สองคนที่ตาม เราเดินออกจากศาลเ้าอย่างช้าๆ และพวกเขาก็ตามมา
ฉันนำทีมเข้าไปในตลาดหนาแน่น ซอกซอยแคบๆ ที่กลิ่นปลาและเครื่องเทศปะปนกัน เดินเร็วพอที่จะทำให้ยากในการติดตาม แต่ไม่เร็วจนผิดสังเกต
"สองคนข้างหลัง" ฉันบอกทีมเบาๆ โดยไม่หัน "ไม่ใช่ Inquisitors"
"แล้วใคร" ซาอัลถาม
"ยังไม่รู้ ตราที่พวกเขาซ่อนเป็แบบที่ [ กระจกมืด ] ไม่เคยเจอมาก่อน"
เรนเดินมาใกล้ขึ้นอีกนิด เสียงต่ำจนแทบได้ยิน "มีกลุ่มในเมืองหลวงที่ไม่ได้สังกัด Inquisitors แต่ทำงานคล้ายกัน ข่าวกรองเอกชน บางตระกูลขุนนางจ้างพวกเขา"
"แปลว่าไม่ได้ทำงานให้กษัตริย์โดยตรง" มิวาพูดเบา
"อาจเป็ได้ หรืออาจทำงานให้กษัตริย์แต่ผ่านคนกลาง" เรนพูด "แยกแยะยาก"
ฉันพาทีมเลี้ยวขวาที่ซอกแคบ ซ้ายที่ตลาดผัก แล้วก็ตรงไปจนถึงถนนใหญ่ที่มีคนหนาแน่นกว่า
[ กระจกมืด ] ตรวจสอบ: สองคนที่ตามยังตามอยู่ แต่ช้าลง พวกเขาไม่ชำนาญซอยตลาดเท่าเรา
ฉันพาเลี้ยวเข้าซอยอีกสองครั้ง จนกระทั่ง [ กระจกมืด ] ยืนยันว่าพวกเขาหลุดไปแล้ว
— ✦ —
บ้านที่เรนเช่าไว้ล่วงหน้าอยู่ในย่านช่างฝีมือ คล้ายกับที่ชายแดนแต่ใหญ่กว่า มีห้องสี่ห้องและลานด้านหลังที่มีกำแพงสูงล้อมรอบ
เรนปิดประตูและตรวจหน้าต่างทุกบานก่อนจะพูดอะไร
"เราปลอดภัยชั่วคราว" เขาพูด "แต่สองคนที่ตามพวกเราจะรายงาน ถ้าพวกเขาทำงานให้ตระกูลขุนนาง ข้อมูลจะไปถึงราชสำนักภายในวันนี้"
"แผนต่อไป?" ซาอัลถาม
"ต้องหางานที่ทำให้เราอยู่ในเมืองได้โดยไม่น่าสงสัย" ฉันพูดก่อนเรน "ฉันกับมิวาจะไปสมัครเป็ช่างซ่อมอาวุธที่ตลาดฝีมือ คนระดับ Iron กับผู้ช่วยที่าเ็ข้อมือ ไม่มีใครสนใจ"
มิวาพยักหน้า เธอเข้าใจแผนทันที
"ซาอัลและเรนล่ะ" มิวาถาม
"นักรบรับจ้างสองคนที่มองหาสัญญา" เรนพูด "มีเยอะในเมืองหลวง ไม่โดดเด่น"
— ✦ —
วันแรกในเมืองหลวง Vael ฉันเรียนรู้สามสิ่ง
หนึ่ง เมืองนี้มีสายตามากกว่าที่คิด ไม่ใช่แค่ Inquisitors หรือสายลับ แต่เป็ประชาชนธรรมดาที่ถูกฝึกให้สังเกตและรายงาน ระบบที่กษัตริย์ออร์เวนสร้างมายี่สิบปีจนกลายเป็วัฒนธรรม
สอง ทุกคนรู้เื่ผู้ถูกเลือก รีน่าได้รับการยกย่องเหมือนวีรบุรุษ ชื่อของเธอปรากฏในบทสนทนาของคนในตลาดเกือบทุกวง
สาม ชื่อของฉัน ก็ปรากฏด้วย แต่ในบทบาทที่ต่างออกไป "ผู้ถูกเลือกที่หายไป" "ตัวแปรที่อาณาจักร้า" และในบางกลุ่มที่พูดเงียบกว่า "คนที่ระบบเลือกต่างจากคนอื่น"
ข้อสุดท้ายนั้นน่าสนใจ
แปลว่ามีคนบางกลุ่มรู้เื่ [ กระจกมืด ] หรืออย่างน้อยก็รู้ว่ามีความแตกต่างบางอย่าง
— ✦ —
ตอนเย็น ฉันนั่งทำแผนที่สังคมของ Vael ในหัว [ กระจกมืด ] ช่วยประมวลผล เชื่อมข้อมูลจากบทสนทนาที่ได้ยินตลอดวัน
ตระกูลขุนนางสิบสองตระกูลในสภา แต่ละตระกูลมีผลประโยชน์ต่างกัน บางตระกูลสนับสนุนกษัตริย์เต็มที่ บางตระกูลรอโอกาส สมาพันธ์กิลด์มีอิทธิพลทางเศรษฐกิจแต่ต้องพึ่งราชสำนักทางการเมือง นิกายผู้ถูกเลือกควบคุมข้อมูลประวัติศาสตร์
และตรงกลางของทั้งหมด กษัตริย์ออร์เวน ที่ยังคงเป็ปริศนาที่ [ กระจกมืด ] ยังวิเคราะห์ไม่ได้
แต่สิ่งที่ทำให้ฉันหยุดคิดมากที่สุดในคืนนั้นคือสิ่งที่ได้ยินจากพ่อค้าสองคนในตลาดตอนที่พวกเขาคิดว่าไม่มีใครได้ยิน"...ได้ยินว่าคืนนี้มีคนหายไปอีกคน คนที่เข้าไปพบกษัตริย์แล้วไม่กลับออกมา...""...เงียบๆ ไว้ ไม่ใช่เื่ของพวกเรา..."ฉันบันทึกทุกคำและเริ่มนับว่านั่นเป็ครั้งที่เท่าไหร่ที่ได้ยินข่าวแบบนี้นับั้แ่เข้าเมือง
— จบตอนที่ 21 —