าใจความดุร้ายของสุนัขหลังชิงนี้แจ่มแจ้งด้วย เมื่อเห็นสุนัขหลังชิงเข้ามาใกล้จึงตื่นเกร็งอย่างเลี่ยงไม่ได้โดยเฉพาะม่อผิงเจียนที่อายุน้อยที่สุด สีหน้าแสดงท่าทางอยากร้องไห้ออกมาหน่อยๆอย่างห้ามไม่อยู่
มีแค่เพียงเก้าน้อยที่ไม่รู้ประสาเมื่อเห็นหลังชิงที่เข้ามาใกล้ตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ นางก็กะพริบตาปริบอย่างสงสัยสำหรับเก้าน้อยที่อายุเพียงสิบเดือน หลังชิงนับได้ว่าเป็สิ่งมีชีวิตที่รูปร่างใหญ่มหึมาเป็แน่
เห็นแค่ว่าหลังชิงเดินผ่านม่อผิงชูม่อผิงอวิ๋น ม่อผิงฟัง และม่อผิงเจียน แล้วก็หยุดอยู่ที่ตรงหน้าเก้าน้อย
เก้าน้อยเงยหน้าขึ้นมาประเมินหลังชิงอย่างสนอกสนใจ หลังชิงก็จ้องมองเก้าน้อยอย่างสงบนิ่งหนึ่งคนหนึ่งสัตว์สบตากันนิ่งไม่ไหวติง ท่ามกลางการกลั้นหายใจรอเวลาของทุกคนเก้าน้อยก็พลันขยับตัวขึ้นมาแล้ว จู่ๆ นางก็คลานไปหาหลังชิงด้วยความเร็วสูง
สวีจิ้งเหนียงไม่รู้ว่านางใช้เรี่ยวแรงมากแค่ไหนจึงควบคุมเสียงกรีดร้องที่เกือบจะโพล่งขึ้นมาและความคิดอยากพุ่งฝีเท้าเข้าไปไว้ได้ม่อไท่เหวินต้านทานความเจ็บ เขากอดสวีจิ้งเหนียงไว้แน่น ตบเบาๆ เป็การปลอบนาง
เก้าน้อยคลานไวมากพริบตาเดียวก็คลานไปถึงตรงหน้าหลังชิงแล้ว
เห็นแค่ว่านางยื่นมือน้อยอ้วนป้อมัักรงเล็บของหลังชิงเบาๆ หลังชิงไม่ได้ขยับและไม่ได้ตอบสนองใดๆทว่าเก้าน้อยคลี่ยิ้มขึ้นมาแล้ว นางเอื้อมแขนเหมือนจินตนาการท่าทางที่นายท่านใหญ่ลูบหัวของหลังชิงนั้น แต่จนปัญญาด้วยความสูงที่ต่างกับหลังชิงอยู่มากหน่อยเก้าน้อยพยายามหลายครั้งก็ััไม่ถึง
เก้าน้อยโมโหแล้วนางพลิกตัวหนึ่งที จับขาหน้าของหลังชิงแล้วยืนขึ้นมาในฉับพลันมือเล็กป้อมยกขึ้นสูง ตบไปที่ปากของหลังชิง
สวีจิ้งเหนียงควบคุมตัวเองไม่ไหวพุ่งไปสองก้าวแล้วแต่ม่อไท่เหวินรั้งนางไว้แ่า นายท่านใหญ่จะไม่ทำร้ายเก้าน้อย เขาไม่มีทางให้เก้าน้อยเป็อะไรแน่!
แต่พวกพี่น้องม่อผิงชูก็ใจนเกือบกระโจนเข้าไปความกล้าหาญของเก้าน้อยมากล้นเกินไปแล้ว หลังชิงกลืนนางได้ในคำเดียวเลยนะ!
ฮูหยินผู้เฒ่าก็กำผ้าเช็ดหน้าแน่นโดยไม่รู้ตัวมองเก้าน้อยที่เป็อย่างนี้ทำให้นางนึกถึงปีนั้นที่ตนอยู่ในทะเลทรายตะวันตกเฉียงเหนืออย่างน่าประหลาด ตอนที่นายท่านใหญ่จับหมาป่าด้วยตัวคนเดียว
เวลานี้หลังชิงเคลื่อนไหวแล้วมันหมอบร่างกายลงช้าๆ ก้มหน้าเข้าใกล้เบื้องหน้าของเก้าน้อยอย่างน่าเหลือเชื่อเก้าน้อยดีใจแล้ว นางลูบหัวของหลังชิงอย่างพอใจมาก ตบมือพลางร้องอูๆ อาๆ ขึ้นมา
ทุกคนตื่นตะลึงแต่นายท่านใหญ่กลับะเิหัวเราะฮ่าๆ อย่างภาคภูมิใจเขาอุ้มเก้าน้อยขึ้นมาโยนขึ้นสูงๆ เก้าน้อยก็หัวเราะร่าอย่างตื่นเต้นไม่หยุดไม่รู้สักนิดว่าเมื่อครู่นี้ในใจทุกคนเผชิญการทรมานอะไรมาบ้าง
ไม่รู้ว่าเป็เพราะความไร้เดียงสาของทารกหรือเป็โชคชะตานำพาหลังชิงจึงยอมรับเก้าน้อยเป็เ้าของ ั้แ่นั้นมามันก็คอยอยู่ข้างกายเก้าน้อยไม่ห่างราวกับผู้พิทักษ์ไม่ปาน
หลังชิงเป็สุนัขตัวหนึ่งที่ฉลาดมากจริงๆกิน ดื่ม ดึง ปล่อยไม่ต้องให้คนสนใจ แต่ไหนแต่ไรไม่เคยทำสกปรกในบ้านกินแต่ของกินที่นายท่านใหญ่ให้ และฟังแต่คำพูดของนายท่านใหญ่ นอกจากเก้าน้อยคนอื่นจัดเป็เป้าหมายที่มันเมินเฉย
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่https://www.readawrite.com/a/0278e9df5d182182d98848bc2c6b22f2
[1] ต้นไม้ผลัดใบ ลำต้นกลวงแต่แข็งแรง เป็ต้นไม้มงคลมีความหมายว่าจะได้คู่ครองที่สูงส่ง และมากมิตรสหาย
3K
![[มีอีบุ๊กใน MEB] สะกดหัวใจจอมมาเฟีย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1741514873_57802539.webp)
