
ตอนที่85 พวกเจ้ากินหัวใจเสือดีหมีมาหรือยังไง
หนิงหนิงกระโดดเข้ากอดกริชเพชรนางใช้มือลูบคลำตามตัวเขา มองไปรอบๆ หญิงสาวกำลังคิดถึงตัวเอง ที่ถูกพลังของชายลึกลับชุดดำดูดบอลพลังดวงจิตแก่นแท้ของนาง
และได้ยินเสียงนายน้อยตะโกนเรียกชื่อหญิงสาว ก่อนที่สติของนางจะดับวูบลงพอลืมตาขึ้นอีกที กลับเห็นเขานั่งสวมชุดเกราะสีทองที่สวยงามอยู่ข้างๆ องค์หญิงเจ้าเฟิง
กลิ่นอายพลังบอลดวงจิตที่คุ้นเคยของกริชเพชรทำให้หญิงสาว สัมผัสได้ว่าเป็นนายน้อยของนางอย่างแน่นอน
กริชเพชรค่อยๆ ใช้มือลูบหัวหญิงสาวตอนนี้หน้าตาของนาง เปลี่ยนไปจากตอนที่นางเดินออกจากดักแด้ครั้งแรก กลับเป็นอีกคนหนึ่งที่เขาไม่คุ้นเคย หน้าตาของหญิงสาวไม่ใช่หนิงหนิงอีกต่อไป แต่คำพูดและนิสัยของสาวน้อยคนนี้คือหนิงหนิงที่จงรักภักดีต่อเขา
"หนิงหนิงเจ้าเป็นยังไงบ้าง.."
ชายหนุ่มพูดได้เพียงแค่นั้น คำพูดของเขาก็ถูกอัดแน่นไว้ที่ลำคอ มันรู้สึกตื้นตันใจจนบอกไม่ถูก ชายหนุ่มโอบร่างของสาวน้อยเข้ามากระชับไว้ในอก ลูบผมสีชมพูอ่อนๆ ของนางเบาๆ อย่างรักใคร่และคิดถึง
"องค์ชายเจ้าจิงโจว นางภูตคนนี้คือวิญญาณของหนิงหนิงจริงๆ แล้วล่ะ ส่วนคนที่กระแทกเราจนกระเด็นมาอยู่ที่นี่ นางเป็นวิญญาณอีกดวงหนึ่ง ในร่างของหนิงหนิงนางมีสองวิญญาณในร่างเดียวกัน..."
องค์หญิงเจ้าเฟิงใช้ดวงตา จับจ้องไปทั่วกายของสาวน้อยที่อยู่ตรงหน้า
"ใบหน้าหนิงหนิงมีผมเป็นสีชมพูอ่อนดวงตาสองสี ข้างขวาเป็นสีเขียวอ่อนข้างซ้ายกลับเป็นสีชมพูสดใส แต่ผู้หญิงคนเมื่อกี้นางมีผมสีทอง ข้าจำได้ไม่ใช่เพียงแต่ใบหน้าของทั้งสองต่างกันโดยสิ้นเชิง ร่างกายของนางก็ปรากฏ ออกมาเป็นคนละแบบอย่างชัดเจน ท่านใช้คาถาอะไร สะกดผนึกนางไว้เหรอองค์ชายสิบสี่.."
องค์หญิงเจ้าเฟิงหันไปถามกริชเพชรที่ตอนนี้พยุงหนิงหนิงลุกขึ้น
"ข้าก็ใช้คาถาที่เรียนรู้จากธำมรงค์ที่ครอบศีรษะของหนิงหนิงไว้นะสิพี่หญิง..."
กริชเพชรมองไปที่หัวของหนิงหนิงกลับไม่พบธำมรงค์ มันเหมือนหายเข้าไปในหัวของนาง แสดงว่าเศษเสี้ยววิญญาณจอมจักรพรรดิ ตีตราหนิงหนิงไว้เป็นนักรบ และคัดเลือกนางไว้ ในอำนาจของผู้สืบทอดแล้ว
"นายน้อยข้ามีชีวิต นายน้อยข้ามีเนื้อหนังนายน้อยข้ามีเลือดมีเนื้อ..โอ้..ข้าเกิดใหม่แล้วจริงๆ มันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง..นายน้อยช่วยบอกข้าที.."
เสียงของหนิงหนิงร้องตะโกนอย่างดีใจนางสัมผัส ถึงเลือดเนื้อของนางขณะที่กำลังยืนขึ้น
"เรื่องยาวมากวันหลังข้าจะเล่าให้ฟังนะ.."
ชายหนุ่มตอบหญิงสาวลูบไล้ ไปตามท่อนแขนและใบหน้าแล้ว กระโดดกอดกริชเพชร ผิวกายของหญิงสาวสัมผัส ถึงความอบอุ่น ของชายหนุ่มภายในเสื้อเกราะอันทรงพลังสีทองนั้น
หนิงหนินในร่างใหม่ของนางเหมือนถูกอัพเกรดขึ้นมาอย่างสุดยอด พลังกายอสูรของนางก้าวทีเดียวก็ขึ้นขั้นอสูรครึ่งเทพระดับห้า จนองค์หญิงเจ้าเฟิงอดอิจฉานางไม่ได้ แต่ที่อัพเกรดหนักกว่าอย่างอื่นคือเต้านมขนาดใหญ่ของนาง ที่กำลังกระเพื่อมอยู่ตรงหน้าของชายหนุ่ม มันเบียดเสียดหน้าอกของเขาเด้งดึ๋งๆ อย่างน้อยก็ต้องคัพจีขึ้นไป
"โอ้..โน่..หญ่ายยยย..เกิ๊น!! .."
"ปรี๊ดๆ ๆ ..ปริ๊ดดดดดด! "
กริชเพชรต้องเงยหน้าเลือดกำเดาพุ่งกระฉูดเป็นฝอยขึ้นกลางอากาศ เขารีบสลายเกราะเข้าไปในตัว เกล็ดอสูรระดับเทพของเขาบัดนี้ หล่อหลอมเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายชายหนุ่มไปเสียแล้ว
ฟอดๆ ๆ!
จุ๊ฟๆ ๆ!!
เมื่อหนิงหนิงเห็นร่างจริงของนายน้อยก็กระโดดกอดเขา ตัวลอยด้วยความดีใจหอมแก้มกริชเพชรอย่างไม่อาย นางดีใจที่รอดชีวิตคืนกลับมาได้
"คริ! คริ! ..อ้าว..นั่นสองคนหยุดกอดกันได้แล้วไม่อายข้า และฟ้าดินบ้างเลยข้ายืนหัวโด่อยู่ตรงนี้ ทำอะไรประเจิดประเจ้อ.."
เสียงองค์หญิงเจ้าเฟิงหัวเราะคิกๆ นางแกล้งตำหนิชายหนุ่ม ซึ่งตอนนี้พลังความกำหนัดของเขาพุ่งกระฉูดออกมา เป็นเลือดกำเดาสดๆ กระจายไปทั่วฟ้ายิ่งกว่าการ์ตูนอนิเมะซะอีก
"แหม..องค์หญิงเจ้าเฟิง..ก็ข้าดีใจนี่ดูสิร่างกายของข้าเกิดใหม่ แล้วแถมมีพลังบอลดวงจิตระดับสูงอีกต่างหาก ต่อไปข้าจะไม่ยอมให้ใคร มารังแกนายน้อยของข้าเด็ดขาดผู้ใดมาคิดไขว้กับนายข้าเมื่อไหร่ เดี๋ยวหนิงหนิงคนนี้จะจัดให้มันผู้นั้นหนักๆ .."
เสียงของหนิงหนิงพูดแบบเน้นๆ ชายหนุ่มหัวเราะดังเบา
'นี่นางเห็นข้าเป็นลูกติดสามีของนางหรือไงถึงคิดจะปกป้องข้าขนาดนี้ แต่ยังไงกายใหม่ของนางก็หน้าดูหน้าสัมผัสเหมือนกันเดี๋ยวจัดเข้าห้องเชือดสักดอกเอิ๊กๆ ...'
กริชเพชรก็ยังไม่ทิ้งนิสัยหื่นแม้ว่ากายอสูรของเขา จะเลื่อนระดับมาอยู่ในขั้นที่สูงพอสมควร ยังแอบนึกลามกกับหญิงสาวที่อวบอึ๋ม เต่งตึงไปทั้งตัวอยู่ตรงหน้านางเอ๊กซ์โคตรๆ ในเวลานี้ ยิ่งกว่าหนิงหนิงคนเดิมเสียอีก
นิสัยของนางก็เปลี่ยนไปมีความน่ารักและขี้อ้อนจนชายหนุ่ม อยากพาสาวสวยตรงหน้าเข้าไปห้องสีชมพูไวๆ ถ้าไม่ติดว่าองค์หญิงเจ้าเฟิงมาด้วย คงได้จัดการกับนางสักดอก
"หนิงหนิงข้ามีของให้เจ้ารับไปเพิ่มพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของเจ้าสิ มันเป็นบอลดวงจิตระดับ เทพของอสูรผีเสื้อที่เราเคยไปตีในถ้ำหน้าประตูบานที่แปด"
หญิงสาวพยักหน้ารับมาไว้ในมือแล้วใช้พลังบอลดวงจิตขั้นเทพของนาง สลายพลังบอลดวงจิตของภูตผีเสื้อยักษ์ หายเข้าไปในตัวเพิ่มระดับอสูรครึ่งเทพ เลื่อนระดับพลังบอลอสูรของนางอีกเพียงครึ่งก้าว ก็จะสู่ขั้นที่หกแล้ว ถ้าไม่ติดอยู่ว่ากายอสูรของนางตันอยู่ขั้นที่ห้า
"แต่ข้าอยากรู้จักกับนางอสูรหัวทองตนนั้นว่านางเป็นใคร ท่านเปิดผนึกเรียกนางออกมาคุยกันเพื่อปรับความเข้าใจ เพราะต่อไปนางต้องเป็นนักรบของท่าน ถ้าไม่รีบเคลียร์ตอนนี้เกิดการปะทะกับผู้อื่น แบบไม่ได้ตั้งตัวอย่างครั้งที่แล้ว พวกเราจะเรียกนางมาใช้ เกิดนางไม่ยอมช่วย พวกเราลำบากแน่..."
หญิงสาวพูดเตือนสติกริชเพชรเขาหันมามองหน้านาง คิดตรึกตรองดูแล้วพยักหน้ารับ
"ก็ดีเหมือนกันยังไงข้าก็ไม่กลัวนางขัดขืน ข้ามีคาถาปิดผนึกนางไว้ ยังไงนางก็ต่อสู้อำนาจของคาถาไม่ได้หรอก กริชเพชรพูดพร้อมกับหันไปมองหน้าหนิงหนิง
"อะไรนะ..นายน้อยยังมีคนอีกผู้หนึ่งหรือนางอยู่ที่ไหนเรียกนางออกมาสิ..บางทีข้าอาจจะสร้างความสัมพันธ์กับนางได้..."
หนิงหนิงพูดพร้อมกับขยับเข้ามาใกล้ชายหนุ่ม เขย่าแขนแบบเป็นกันเอง
นางสัมผัสได้ว่าเขาชอบกายอสูรที่นุ่มลื่นของนางเวลาสัมผัสดู ชายหนุ่มจะตื่นเต้นเร้าใจเป็นพิเศษ จะไม่ให้กริชเพชรชอบได้ยังไงก็เต้าของนางใหญ่สุด ยิ่งกว่าส้มโอเบอร์ใหญ่เสียอีก
"คนผู้นั้นก็คือเจ้านั่นไงรู้สึกว่านางจะแปลกยังไงไม่รู้ ข้าก็ยังไม่เข้าใจ นายเจ้าปิดผนึกตัวตนของเจ้าอีกผู้หนึ่งไว้ จึงปรากฏเจ้าออกมาหนิงหนิงเจ้าเข้าใจหรือไม่...ข้าพูดก็ยังรู้สึกงงๆ อยู่เหมือนกัน.."
องค์หญิงเจ้าเฟิงขยับเข้ามาใกล้หญิงสาวจับแขนของนาง อธิบายให้หนิงหนิงเข้าใจกับสภาพที่แท้จริงของนางว่า บัดนี้นางเป็นคนสองบุคลิกไปเสียแล้ว
"อ๋อ..เป็นอย่างนี้นี่เองก็ดีสิ..ข้าเชื่อว่านายน้อยของข้าน่ารัก ใครอยู่ใกล้เขาก็ต้องอดรักไม่ได้ ตัวตนอีกผู้หนึ่งของข้าก็คงจะเป็นเช่นเดียวกัน.."
หญิงสาวยิ้มแย้มให้ชายหนุ่มพร้อมทำตามคำขอเขาทุกประการ ไม่มีข้อยกเว้นหรือคัดค้านสงสัยประการใด
"หนิงหนิงข้าขอโทษนะข้าขอเรียกนางออกมาเจรจาแป๊บนึงก่อน.."
กริชเพชรพูดจบก็ร่ายคาถาเปิดผนึกแหวนในตัวหนิงหนิงทันที
ประกายพลังมรกตปกคลุมออกมาจากร่างของหญิงสาว เมื่อคาถาของชายหนุ่มร่ายจบลง
"คิก! คิก! ."พวกเจ้าเปิดผนึกเรียกข้าออกมาจริงๆ ..หึๆ ..อยากหาที่ตายหรือไร!! .."
เสียงทุ้มต่ำของหญิงสาว แค่นออกมาอย่างเยือกเย็น
กริชเพชรร่ายเวทย์ปิดผนึกนางอีกครั้งหญิงสาวสั่นสะท้าน พยายามรวบรวมพลังกายอสูรของนางทั้งหมดปกป้องตัวเอง
แต่สุดท้ายนางก็สิ้นหวังธำมรงค์ของจอมจักรพรรดิเทพอสูรจอมราชันย์ ที่ถ่ายทอดให้กับกริชเพชรมันมีพลังอำนาจ เหนือกว่านางหลายหมื่นเท่า หญิงสาวต้องยิ้มให้กับตัวเองอย่างปลงตก ยอมรับนายคนใหม่อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
"กรอดดด!! ..เจ้านายหยุดร่ายคาถาเถอะข้าทนไม่ไหวแล้ว ข้ายินดีเป็นคนของท่าน..."
เสียงของนางแผ่วเบาแม้ว่าจะไม่เต็มใจที่จะสวามิภักดิ์ ผู้สืบทอดคนใหม่แต่นางก็ไม่อาจขัดขืนได้ นางโดนแหวนศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ในหัวนางกดอยู่
"ข้าไม่ได้เป็นนายของเจ้าหรอกนะพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน เจ้าก็คือคนผู้หนึ่งมีสิทธิ์ที่จะทำอะไรตามใจชอบ ยกเว้นอย่างเดียวคือทำร้ายพวกเรา ถ้าไม่เช่นนั้นข้าจะผนึกเจ้าในตัวของหนิงหนิง ไปตลอดกาลไม่ให้กลับออกมาอีก.."
กริชเพชรพูดเสียงขึงขังข่มนางไว้ เท่าที่เขาจะทำเสียงอันทรงอำนาจได้มากที่สุด
"ก็ดีเหมือนกันถ้านายท่านไม่อยากให้ข้าอยู่ก็ผนึกเข้าไว้ได้ ข้าไม่ชอบเสวนากับใครเวลาอันตราย หรือรบกับอสูรระดับสูงก็ขอความช่วยเหลือจากข้าก็ละกัน"
หญิงสาวพูดเรียบๆ ผมสีทองของนางพลิ้วไสว ร่างกายมีความแกร่ง และความแข็งกร้าวยิ่งกว่านักรบ ที่หลุดมาจากแดนทวยเทพ ชุดแดงของนางขับตัวที่ขาวดุจหยกจนน่าพิศวงหน้าสัมผัส เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อื่น แต่สำหรับกริชเพชรแล้วเขารู้สึกไม่พิศวาสกับบุคลิกของหญิงสาวผู้นี้เอาเสียเลย
"น้องจิงโจวก็ปล่อยให้นางอยู่ข้างนอกนี้ก่อนเถอะอย่าเพิ่งผนึกนางเลย เรียนรู้นิสัยซึ่งกันและกันก่อน วันข้างหน้านางย่อมเป็นประโยชน์สำหรับพวกเรา.." องค์หญิงเจ้าเฟิงหันมาบอกชายหนุ่ม
กริชเพชรพยักหน้ารับเห็นด้วย ความปลอดภัยของชีวิตเขาย่อมมีค่า ดังนั้นมีขุนพลที่เข้มแข็งอย่างสาวชุดแดงก็ไม่ถือว่าเลวร้ายเกินไป
"แม่นางเจ้าชื่ออะไรเล่า.."
องค์หญิงเจ้าเฟิงถามอสูรครึ่งเทพที่อยู่ตรงหน้านางยิ้มแย้ม เชื่อมสัมพันธ์กับนักรบหญิงผู้นี้ ธรรมชาติขององค์หญิงก็เป็นนักรบจึงมีความรู้สึกที่ดีต่อสาวชุดแดง
"ไม่รู้สินะจำไม่ได้ ข้าถูกผนึกไว้ หลังจากที่ตายนานมาแล้ว.."
สาวน้อยหันมามองหน้าองค์หญิงเจ้าเฟิง นางตอบปัดๆ ไปไม่อยากหวนคิดถึงอดีตอีก
นางก็รู้สึกชอบบุคลิกขององค์หญิงเจ้าเฟิงเหมือนกัน จึงตอบด้วยท่าทีราบเรียบ
"ถ้าอย่างนั้นข้าก็เรียกเจ้าว่าหยกหยกก็แล้วกัน ผิวพรรณเจ้าขาวสะอาดดุจหยกขาวเลย ข้าโคตรชอบ.."
องค์หญิงเจ้าเฟิงพูดพร้อมกับเดินไปจับแขนหญิงสาวชุดแดง ยกยิ้มสูงทั้งสองเริ่มมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน
"องค์ชายสิบสี่พวกเราออกจากเกาะแห่งนี้เถอะ ภารกิจของเราเสร็จสิ้นแล้ว"
องค์หญิงเจ้าเฟิงพูดขึ้นขณะกริชเพชรหันมองไปทางอื่น หาได้สนใจหญิงสาวชุดแดงไม่ รู้สึกว่านางอันตรายเกินไปที่จะใกล้ชิดด้วย เกิดนางพลั้งมือตบเขาทีเดียวตาย มันคงจะซวยโคตรๆ
"ใช่ๆ ..เราต้องรีบออกจากเกาะแห่งนี้ ที่นี่มันเป็นเขตแดนของอสูรมหาสมุทร รู้ถึงหูองค์กษัตริย์ของพวกเขา พวกเราลำบากแน่.."
กริชเพชรขยับตัวลุกขึ้นเดินนำหน้า ขณะที่ทั้งสามกำลังจะเดินออกจากหน้าถ้ำ เพื่อชายหนุ่มจะกลายร่างเป็นหนอนชิเมโจได๋ขั้นสี่ ข้ามกระสวยมิติกลับไปยังตำหนักของตัวเอง
ตูมๆ ๆ! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!
เสียงระเบิดพลังโจมตีพวกเขาทั้งสามอย่างไม่ทันตั้งตัว หยกหยกสะบัดข้อมือออกก็สร้างม่านบาเรียขึ้นป้องกัน พลังโจมตีไว้ได้ทันที เสียงปะทะกันของพลังดังก้องสะท้านไปทั่วเกาะร้าง
"ฮ่าๆ ..พวกเจ้ากินหัวใจเสือดีหมีมาหรือยังไง ถึงบังอาจมาบุกรุก เกาะในเขตแดนที่ข้าดูแลอยู่.."
เสียงดังห้าวหาญแสบแก้วหูก้องไปทั่วหน้าถ้ำ พร้อมปรากฏร่างคนตัวใหญ่ก้าวเข้ามาปิดกั้นทางออกทันที เพราะที่เกาะร้างแห่งนี้มันเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง เขาเป็นหน่วยตระเวนชุดแรกที่อยู่ใกล้ที่สุด เดินทางมาสำรวจสิ่งผิดปกติ และพบคนทั้งสามอยู่ในถ้ำ
.....................................................................................................................................................................