**************************************

มีคำกล่าวว่า ‘ในจงหยวนมีสามเทพ หนึ่งเซียน หนึ่งมาร ในทะเลโป๋ไห่มีเทพอสูร'

ในยุทธภพ มิมีผู้ใดไม่เคยได้ยินนามของจ้าวชินจ้าน ฉายาเทพอสูรทะเลคลั่ง จอมสลัดที่เคยอาละวาดอยู่ในแถบทะเลโป๋ไห่ เมื่อเวลาล่วงไป เทพอสูรผู้นี้ได้ถ่ายทอดวิชาฝีมืออันลึกล้ำพิสดารให้กับบุตรชายทั้งเจ็ด ทว่ากลับมิมีผู้ใดมีความสามารถพอที่จะรับสืบทอดฝีมือของท่านทั้งหมดได้ สุดท้ายก็แก่งแย่งชิงอำนาจกันเป็นผู้นำโจรสลัด สังหารกันเองจนตกตายหมดสิ้น เทพอสูรทะเลคลั่งผู้นั้นก็พลันหายสาบสูญไปจากยุทธจักร

ยี่สิบปีต่อมา ปรากฏดาวอสูรร้ายผู้หนึ่งขึ้นในยุทธภพจงหยวน ฟังว่ามันมีรูปกายสูงใหญ่ผิดธรรมดา ทั้งยังสวมเสื้อผ้าอาภรณ์สีดำสนิท มักสวมหมวกกุยเล้ยคลุมแพรดำปิดบังใบหน้า ถือดาบหัวตัด พฤติการณ์ของมันพิลึกพิลั่นสุดบรรยาย ขอเพียงมันพอใจ มิว่าจะเป็นชนชาวธัมมะหรืออธรรม มันสามารถลงมือสังหารได้ทั้งสิ้น ซ้ำยังฉกฉวยทรัพย์สินจากศพ กระทั่งเสื้อผ้าบางทีก็ถอดไป พฤติการณ์เช่นนี้ของมัน นับว่าต่ำช้าจนเป็นที่ก่นด่าไปทั้งแผ่นดิน ทว่าพลังฝีมือของมัน กลับเลอเลิศจนเข้าขั้นพิสดาร ถึงกับสืบทอดฝีมือมาจากเทพอสูรทะเลคลั่งผู้นั้นได้อย่างสมบูรณ์แบบ

มันมีนามจ้าวฉือ ผู้คนเรียกขานมันเป็นเพชฌฆาตไร้หน้า

หากท่านถาม ตัวมันมีพลังฝีมือเลอเลิศพิสดาร ซ้ำยังมิได้มีปัญหาเรื่องทรัพย์สิน ไฉนลงมือสังหารคนแล้ว ยังปล้นชิงทรัพย์สิน กระทั่งปอกลอกเสื้อผ้าไป มันต้องตอบท่านอย่างเรียบง่ายคล้ายเป็นเรื่องปกติว่า

'คนเราเมื่อตายแล้ว มิว่าสิ่งใดล้วนนำติดตัวไปด้วยมิได้ มิสู้ให้เรานำไปใช้ให้เกิดประโยชน์จึงประเสริฐ'

เหตุผลเช่นนี้ของมัน มิว่าผู้ใดได้ฟังก็ต้องหัวร่อมิได้ร่ำไห้มิออก

แต่ต้องมิมีผู้ใดคาดไปถึงว่า เพชฌฆาตไร้หน้าอันมีนามอุโฆษผู้นี้ เมื่อห้าปีก่อน กลับถูกคนผู้หนึ่งพิชิตลงอย่างง่ายดาย

คนผู้นั้นเยาวัยกว่ามันถึงสองปี เรียกตัวเองเป็นทายาทนายวานิช

คนผู้เดียวที่พิชิตมันลงอย่างราบคาบ พิชิตได้กระทั่งหัวใจของมัน

ทว่าก็เป็นคนเดียวกันนี้เอง ที่ทำร้ายมันจนบาดเจ็บสาหัส และหลบลี้หนีหน้าหายไป

จ้าวฉือตอนนี้จึงเต็มไฟด้วยไฟแค้นระอุอยู่ในอก มิว่าอย่างไรต้องหาตัวคนผู้นั้นมาชำระแค้นให้จงได้！

**********************************************

วายไปค่ะ จะได้ไม่เป็นภาระแก่แฟนคลับที่ติดตามอ่าน 5555+ ไม่มีใครห้ามอิฉันเลยวุ้ย (ทุกคนบอกเค้าจะห้ามหล่อนทำไมยะ) สรุปว่านิยายเรื่องนี้พระเอกจะแก่กว่านายเอกนะคะ ไม่ต้องตกตะลึงค่ะ ไม่พลิกโพๆ 5555+ ส่วนฉากจะเบอร์ไหน ก็... น่าจะแรงอยู่ ทั้งฉากฆ่ากันตายและฉาก... นั่นแหละ

เรื่องนี้นองเลือดนะคะ พระเอกปากจัด แต่ตรงไปตรงมา ส่วนนายเอกน่ารัก (แค่หน้า) นิสัยระดับหมาจิ้งจอกเรียกพี่ ทรงแบบหมาป่าเดียวดาย ต้องมาจับคู่กับจิ้งจอกน้อยเจ้าเล่ห์แสนกล น่ารักค่ะ ถูกใจอิฉัน (แต่จะถูกใจคนอ่านรึเปล่า... ลองอ่านดูค่ะ)

จะบอกว่าเรื่องนี้พระเอกคลั่งรัก... ก็คงใช่มั้งคะ 555+ เปิดเรื่องมาก็ตามล่าหานายเอกเลย หลังจากนั้นก็เป็นการเล่าย้อนอดีตวนไปว่าพวกนางไปมีความหลังอะไรกันมา

อันที่จริงก็ไม่เคยอ่านนิยายวายจีนโบราณจนจบมาก่อน (ส่วนใหญ่ก็ทนสำนวนแปลไม่ไหวแหละค่ะ) ที่อ่านมาก็เป็นนิยายแปลจีนเก่าๆ ล้วนๆ ดังนั้น สำนวนในเรื่องนี้ก็จะเป็นแบบนั้น เราจะใช้มัน ไม่เปลี่ยนไปใช้ เขา มันไม่ฟินนน เราเป็นคนยุคนั้นค่ะ 5555+ เขียนเองขอฟินเองก่อน ถ้าใครจะฟินด้วยก็ยินดีนะคะ

ขอบพระคุณที่ติดตามค่ะ จะพยายามมาอัพตอนใหม่ทุกสัปดาห์ค่ะ