ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

      ในทันใดที่ทั้งสอง จ้องตากัน ราวกับจะดื่มเลือดกินเนื้อกัน อี้เฉิน กับ จักรพรรดิเพลิง อันหลาน ต่างฝ่ายก็พุ่งปราดหมุนควงหมัดเข้าใส่กัน ราวกับอสูรคลั่งที่เกรี้ยวกราดบ้าคลั่ง ปราณพลังรอบตัวที่ปะทุซัดสาด แพร่กระจาย ไปตามการเคลื่อนที่ ปะทะกันปานสายฟ้าฟาดของพวกเขา แตกกระจัดกระจายในทันใดที่ร่างเงา วูบไหวปะทะกัน ไปทั่วสนามประลองเป็นตาย
 

       ผู้คนรอบด้านต่างก็อึ้งตะลึงงัน ไม่คิดว่าอี้เฉินจะไม่ตายตก แถมไอ้ริ้วคลื่นสีทอง ที่ปลดปล่อยออกมาทั่วสารพางค์กายอี้เฉิน ยิ่งส่งให้อี้เฉิน ดูทรงพลังมากกว่ายามก่อน จนผิดหูผิดตา จากการนำพลังของกระดูกศักดิ์สิทธิ์ ภายในกายออกมาใช้ ถึงกับทำให้อี้เฉิน ต่อกรกับจักรพรรดิ อันหลานซึ่งๆ หน้าได้อย่างไม่มีหวาดเกรง ใครเล่าจะไม่ตื่นตระหนกในยามนี้

        จักรพรรดิเพลิง อันหลาน แค่นเสียงทุ้มต่ำออกมา ด้วยใบหน้าที่โกรธเกรี้ยวอี้เฉิน พร้อมหมุนควงหมัดเพลิง ออกไปเบื้องหน้าอย่างบ้าคลั่ง “เจ้าอย่าทำเป็นได้ใจไป ไอ้เด็กเมื่อวานซืน เพียงต่อสู้ สูสีกับข้าได้นิดหน่อยอย่าทำเป็นได้ใจไป”

        ก่อนเสียงเคร้ง!! ตู้ม!! จะดังออกมาก้อง เมื่ออี้เฉินเตะตัดขา จักรพรรดิเพลิง อันหลานอย่างรุนแรง ก่อนเอื้อมฝ่ามือ จับศีรษะจักรพรรดิเพลิง อันหลาน อัดกระแทกพื้นเบื้องล่าง ส่งเสียง ปัง งง!! ดังออกมาก้องฟ้าในทันใด

       อี้เฉินคลี่ยิ้ม เอ่ยเสียงเนิบช้าออกมา “แล้วอย่างไร จักรพรรดิเพลิง อันหลาน คราวนี้เป็นทีของข้าบ้าง” คำพูดนั้นของอี้เฉิน ต่างก็พาให้ผู้คนรอบด้านไม่อยากเชื่อภาพที่เห็น ว่าพวกเขาจะได้เห็นจักรพรรดิ ผู้ยิ่งใหญ่ผู้หนึ่ง ใบหน้าทิ่มพสุธา

       “เจ้า! เจ้า!ช่างโอหังนัก” ครั้น จักรพรรดิเพลิง อันหลาน เหวี่ยง แขน ส่งเปลวเพลิงที่เกรี้ยวกราด หวดฟาดออกไปทั่ว ราวกับคนเสียสติ ร่างของเขาก็เป็นอิสระจากอี้เฉินในทันใด

        ก่อนห่างคิ้วของจักรพรรดิเพลิงอันหลาน จะสั่นกระตุกน้อยๆ เมื่อเห็นกายาค่อยๆ เสื่อมโทรมลงไปช้าๆ จากวิชาสังสารวัฏที่ไม่สมบูรณ์ แววตาเขา เริ่มฉายแววประกาย ความหวาดหวั่นขึ้นมา

        ครั้นปรายตาไปมองร่างกายอี้เฉิน เขาสำแดงวิชาชั้นฟ้า หมายมั่นจะช่วงชิงร่างกายอี้เฉินในทันใด “เรามาจบการประลอง ครานี้กันเถอะ อี้เฉินน้อย” ครั้นจักรพรรดิเพลิง อันหลาน เอ่ยคำพูดเสร็จสิ้น ร่างของเขา ลอยขึ้นไปเหนือท้องฟ้าในทันใด ก่อนผสานอิน หมุนโคจร ปลดปล่อยร่างเทพเพลิง ปรากฏออกมาอยู่ด้านหลัง ขนาดใหญ่โตไฟลุกท่วม ล้อมพันไปด้วยงูเพลิง ส่งกลิ่นอายน่าคร้าม เกรงออกมาไม่ขาดสาย

       ครั้นจักรพรรดิเพลิง อันหลานชี้นิ้วลงมาหาอี้เฉิน พร้อมร่างที่ตกหล่นลงมา จากบนท้องฟ้าสูงเข้าใส่อี้เฉิน ราวกับสัตว์อสูรมีปีก พุ่งตกลงมาด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ พร้อมร่างเทพเพลิงด้านหลังที่โจมตีสอดประสาน คำรามออกมาก้องฟ้า “วิชาเพลิงเทพผสานกาย”

       อี้เฉินหดดวงตา จนเล็กแคบในทันใด ที่เห็นการโจมตีพุ่งปราด พร้อมกับนิ้วเพลิงที่พุ่งบดขยี้ใส่ร่างเขา ส่งรัศมีพลังที่มหาศาล กระแทกอากาศจนแตกระเบิด ปัง! ปัง! ดังออกมากึกก้อง ราวกับนิ้วนั้น จะบดขยี้ภูเขาลูกใหญ่ได้

       ด้านเยว่ชิงเซียน กับหลินเฟยที่ดูการต่อสู้อย่างใจจดใจจ่อ พวกนางต้องตะโกนก้อง ออกมาเอ่ยเตือนอี้เฉิน เมื่อเห็นอี้เฉินไม่ถอยฝีเท้า ออกแม้แต่ก้าวเดียว “อี้เฉินรีบหลบเร็วเข้า”

       ทว่าอี้เฉิน เขาไม่ได้ยินเสียงรอบด้านแม้แต่น้อย เมื่อรับรู้ว่าพลังการโจมตีของจักรพรรดิเพลิง อันหลาน แฝงไว้ด้วยการโจมตีปราณจิต อี้เฉินจึงไม่เก็บออมปราณพลังไว้เช่นกัน ครั้นระเบิดปราณพลัง ของกระดูกศักดิ์สิทธิ์ออกมาทั้งหมดได้ ส่งให้ริ้วคลื่นสีทอง ซัดสาดออกมาทั่วในทันใด ก่อนอี้เฉินจะชูนิ้ว ขึ้นฟ้าออกไปหาจักรพรรดิเพลิง อันหลานอย่างไม่มีหวาดเกรง

       ขับเคลื่อนพลังทั้งหมดที่มี ออกไปกับการโจมตีนี้ในทันใด ฉับพลันที่ปราณพลัง พร้อมกับปราณจิตที่บ้าคลั่ง ส่งออกไปที่ปลายนิ้วมืออี้เฉิน รอบด้าน มันก็ปรากฏอักขระแพร่กระจาย ออกไปจากปลายนิ้วมืออี้เฉินอย่างรวดเร็ว ก่อนมันจะหมุนวนก่อตัวเป็นชั้นๆ ราวกับเป็นฟันเฟืองที่ขับเคลื่อนกาลเวลา ส่งรัศมีที่น่าคร้ามเกรง ออกมาไม่ขาดสาย ราวกับมันมาจากยุคสมัยเบิกฟ้า

        แม้แต่จักรพรรดิทุกผู้คน ยังรับรู้ได้ว่า การโจมตีนั้นของอี้เฉินไม่ธรรมดา แฝงไว้ด้วยพลังของ กระดูกศักดิ์สิทธิ์ที่แปลกประหลาด อย่างไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน

       ทันใดที่อี้เฉินเอ่ยเสียงคำรามออกมาก้องฟ้า “ดัชนีตัดฟ้า” คลื่นลำแสงสีแดง จากปลายนิ้วมืออี้เฉิน แพร่ขยายออกมาในทันใด ก่อนลำแสงสีแดงฉานขนาดใหญ่ จะถูกยิงออกไป เบื้องหน้าอย่างรุนแรง ปะทะเข้ากับ วิชาของจักรพรรดิเพลิง อันหลานเข้าอย่างจัง

เสียงตู้ม!! ปัง! ปัง! ดังออกมาก้องสนั่นเก้าชั้นฟ้า มิติแตกร้าวเป็นเสี่ยงๆ ในพริบตา ราวกับการโจมตีนั้นจะผ่าสวรรค์และโลกออกจากกัน

       ทันใดที่ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ฉาบใบหน้าผู้คน เสียง “อ๊ากกก!!” ของจักรพรรดิเพลิง อันหลาน ดังออกมาก้องในทันใด พร้อมร่าง ที่บาดเจ็บหนักลอยกระเด็นกระดอน ออกไปหลายตลบ ริมฝีปากกระอักเลือดออกมาไม่หยุด กายาเต็มไปด้วยบาดแผลฉีกขาด สบถด่าออกมาดังลั่น

       ผู้คนนับล้านที่จับจ้องสายตา ต่างก็ตะลึงงันไม่อยากเชื่อสายตา กับภาพเบื้องหน้าที่เห็น แม้แต่จักรพรรดิสามตา ยังริมฝีปากกระตุกน้อยๆ  ครั้นเมื่อเห็นอี้เฉินพุ่งปราด เข้าไล่ล่า ฆ่าสังหาร จักรพรรดิเพลิง อันหลาน จนทำให้ผู้ยิ่งใหญ่อย่างจักรพรรดิเพลิง ต้องหนีตาย ราวกับลูกสุนัขไร้ทางสู้

        “อ๊ากกก!! เจ้า ไอ้เวรอี้เฉิน เจ้าจะต้องไม่ตายดี” จักรพรรดิ เพลิง อันหลาน แค่นเสียงสบถด่าอี้เฉิน ออกมาก้อง จนเขาต้องส่งกระถางล้ำค่า ภายในทะเลความรู้ ออกมาป้องกันกาย หลบเลี่ยงการฆ่าสังหารของอี้เฉิน ออกไปอยู่หลายครั้งหลายครา “พวกเจ้ารีบช่วยข้าเร็วเข้า”

       จนยามนี้เหล่าจักรพรรดิต่างดินแดน ต่างก็หน้าบูดเบี้ยวไม่น่ามอง โดยเฉพาะ จักรพรรดิสามตา ที่เห็นของล้ำค่า ภายในกระถางล้ำค่าของน้องชายเขา สมบัติต่างๆ ร่วงลงมาไม่หยุด จากการโจมตีของอี้เฉิน ไม่คิดเพียงเสี้ยวพริบตา ภาพเหตุการณ์ต่างๆ จะกลับตาลปัตรเฉกเช่นนี้

       จักรพรรดิสามตา แค่นเสียงคำรามก้องออกมาในทันใด เมื่อเห็นกลางหว่างคิ้วจักรพรรดิเพลิง อันหลานค่อยๆ ปริแตก ร่างกายเริ่มจะไม่ไหวอีกต่อไป “จักรพรรดิศาสตรา ฆ่าสังหารไอ้เด็กเวรนั้นเสีย ไม่ช้าไอ้เวรนั้น มันต้องเป็นภัยต่อพวกเรา อย่างแน่นอน”

       ผู้คนที่ตื่นตะลึง กับเหตุการณ์ที่อี้เฉิน ไล่ฆ่าสังหาร เก็บของล้ำค่า ของจักรพรรดิเพลิง อันหลาน ทว่าเมื่อได้ยินคำสั่ง ของผู้ยิ่งใหญ่คิดจะลงมือ พวกเขาต่างก็มือไม้สั่นเทา แม้แต่จักรพรรดิ อี้เทียนหรง ยังเอ่ยเตือนอี้เฉินเมื่อรับรู้ สายตาผู้ยิ่งใหญ่ หมายตาอี้เฉินในยามนี้ “อี้เฉินเจ้าถอยกลับมาเสีย”

      ฉับพลันรอบด้านเกิดความวุ่นวายในทันใด เมื่อรับรู้พลังที่ยิ่งใหญ่ปะทุขึ้นมา ส่งให้เหล่านักรบ หายใจลำบากกันขึ้นมาในทันใด แม้แต่ฝีเท้า ยังก้าวถอยหลังไม่รู้ตัว เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังที่ยิ่งใหญ่ รับรู้ว่าอีกไม่ช้า ผู้ยิ่งใหญ่กำลังจะเข้าห้ำหั่นกัน

      อี้เฉินที่เห็นดาบสีดำสนิท น่าคร้ามเกรงขนาดใหญ่ ของจักรพรรดิศาสตรา พุ่งปราดหวดฟาดมาที่ตัวเขา อี้เฉินหน้าบูดเบี้ยวในทันใด เมื่อจิตวิญญาณภายในร่าง กรีดร้อง ถึงความตายอย่างหนัก ครั้นเห็นดาบสีดำสนิท ที่พุ่งปราดเข้ามา ส่งให้รอบด้านแหลกลาญ มิติแตกสลายเป็นทางยาว มาพร้อมอายสังหารที่รุนแรงบ้าคลั่ง ก่อนเสียง ปัง งง!! จะดังออกมาก้องกังวาน

      เมื่อคลื่นปราณกระบี่ จักรพรรดิอี้เทียนหรง ปะทะเข้ากับดาบสีดำสนิทขนาดใหญ่ ราวกับเป็นแท่งศิลายักษ์ ส่งให้ดาบเล่มนั้น แตกกระจัดกระจายในทันใด ทว่าเพียงแค่เศษปราณพลัง มันก็ส่งให้ใบหน้าอี้เฉินมีบาดแผล เลือดไหลซึมออกมา

       ครั้นจักรพรรดิ อี้เทียนหรง เข้ามาท่ามกลางความวุ่นวาย เขาส่งปราณพลัง ดึงร่างอี้เฉินเข้ามาใกล้ตัวเขาในชั่วพริบตา เมื่อเห็นจักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน ส่งเข็มพิษบริเวณหาง หมายมั่นจะฆ่าสังหารอี้เฉินลง

       เมื่อเป้าหมายอย่างอี้เฉิน คนที่นางคิดจะฆ่าสังหารดันพลาดไป นางแค่นเสียง “ชิ”เล็ดลอดผ่านไรฟันออกมาในทันใด ก่อนจะปรายตาไปมองจักรพรรดิ อี้เทียนหรง ด้วยสายตาดุร้าย พร้อมกับอายสังหารเล็ดลอดออกมา

       อี้เฉินเอ่ยเสียงเนิบช้า พร้อมกับสายตา ที่กวาดไปมองรอบๆ “ขอบคุณองค์ จักรพรรดิ อี้เทียนหรงที่เข้าช่วยเหลือ แต่เหมือนว่าพวกเรา จะถูกปิดล้อมเสียแล้ว”

       แม้คำพูดนั้นอี้เฉินจะเอ่ยเสียงเนิบช้า ทว่าแฝงไว้ด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ เมื่อเห็นจักรพรรดิ จ้าววังมังกร แม้กระทั่งจักรพรรดิมนุษย์ จักรพรรดิแห่งความตาย พวกเขาต่างก็ไม่สอดมือ เข้ามาช่วยบรรพบุรุษของเขา ทำให้อี้เฉินไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง

ก่อนจักรพรรดิอี้เทียนหรง จะส่ายหัวเมื่อได้ยินคำพูดของอี้เฉิน “เจ้าหลบอยู่ด้านหลัง ข้าไว้ให้ดีอี้เฉิน”

ครั้นอี้เฉินได้ยินเขาพยักหน้า รับคำในทันใด รับรู้ได้เลยว่าต่อไปจะเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบากของจักรพรรดิ อี้เทียนหรง