ใน่ฤดูเพาะปลูกที่วุ่นวายอย่างนี้ ทุกครอบครัวในกองพลต้าฉี ก็จะรีบตื่นกันั้แ่เช้า เพื่อไปทำงานในทุ่งนากัน
เพื่อจะได้มีอาหารเอาไว้กินในยุคที่อดยากลำบากอย่างนี้ได้
แต่มันจะมีคู่หนุ่มสาวอยู่คู่หนึ่ง ที่พึ่งจะแต่งงานกันได้แค่เดือนกว่าๆ
ที่ไม่สนใจเื่ทำการทำงานอะไรเลย นอนจนตะวันจะส่องก้นกันอยู่แล้ว นี่! ถ้าพวกเขาทั้งคู่ไม่หิวก็คง จะไม่ตื่นลุกมาหาอะไรกินกันหรอกนะ
***********
ในเวลาเดียวกันนั้น ขณะที่อันหนิงลี่ที่นอนอยู่บนคังในบ้านครอบครัวลู่ ก็ได้ลืมตาตื่นขึ้นมา
อยู่ดีๆ เมื่อคืนหลังจากที่เธอและสามี ที่ทำกิจกรรมระหว่างสามีและภรรยาเสร็จ ตามประสาคู่แต่งงานกันใหม่นั้น
แล้วเธอก็ได้นอนหลับไปเป็ปกติเหมือนเช่นทุกวัน แต่ในระหว่างที่เธอได้นอนหลับอยู่นั้นเอง
อยู่ดีๆ ก็เหมือนมีความทรงจำของอีกคนหนึ่งเข้ามาหลอมรวมกับความทรงจำของเธอ ความทรงจำที่เธอได้รับมานั้น มันช่างเหมือนกับความฝันซะจริงๆ
แต่พอได้หลอมรวมความทรงจำเสร็จ ก็เลยทำให้อันหนิงลี่ได้รู้ว่า ตัวเธอเองในความทรงจำนั้น อันที่จริงแล้ว เป็คนที่เกิดในยุควันสิ้นโลก
แล้วเธอก็ไม่รู้ว่าโลกที่เธออยู่ในโลกปัจจุบัน กับโลกในความทรงจำที่เธอเพิ่งได้รับมานั้น เป็โลกใบเดียวกันหรือเปล่า?
แต่ที่รู้อย่างแน่นอนเลยก็คือ เธอกับสามีเป็แค่ตัวประกอบคู่สามีภรรยาที่ี้เีในนิยายเื่หนึ่งก็เท่านั้น
อีกทั้งตัวเธอและสามี ยังเป็บทเรียนการใช้ชีวิตที่ล้มเหลวในสายตาของคนอื่น เอาไว้สอนลูกๆ หลานๆ ของคนอื่นได้เท่านั้น ตัวเธอและสามีไม่ได้เป็นางเอก พระเอก หรือตัวร้ายอะไรในนิยายเลย
อืม... ดูเหมือนว่าชีวิตนี้ ที่เธอได้มาเกิดใหม่จะเป็โลกในนิยายสินะ และตัวเอกในนิยายในเื่นี้ก็คือ 'หลินฮวา' ลูกสาวของหัวหน้าหมู่บ้านที่ได้มาเกิดใหม่
และในชาติที่แล้วของตัวเอก หลินฮวาก็ได้บังคับให้เยาวชนที่มีการศึกษาชื่อ 'ไป่จ้าน' แต่งงานกับเธอด้วย แต่สหายไป่จ้านไม่ได้รักหลินฮวาตัวเอกคนนี้เลย
แล้วพอมีการสอบเข้ามหาลัยเกิดขึ้นมา สหายไป่จ้านก็สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้เช่นกัน
แต่หลินฮวาได้ขอให้พ่อของเธอ ไม่ออกใบรับรองแนะนำตัวตนให้สหายไป่จ้าน เพราะในยุคนี้การจะออกไปที่ไหนได้ต้องมีใบรับรองตัวตนจากหัวหน้าหมู่บ้านถึงจะออกไปที่ไหนกันได้
เพราะฉะนั้นแล้ว เนื่องจากสหายไป่จ้านไม่มีใบแนะนำตัวจากหัวหน้าหมู่บ้าน เลยทำให้สหายไป่จ้านไม่สามารถไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยได้
และหลังจากนั้นอันหนิงลี่ก็ไม่ได้อ่านต่อแล้ว เพราะเธอคิดว่าทำไมคนแบบนี้ถึงเกิดใหม่ได้ล่ะ?
อีกอย่างตอนนี้ ก็พึ่งจะเป็ปี 1970 เองนะ และดูเหมือนว่าตัวเอกหลินฮวา ก็จะเกิดใหม่ในปีนี้ด้วยเหมือนกัน แต่เธอก็ไม่แน่ใจว่า่เวลาไหน
แต่อันหนิงลี่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก เพราะว่าไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธออยู่แล้วล่ะ ตอนนี้เธอต้องรวบรวมความทรงจำของชาตินี้ กับของชาติที่แล้วให้ดีก่อน และค่อยคิดเื่อื่นอีกทีเอาก็แล้วกัน
ถึงในชีวิตนี้ที่เธอได้มาเกิดใหม่ในโลกปัจจุบันจะเป็เหมือนกับโลกในนิยายที่เธอเคยอ่านมาก็เถอะนะ
แต่เธอก็ไม่ได้คิดว่าโลกที่เธออยู่นั้น เป็โลกใบเดียวกันกับโลกในนิยายเลย เพราะชีวิตทุกคนที่อยู่บนโลกใบนี้คือคนจริงๆ และทุกคนก็ไม่ได้ใช้ชีวิต โดยผ่านการเขียนของใครเลย
เพราะตัวเธอเอง ก็ไม่ได้รู้สึกว่าโลกใบนี้ มีการบังคับให้ใช้ชีวิตไปตามแนวทางของนิยายที่เธอเคยอ่านมาเลย
หรือในนิยายที่ตัวนักเขียนที่ได้เขียนว่า ให้ตัวเธอี้เีได้นั้น มันไม่ได้เป็เพราะนักเขียนที่ทำให้ตัวเธอเป็คนที่ี้เีอย่างที่ทุกคนเห็นกันได้เลย
อันที่จริงที่ตัวเธอเป็อย่างนี้ได้ ก็เพราะตัวตนของเธอเองซะมากกว่า เพราะฉะนั้นเื่นี้ก็ไม่สามารถโทษนักเขียนได้เลย...
**********
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง...
อันหนิงลี่ก็ได้หลอมรวม และทำความเข้าใจกับความทรงจำที่พึ่งได้มาใหม่เสร็จ
ในยุควันสิ้นโลกนั้น เธอก็ได้ต่อสู้กับซอมบี้และเสียชีวิตลงเพราะซอมบี้พากันบุกเข้ามาโจมตีที่ฐานที่เธออยู่ และตัวเธอเองนั้นก็ได้ถูกซอมบี้ฆ่าตายอีกด้วย
เลยทำให้เธอได้มาเกิดใหม่ในยุคปัจจุบันนี้ และเมื่อตอนที่เธอได้มีชีวิตอยู่ในยุควันสิ้นโลกนั้น ตัวเธอเองก็ไม่ได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ในยุค 1970 นี้เลย
เพราะตอนที่เธอเกิดมา เธอก็เป็เด็กที่เกิดในยุควันสิ้นโลกเลย และดูเหมือนว่าวันสิ้นโลกในยุคที่เธออยู่นั้น จะเกิดขึ้นมานานแล้วอีกด้วย แต่มนุษย์เราก็ยังไม่สามารถเอาชนะซอมบี้ได้สักที
อืม...ดูเหมือนว่าชีวิตในวันสิ้นโลกนั้น เธอเหมือนจะมีพลังไม้อยู่นี่ ไม่รู้ว่าพอความทรงจำหลอมรวมกันอย่างนี้แล้ว พลังไม้จะตามเธอมาด้วยหรือเปล่านะ?
ว่าแล้วอันหนิงลี่ก็ลองรวบรวมใช้พลังไม้เหมือนที่เธอเคยใช้ในยุควันสิ้นโลก
พอเห็นว่าร่างกายของเธอ ในตอนนี้ดูเหมือนว่าพลังไม้จะตื่นขึ้นมาจริงๆ พอเห็นอย่างนี้อันหนิงลี่ก็ดีใจมาก
เพราะว่าถึงแม้ว่าโลกปัจจุบันจะไม่มีซอมบี้แล้ว แต่พลังไม้นั้น ก็เป็ประโยชน์สำหรับเธอในยุคนี้มากเหมือนกัน
ถึงตัวเธอจะี้เีไปหน่อยก็เถอะนะ ก่อนที่ความทรงจำของเธอจะได้หลอมรวมกันได้น่ะ แต่เธอก็ยังรู้ดีว่าอาหารหาได้ยากมากแค่ไหนในยุคนี้อีกด้วย
ตอนนี้เธอมีพลังไม้แล้ว เธอจะปลูกผัก ผลไม้ มากแค่ไหนก็ได้ และต่อไปเธอจะได้ไม่ต้องกลัวหิวอีกต่อไปแล้ว
อันที่จริงที่เธอยอมแต่งงานกับสามีของเธอ มันก็เป็เพราะว่าหลังจากที่เธอได้มาเป็เยาวชนที่มีการศึกษาแล้ว
เธอจึงได้รู้ว่าการทำงานในทุ่งนานั้นยากลำบาก และเหน็ดเหนื่อยมากแค่ไหน
แล้วยิ่งตัวเธอเป็คนที่ไม่เคยลำบากอะไรเลย มาั้แ่เด็กด้วย ก็ยิ่งเหนื่อยมากกว่าคนอื่นเป็ 10 เท่า ตอนที่เธอได้ไปทำงานในทุ่งนาได้น่ะ
ถึงแม้ว่า แม่ของเธอจะเสียชีวิตั้แ่เธอยังเด็กแล้ว และส่วนพ่อของเธอก็แต่งงานใหม่ แต่เธอก็ไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับพ่อและแม่เลี้ยงของเธอเลย
เพราะคุณตาของเธอเห็นว่า พ่อของเธอได้แต่งงานใหม่ ก็เลยรับเธอไปเลี้ยง เพราะคุณตาเองก็มีแม่ของเธอเป็ลูกสาวคนเดียวเท่านั้น
คุณตาเลยกลัวว่า เธอจะถูกแม่เลี้ยงรังแกเลยรับเธอไปเลี้ยง ั้แ่ตอนที่เธอยังเด็กๆ เลย
แล้วคุณตาของเธอก็ยังเป็แพทย์แผนจีนอีกด้วย จึงสามารถหาเงินเลี้ยงเธอได้ อย่างไม่ยากลำบากอะไรเลย
แต่เมื่อปีที่แล้วคุณตาของเธอก็ได้เสียชีวิตลง ทำให้เธอเสียใจมาก เพราะเธอไม่เหลือใครอีกแล้ว ที่เป็คนในครอบครัวเดียวกันของเธอ
และใน่เวลานั้นเอง ที่พ่อของเธอก็มารับเธอไปอยู่ด้วย ตัวเธอก็ยอมไป เพราะคิดว่าพ่อคงไม่ทำร้ายเธอแน่นอน
แต่อันหนิงลี่ก็มองโลกในแง่ดีมากเกินไป เพราะอันที่จริงแล้ว ที่พ่อของเธอมารับให้เธอไปอยู่กันกับเขาด้วยนั้น
มันก็เป็เพราะว่า เขาอยากได้บ้านของเธอที่คุณตายกให้ เพราะคิดว่าหลังจากที่เธอแต่งงานไปแล้ว บ้านของคุณตาที่เธออยู่ ก็จะตกเป็ของครอบครัวเขาได้อย่างแน่นอน
ดีนะที่เธอรู้ทัน เธอก็เลยได้ลงทะเบียนมาเป็เยาวชนที่มีการศึกษาและเธอก็ได้ขายบ้านหลังนั้นของคุณตา แล้วเอาเงินมาที่นี่ด้วย
ตอนแรกเธอก็ไม่ได้อยากขายบ้านแต่ คิดว่าถ้าเธอไม่ขาย พ่อของเธอต้องย้ายมาอยู่ตอนที่เธอจากไปอย่างแน่นอน เธอเลยได้ตัดสินใจขายบ้านอย่างเด็ดขาดเลย
แต่เธอก็ไร้เดียงสามากเกินไป พอได้มาเป็เยาวชนที่มีการศึกษาอยู่ในกองพลต้าฉีแล้ว
ก็ทำให้เธอรู้ว่าชีวิตในทุ่งนานั้นลำบากมากแค่ไหน ถึงเธอจะขอให้กัปตันหางานที่เบาๆ ให้เธอก็เถอะนะ
แต่การทำงานในทุ่งนานั้นเหนื่อยยากลำบากมากมายซะจริงๆ
12K
