เวหาโอบพระพาย : เวหาโอบพระพาย : ตอนที่ 18 just you สถานะที่ชัดเจน
“พะ พี่ธรว่าไงนะคะ” นิทราเอ่ยถามธรด้วยอาการที่ตื่นเต้นและไม่ใช่ตัวของตัวเองอีกต่อไป ก่อนที่เธอจะได้ยินคำตอบที่ทำให้เธอเหมือนได้ล่องลอยอยู่กลางอากาศที่โอบล้อมไปด้วยความอบอุ่นของความรู้สึก
“น้องนิทราครับ จะว่าอะไรไหมถ้าพี่จะบอกว่า น้องนิทราคือผู้หญิงแรกและคนเดียวที่เวลาพี่ได้ใกล้ได้คุยด้วยแล้วทำพี่เสียอาการแทบไม่เป็ตัวของตัวเอง” ธรพูดไปพลางยิ้มไปด้วยความเขินนี่เป็ครั้งแรกที่เขาสามารถพูดประโยคยาวๆ และเผยความรู้สึกกับนิทราได้
“น้องนิทราไม่ต้องลำบากใจนะครับ พี่ก็ยังคงเป็พี่ ต่อให้ความรู้สึกที่หนูมีต่อพี่มันจะเป็แบบไหนก็ตาม ขอแค่อย่างเดียว อย่าผลักไสพี่ ให้พี่ได้เป็พี่ที่หนูรู้จักเหมือนเดิมก็ได้นะครับ ขอแค่ให้พี่ได้มีชีวิตเพื่อได้รับรู้ความเป็อยู่ของหนูก็พอ หนูมีความสุขนั่นคือความสุขที่สุดของพี่ หนูมีความทุกข์นั่นคือสิ่งที่พี่อยากรับเอามาไว้กับพี่เองทั้งหมด พี่แค่อยากมองหนูในมุมของพี่ พี่ขอแค่นั้นจริง ๆ ครับ”
ธรที่เริ่มเก็บความรู้สึกของตนเองที่มีมาเนิ่นนานไม่ไหว เริ่มพรั่งพรูความรู้สึกทั้งหมดที่ตนมีออกมาโดยที่ไม่ได้มองอาการของเพื่อนและน้องร่วมโต๊ะเลยว่าตอนนี้ทุกคนมีอาการอย่างไร ในขณะที่พระพายและเวหากำลังลุ้นว่านิทราจะพูดหรือแสดงความรู้สึกอย่างไรออกมา นิทราที่กำลังใก็ได้พูดขึ้น
“หยุดพูดได้แล้วค่ะพี่ธร นิว่า...” ไม่ทันที่นิจะได้พูดอะไรไปมากกว่านั้น ธรก็ได้พูดแทรกขึ้น
“น้องนิทราครับ ถ้าจะปฏิเสธพี่ไม่ต้องพูดออกมาตอนนี้ก็ได้นะครับ พี่ยังทำใจไม่ได้ พี่ขอโทษนะครับถ้าพี่ทำให้น้องนิทราอึดอัดและทำให้เสียบรรยากาศ อย่าใส่ใจกับคำพูดของพี่เลยนะครับ”
“พี่ธร! หยุดค่ะ” นิทราพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง จนทั้งให้บรรยากาศในโต๊ะตอนนี้เงียบไป ทั้งที่เสียงเพลงในร้านก็ยังเปิดอยู่ตามเดิม
“ใจเย็นนะแก พี่ธรเขาก็แค่เก็บความรู้สึกไว้ไม่ได้แล้ว แกอย่าโกรธพี่เขาเลยนะที่เพิ่งมาบอกแกตอนนี้” พระพายพูดพร้อมกับจับแขนเพื่อนตัวเอง เธอรู้ดีว่านิทราเองก็ชอบธรเช่นกันแต่ที่นิทราแสดงอาการแบบนี้น่าจะเพราะอะไรบางอย่างที่เธอเองก็ไม่มั่นใจ
“ฉันไม่ได้โกรธพี่ธรนะแก ฉันแค่มีอะไรอยากจะพูดกับพี่ธรก็แค่นั้นเอง เลยให้พี่เขาหยุดพูดโทษตัวเองก่อน พี่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย” นิทราหันไปยิ้มให้พระพายก่อนจะหันไปทางที่ธรนั่งอยู่และพูดบางอย่างตามใจตัวเองบ้าง
“พี่ธรคะ ฟังที่นิทราจะพูดต่อไปนี้ให้ดีดีนะคะ นิชอบพี่ธรค่ะ ชอบพี่มานานแล้ว ชอบพี่ั้แ่สมัยที่เรายังเรียนอยู่มัธยมแล้ว ไม่ใช่แค่ชอบสิ จริง ๆ แล้วนิรักพี่ธรค่ะ และคนที่นิอยากใช้คำว่ารักด้วยก็มีแค่พี่ธรคนเดียวเท่านั้น ที่นิไม่เคยคบกับใคร ที่นิไม่ยอมเปิดใจให้ใครเลย ทั้งหมดมันเป็เพราะพี่ เพราะพี่ธรค่ะ”
นิทราพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาอย่างเปิดเผย ความรู้สึกของเธอมันเป็แบบนั้นจริง ๆ และจะยังคงเป็แบบนั้นร่ำไป
“น้องนิทราครับ เป็แฟนพี่นะครับ” ธรพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและรอฟังคำตอบของคนที่เขารักมาเนิ่นนานอย่างตั้งใจ
“เป็คะ เป็ พี่ธรกับนิเป็แฟนกันแล้วนะคะ” นิทราพูดออกมาด้วยน้ำตาที่คลอล้นอย่างมีความสุข เธอสมหวังแล้ว รักที่เธอเฝ้าฝันและคนที่หัวใจเธอพร่ำเรียกหา ตอนนี้เขาอยู่ตรงนี้แล้ว อยู่ข้าง ๆ เธอ
“ยินดีด้วยนะมึง เป็จริงสักทีนะความฝันมึงอะ” เวหาตบไหล่ธรเบา ๆ และแสดงความยินดีกับเพื่อน เขารู้ดีว่าตอนนี้เพื่อนของเขาความรู้สึกคงไม่ต่างจากตอนพระพายรับรักเขาในตอนนั้น เมื่อเขาคิดถึงตรงนี้เขาก็ยิ่งรู้สึกรักพระพายแฟนของเขาเหลือเกิน เวหาเอื้อมมือไปจับมือของพระพายไว้เหมือนไม่อยากให้พระพายหายไปจากเขาไกล พระพายเองก็กระชับมือแน่นตอบรับความรู้สึกของเวหาเช่นกัน เพราะความรู้สึกที่เธอมีอยู่ในตอนนี้ก็ไม่ต่างจากเวหาเลย
“ขอบใจมึงมากนะเว้ย และพี่ก็ขอบใจน้องพระพายมากนะครับ ถ้าไม่มีน้องพระพายพี่คงไม่ได้สารภาพความรู้สึกกับน้องนิทราแน่เลย ขอบใจน้องพระพายนะครับ”
“ไม่ต้องหรอกค่ะพี่ธร ต่อให้ไม่มีพระพายพี่ธรกับยายนิก็ได้คบกันอยู่แล้วค่ะ พี่กับนิทรารักกันมากสักวันก็คงทนเก็บความรู้สึกไม่ไหวและได้สารภาพออกมาเองทั้งคู่แหละค่ะ พระพายพูดถูกไหมคะ” พระพายพูดกับธรด้วยน้ำเสียงที่จริงใจและแฝงไปด้วยความยินดีที่มีต่อเพื่อนรักของเธอและธรเป็อย่างมาก ถึงเวลาที่เพื่อนของเธอจะได้มีความสุขความรักกับเขาจริง ๆ กับคนอื่นเสียที พระพายคิดและเผลอยิ้มออกมา เวหาที่มองพระพายอยู่ยิ่งเอ็นดูแฟนสาวของตัวเองมากขึ้นเรื่อย ๆ (จ้า พ่อคนคลั่งรัก พอไมโครเวฟ) “แฟนใครน้า ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้ละคะ น่ารักจนใจพี่เจ็บไปหมดแล้วนะคะ รู้ไหม” เวหาพูดพร้อมกับบีบแก้มใสของพระพายอย่างเบามือ เขาช่างเอ็นดูในความน่ารักของเธอเหลือเกิน...
“พะ พี่ธรว่าไงนะคะ” นิทราเอ่ยถามธรด้วยอาการที่ตื่นเต้นและไม่ใช่ตัวของตัวเองอีกต่อไป ก่อนที่เธอจะได้ยินคำตอบที่ทำให้เธอเหมือนได้ล่องลอยอยู่กลางอากาศที่โอบล้อมไปด้วยความอบอุ่นของความรู้สึก
“น้องนิทราครับ จะว่าอะไรไหมถ้าพี่จะบอกว่า น้องนิทราคือผู้หญิงแรกและคนเดียวที่เวลาพี่ได้ใกล้ได้คุยด้วยแล้วทำพี่เสียอาการแทบไม่เป็ตัวของตัวเอง” ธรพูดไปพลางยิ้มไปด้วยความเขินนี่เป็ครั้งแรกที่เขาสามารถพูดประโยคยาวๆ และเผยความรู้สึกกับนิทราได้
“น้องนิทราไม่ต้องลำบากใจนะครับ พี่ก็ยังคงเป็พี่ ต่อให้ความรู้สึกที่หนูมีต่อพี่มันจะเป็แบบไหนก็ตาม ขอแค่อย่างเดียว อย่าผลักไสพี่ ให้พี่ได้เป็พี่ที่หนูรู้จักเหมือนเดิมก็ได้นะครับ ขอแค่ให้พี่ได้มีชีวิตเพื่อได้รับรู้ความเป็อยู่ของหนูก็พอ หนูมีความสุขนั่นคือความสุขที่สุดของพี่ หนูมีความทุกข์นั่นคือสิ่งที่พี่อยากรับเอามาไว้กับพี่เองทั้งหมด พี่แค่อยากมองหนูในมุมของพี่ พี่ขอแค่นั้นจริง ๆ ครับ”
ธรที่เริ่มเก็บความรู้สึกของตนเองที่มีมาเนิ่นนานไม่ไหว เริ่มพรั่งพรูความรู้สึกทั้งหมดที่ตนมีออกมาโดยที่ไม่ได้มองอาการของเพื่อนและน้องร่วมโต๊ะเลยว่าตอนนี้ทุกคนมีอาการอย่างไร ในขณะที่พระพายและเวหากำลังลุ้นว่านิทราจะพูดหรือแสดงความรู้สึกอย่างไรออกมา นิทราที่กำลังใก็ได้พูดขึ้น
“หยุดพูดได้แล้วค่ะพี่ธร นิว่า...” ไม่ทันที่นิจะได้พูดอะไรไปมากกว่านั้น ธรก็ได้พูดแทรกขึ้น
“น้องนิทราครับ ถ้าจะปฏิเสธพี่ไม่ต้องพูดออกมาตอนนี้ก็ได้นะครับ พี่ยังทำใจไม่ได้ พี่ขอโทษนะครับถ้าพี่ทำให้น้องนิทราอึดอัดและทำให้เสียบรรยากาศ อย่าใส่ใจกับคำพูดของพี่เลยนะครับ”
“พี่ธร! หยุดค่ะ” นิทราพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง จนทั้งให้บรรยากาศในโต๊ะตอนนี้เงียบไป ทั้งที่เสียงเพลงในร้านก็ยังเปิดอยู่ตามเดิม
“ใจเย็นนะแก พี่ธรเขาก็แค่เก็บความรู้สึกไว้ไม่ได้แล้ว แกอย่าโกรธพี่เขาเลยนะที่เพิ่งมาบอกแกตอนนี้” พระพายพูดพร้อมกับจับแขนเพื่อนตัวเอง เธอรู้ดีว่านิทราเองก็ชอบธรเช่นกันแต่ที่นิทราแสดงอาการแบบนี้น่าจะเพราะอะไรบางอย่างที่เธอเองก็ไม่มั่นใจ
“ฉันไม่ได้โกรธพี่ธรนะแก ฉันแค่มีอะไรอยากจะพูดกับพี่ธรก็แค่นั้นเอง เลยให้พี่เขาหยุดพูดโทษตัวเองก่อน พี่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย” นิทราหันไปยิ้มให้พระพายก่อนจะหันไปทางที่ธรนั่งอยู่และพูดบางอย่างตามใจตัวเองบ้าง
“พี่ธรคะ ฟังที่นิทราจะพูดต่อไปนี้ให้ดีดีนะคะ นิชอบพี่ธรค่ะ ชอบพี่มานานแล้ว ชอบพี่ั้แ่สมัยที่เรายังเรียนอยู่มัธยมแล้ว ไม่ใช่แค่ชอบสิ จริง ๆ แล้วนิรักพี่ธรค่ะ และคนที่นิอยากใช้คำว่ารักด้วยก็มีแค่พี่ธรคนเดียวเท่านั้น ที่นิไม่เคยคบกับใคร ที่นิไม่ยอมเปิดใจให้ใครเลย ทั้งหมดมันเป็เพราะพี่ เพราะพี่ธรค่ะ”
นิทราพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาอย่างเปิดเผย ความรู้สึกของเธอมันเป็แบบนั้นจริง ๆ และจะยังคงเป็แบบนั้นร่ำไป
“น้องนิทราครับ เป็แฟนพี่นะครับ” ธรพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังและรอฟังคำตอบของคนที่เขารักมาเนิ่นนานอย่างตั้งใจ
“เป็คะ เป็ พี่ธรกับนิเป็แฟนกันแล้วนะคะ” นิทราพูดออกมาด้วยน้ำตาที่คลอล้นอย่างมีความสุข เธอสมหวังแล้ว รักที่เธอเฝ้าฝันและคนที่หัวใจเธอพร่ำเรียกหา ตอนนี้เขาอยู่ตรงนี้แล้ว อยู่ข้าง ๆ เธอ
“ยินดีด้วยนะมึง เป็จริงสักทีนะความฝันมึงอะ” เวหาตบไหล่ธรเบา ๆ และแสดงความยินดีกับเพื่อน เขารู้ดีว่าตอนนี้เพื่อนของเขาความรู้สึกคงไม่ต่างจากตอนพระพายรับรักเขาในตอนนั้น เมื่อเขาคิดถึงตรงนี้เขาก็ยิ่งรู้สึกรักพระพายแฟนของเขาเหลือเกิน เวหาเอื้อมมือไปจับมือของพระพายไว้เหมือนไม่อยากให้พระพายหายไปจากเขาไกล พระพายเองก็กระชับมือแน่นตอบรับความรู้สึกของเวหาเช่นกัน เพราะความรู้สึกที่เธอมีอยู่ในตอนนี้ก็ไม่ต่างจากเวหาเลย
“ขอบใจมึงมากนะเว้ย และพี่ก็ขอบใจน้องพระพายมากนะครับ ถ้าไม่มีน้องพระพายพี่คงไม่ได้สารภาพความรู้สึกกับน้องนิทราแน่เลย ขอบใจน้องพระพายนะครับ”
“ไม่ต้องหรอกค่ะพี่ธร ต่อให้ไม่มีพระพายพี่ธรกับยายนิก็ได้คบกันอยู่แล้วค่ะ พี่กับนิทรารักกันมากสักวันก็คงทนเก็บความรู้สึกไม่ไหวและได้สารภาพออกมาเองทั้งคู่แหละค่ะ พระพายพูดถูกไหมคะ” พระพายพูดกับธรด้วยน้ำเสียงที่จริงใจและแฝงไปด้วยความยินดีที่มีต่อเพื่อนรักของเธอและธรเป็อย่างมาก ถึงเวลาที่เพื่อนของเธอจะได้มีความสุขความรักกับเขาจริง ๆ กับคนอื่นเสียที พระพายคิดและเผลอยิ้มออกมา เวหาที่มองพระพายอยู่ยิ่งเอ็นดูแฟนสาวของตัวเองมากขึ้นเรื่อย ๆ (จ้า พ่อคนคลั่งรัก พอไมโครเวฟ) “แฟนใครน้า ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้ละคะ น่ารักจนใจพี่เจ็บไปหมดแล้วนะคะ รู้ไหม” เวหาพูดพร้อมกับบีบแก้มใสของพระพายอย่างเบามือ เขาช่างเอ็นดูในความน่ารักของเธอเหลือเกิน...
5K
