
ขยี้สวาท
เพราะความเข้าใจผิดทำให้พะพราวจำต้องตกเป็นนักโทษของคนใจร้ายที่เลือกจะพร่าผลาญเธอจนแทบแหลกสลาย
“อ๊ะ...อ๊ะ...จะ...เจ็บ...ได้โปรด คุณอากิ...พอแล้ว...” เสียงหวานร้องขอน้ำเสียงขาดห้วงตามแรงกระแทกกระทั้นของชายหนุ่มที่ยังถาโถมโหมกายบดขยี้กุหลาบงามจนกลีบช้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่สนใจสิ่งใดนอกจากความรู้สึกเมามันเร้าอารมณ์จากการโจนจ้วงทะลวงกลีบสาว
“นักโทษอย่างเธอเจ็บแค่นี้ไม่ตายหรอก...มีแต่จะเสียว...ชอบไหมล่ะขย่มแรงๆ แบบนี้”
แรงตอดรัดภายในกายสาวสร้างความสุขสมให้ชายหนุ่มยิ่งนักยามกระแทกกายขยี้กุหลาบสาว มือหนาหยาบกระด้างบีบขยำทรวงสาวหนักเน้นจนเป็นรอยแดง
“เจ็บ...คะ...คุณอากิ...ได้โปรด...อ๊ะ...เสียว...อ๊า...เสียว”
“นักโทษร่านสวาท ชอบใช่ไหมที่ฉันลงโทษแบบนี้” อากิกระซิบถามชิดริมหูเล็กๆ พลางขบเม้มใบหูขาวนวลกระตุ้นความรู้สึกหญิงสาวให้ลุ่มหลงไปกับรสสวาท
“อ่าส์...ซะ...เสียว..เสียวเหลือเกิน...ได้โปรด...อ๊ะ....หยุด...คุณอากิ...” ร่างบางสั่นสะท้านหยัดกายรับสัมผัสเร่าร้อนด้วยความเผลอไผล มือบางที่ถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือกำแน่นข่มความเสียวซ่านที่ได้รับ.

