หลงฉีต่อสู้กับลูกน้องของหลินผิง แล้วพาหลินชิงหนีออกไปได้ เขาพาเธอไปหลบในที่ปลอดภัยแล้วไปช่วยธนพัฒน์ต่อสู้กับหลินผิงและพรรคพวกทันที
คราวนี้ตำรวจก็มาช่วยจับกุมด้วยเพราะหลินผิงได้มีความเกี่ยวข้องกับการก่อคดีบงการฆ่าหลายคดีด้วยกัน และหลักฐานก็แ่า เธอไม่สามารถดิ้นหลุดได้
หลงฉีและธนพัฒน์ช่วยกันต่อสู้กับบอดี้การ์ดข้างกายของหลินผิงจนสามารถเอาชนะได้ และตอนนี้พวกเขาก็เห็นตำรวจสามารถเข้าจับกุมหลินผิงได้แล้วด้วย แต่หลงฉียังไม่เห็นเซียงเซียง ดังนั้นเขาจึงวิ่งออกตามหาเซียงเซียงทันที
ในที่สุดหลงฉีและเซียงเซียงก็ได้เผชิญหน้ากันเสียที
“ทำไมคุณต้องหลอกผมด้วยครับ เซียงเซียง” หลงฉีกล่าว
“ฉันไม่เคยรักคุณค่ะ ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อคุณหลินผิงเท่านั้น” เซียงเซียงกล่าว
“คุณไม่เคยมีใจให้ผมบ้างเลยหรอ” หลงฉีกล่าว
“ฉันไม่ได้ชอบผู้ชายค่ะ ฉันเป็เลสเบี้ยน” เซียงเซียงยอมเฉลย
และแล้วทั้งสองก็ต่อสู้กัน เพราะเซียงเซียงเป็นักฆ่า แต่สุดท้ายเซียงเซียงก็เป็ฝ่ายพ่ายแพ้อยู่ดี เธอเลยถูกหลงฉีจับกุมตัวไปส่งตำรวจเพื่อนำตัวไปดำเนินคดีพร้อมๆ กับหลินผิงหัวหน้าตัวการ
หลินชิงมองเห็นหลงฉีและเซียงเซียง เธอเลยคิดว่าความจริงแล้วหลงฉีอาจจะเห็นเธอเป็เพียงแค่ตัวแทนของเซียงเซียงเท่านั้น และที่เขายอมที่จะแต่งงานกับเธอก็เพียงเพื่อรับผิดชอบในสิ่งที่เขาก่อเท่านั้น เธอเลยตัดสินใจบางอย่าง
******************************************************
เหตุการณ์สงบ ตำรวจสามารถกวาดล้างมาเฟียอันธพาลที่ร่วมมือกับหลินผิงทำร้ายผู้อื่นและก่อคดีฆาตกรรมมากมาย
ส่วนหลินช่ายและผู้ที่สวามิภักดิ์เขาก็คอยฟื้นฟูพรรคและรวมรวมกำลังพรรคัแดงขึ้นมาใหม่ ดังนั้นในวันนี้เขาจึงแต่งตั้งหัวหน้ามาเฟียคนใหม่ซึ่งนั่นก็คือหลงฉี
หลงฉีเข้าร่วมพิธีรับตำแหน่งอย่างสมเกียรติ แต่ทว่าพอเสร็จพิธีเขาก็รีบทวงถามขึ้นมาทันที
“แล้วหลินชิงล่ะครับ ทำไมท่านไม่ยอมยกหลินชิงให้กับผม” หลงฉีกล่าว
“อ้อ หลินชิงได้ขอร้องกับฉันว่าให้ยกเลิกกฎของพรรคซะ คือให้ฉันสามารถมอบตำแหน่งให้นายโดยที่ไม่ต้องบังคับให้นายแต่งงานกับหลินชิง” หลินช่ายกล่าว
“แต่ผม้าแต่งงานกับหลินชิงครับ ผมไม่รับตำแหน่งก็ได้” หลงฉีกล่าว
“ต้องขอโทษด้วย หลินชิงจะไปเรียนต่อที่ประเทศญี่ปุ่นแล้ว นายคงไม่ได้เห็นเธออีก” หลินช่ายกล่าวอย่างเ็า
หลงฉีเลยรีบคุกเข่ายอมรับสารภาพผิดกับหลินช่าย “ผมได้กระทำล่วงเกินน้องหลินชิงไปแล้ว เธอได้เป็ภรรยาของผมไปแล้วครับ ขอผมแต่งงานกับเธอเถอะนะครับ”
“ลุงคงช่วยอะไรหลานไม่ได้หรอก หลินชิงตัดสินใจไปแล้ว ความจริงแล้วลุงอยากหักคอหลานมากที่กล้าทำร้ายลูกสาวลุงแบบนี้” หลินช่ายโกรธเขามากแต่ยังเกรงใจที่เขาเป็หัวหน้าพรรคไปแล้ว
“ผมขอโทษครับ ลุงจะฆ่าผมก็ได้ แต่ขอผมได้พบหลินชิงสักครั้งก่อนตาย” หลงฉีกล่าว
หลินช่ายถอนหายใจ และแล้วเขาก็ใจอ่อน “โดยแท้จริงแล้ว ลุงเองก็ไม่รู้หรอกว่าหลินชิงจะไปยังไง อยู่ที่ไหนและไปเมื่อไหร่”
“แล้วพอมีหนทางมั้ยครับ ผมขอร้องล่ะครับ” หลงฉีขอร้อง
“ลุงเห็นหลินชิงไปปรึกษากับนายธนพัฒน์เขา หลานลองไปคุยเองก็แล้วกัน” หลินช่ายกล่าว
******************************************************
“มีอะไรหรือเปล่าครับ ท่านหัวหน้า” ธนพัฒน์กล่าว
“ยังดีที่นายยังเห็นฉันเป็หัวหน้า งั้นฉันขอสั่งนายให้บอกข้อมูลเมียฉันมา” หลงฉีกล่าวโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
“ใครเป็เมียของหัวหน้าหรอครับ” ธนพัฒน์ทำเป็ไม่รู้เื่
“นายอย่ามาทำไขสือ ฉันได้บอกนายแล้วว่าหลินชิงเป็เมียฉัน ดังนั้นให้บอกมาว่าเธอจะเดินทางไปญี่ปุ่นเมื่อไหร่และไปยังไง” หลงฉีกล่าว
“หลินชิงเปรียบเสมือนน้องสาวของฉัน จ้างให้ ฉันก็ไม่ยอมบอกนายหรอก” ธนพัฒน์กล่าว
“ในเมื่อนายกำลังจะทำให้ฉันกำพร้าภรรยา ฉันก็จะทำให้นายกำพร้าภรรยาเหมือนกับฉัน” หลงฉีกล่าว
“เสียใจด้วยที่ฉันยังไม่มีภรรยา” ธนพัฒน์กล่าว
“นายแน่ใจนะ” หลงฉีกล่าว
“ฉันแน่ใจ” ธนพัฒน์กล่าว
“อะ ฉันมีคลิปให้นายดู” หลงฉีเลยเปิดคลิปให้เพื่อนดู
“เฮ้ยหลงฉีเป็ไงบ้าง สบายดีมั้ย” พงศธรทักทาย
“นึกยังไงถึงมาวีดีโอคอลหาฉันเนี่ย” หลงฉีกล่าว
“ฉันเอาเมียมาอวดนายไง” พงศธรจับตัววรรณมานั่งตัก
ลลิวรรณเลยตีที่แขนพงศธรทันที
***“คุณน่ะ”***
“อ้าว ไหนว่าแต่งงานกับคุณหมอพัศน์ไง ทำไมถึงเป็ผู้หญิงคนนี้ได้ล่ะ” หลงฉีแปลกใจ
“จะบ้าหรอ หมอพัศน์เป็พี่เมียฉัน พูดแบบนี้เดี๋ยวเมียฉันได้เข้าใจฉันผิดหรอก” พงศธรกล่าว
“ก็เห็นหมอพัศน์บอกว่ารีบกลับประเทศไทยเพื่อแต่งงานกับนายนี่” หลงฉีกล่าว
“ไม่ใช่ รีบมางานแต่งงานฉันต่างหาก วรรณเป็น้องสาวของพัศน์ เธอตั้งครรภ์ลูกแฝด เธอกลัวท้องใหญ่ไปมากกว่านี้จะทำให้แต่งชุดแต่งงานไม่สวย เลยบังคับให้หมอพัศน์รีบกลับมาเป็เ้าภาพงานแต่งให้น่ะ” พงศธรอธิบาย
“แสดงว่าหมอพัศน์ก็โกหกน่ะสิ” หลงฉีกล่าว
“อ้อ ฉันเข้าใจแล้ว ที่แท้หมอพัศน์จะหลอกธนพัฒน์นั่นเอง” พงศธรเข้าใจเหตุการณ์
“แล้วเกี่ยวอะไรกับนายพัฒน์ด้วยล่ะ” หลงฉีสงสัยเพราะไม่เคยเห็นหมอพัศน์ยอมคุยกับธนพัฒน์เลยตลอดที่อยู่ฮ่องกง
“นายไม่รู้หรอว่า ทั้งสองเคยเป็แฟนกันมาก่อน แต่ผิดใจกันเพราะหลินผิงจัดฉากมีอะไรกับนายพัฒน์น่ะ” พงศธรเล่า
“อย่างนี้นี่เอง ถึงว่าฉันแอบเห็นทั้งสองมองหน้ากันแต่ไม่ยอมพูดอะไรกัน ที่แท้ก็มี something wrong นี่เอง ว่าแต่นายแต่งงานแล้วหรอ” หลงฉีกล่าว
“อื้อฉันแต่งงานกับวรรณแล้ว ก็เลยแจ้งข่าวให้นายรู้” พงศธรกล่าว
“ยินดีด้วยนะ ยินดีด้วยนะครับคุณวรรณ” หลงฉีทักทายเมียเพื่อน
“ค่ะ ขอบคุณค่ะ” วรรณกล่าวเขินๆ
“อะเป็ไง นายคิดว่านายมีโอกาสกำพร้าภรรยามั้ย” หลงฉีปิดคลิป
“ถึงฉันรู้ว่าหมอพัศน์ไม่ได้แต่งงานกับนายพงศธร แต่จะทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อหมอพัศน์ไม่ยอมให้อภัยฉัน” ธนพัฒน์กล่าวอย่างหมดหวัง
“งั้นฉันจะให้นายดูอีกคลิปนึง” หลงฉีเปิดคลิปต่อไป
หลงฉีเปิดอีกคลิปให้ธนพัฒน์ ซึ่งฉากในคลิปเป็ฉากที่หลินผิงจัดฉากมีอะไรกับธนพัฒน์ แล้วส่งข้อความไปบอกให้หมอพัศน์มาที่ห้องห้องนั้น ทำให้หมอพัศน์เข้าใจธนพัฒน์ผิด
“เฮ้ย นายมีคลิปนี้ได้ยังไง ฉันขอได้มั้ย” ธนพัฒน์กล่าวอย่างดีใจที่เห็นคลิป เขามีโอกาสคืนดีกับหมอพัศน์แล้ว
“555 นายเริ่มเห็นโอกาสคืนดีกับหมอพัศน์แล้วใช่มั้ย แต่ฉันยังไม่ให้นายหรอก นายต้องร่วมมือกับฉันเสียก่อน” หลงฉีกล่าว
“ไม่ล่ะ ฉันกับหลินชิงเป็พี่น้องกัน ยังไงฉันก็ต้องรักษาคำพูด” ธนพัฒน์ใจแข็ง
“ก็แล้วแต่นายก็แล้วกัน พวกเราจะมีชะตากรรมเช่นไรก็ขึ้นอยู่กับนาย หากฉันสมหวังนายก็สมหวัง” หลงฉีกล่าว