ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

     จิตรกร อิงอิง ครั้นเขาส่งมอบภาพวาดงานแต่งงาน ให้คู่บ่าวสาว เขาตกอกตกใจกับงานแต่งอี้เฉินไม่น้อย ไม่คิดว่าหมู่บ้านธรรมดา จะมีคู่รัก ราวหงส์เคียงคู่มังกร อยู่ภายในหมู่บ้านเล็กๆ เช่นนี้ด้วย 
 

      ชายหนุ่มใบหน้างาม มองปราดเดียวก็รับรู้ได้ทันที เจ้าบ่าวนามว่าอี้เฉินผู้นี้ เขาต้องไม่ใช่ปุถุชน คนธรรมดาอย่างแน่นอน แม้แต่แขกภายในงานเลี้ยง ยังเต็มไปด้วยบุคคลสำคัญ

      …ครั้นอิงอิง กลับมาถึงร้านจัดแสดงภาพวาด ของผู้เป็นอาจารย์ ภาพงานแต่งนั้น ยังคงตราตรึงใจ จิตรกร อิงอิงไม่หาย ก่อนเขาจะนั่งลงหน้าแผ่นกระดาษ หยิบพู่กันขึ้นมาวาดภาพ อี้เฉินกับหลินเฟยอีกครา

        เหล่าหนุ่มสาวที่สนใจงานวาด ต่างก็เดินสืบฝีเท้ามาดูชม งานวาดของจิตรกรต่างๆ ที่จัดแสดงโชว์ ทว่าภาพวาด ที่จิตรกร อิงอิงวาด ผู้คนไม่น้อยต่างก็ให้ความสนใจ ต่างก็พากันพูดคุย ออกมาต่างๆ นานา ว่าคนภายในภาพวาด ที่จิตรกร อิงอิง วาดพวกเขาทั้งสองคนเป็นใครกัน

“เกรงว่าจะเป็นภาพคู่บ่าวสาว ที่เหมาะสมกันจริงๆ”

หญิงสาวอีกคนเองก็พยักหน้าเช่นกัน “ภาพวาดนี้ ราวกับหลุดออกมาจากสถานที่จริง ช่างงดงามจริงๆ มองเท่าใดก็ไม่มีเบื่อ”

       ไม่นานภาพวาดนี้ก็เริ่มดังมีชื่อเสียงขึ้นมา ในหมู่คนชอบภาพวาด แม้แต่อิงอิง ตัวเขายังไม่คาดคิด ผลงานที่ยังไม่จัดแสดง กับมีคนสนใจแวะเวียนมาชมไม่ขาด

        ทว่าเมื่อขุนนางท่านหนึ่ง เห็นรูปวาดนี้ เขาจดจำใบหน้าอี้เฉิน ภายในภาพวาดได้ในทันที เขาเสนอราคา ซื้อภาพนี้ในราคา ที่ยากจะปฏิเสธได้อย่างไม่ลังเล แม้แต่ผู้คนยังไม่อยากเชื่อว่า ภาพวาดธรรมดานี้ จะมีราคาที่สูงลิบลิ่ว ถึงขนาดซื้อจวนได้หลังหนึ่ง

        อี้เฉินมีตัวตนเปรียบดั่งพระเจ้า ภายในดินแดนเบื้องล่าง เขามั่นใจราคานี้ไม่ได้สูงอะไร ก่อนขุนนางท่านนั้น จะบอกกล่าวข้อตกลง “ข้าต้องการ ภาพวาดของคนผู้นี้ อีกสองถึงสามภาพ เอาไปเข้าร่วมงานประมูลของล้ำค่า เจ้าช่วยจัดการได้หรือไม่”

       คำพูดนั้นของขุนนางชรา ต่างก็พาให้ผู้คนได้ยิน ต่างก็เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้ เกรงว่าบุคคลภายในภาพวาด จะเป็นบุคคลไม่ธรรมดาเข้าเสียแล้ว พวกเขาต่างก็รับรู้ได้

        จิตรกร อิงอิง เขาตอบตกลงอย่างไม่ลังเล หากผลงานของเขา ได้ถูกประมูล ภายในงานที่เต็มไปด้วยสมบัติล้ำค่า นั้นคือเป้าหมายของเขามานานแล้ว

      ...ทว่าหลายคนก็ไม่คาดคิด ครั้นถึงวันประมูลจริง ภาพวาดอี้เฉินกับหลินเฟย กับเป็นที่พูดถึงในหมู่ผู้เฒ่าชรา จวนอ๋องผู้มีอำนาจไม่น้อย แถมราคาของมันพุ่งสูงไปมาก ทำให้ชื่อเสียง จิตรกร อิงอิง ดังไปทั่วดินแดน5อาณาจักร เวลา7ปีผ่านไป ภาพวาดแต่งงาน อี้เฉินกับหลินเฟย ก็ยังเป็นที่พูดถึงอยู่จนถึงบัดนี้

       อี้เฉินในช่วงหลายปี ที่เขาอยู่กินกับหลินเฟย เฉกเช่นสามีภรรยา เขาแทบไม่ได้จากนางไปไหนนานๆ จะมีเพียงช่วงเวลาพักฝึกฝน ให้เหล่าเด็กๆ ภายในหมู่บ้าน อี้เฉินจะปลีกเวลาไปปิดขั้นพลัง เป็นบางครั้งบางครา

      บัดนี้เจ้าสงครามน้อย อายุ8ขวบ เข้าสู่ช่วงขั้นก่อกำเนิด หากเทียบจากอายุถือว่า สงครามน้อย ฝึกฝนรวดเร็วเป็นอย่างมาก เด็กคนอื่นๆ ภายในหมู่บ้าน เองก็อยู่ขั้นก่อกำเนิด ระดับ ต้นแล้วเช่นกัน ทำให้พวกเขาเริ่มฝึกฝนได้ เชื่องช้าลงเป็นอย่างมาก

      อี้เฉินจึงคิดจะไปยังสำนักมังกร ขอเข้าใช้หอคอย15ชั้น ภายในสำนักมังกร ให้เหล่าเด็กๆ ได้ฝึกปรือ เนื่องด้วยหมูบ้านลมหวน ไม่มีทรัพยากรใดๆ ให้พวกเขาใช้ได้อีกต่อไป

“พวกเจ้าเราจะเข้าไป เมืองหลวงอาณาจักรเพลิง กันเสียหน่อย ไปบอกอาหญิงของเจ้าหน่อยเร็วเข้า”

สงครามน้อยได้ยินพยักหน้ารับคำ ของผู้เป็นอาจารย์ในทันที ก่อนจะเร่งสืบฝีเท้าไปหาท่านอาหญิงหลินเฟย ด้วยความเร็วจี๋ ปานสายฟ้าฟาด

      “ระวังหน่อย สงครามน้อย” หญิงวัยกลางคนเดินตามทางเท้าเกือบจะล้ม จากลมอากาศที่ตกกระทบใบหน้า อันเนื่องมาจากความเร็ว ของเจ้าสงครามน้อย

เด็กน้อยโบกฝ่ามือ ยิ้มตาหยีออกมาให้หญิงวัยกลางคน “โทษทีครับท่านป้า”

       อี้เฉินที่มองสงครามน้อยไป ราวกับเป็นลมพายุ ได้แต่ส่ายหัวออกมาน้อยๆ ก่อนเจียวหยาง กับอาเม่ย จะไต่ถามอี้เฉินออกมา ด้วยความสงสัยใคร่รู้ “เราจะไปทำอะไร ภายในเมืองหลวง อาณาจักรเพลิงเช่นนั้นหรือท่านอาอี้เฉิน”

“พวกเจ้าเตรียมตัวให้พร้อม ข้าจะพาพวกเจ้าไปท้าทาย ขีดจำกัดของพวกเจ้าเอง”

      เหล่าเด็กๆ พวกเขาได้ยินต่างก็พากันตื่นเต้น ที่จะได้ออกไปภายนอกหมู่บ้าน ไปเปิดหูเปิดตายังโลกภายนอก ทำให้พวกเขาดวงตา เป็นประกาย ขึ้นมาในกรอบสายตา

       ครั้นหลินเฟย มาสมทบกับอี้เฉินเป็นที่เรียบร้อย อี้เฉินก็พาพวกเขาบินทะยาน ไปยังเมืองหลวงของอาณาจักรเพลิง ในไม่กี่ชั่วอึดใจ ภาพที่ราวกับเป็นลำแสงสายฟ้า ทำให้ผู้คนไม่น้อยที่รับรู้ได้ ว่ามีผู้ยิ่งใหญ่มาเยือน ต่างก็ทำให้พวกเขาต้องเงยหน้ามอง ขึ้นไปบนท้องฟ้าสูง อย่างช่วยไม่ได้

แม้แต่เทพสวรรค์ผู้ทำหน้าที่คุ้มกัน ยังออกมารับหน้า ทว่าเขาไม่คุ้นเคย ชายหนุ่มผมขาว สวมใส่ผ้าป่านเก่า ที่อยู่ตรงหน้าเท่าใดนัก

      หลินเฟยนางยื่นป้าย แนะนำตัวออกไปให้ เทพสวรรค์ ก่อนเทพสวรรค์ผู้นั้น จะมองหลินเฟยด้วยสายตาลึกล้ำ แม่นางผู้นี้เกรงว่าจะเป็น หัวหน้ากลุ่มสินะ ดูจากการแต่งตัว เนื่องจากเขาไม่อาจสัมผัสได้ถึงขั้นพลัง จากชายหนุ่มผมขาวได้แม้แต่น้อย

        ก่อนเทพสวรรค์ผู้ทำหน้าที่คุ้มกัน จะผายมือเชิญพวกเขาเข้าไป ภายในเมืองหลวงอาณาจักรเพลิง ..อี้เฉินเขาได้แต่ถอนหายใจออกมายาว เกรงว่าจะมีจอมยุทธ ระดับ เดียวกับตัวเขาเท่านั้น ที่จะสัมผัสขั้นพลังของเขาได้ หากเขาไม่เปิดเผยขั้นพลังออกมา

       หลินเฟย นางคลี่ยิ้มทอประกาย ออกมาปลอบโยนอี้เฉิน “เจ้าอย่าเสียใจไปเลยน่าอี้เฉิน ..อย่างไรข้าก็อยู่ภายในดินแดน5อาณาจักร มานานกว่าเจ้า เดี๋ยวข้าพาเจ้าเดินดูชมรอบๆ เมืองหลวงดีหรือไม่”

     อี้เฉินขำแห้งๆ ออกมาทันที “ฮ่าๆ!! ไฉนมันกลายเป็นเช่นนี้ไปเสียได้เล่า” ทว่าอี้เฉินก็ไม่ได้มีท่าที อิดออดแต่อย่างใด ครั้นเห็นพวก สงครามน้อย เจียวหยาง อาเม่ย มีท่าทีตื่นเต้น อี้เฉินจึงให้เงินกับพวกเขาไว้ ใช้ซื้อของที่อยากได้

ก่อนพวกเขาจะหยุดลงที่ร้านผลึกหินแร่เก่า แม้ว่ามันจะดูไม่มีอะไร ทว่าอี้เฉินกลับรู้สึกถึงพลังงาน บางอย่างภายในหินแร่เหล่านี้

      แม้แต่หลินเฟย ยังรู้สึกได้เช่นกัน อี้เฉินที่ขับเคลื่อนดวงตาแห่งการหลับใหล จนดวงตาแปรเปลี่ยน เป็นสีแดงเลือดน้อยๆ ก่อนอี้เฉินจะเก็บดวงตาคู่นั้นกลับไป มันก็ทำให้ชายแก่ที่เปิดร้านขายผลึกหินแร่เก่า ถึงกับหัวใจสั่นสะท้าน

‘หืม เลือดบริสุทธิ์ของจักรพรรดิโบราณ เป็นไปได้อย่างไร หากสกัดเลือดบริสุทธิ์ของจักรพรรดิโบราณ ออกมาได้ละก็ อี้เฉินเขาไม่อยากจะคิด’

“ท่านผู้เฒ่าชรา หินแร่พวกนี้ขายเช่นไรอย่างนั้นหรือ?” อี้เฉินไต่ถามออกมาอย่างไม่มีอ้อมค้อม

       ชายชราส่ายหัวด้วยความเสียดาย “คุณชายหินผลึกแร่พวกนี้ เป็นการขายแบบประมูลราคา ผู้ใดที่ให้ราคาสูงที่สุด ก็จะได้หินผลึกแร่ทั้งหมดนี้ไป แต่อย่างที่คุณชายเห็น” ชายแก่ยังไม่ทันจะเอ่ยพูดอธิบายจนหมดประโยค

       อี้เฉินก็ใส่ราคาเข้าไปร่วมหมื่นเหรียญทอง ครั้นไต่ถามหลินเฟยใช้หินเซียน ในอัตราแลกเปลี่ยน ของดินแดนเทพได้หรือไม่ อี้เฉินจึงไม่ลังเลที่จะประมูลแข่งขัน ครั้นเห็นหลินเฟยยกยิ้ม พยักหน้า

      ชายแก่ถึงกับตาเบิกกว้างอ้าปากค้าง ครั้นเห็นชายหนุ่มผมขาว สวมใส่ผ้าป่านเก่า เขียนราคาประมูลร่วมหมื่นเหรียญทอง “น้องชายเจ้าใส่สกุลเงินผิดไปหรือเปล่า” ก่อนเขาจะขำแห้งๆ ออกมา

      แม้แต่ผู้คนที่อยู่รอบๆ ยังไม่อยากเชื่อ ว่าจะมีคนประมูลหินในราคาสูงปรี๊ด “เขาเป็นใครกันถึงกับกล้าแข่งราคา กับคนของหอท้อมงคล ไม่รู้หรือว่าพวกเขา เป็นคนคุมตลาดประมูลแห่งนี้”

      ชายแก่ที่ตกตะลึง กับตัวเงินมากมายอยู่ชั่วครู่ ก่อนเขาจะบอกกล่าวอี้เฉินออกมา “อย่างที่คุณชายได้ยิน ที่ผู้คนเอ่ยพูด หากคุณชายประมูลแข่ง กับหอท้อมงคล จะทำให้คุณชายเดือดร้อน ชายแก่ผู้นี้ ขอเตือนท่านด้วยความหวังดี”

       อี้เฉินจับฝ่ามือชายแก่ที่หยาบกร้าน ป้องหูบอกกล่าวเรื่องราวต่างๆ ให้เขาฟังทันที ครั้นเมื่อเห็นมือชายแก่เต็มไปด้วยบาดแผล “เกรงว่าผู้เฒ่าชรา จะขุดหาของล้ำค่าเหล่านี้ มาด้วยความยากลำบากสินะ ราคานี้ยังไม่เทียบเท่า กับความเหนื่อยยากของท่าน ผู้เฒ่าชราโปรดวางใจ ข้าทำตามกฎกติกา ไม่มีใครรังแกพวกเราได้หรอก”

     ชายแก่ที่เห็นอี้เฉินเห็นคุณค่า กับสิ่งที่เขาทำเขา ย้ำเตือนอี้เฉินออกมาอีกครา “เจ้าแน่ใจหรือพ่อหนุ่ม ..เช่นนั้นอีกหนึ่งวันเจ้ามาดูว่า ของสิ่งนี้จะเป็นของเจ้าหรือไม่”