สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 36

สตีฟกลับมาถึงบ้านในตอนบ่ายสตีฟหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาดบ้านออกมาทำความสะอาดห้องของเขาที่ไม่ได้กลับมาหลายวัน

การทำความสะอาดนี้ถือเป็นการผ่อนคลายของสตีฟอย่างหนึ่ง

“เฮ้อ...นี่สินะที่เขาพูดกันว่า พลังที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่ง” สตีฟพูดถึงวลีในหนังดังสมัยรุ่นคุณปู่เรื่องหนึ่ง

“ซาร่าจะกลับมาพรุ่งนี้สินะ” สตีฟดูปฏิทินที่มีเครื่องหมายกาเอาไว้จริงๆซาร่าก็ไม่ได้อยู่ไกลนักหรอกแต่เธอมีประชุมที่โรงเรียนเรื่องการจัดการรับมือกับเหล่าวายร้ายที่เล็งเป้าหมายไปที่เด็กๆนั่นเอง

“ว่าแต่เรามีพวกเนื้อปลาเยอะเลยแฮะไหนจะหนวดคราเค่นนั่นอีก ต้องรีบเตรียมวัตถุดิบก่อนแฮะจะได้ใช้งานได้ง่ายๆ” สตีฟพูดเพราะความยาวและขนาดของหนวดคราเค่นที่เก็บไว้นั้นมันมีความยาวที่ยาวมาก ถ้าไม่จัดการตอนทำอาหารซาร่ามาเห็นเข้าจะตกใจเอา

หลังจากสตีฟทำความสะอาดบ้านเสร็จเขาก็ไปอาบน้ำก่อนจะออกมาที่ครัวหยิบกระเป๋ามิติใบเก่งของเขาออกมาและเตรียมจัดการวัตถุดิบ สตีฟมองสภาพโต๊ะก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่าง สตีฟเดินไปเปิดมันทันทีก่อนจะหยิบหนวดคราเค่นออกมา

พรึ่บ !! หนวดคราเค่นถูกหยิบออกมาจากกระเป๋า ขนาดของมันยาวนับสิบเมตรจนเลยออกไปนอกหน้าต่าง สตีฟพาดมันกับระเบียง ก่อนจะลากโต๊ะกินข้าวมาและวางมันไว้บนโต๊ะก่อนจะไปวางที่โต๊ะทำครัวอีกที

“เหอะๆ จะยาวไปไหนเนี่ย” สตีฟพูดออกมาก่อนจะหยิบมีดที่ใช้ทำอาหารมาค่อยๆตัดมันให้เป็นชิ้นสั้นๆ หนวดคราเค่นชิ้นนี้ต่อให้กินทุกวันสตีฟก็คิดว่าคงใช้เวลากินกันเป็นปีแน่ๆ แต่เรื่องนั้นสตีฟไม่ต้องห่วงสตีฟคิดว่าถ้ามีซาร่าอยู่ล่ะก็ไม่ถึงสองเดือนมันก็หมดเพราะซาร่านั้นเป็นผู้หญิงที่กินจุมากๆ ทุกวันนี้เขายังแปลกใจเลยทำไมซาร่าถึงไม่อ้วน

สตีฟใช้เวลาจัดการกับวัตถุดิบอยู่หลายชั่วโมงเพราะสตีฟพิถีพิถันกับมันมาก วัตถุดิบจากทะเลทุกชิ้นตอนนี้แค่หยิบออกมาจากกระเป๋ามิติก็พร้อมปรุงได้เลย

“ค่ำแล้วเหรอเนี่ย” สตีฟพูดหลังจากเห็นฟ้าท้องฟ้ามืดไปแล้วจากนั้นสตีฟก็ไปอาบน้ำและเข้านอนทันที

เช้าวันถัดมา

“สตีฟตื่นได้แล้ว !!!!!!!!” สตีฟได้ยินเสียงคนเรียกชื่อเขาก่อนจะรู้สึกว่ามีใครกำลังเขย่าร่างของเขาอยู่

“หือซาร่าเหรอกลับมาแล้วเหรอ” สตีฟลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงียก่อนจะเห็นว่าเป็นซาร่า

“ตกใจมั้ยล่ะนี่รีบกลับมาแต่เช้าเลยนะเนี่ย !!!” ซาร่าพูดออกมา

“เหรอคิดถึงจังเลย” สตีฟยิ้มออกมาก่อนจะลุกขึ้นและหอมแก้มเธอ

“หยี๋ !!! สกปรกน่าไปแปรงฟันก่อนไป” ซาร่าแกล้งทำท่าทางรังเกียจก่อนจะไล่สตีฟไปล้างหน้าแปรงฟัน

“คร้าบๆ” สตีฟรับคำก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงและเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟันส่วนซาร่านั้นออกไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นไม่ถึงสองนาทีสตีฟก็ออกมาจากห้องน้ำ

“คุณกินอะไรมารึยัง” สตีฟถาม

“ยังเลยทำอะไรให้กินหน่อยสิสองวันมานี้ไม่เจริญอาหารเลย” ซาร่าพูด

“ได้สิถ้าอย่างนั้นคุณไปเปลี่ยนเสื้อผ้าหน่อยเถอะ” สตีฟบอกกับซาร่าซึ่งเธอก็รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่โดนดี

สตีฟอาศัยจังหวะที่ซาร่าเข้าไปในห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าหยิบวัตถุดิบในกระเป๋ามิติออกมา เขาหยิบเนื้อปลากระเบน และหนวดปลาหมึกที่หั่นไว้แล้วออกมา

เนื้อปลากระเบนนั้นถึงจะมีความเหนี่ยวและสาปนิดหน่อยแต่ทว่ามันกลับทำสเต็กได้อร่อยอย่างมาก ส่วนหนวดปลาหมึกนั้นเนื่องจากชิ้นมันใหญ่สตีฟจึงหั่นเป็นลูกเต๋าแทน สตีฟว่าจะนำมันมาผัดกับซอสแบบจีนดู สตีฟนั้นพอจะมีเครื่องปรุงของเอเชียอยู่ไม่น้อย

เพียงไม่นานซาร่าก็ออกมาพร้อมกับเสื้อยืดบางๆ ของสตีฟ

“หือใส่เสื้อผมอีกแล้วเหรอซาร่า” สตีฟถาม

“อืม..ไม่ได้เหรอ” ซาร่าตอบพลางถามสตีฟกลับ

“ก็ไม่ได้ว่าอะไร....แต่วันหลังใส่กางเกงด้วยสิไม่ใช่ปล่อยให้ข้างล่างโล่งแบบนี้” สตีฟพูดออกมา

“ก็ใส่อยู่นี่ไงล่ะ” ซาร่าพูดพลางเลิกเสื้อขึ้นมาจนเห็นกางเกงในตัวจิ๋วลายทางสีฟ้าขาวของเธอ

“นั่นมันกางเกงในนะซาร่า” สตีฟพูดพลางอดส่ายหน้าไม่ได้เพราะเวลาซาร่าอยู่บ้านนั้นเธอไม่มียางอายเอาซะเลย

“ก็มีคำว่ากางเกงอยู่ล่ะน่า อยู่บ้านทั้งทีขอใส่แบบสบายๆไม่ได้หรือไง” ซาร่าพูดออกมาพลางนั่งลงบนโซฟาสตีฟได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจออกมาก่อนจะทำอาหารต่อ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

“อร่อยมากเลยสตีฟนี่เนื้ออะไรเหรอ” ซาร่าถามพลางใช้มีดหั่นสเต็กเข้าปากไปหลายคำ

“นั่นเนื้อกระเบนน่ะ” สตีฟพูด

“กระเบน !!! น่านายได้มายังไงเนี่ยไม่ได้กินมาหลายปีแล้วนะที่สำคัญเนื้อนี่สดมากเลยแถมยังอร่อยมากด้วยท่าทางจะเลเวลสูงน่าดู” ซาร่าอุทานออกมา

“มีคนรู้จักหามาให้ในราคาถูกน่ะ พอดีผมเป็นลูกค้าประจำเขาพอมีของดีเขาเลยบอกผมก่อน” สตีฟพูดอ้างไปเรื่อย

“ยอดเลย !! แล้วจานนี้ล่ะ” ซาร่าชี้ไปที่อีกจานหนึ่งซึ่งจานนั้นเป็นผัดอะไรซักอย่างเธอไม่กล้าแตะมันเพราะในจานมันมีสีแดงสดซึ่งดูแล้วน่าจะเผ็ดซาร่านั้นกินเผ็ดไม่ค่อยจะเก่ง

“เนื้อปลาหมึกผัดซอสเสฉวนน่ะ” สตีฟพูด

“ปลาหมึก !! ทำไมมันเป็นลูกเต๋าล่ะปกติปลาหมึกจะเป็นแว่นๆไม่ใช่เหรอ แล้วนี่คือซอสจากจีนที่ได้มาจากร้านขายเครื่องปรุงเก่าเมื่อหลายปีก่อนไม่ใช่เหรอ นี่เอามาใช้แล้ว ???” ซาร่าถามสตีฟหลายคำ

“เอ่อ...ผมตั้งใจหั่นมันเป็นลูกเต๋าเองล่ะ อยากให้ได้สัมผัสในการกินที่แปลกออกไปไงล่ะส่วนซอสนี่ผมก็แค่อยากลองใช้ดูบ้างแค่นั้นเองเพราะเหลืออีกไม่ถึงสองปีมันก็หมดอายุแล้วนะ” สตีฟพูดก่อนจะบอกให้ซาร่าลองชิมดู เขานั้นทำออกมาไม่เผ็ดมากเขานั้นลองชิมมันดูแล้วไม่นานซาร่าและสตีฟก็กินข้าวเช้าเสร็จก่อนสตีฟจะล้างจานและอุปกรณ์และไปอาบน้ำ

“นี่สตีฟขอคุยด้วยหน่อยสิ” ซาร่าพูดหลังจากสตีฟออกมาจากห้องน้ำ

“หือมีเรื่องอะไรงั้นแหรอสีหน้าจริงจังเชียว” สตีฟถามหลังจากเห็นสีหน้าจริงจังของเธอ

“คือว่าเป็นเรื่องที่โรงเรียนน่ะ” ซาร่าพูดพลางลากสตีฟไปนั่งที่โซฟาก่อนเธอจะนั่งลงข้างๆสตีฟ

“เรื่องแผนการรับมือพวกวายร้ายงั้นเหรอ” สตีฟลองเดาดู

“ใช่” ซาร่าพยักหน้า

“ผลเป็นไงบ้าง” สตีฟถาม

“คือว่าทางโรงเรียนตัดสินใจสร้างหอพักให้นักเรียนย้ายเข้ามาอยู่อย่างถาวรขณะที่ยังเรียนอยู่น่ะ” ซาร่าพูด

“แบบนั้นก็ดีเหมือนกันนะเพราะถ้าเป็นผมจะลงมือกับเด็กๆคงลงมือตอนพวกเด็กๆกลับบ้านนั่นแหละ” สตีฟพูด

“ใช่ทางผู้อำนวยการก็คิดแบบนั้น แต่ว่ามันต้องมีอาจารย์อยู่ที่หอด้วยน่ะสิ แล้วอาจารย์ผู้หญิงในโรงเรียนก็มีไม่กี่คน และที่เลเวลมากที่สุดและมีประสบการณ์ต่อสู้สูงก็คือฉันดังนั้นฉันจำเป็นจะต้องไปอยู่หอกับพวกนักเรียนน่ะสิ” ซาร่าพูดออกมาด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่สตีฟเห็นดังนั้นก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ก่อนจะดึงหัวของซาร่าลงมานอนที่ตักของเขาพลางใช้มือเขี่ยผมซาร่าเล่น

“กังวลว่าผมจะอยู่คนเดียวไม่ได้เหรอ” สตีฟถามซาร่า

“ใช่ที่ไหนเล่า แค่กังวลว่าจะไม่มีคนทำอาหารให้กินต่างหาก !!!” ซาร่าพูดออกมาเสียงดังกลบเกลื่อนคำถามของสตีฟ

“ไม่ต้องห่วงหรอกซาร่า ผมไม่เป็นไร คุณปกป้องผมเหมือนไข่ในหินมาเป็นสิบปีแล้วนะ ถึงโลกใบนี้จะอยู่ยากขึ้นแต่ผมไม่เป็นอะไรหรอกนะ คุณไปดูแลเด็กๆที่คุณรักเถอะโรงเรียนเองก็อยู่ไม่ไกลผมทำอาหารเอาไปส่งให้คุณทุกสัปดาห์ยังได้เลย ผมจะทำแบบให้คุณอุ่นในไมโครเวฟก็ทานได้เลยเป็นไง” สตีฟพูดพลางเกลี่ยผมที่ปิดหน้าซาร่าออก

ซาร่าเงยหน้าขึ้นมองหน้าสตีฟก่อนสายตาทั้งคู่จะประสานกันนานหลายวินาที

“นี่สตีฟ” ซาร่าพูดออกมา

“หือว่าไง” สตีฟถาม

“อยู่คนเดียวก็อย่าออกไปไหนตอนกลางคืนล่ะ ถ้ามีสัตว์กลายพันธ์หลุดเข้ามาอย่าเอาตัวเข้าไปเสี่ยงนะหนีไปให้ไกลจากจุดเกิดเหตุเลย แล้วก็อย่าเดินทางบ่อยด้วย คราวก่อนยังเจอกระทิงกลายพันธ์โจมตีตอนขากลับอยู่เลยนี่ ช่วงนี้เหตุการณ์ในประเทศเราไม่ค่อยสงบเท่าไหร่ด้วย วายร้ายก็เริ่มออกอาละวาดแล้วด้วย” ซาร่าร่ายยาวอย่างเป็นห่วง

“อืม..ไม่ต้องเป็นห่วงผมไม่ไปทำอะไรที่เป็นอันตรายหรอกน่า” สตีฟพูดพลางยิ้มออกมาก่อนจะค่อยๆโน้มตัวลงมาจูบลงที่หน้าผากซาร่าอย่างแผ่วเบาและค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา

แต่ทว่าสตีฟเงยหน้ายังไม่ทันไรจู่ๆซาร่าก็ยกมือขึ้นมารั้งคอเขาเอาไว้ก่อนจะยกหัวขึ้นมาจูบปากของสตีฟทันทีทั้งคู่จูบกันอยู่หลายวินาทีก่อนจะถอนปากออกจากกันสตีฟหอบหายใจอย่างรุนแรงรวมทั้งซาร่าด้วย

“แต่เช้าเลยเหรอที่รัก !!” สตีฟพูดออกมาพลางยิ้มกรุ้มกริ่ม

“อืม..ใครให้มาทำตัวโรแมนติกแบบนี้ล่ะ” ซาร่าพูดออกมาก่อนจะจูบสตีฟอีกครั้งจนสตีฟทนไม่ไหวอุ้มซาร่าขึ้นมาในท่าอุ้มเจ้าหญิงและพาเข้าห้องนอนไปทันที

สองชั่วโมงต่อมา

“ผมไปจ่ายตลาดก่อนนะที่รัก” สตีฟพูดพลางห่มผ้าให้ซาร่าและจูบที่หน้าผากไปที

“อืม...” ซาร่าตอบรับเบาๆก่อนจะม้วนตัวเองอยู่ใต้ผ้าห่ม

สตีฟออกจากห้องมาและกดลิฟท์ลงไปด้านล่างก่อนจะเดินไปเอารถมอเตอร์ไซค์ของเขา(เวลาอยู่คอนโดสตีฟจะจอดมอเตอร์ไซค์เอาไว้ตรงที่จอดรถไม่ได้เก็บเข้ากระเป๋ามิติ)

บรืน !! แต่ก !! แต่ก !! แต่ก !! สตีฟขับมอเตอร์ไซค์ออกจากคอนโดไปทันที สตีฟนั้นโกหกซาร่าว่าจะไปซุปเปอร์มาร์เก็ตแต่ทว่าเขาดันขับเลยมันไปมุ่งหน้าไปที่สมาคมฮีโร่

เมื่อมาถึงสมาคมสตีฟก็ได้เก็บรถมอเตอร์ไซค์ของเขาไปและมุ่งหน้าขึ้นไปที่ห้องทำงานของอีเกิ้ลอายทันที

แกร๊ก !! สตีฟเปิดประตูเข้าไปก่อนจะเห็นโฟว์และอีเกิ้ลอายอยู่ในห้อง

“มาแล้วเหรอคะ ปล่อยให้รอตั้งหลายชั่วโมงตัดสินใจได้แล้วสินะคะ” โฟว์เมื่อเห็นสตีฟเข้ามาก็ถามทันที

“ครับผมตัดสินใจแล้ว ผม..............................”

จบ...

ตอนนี้เป็นตอนสบายๆ ผมแต่งฉากหวานไม่ค่อยเก่งถ้าบรรยายความรู้สึกออกมาไม่ดียังไงขอโทษด้วยนะครับ จะตั้งใจพัฒนาโดยหานิยายรักๆอ่านให้มากกว่านี้ ชอบใจตอนนี้ยังไงรีวิวเป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 36 การตัดสินใจ

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 36 การตัดสินใจ

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้