กลิ่นเลือด กลิ่นหนูตาย และกลิ่นอับชื่น ๆ กลิ่นของแห่งความสั้นหวัง

อบอวลอยู่ในห้องขังชื้นแฉะที่แม้แต่แสงยังไม่สามารถส่องผ่านได้

หญิงสาวผู้หนึ่งนอนแน่นิ่ง ร่างสะบักสะบอม เปลือกตาบวมช้ำ

เสื้อผ้าขาดวิ่น หายใจรวยรินราวกับรอความตายมาห้อมล้อม

ทุกภาพแห่งความเจ็บช้ำ ไหลย้อนกลับมาในห้วงสุดท้ายของชีวิต

เธอใช้แรงเฮือกสุดท้ายกัดลงไปที่นิ้วตัวเองด้วยความแค้น

ข้าขอสละดวงจิตดวงนี้แด่ เทพแห่งความตาย .... ขอให้ข้าได้กลับมา

ไม่ใช่เพื่อรัก..แต่เพื่อการแก้แค้น สิ้นรอยยิ้มสุดท้ายดวงตาเธอปิดลงพร้อมกับลมหายใจสุดท้าย

.

..

...

เธอลืมตาขึ้นในร่างของลูกสาวแม่ทัพ

เนี่ยแหละโอกาสที่จะแก้แค้นพวกคนที่หักหลังเธอ

ชาติที่แล้วเจ้าหลอกข้า ชาตินี้ข้าจะใช้พวกเจ้าเป็นหมากในกระดานเอง

เธอแสยะยิ้มมองใบหน้าใหม่ในกระจก