รักร้าย นายจอมโหด

~[[รักร้าย นายจอมโหด]]~

Ep12

หลังจากผ่านเ๹ื่๪๫เมื่อวานมาวันนี้ทำให้ฉันและคาเอลปรับความเข้าใจกันมากขึ้น เขายอมปล่อยเซ็นไปเพราะฉันอธิบายว่านี่คือแผนที่ฉันวางไว้ คาเอลดูจะดีใจมากกว่าที่เ๹ื่๪๫เซ็นกับฉันเป็๞เ๹ื่๪๫โกหก วันนี้คาเอลจะไปดูงานที่สนามแข่งรถคงจะมีปัญหาอะไรสักอย่าง ส่วนฉันก็นอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียง

~Rrrrrrrrr

สายเรียกเข้าจากเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย

"สวัสดีคะ"

[Hello วาเลน ยูอยู่ที่ไหนกันย่ะ ฉันอยู่โรงแรมbk ถึงปุ๊ปโทรหายูทันทีเลยนะ]

"จริงเหรอ! กรี๊ด ฉันจะได้มีเพื่อนสักทีให้เจอที่ไหนดีย่ะ"

[ไปผับkkกัน ไอได้ยินมาว่าผู้งานดีม๊ากกก 3ทุ่มเจอกันหน้าผับ ok~]

"Ok"

ยัยน้ำว้า เพื่อนที่ฉันอยู่ด้วยที่อเมริกากลับมาแล้วก็นัดเจอกันเลย ว่าแล้วฉันก็รีบกลับบ้านไปเลือกชุดใหม่เดรสเกาะอกสีดำสั้นแค่ต้นขาพร้อมกับรวบผมขึ้นโชว์ลำคอให้เพิ่มความเซ็กซี่

>>ผับkk

ฉันกับน้ำว้าเดินเข้ามาพร้อมกันทุกสายตาจับจ้องมาที่เราสองคนแหงล่ะ ไม่เริ่ดไม่ปังไม่ออกจากบ้านมาหรอกย่ะ เราสองคนมานั่งตรงโซนvip เสียงเพลงดังๆทำให้รู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันที เวลาผ่านไปนานแค่ไหนไม่รู้

พอรู้สึกว่าแอลกอฮอเข้าปากก็เริ่มมึนๆหน่อยๆละ

ยัยน้ำว้าได้ทีเต้นไม่ยอมหยุดส่วนฉันได้แต่ยกแก้วและโยกตัวตามเพลงเบาๆ

~ครืน ครืน ครืน

โทรศัพท์มือถืข้างตัวฉันสั่นราวแผ่นดินไหวจริงๆรู้สึกว่ามันสั่นมานานแล้วนะแค่ไม่สนใจจะหยิบมาดูแค่นั้นเอง

" Hello~ who are you~"

[อยู่ไหน! ทำไมเสียงดังขนาดนี้]

"หวัดดี คาเอล~ ว่างายยย"

[นี่เธออยู่ที่ผับฉันเหรอ?]

"หนาย ผับนายที่หนาย ผับkkต่างหาก"

[นั่นเหละผับฉันยัยโง่เอ่ย]

"หรอ~ หลอกอะดี๊ ฮ่าๆไม่เชื่อหรอก"

[เดี่ยวก็รู้]

.….….............................

>>[คาเอล]<<

ทันทีที่วางสายผมก็พยายามมองหายัยตัวป่วนผ่ากระจกห้องvipส่วนตัวชั้นบนสุด ผมก็อุตส่านึกว่าเธอจะรอผมอยู่ที่ห้องเดิมทีผมจะกลับจากสนามแข่งแต่ก็เข้ามาเช็คเอกสารที่ผับ แถมโจเซฟกับมาเชลก็มีเ๹ื่๪๫ที่ต้องคุยกับผมเลยใช้เวลานาน และแล้วผมก็สดุดกับร่างบางคุ้นตาที่ตอนนี้แทบจะทรงตัวไม่อยู่ทำไมไม่รู้จักระมัดระวังตัวไว้สะบ้างนะ ผมรีบออกจากห้องเดินไปโซนvipทันที เธอเห็นผมก็หยุดชะงักทันทีแล้วคลี่ยิ้มหวานออกมา

"คาเอล~ มานี่ๆ"

เธอกระดิกนิ้วเรียกผมส่งสายตาชวนมองยิ้มหวานเพราะคงจะดื่มไปเยอะทีเดียว ผมเดินไปนั่งข้างเธอทำให้เธอเอาหัวมาอิงไหล่ผมท่าทางออดอ้อน

"ทำไมมาอยู่ที่นี่แล้วไม่บอกฉัน แล้วปล่อยให้ตัวเองเมาขนาดนี้ได้ไง"

วาเลนยกหัวออกจากผมแล้วเงยหน้ามาจ้องผมตาไม่กระพริบ จะพูดก็เหมือนกำลังประมวลคำพูดอยู่ในหัว

"ทำไมต้องดุด้วย~ คาเอลโกรธเหรอ"

"เปล่า"

"โกรธแน่เลย~ คาเอลโกรธแน่ๆเลย"

"บอกว่าไม่ได้โกรธ เข้าใจไหม"

"อย่าโกรธวาเลนเลยน๊า ไม่โกรธจริงๆน๊า"

ผมพยักหน้าพร้อมยิ้มให้เธอ น่ารักขนาดนี้ใครจะโกรธลงละว่าไหม

"วาเลน! ยูนี่หาผู้ชายได้ไวจริงๆนะย่ะ แหมเผลอไม่ได้เชียว"

"ใครบอกยูกัน นี่คู่หมั้นไอเองย่ะ อิๆ หล่อใช่ไหมล๊า"

วาเลนหัวเราะเอามือปิดปากคุยอย่างสนุกน่าจะเป็๞เพื่อนที่มากับเธอ

"จริงดิ ยูหมั้นแล้วเหรอ"

"ใช่แล้ว ฉันหมั้นกับคนนี้เอง~ คาเอลสุดน่ารักของฉัน"

"พอได้แล้ว"

ผมห้ามวาเลนที่เอามือมาบีบแก้มผมไปมา ทำให้เธอทำหน้าท่าทางไม่พอใจ

"โกรธอีกแล้วง๊า~ ทำไมชอบว่ายุเรื่อยเลย"

"บอกว่าไม่ได้โกรธไง"

"น้ำเสียงโกรธชัดๆเลย"

"ไม่ได้โกรธเลยครับ อย่างอนเลยนะครับ"

ผมเอื้อมมือไปลูบหัววาเลนทำให้คนตรงหน้ายิ้มแก้มปริ แล้วเธอก็หันไปป้องปากกระซิบบอกเพื่อนแต่ผมได้ยินชัดทุกคำ

"เห็นไหมบอกแล้ว คู่หมั้นฉันน่าร๊ากอ่ะ ~"

เธอยิ้มอย่างอารมณ์ดีคุยไปคุยมาผมก็ได้รู้ว่านั่นคือเพื่อนของเธอที่พึ่งกลับจากเมกาแล้วนัดเจอกัน คราวหน้าคงต้องเตือนกันหน่อยแล้วว่าไม่ต้องดื่มหนักขนาดนี้ ตอนนี้ทั้งวาเลนและน้ำวาฟุบหลับไปกันหมดผมเลยเรียกโจเซฟช่วยไปส่งน้ำว้าที่โรงแรมส่วนยัยตัวเล็กนี่คงต้องโดนลงโทษกันบ้างแล้ว