[จบ] ทะลุมิติสู่ยุค 70 ไปแต่งงานกับผู้ชายคลั่งรัก

    ตอนที่ 3 ช่วยคน

    ตอนที่ 3 ช่วยคน


            หลังได้ยินเสียงเอะอะโวยวายแว่วมาแต่ไกล ทุกคนต่างมองไปข้างหน้า


            เซี่ยเจ๋อหลี่ได้ยินเสียงนั้น หน้าของเขาก็เปลี่ยนสีโดยพลัน รีบรุดไปทันที


            ฉินมู่หลานก็จำได้เช่นกันว่าเสียงเมื่อครู่นี้เป็๲ของหลี่เสวี่ยเยี่ยน ดังนั้นเธอจึงรีบตามไปติด ๆ


            ตอนที่เธอมาถึง เห็นเพียงหลี่เสวี่ยเยี่ยนกอดเซี่ยเจ๋ออวี่เอาไว้ร่ำไห้แทบขาดใจ ชาวบ้านที่มุงดูอยู่รอบ ๆ ต่างก็ทอดถอนใจอยู่ตรงนั้น


            "เฮ้อ......เสี่ยวอวี่เ๽้าเด็กคนนี้ยังเล็กอยู่เลย นึกไม่ถึงว่าจะด่วนจากไปแล้ว น่าสงสารจริง ๆ"


            "ใช่แล้ว พลัดตกลงไปในน้ำขนาดนั้น พอช่วยขึ้นมาได้ก็ไร้ลมหายใจแล้ว"


            เซี่ยเจ๋อหลี่รุดมาถึงข้างหน้าแล้ว "พี่สะใภ้ เร็วเข้า พวกเรารีบไปส่งเสี่ยวอวี่ที่โรงพยาบาลกันเถอะ"


            "ใช่......ใช่......ไปโรงพยาบาล"


            หลี่เสวี่ยเยี่ยนชาวาบไปทั้งตัว เมื่อได้ยินคำพูดของเซี่ยเจ๋อหลี่ หล่อนก็พยักหน้ารับโดยไม่รู้ตัว


            ฉินมู่หลานเห็นสีหน้าซีดเซียวของเด็กแล้วก็รีบคว้าตัวเด็กออกมาวางให้นอนราบลงกับพื้น ตรวจดูภายในช่องปากเขา จากนั้นจึงเริ่มลงมือช่วยชีวิต


            "ว้าย......เธอทำอะไร เธอจะทำอะไรกับเสี่ยวอวี่"


            เมื่อเห็นการกระทำของฉินมู่หลาน หลี่เสวี่ยเยี่ยนถึงกลับมารู้สึกตัว พุ่งเข้าไปหาเธอราวกับคนเสียสติ


            "เงียบซะ!"


            ฉินมู่หลานพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "ถ้าอยากให้ลูกของพี่รอดชีวิต ก็รอฉันอยู่นิ่ง ๆ"


            เห็นฉินมู่หลานเป็๲แบบนี้ หลี่เสวี่ยนพลันรู้สึกกลัวขึ้นมา แต่เมื่อหาย๻๠ใ๽ก็เห็นฉินมู่หลานกำลังกดหน้าอกสลับกับจูบเสี่ยวอวี่ หล่อนตกตะลึงไปทันที เมื่อครู่นี้หล่อนคิดว่าฉินมู่หลานจะมีวิธีจจริง ๆ แต่ตอนนี้ดูแล้วฉินมู่หลานเชื่อถือไม่ได้สักนิด เธอทำแบบนี้จะช่วยเสี่ยวอวี่ได้อย่างไรกัน


            "เธอหยุดเดี๋ยวนี้นะ"


            หลี่เสวี่ยเยี่ยนพูดพลางจะพุ่งเข้าไปหาอีกครั้ง


            เซี่ยเจ๋อหลี่รีบห้ามหลี่เสวี่ยเยี่ยนเอาไว้ "พี่สะใภ้ รอก่อนเถอะ"


            เขาเห็นสีหน้าจริงจังของฉินมู่หลานและการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง ก็เกิดความหวังเลือนรางขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ


            "ปล่อยพี่ เธอปล่อยพี่"


            หลี่เสวี่ยเยี่ยนเห็นตนเองถูกดึงรั้งไว้ จึงดิ้นรนขัดขืนอย่างรุนแรง


            เย่เสี่ยวเหอและคนอื่น ๆ ที่ตามมาทีหลังเห็นภาพนี้ ก็พูดจาเหน็บแนมขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ "ฉินมู่หลาน เธอรีบหยุดมือเถอะ เสี่ยวอวี่หมดลมหายใจแล้ว เธอยังจะทำลายร่างกายเขาอีกหรือไง"


            "นั่นสิ เธอรีบปล่อยเสี่ยวอวี่เร็วเข้า"


            "ใช่แล้ว ๆ รีบหยุดเถอะ เธอคิดว่าเธอเป็๲ใครน่ะ จะเสกทำให้คนกลับมามีชีวิตได้หรือไง"


            คนที่รายล้อมอยู่ตรงนั้นพากันพูดถากถางฉินมู่หลาน แต่ฉินมู่หลานไม่ได้หยุดมือ ช่วยชีวิตเด็กน้อยต่อไปอย่างมีระเบียบแบบแผน


            "อึก......."


            จู่ ๆ เสี่ยวอวี่ก็สำลักน้ำออกมา จากนั้นก็ไอโขลกอย่างรุนแรง


            ฉินมู่หลานเห็นดังนี้แล้วก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก จากนั้นจึงพลิกตัวเสี่ยวอวี่ ใช้มือข้างที่ว่างตบหลังเสี่ยวอวี่แรง ๆ


            เสี่ยวอวี่สำลักน้ำออกมามากกว่าเดิม จากนั้นค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ปล่อยโฮออกมาเสียงดัง "ฮือ........."


            เมื่อคนที่อยู่รอบ ๆ ได้ยินเสียงร้องไห้ พวกเขาต่างก็๻๠ใ๽ สุดท้ายไม่รู้ว่าใครเป็๲คนเปิดปากขึ้น "ฟื้น......ฟื้นแล้ว........"


            หลี่เสวี่ยเยี่ยนเป็๲คนแรกที่ตอบสนอง หล่อนขืนตัวหลุดจากมือของเซี่ยเจ๋อหลี่ รีบปรี่เข้าไปหาลูกชายของตัวเอง "เสี่ยวอวี่......."


            "ฮือ......แม่จ๋า......."


            เสี่ยวอวี่น้ำตาไหลพรากออกมา กอดหลี่เสวี่ยเยี่ยนไม่ยอมปล่อย


            คนที่อยู่รอบ ๆ เห็นเสี่ยวอวี่ร้องไห้เสียงดังขนาดนี้แล้ว ก็พูดขึ้นมาอย่างอดไม่ไหว "ร้องไห้ได้ขนาดนี้ ดูเหมือนจะไม่เป็๲อะไรแล้ว"


            "ใช่แล้ว ร้องให้ออกมาได้คงดีขึ้นแล้ว"


            ถึงตอนนี้ ทุกคนก็ตระหนักได้ว่าเมื่อครู่นี้ฉินมู่หลานกำลังช่วยคนจริงๆ


            "นึกไม่ถึงว่านังหนูจากครอบครัวฉินจะเก่งกาจขนาดนี้ เมื่อครู่นี้เสี่ยวอวี่ไม่มีลมหายใจแล้ว กลับถูกหล่อนช่วยจนฟื้นขึ้นมาได้"


            "ใช่แล้ว ๆ คิดไม่ถึงเลย ดูเหมือนผู้เฒ่าฉินจะมีคนสืบทอดแล้ว"


            คนรอบด้านต่างพูดคุยกันอื้ออึงเซ็งแซ่ ฉินมู่หลานจึงถือโอกาสนี้ผลักความชอบให้ฉินอวิ๋นเหอ "ต้องขอบคุณคุณปู่ที่สอนฉัน๻ั้๹แ๻่เด็ก วันนี้ถึงช่วยเสี่ยวอวี่ไว้ได้ แต่โชคดีที่พบเสี่ยวอวี่เร็ว ถ้าช้ากว่านี้ไปสองสามนาที ถึงตอนนั้นก็ช่วยไม่ได้แล้ว"


            ถึงเสี่ยวอวี่จะถูกช่วยจนฟื้นแล้ว แต่เมื่อครู่นี้ตอนที่ทุกคนไม่ทันสังเกต ฉินมู่หลานแอบจับชีพจรของเสี่ยวอวี่ดูแล้ว


            เสี่ยวอวี่กำลังมีอาการหนาวสั่น แต่ตอนนี้เธอไม่มียาอยู่ในมือ ดังนั้นเธอจึงแนะนำให้หลี่เสวี่ยเยี่ยนส่งเด็กไปโรงพยาบาล


            "พี่สะใภ้ พวกเราส่งเสี่ยวอวี่ไปตรวจที่โรงพยาบาลสักหน่อยเถอะค่ะ ดูว่ามีปัญหาอะไรอีกไหม"


            ได้ยินคำพูดนี้ หลี่เสวี่ยเยี่ยนจึงรู้สึกตัว หันไปมองฉินมู่หลานอย่างซาบซึ้งใจแล้วพูดขึ้น "น้องสะใภ้ วันนี้ต้องขอบคุณเธอจริง ๆ ถ้าไม่มีเธอ เสี่ยวอวี่ของเราคง......"


            จากนั้นหล่อนก็รีบปาดน้ำตาทิ้งโดยเร็ว พยักหน้าตอบตกลง "ได้ พวกเราไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เถอะ"


            ก่อนหน้านี้หล่อนไม่ชอบฉินมู่หลานเป็๲อย่างมาก คิดว่าการที่น้องสามีแต่งงานกับผู้หญิงพรรค์นี้ครอบครัวคงวุ่นวาย แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเวลาที่หล่อนกำลังสิ้นหวังถึงที่สุด ฉินมู่หลานจะเป็๲คนที่ลุกขึ้นมาช่วยลูกชายของหล่อน ทำให้หล่อนเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อน้องสะใภ้คนนี้ เหลือไว้แค่ความซาบซึ้งใจ


            เซี่ยเจ๋อหลี่ที่อยู่ด้านข้างจดจ่อกับทุกความเคลื่อนไหวของฉินมู่หลาน๻ั้๹แ๻่ต้น ทั้งยังเห็นทุกขั้นตอนที่เธอช่วยคนเอาไว้ กำลังมองฉินมู่หลานอย่างไม่เชื่อสายตา เขานึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าฉินมู่หลานจะมีทักษะทางการแพทย์อย่างนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงเป็๲ห่วงหลานชายตัวน้อย จึงตัดสินใจส่งเขาไปยังโรงพยาบาล


            อีกด้านหนึ่ง เหยาจิ้งจือและเซี่ยเจ๋อเหว่ยก็รู้เ๱ื่๵๹ที่เกิดขึ้นแล้วเช่นกัน จึงรีบติดตามไป


            เมื่อได้ยินว่าเสี่ยวอวี่ฟื้นแล้ว ทั้งสองคนต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เหยาจิ้งจือรู้ว่าพวกเขากำลังจะไปโรงพยาบาล จึงรีบพาเด็กน้อยกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้าน แล้วไปโรงพยาบาลด้วยกัน


            เมื่อกลุ่มคนมาถึงโรงพยาบาล เซี่ยเจ๋อหลี่อธิบายสถานการณ์ให้หมอฟัง จากนั้นจึงขอให้หมอตรวจอาการให้เสี่ยวอวี่


            หมอคนนั้นได้ยินว่าเสี่ยวอวี่ถูกช่วยเอาไว้ได้หลังจากจมน้ำและหมดลมหาย ก็รู้สึกประหลาดใจ "จริงหรือ เด็กหมดลมหายใจแล้วยังถูกช่วยจนฟื้นขึ้นมาหรือ?"


            หลี่เสวี่ยเยี่ยนที่อยู่ข้าง ๆ รีบพยักหน้าเป็๲พัลวันแล้วเอ่ย "ใช่ค่ะ น้องสะใภ้ของฉันเก่งกาจจริง ๆ" 


            แล้วหล่อนก็เล่าเ๱ื่๵๹ที่ฉินมู่หลานช่วยลูกชายไว้อีกรอบหนึ่ง


            "คุณเป็๲คนช่วยชีวิตเด็กหรือ?"


            หมอคนนั้นเห็นฉินมู่หลานยังเป็๲เด็กสาว ก็ยังรู้สึกไม่เชื่อถือเท่าใดนัก


            ฉินมู่หลานรีบยิ้มกว้างแล้วบอก "๻ั้๹แ๻่ยังเล็กฉันก็ได้เรียนรู้จากคุณปู่มาบ้าง คุณหมอ ตอนนี้พวกเรารีบตรวจเสี่ยวอวี่ให้แน่ใจเถอะค่ะ"


            หมอได้ยินแบบนี้แล้ว ก็ไม่ถามอีกต่อไป เริ่มตรวจร่างกายของเสี่ยวอวี่


            หลังจากผลตรวจทั้งหมดออกมาแล้ว คุณหมอคนนั้นก็แจ้งด้วยสีหน้าผ่อนคลาย "วางใจได้ เด็กคนนี้ไม่มีอะไรผิดปกติ เพียงแค่เป็๲หวัดเพราะตกน้ำเท่านั้น ผมจะเขียนใบสั่งยาแก้หวัดให้ก่อน พวกคุณกลับไปก็คอยสังเกตอาการเขาก็พอ"


            "ค่ะ ขอบคุณค่ะคุณหมอ"


            เซี่ยเจ๋อเหว่ยและหลี่เสวี่ยเยี่ยนรีบร้อนขอบคุณคุณหมอคนนั้น


            หมอคนนั้นยิ้มแล้วโบกมือให้ จากนั้นชี้ไปที่ฉินมู่หลานแล้วพูดขึ้น "ถ้าพวกคุณอยากขอบคุณ ก็ควรขอบคุณหล่อน ถ้าไม่ใช่เพราะหล่อนช่วยเด็กไว้ได้ทัน ผลที่ตามมาก็เอ่ยได้ยากแล้ว"


            หลังจากพูดจบแล้ว เขาก็หันไปมองฉินมู่หลานอย่างครุ่นคิดก่อนจะถาม "สหายผู้นี้ ไม่รู้ว่าคุณจะช่วยสอนวิธีช่วยคนวิธีนั้นกับพวกเราได้หรือเปล่า อนาคตถ้าเราเจอสถานการณ์อย่างนี้อีก พวกเราจะได้ลองดู คุณวางใจเถอะ ถ้าวิธีนี้ได้ผลจริง ๆ ทางโรงพยาบาลของเราจะมอบธงเกียรติยศให้คุณ และเราจะให้รางวัลตอบแทนคุณเช่นกัน"


            ฉินมู่หลานพยักหน้าตอบ "ได้แน่นอนค่ะ"


            เธอหวังว่าจะมีคนได้เรียนรู้วิธีปฐมพยาบาลเพิ่มมากขึ้นเช่นกัน เป็๲แบบนี้ก็จะช่วยคนได้อีกหลายคน

    ………………………………………………………………………………………………………………………….

    สารจากผู้แปล


    มันคือวิธีปฐมพยาบาลจ้า ไม่ต้อง๻๠ใ๽กันนะ


    เริ่มชนะใจพี่สะใภ้แล้วสินะ สู้ๆ นะมู่หลาน


    ไหหม่า(海馬)