44:51
44:50
44:49
ตัวเลขบนจอนับถอยหลังโดยไม่มีเสียง แต่ทุกวินาทีกลับดังในหัวเรย์ชัดเจนกว่านาฬิกาใด ๆ ห้องสีขาวไม่มีหน้าต่าง ไม่มีช่องระบายอากาศที่มองเห็นได้ และไม่มีประตูด้านในให้เปิดออกเองได้ หลังประตูปิดลง พวกเขาทั้งสี่คนก็ถูกขังอยู่ในกล่องสีขาวที่มีเพียงรายชื่อสามชื่อบนผนัง
เรย์
ต้น
ปริม
ไม่มีอาร์ม
ปริมถอยไปยืนชิดมุมห้อง มือสองข้างกุม LIFE BAND ของตัวเองไว้แน่นเหมือนกลัวว่ามันจะหายไป เธอมองอาร์มด้วยสายตาที่พยายามไม่แสดงความกลัว แต่ยิ่งพยายามซ่อนก็ยิ่งชัด
“ขอโทษนะ” เธอพูดเสียงสั่น “แต่ในรายชื่อไม่มีคุณ”
อาร์มหันไปมองเธอทันที “แล้วไง? กูมี LIFE BAND กูมีหมายเลข กูตื่นบนเกาะพร้อมพวกมึง กูเล่นเกมมากับพวกมึง!”
“ฉันไม่ได้บอกว่าคุณโกหก”
“แต่มึงคิด”
“ใครจะไม่คิดล่ะ!”
อาร์มเดินเข้าไปหาปริมหนึ่งก้าว เธอสะดุ้งถอยหลังจนชนผนัง เรย์รีบขยับไปขวาง
“ถอยก่อน”
อาร์มหันขวับ “มึงก็คิดว่ากูเป็ตัวปลอมใช่ไหม?”
“กูคิดว่าถ้าเราตอบเร็วเกินไป เราอาจเสีย LIFE กันหมด”
ต้นพยักหน้าแรงเกินจำเป็ “ใช่ ๆ อย่าเพิ่งตอบ เรย์มันชอบจับช่องโหว่ ปล่อยให้มันจับก่อน”
อาร์มมองต้น “มึงพูดเหมือนกูเป็ปริศนาที่ต้องแกะ”
ต้นหน้าเสีย “กูไม่ได้หมายความแบบนั้น”
เรย์ยกมือขึ้นให้ทุกคนหยุดพูด ก่อนหันไปมองจอรายชื่ออีกครั้ง
ROOM 07 PLAYER LIST
PLAYER 31 — เรย์
PLAYER 36 — ต้น
PLAYER 09 — ปริม
ไม่มี PLAYER 22
เขาเดินเข้าไปใกล้จอ “EVE”
ไม่มีเสียงตอบ
“รายชื่อนี้คือรายชื่ออะไร”
จอเงียบไปสองวินาที ก่อนเสียงของ EVE ดังขึ้นในห้อง
“รายชื่อผู้เล่นของ ROOM 07 ค่ะ”
“ผู้เล่นที่ไม่มีชื่ออยู่ในรายชื่อ หมายความว่าเขาไม่ใช่ผู้เล่นของ ROOM 07 หรือไม่ใช่ผู้เล่นของ LAST RETURN”
“ข้อมูลดังกล่าวอยู่ในขอบเขตที่ผู้เล่นต้องวิเคราะห์ค่ะ”
คิ้วของเรย์กระตุก
ไม่ตอบ
เหมือนทุกครั้ง
“คำตอบต้องเป็ชื่อคน หรือหมายเลขผู้เล่น?”
“คำตอบสามารถเป็ชื่อที่ผู้เล่นในห้องใช้ระบุตัวบุคคลได้ค่ะ”
อาร์มหัวเราะแห้ง ๆ “ดี กูกำลังจะโดนระบุ”
เรย์หันไปมองเขา “มึงบอกว่ามึงคือ PLAYER 22 ใช่ไหม”
“ใช่”
“ก่อนเข้าเกม LIFE มึงเท่าไร”
“118”
“ก่อน GAME 03 ล่ะ”
อาร์มนิ่งไปนิดหนึ่ง เหมือนต้องใช้เวลานึก “105 หลัง GAME 02 ได้เพิ่มเป็ 115 แล้วโดนชนตอน GAME 03 ลดไป 3 จากนั้นจบเกมได้เพิ่มอีก...”
เขาหยุด
เรย์มองเขา “เพิ่มอีกเท่าไร?”
อาร์มขมวดคิ้ว “GAME 03 ไม่มีรางวัล LIFE ใช่ไหม”
ต้นรีบพูด “ไม่มีนะ มีแต่ผ่านเกม”
“งั้น 112?” อาร์มยกข้อมือขึ้นดูแล้วสีหน้าซีดลง “แต่ตอนนี้กูมี 118”
ปริมพูดทันที “เห็นไหม! ตัวเลขเขาไม่ตรง!”
อาร์มสวน “แล้วมึงแน่ใจว่าของมึงตรงเหรอ?”
ปริมชะงัก
เรย์หันไปหาเธอ “ของคุณเท่าไร”
“82”
“ก่อน GAME 03?”
“ฉัน...ฉันไม่รู้ ฉันไม่ได้จำทุก่”
ต้นยกมือเบา ๆ “กูจำของกูได้ ก่อน GAME 03 กู 115 หลังโอนให้เมฆเหลือ 90 ตอนนี้ก็ 90”
เรย์มองของตัวเอง 106 ยังเท่าเดิม
อาร์มเริ่มหายใจเร็วขึ้น “ตัวเลขกูเพิ่มมา 6 แล้วไง? อาจเป็ระบบผิดพลาดก็ได้”
“หรือมึงได้ LIFE จากใครบางคนมา” ปริมพูด
“กูไม่ได้ CLAIM ใคร!”
“แล้วได้มาจากไหน!”
“กูไม่รู้!”
เสียงของอาร์มดังขึ้นจนผนังห้องเหมือนสั่นไปด้วย เขาหันไปมองจอนับเวลา
39:12
“เราตอบกูไปเลยก็ได้ใช่ไหม” เขาพูด “ถ้ากูเป็คำตอบ พวกมึงรอด”
น้ำเสียงนั้นไม่ได้ท้าทาย มันสิ้นหวัง
ต้นมองเขาอย่างใ “มึงจะให้เราตอบชื่อมึง?”
“แล้วจะให้ทำไง? ถ้ารอหมดเวลา ทุกคนเสีย 50 ถ้าตอบผิดเสีย 30 แต่ถ้าตอบกูแล้วถูก พวกมึงรอด”
“แล้วถ้าผิดล่ะ?” เรย์ถาม
อาร์มเงียบ
เรย์ก้าวเข้าไปใกล้เขา “ถ้าผิด ทุกคนเสีย 30 รวมถึงมึงด้วย และถ้ามึงไม่ใช่คำตอบจริง คนที่ระบบ้าให้หาอาจเป็คนอื่น”
“แต่ไม่มีชื่อกู!”
“กูรู้”
“งั้นจะคิดอะไรอีก!”
เรย์ตอบช้า ๆ “คิดว่าทำไมมันถึงง่ายขนาดนี้”
ความเงียบกลับมาอีกครั้ง
นั่นคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด ห้องนี้ไม่ได้มีอาวุธ ไม่มีสัตว์ประหลาด ไม่มีไฟ ไม่มีน้ำ ไม่มีอะไรทำร้ายพวกเขาโดยตรง มีเพียงรายชื่อสามชื่อกับคนสี่คน แต่หลังผ่านไปไม่ถึงสิบนาที พวกเขาก็เริ่มคิดถึงการใช้ชื่อของคนคนหนึ่งเป็คำตอบเพื่อเอาตัวรอด
เรย์เดินวนรอบห้อง มองผนัง มองพื้น มองเพดาน ทุกอย่างเรียบเกินไปจนเหมือนไม่มีอะไรให้ตรวจ แต่ต้นกลับยืนจ้องรายชื่อบนจอนานผิดปกติ
“ต้น?”
ต้นสะดุ้ง “หะ?”
“เห็นอะไร”
ต้นชี้จอ “รายชื่อมันเรียงแปลก”
ปริมขมวดคิ้ว “แปลกยังไง”
“เลขผู้เล่น” ต้นพูด “31, 36, 09 ถ้าเป็รายชื่อสุ่มก็ไม่แปลก แต่ถ้าระบบมันแสดงรายชื่อของคนในห้อง ทำไมไม่เรียงตามหมายเลข หรือเรียงตามเวลาเข้าห้อง หรือเรียงตามตัวอักษร”
เรย์มองจออีกครั้ง
PLAYER 31 — เรย์
PLAYER 36 — ต้น
PLAYER 09 — ปริม
ไม่เรียงจริง ๆ
อาร์มถาม “แล้วมันสำคัญยังไง?”
ต้นลังเล “กูไม่รู้ แต่กูจำได้ว่าตอนเราเข้าห้อง เรย์เดินเข้าก่อน กูตาม ปริมตาม แล้วมึงเข้าหลังสุดใช่ไหม”
อาร์มพยักหน้า “ใช่”
“รายชื่อก็ไม่ได้เรียงตามลำดับเข้า”
เรย์ถามต่อ “แล้วตอน EVE แบ่งห้อง มึงได้ ROOM 07 ใช่ไหม”
อาร์มรีบยกข้อมือขึ้น “ได้จริง!”
หน้าจอ LIFE BAND ของอาร์มยังแสดง ROOM 07 อยู่ใต้ตัวเลข LIFE
ปริมหน้าซีด “ถ้าเขาได้ ROOM 07 จริง ทำไมรายชื่อไม่มีเขา”
เรย์มองคำว่า PLAYER LIST บนจอ
รายชื่อผู้เล่นของ ROOM 07
ไม่ใช่รายชื่อคนที่อยู่ใน ROOM 07
เขาพูดออกมาเบา ๆ “มันอาจไม่ใช่รายชื่อปัจจุบัน”
ต้นหันมาทันที “อะไรนะ?”
“EVE บอกว่าในห้องมีผู้เล่นหนึ่งคนที่ไม่มีชื่ออยู่ในรายชื่อผู้เล่นของห้องนั้น แต่ไม่ได้บอกว่ารายชื่อนี้อัปเดตล่าสุด”
อาร์มเหมือนเห็นความหวัง “แปลว่ากูอาจถูกเพิ่มเข้าห้องทีหลัง?”
“หรือมีคนถูกลบออกจากรายชื่อก่อนหน้านี้”
คำพูดนั้นทำให้เรย์เองก็หยุด
ถูกลบออก
เขานึกถึงคำว่า RETURNED
นึกถึงชายหมายเลข 17 ใน GAME 01
นึกถึงผู้เล่นที่ตายตอนพยายามว่ายน้ำหนีั้แ่วันแรก
ถ้ารายชื่อที่หายไปไม่ใช่ชื่อของคนในห้องตอนนี้ แต่เป็ชื่อของคนที่เคยอยู่ในระบบเดียวกันล่ะ
เรย์หันไปหาปริม “คุณจำผู้เล่นที่ RETURNED ก่อน GAME 01 ได้ไหม”
ปริมส่ายหน้า “ฉันเห็นแค่คนหนึ่งในทะเล แต่ไม่รู้หมายเลข”
ต้นรีบพูด “กูจำได้ คนที่ตายในทะเล EVE ขึ้น PLAYER 14 RETURNED”
เรย์หันขวับ “มึงแน่ใจ?”
ต้นพยักหน้าแรง “แน่ ตอนนั้นทุกคนมองทะเล แต่กูมองจอข้อมือคนที่ตาย มันขึ้น 14”
“แล้ว GAME 01 คนที่ไม่มีห้อง”
“PLAYER 17”
เรย์มองรายชื่อในห้อง
31
36
09
ไม่มี 14 ไม่มี 17
อาร์มหายใจแรง “ไม่เกี่ยวกับกูใช่ไหม”
“ยังไม่รู้”
ปริมเริ่มทนไม่ไหว “แต่เวลาจะหมดนะ! เราจะเอาชีวิตเราไปเสี่ยงเพราะทฤษฎีของคุณเหรอ?”
“ถ้าตอบอาร์มตอนนี้ก็เสี่ยงเหมือนกัน”
“แต่อาร์มไม่มีชื่อ!”
“มันอยากให้เราคิดแบบนั้น”
ปริมกำมือแน่น “คุณพูดเหมือนมั่นใจ แต่ถ้าผิด ฉันเสีย LIFE 30 ฉันเหลือ 82 ถ้าโดนอีกฉันเหลือ 52 แล้วเกมหน้าฉันจะรอดยังไง”
เรย์มองเธอแล้วตอบไม่ได้ในทันที เพราะความกลัวของเธอไม่ผิด ไม่มีใครอยากเสีย LIFE เพื่อทฤษฎีของคนอื่น
ทันใดนั้นจอในห้องกะพริบ
ข้อความใหม่ปรากฏขึ้น
HINT AVAILABLE
COST : 10 LIFE EACH
ปริมแทบพูดทันที “เอา!”
อาร์มรีบค้าน “เดี๋ยว! สิบ LIFE ต่อคน เราทุกคนเสีย รวมสี่สิบ!”
“ดีกว่าเสียสามสิบหรือห้าสิบเพราะเดาผิด!”
ต้นมองเรย์ “เอาไหม?”
เรย์จ้องข้อความนั้น
นี่ก็เป็อีกกับดักหนึ่ง
คำใบ้อาจช่วย แต่ก็ทำให้ทุกคนเสีย LIFE โดยไม่รู้ว่าคำใบ้จะชัดแค่ไหน และถ้าห้องอื่นก็มีข้อเสนอแบบเดียวกัน EVE กำลังเปลี่ยนความไม่แน่ใจให้กลายเป็ค่าใช้จ่าย
แต่เวลาลดเหลือ 28 นาทีแล้ว
“เอา” เรย์ตัดสินใจ “แต่จำไว้ คำใบ้ของ EVE อาจไม่ได้ช่วยแบบที่เราคิด”
ทุกคนยืนยันบน LIFE BAND
ตัวเลขของเรย์ลดจาก 106 เหลือ 96 ต้นจาก 90 เหลือ 80 ปริมจาก 82 เหลือ 72 และอาร์มจาก 118 เหลือ 108
จอแสดงคำใบ้
THE ABSENT NAME BELONGS TO SOMEONE WHO CANNOT ANSWER.
ชื่อที่หายไปเป็ของคนที่ตอบไม่ได้
ปริมอ่านแล้วหน้าซีด “หมายความว่าไง”
อาร์มพูดเร็ว ๆ “กูก็ตอบได้ เห็นไหม กูตอบอยู่”
ต้นกระซิบ “คนที่ตอบไม่ได้...คนตาย?”
ห้องเงียบลง
เรย์รู้สึกเหมือนชิ้นส่วนบางอย่างเลื่อนเข้าที่
คนที่ไม่มีอยู่
คนที่ไม่มีชื่อ
คนที่ตอบไม่ได้
EVE ไม่ได้บอกว่ามีคนหนึ่งในห้องเป็ตัวปลอม เธอบอกว่าในห้องมีผู้เล่นหนึ่งคนที่ไม่มีชื่ออยู่ในรายชื่อผู้เล่นของห้องนั้น
ถ้ารายชื่อนี้เคยมีสี่ชื่อ แต่ชื่อหนึ่งถูกลบเพราะ RETURNED แล้วคนที่มาแทนคืออาร์ม คำตอบอาจไม่ใช่อาร์ม แต่เป็คนที่ไม่อยู่แล้ว
“ต้น” เรย์พูด “มึงจำได้ไหมว่าผู้เล่นที่ RETURNED ก่อนหน้านี้มีหมายเลขอะไรบ้าง”
ต้นหลับตาทันที เหงื่อซึมออกมาตามไรผม
“PLAYER 14 คนทะเล...PLAYER 17 คนไม่มีห้อง...แล้วคนแรกที่ถูกไฟทะเลซัดพร้อมกันอีกคนรอดใช่ไหม คนตายมีคนเดียว...”
“มีอีกไหม?”
“ยังไม่มีใคร RETURNED ใน GAME 02 กับ 03”
อาร์มถาม “แล้วเราจะตอบหมายเลข 14 หรือ 17?”
เรย์มองจอรายชื่อ
31
36
09
ถ้ามีคนหายไปจากรายชื่อนี้หนึ่งคน มันอาจต้องสัมพันธ์กับห้อง 07
ปริมพูดขึ้นเสียงเบา “ฉันจำ PLAYER 17 ได้”
ทุกคนหันไปหาเธอ
“เขาเป็คนที่ตายตอน GAME 01 ใช่ไหม คนที่ไม่มีห้อง”
เรย์พยักหน้า
ปริมกลืนน้ำลาย “ตอนก่อนเข้าห้อง GAME 01 เขาเคยผลักฉัน ฉันเห็นตัวเลขบนข้อมือเขา และเห็นชื่อด้วย”
“ชื่ออะไร?”
“สุชาติ”
อาร์มขมวดคิ้ว “แล้วเกี่ยวอะไรกับห้องนี้”
ปริมมองจอ “ฉันไม่แน่ใจ แต่ตอน EVE ประกาศห้องเมื่อกี้ ก่อนหน้าจอจะเปลี่ยนเป็ ROOM 07 ฉันเห็นชื่อหนึ่งกะพริบแวบเดียว”
เรย์ก้าวเข้าไปใกล้ “ทำไมเพิ่งบอก”
“เพราะฉันคิดว่าตาฝาด”
“ชื่ออะไร”
ปริมหลับตาเหมือนพยายามดึงภาพในหัวกลับมา
“สุ...สุชาติ”
ห้องเงียบ
ต้นลืมตาขึ้นทันที “PLAYER 17 ชื่อสุชาติ”
เรย์หันไปมองจอ
พวกเขามีคำตอบแล้วหรือยัง
หรือ EVE กำลังให้พวกเขาใช้ชื่อคนตายเป็ทางรอดอีกครั้ง
เวลาเหลือ 19 นาที
อาร์มพูดเสียงเบา “ถ้าตอบชื่อคนตายแล้วผิด เราเสีย 30”
ปริมตอบทันที “ถ้าตอบชื่อคุณแล้วผิดก็เสีย 30 เหมือนกัน”
อาร์มเงียบ
เรย์มองต้น “มึงมั่นใจไหมว่า PLAYER 17 ชื่อสุชาติ”
ต้นพยักหน้า แต่สีหน้าเต็มไปด้วยความกดดัน “กูมั่นใจประมาณ...เก้าสิบเปอร์เซ็นต์”
คิวคงด่าถ้าอยู่ตรงนี้
เรย์เกือบยิ้มออกมา แต่ยิ้มไม่ออก
ปริมเดินไปหน้าจอ “งั้นตอบเลยไหม”
“เดี๋ยว” เรย์ห้าม
เธอหันกลับอย่างหงุดหงิด “อะไรอีก?”
“คำตอบต้องเป็ชื่อผู้เล่นที่ไม่มีชื่ออยู่ในรายชื่อของห้องนี้ ถ้าตอบชื่อสุชาติ แต่ระบบ้าหมายเลข เราอาจผิด”
“EVE บอกว่าตอบเป็ชื่อที่ใช้ระบุตัวบุคคลได้”
“ใช่ แต่เราควรตอบให้ครบ”
เรย์เดินไปหน้าจอ ปุ่ม ANSWER สว่างอยู่ด้านล่าง เขากดลงไป ช่องว่างสีขาวปรากฏขึ้นให้พูดคำตอบ
เขาสูดลมหายใจ
“คำตอบของ ROOM 07 คือ PLAYER 17 สุชาติ ผู้เล่นที่ RETURNED ใน GAME 01”
ห้องเงียบสนิท
จอนิ่งไป
หนึ่งวินาที
สองวินาที
สามวินาที
ปริมกำมือแน่น อาร์มหลับตา ต้นยืนตัวแข็งเหมือนลืมหายใจ
แล้วหน้าจอก็เปลี่ยนเป็สีเขียว
ANSWER ACCEPTED
ROOM 07 CLEAR
ปริมทรุดลงกับพื้นทันที อาร์มหัวเราะออกมาอย่างหมดแรง ส่วนต้นยกมือขึ้นปิดหน้า
เรย์ไม่ได้โล่งใจเท่าที่คิด
เพราะตอนหน้าจอขึ้นคำว่าถูกต้อง เขากลับรู้สึกถึงความโหดร้ายของเกมนี้ชัดยิ่งกว่าเดิม
ถ้าพวกเขารีบตอบชื่ออาร์มั้แ่แรก พวกเขาจะเสีย LIFE ทุกคน
และหลังจากนั้นอาร์มคงไม่มีทางมองพวกเขาเหมือนเดิมอีก
“ขอบคุณ” อาร์มพูดเสียงแหบ “ที่ไม่ตอบชื่อกู”
เรย์มองเขา “กูเกือบคิดเหมือนกัน”
“แต่คุณไม่ได้ทำ”
เรย์ไม่ตอบ
เพราะเขารู้ดีว่าบางห้องอาจไม่ได้โชคดีแบบนี้
ประตูห้องยังไม่เปิด แม้จอจะขึ้น CLEAR แล้ว พวกเขาจึงต้องรออยู่ในห้องสีขาวต่อไป เสียงจากห้องอื่นไม่ลอดเข้ามา ไม่มีทางรู้ว่าใครตอบถูก ใครตอบผิด หรือใครกำลังกล่าวหากันจนแตกหัก
สิบนาทีต่อมา จอของ ROOM 07 เปลี่ยนเป็ภาพจากห้องอื่นโดยไม่มีคำเตือน
ROOM 03
คิวอยู่ในนั้น
เรย์ลุกพรวด
ในภาพ คิวกำลังยืนขวางผู้ชายสองคนที่พยายามจับผู้หญิงคนหนึ่งกดลงกับพื้น จอรายชื่อบนผนังแสดงชื่อสามคน และผู้หญิงคนนั้นไม่มีชื่อ
เหมือนห้องของเรย์
แต่คิวดูเหมือนยังหาคำตอบไม่ได้
หนึ่งในผู้ชายะโใส่เขา
“ถอย! ถ้ามึงไม่ตอบชื่อมัน พวกเราทุกคนเสีย 50!”
คิวเืไหลจากมุมปาก แต่ยังยืนขวางอยู่
“แล้วถ้าตอบผิดล่ะวะ!”
อีกฝ่ายชกเข้าท้องคิวจนเขาทรุด
ต้นร้อง “คิว!”
เรย์หันไปทางประตูแล้วทุบมันเต็มแรง
“เปิด!”
ไม่มีคำตอบ
บนจอ ROOM 03 เวลาเหลือเพียง 03:12
ผู้หญิงที่ไม่มีชื่อร้องไห้ “ตอบชื่อฉันเถอะ ฉันไม่อยากให้พวกคุณโดนหัก 50”
คิวเงยหน้าขึ้นทั้งที่ยังหอบ “มึงหุบปากเลย กูยังไม่อนุญาตให้ใครเสียสละเท่ ๆ ตอนกูอยู่ในห้อง”
เรย์กำหมัดแน่น
เขาช่วยไม่ได้
ครั้งนี้เขาทำได้แค่มอง
และนั่นอาจเป็สิ่งที่ EVE ้าให้เขาเห็น
— จบ EP.7 —
ติดตามต่อ EP.8 — ชื่อของคนตาย
10K
