ตอนที่ 117
รอยแยกแห่งความหิวโหย
แกร๊งงงงงงงงงงงง!!!
รอยแตกขนาดมหึมาเหนือ Eternal Tower ฉีกเปิดออกช้าๆ ราวกับมีบางสิ่งกำลังฝืนดันตัวเองผ่านกำแพงจักรวาลเข้ามา
ความมืดสีดำสนิทไหลทะลักออกมาจากรอยแยกเหมือนน้ำทะเล
แต่มันไม่ใช่พลังงาน
ไม่ใช่ความว่างเปล่า
มันคือ “ความหิว”
ทันทีที่ความมืดนั้นสัมผัสชั้นบรรยากาศของจักรวาลลำดับที่ 7—
ดวงดาวหลายดวงก็เริ่มดับลงทันที
ไม่ใช่การระเบิด
แต่เหมือนพลังงานทั้งหมดถูก “ดูดกิน” ไปในพริบตา
ทั่ว Eternal Tower เกิดเสียงเตือนภัยดังขึ้นไม่หยุด
ติ๊ง!
[Universe Border Integrity :
74%]
[71%]
[68%]
ค่ากำลังลดลงอย่างรวดเร็ว
Observer ทั้งสามหน้าเริ่มซีดลงเรื่อยๆ
เด็กสาวชุดนักเรียนรีบพิมพ์ข้อมูลบนหน้าจอด้วยมือสั่น
“…พลังงานของจักรวาลกำลังหายไป!”
ชายแก่ถือหนังสือกัดฟันแน่น
“…มันกำลังกินกำแพงจักรวาลโดยตรง”
กลาง The Fallen City
ผู้คนทั่วเมืองเงยหน้ามองรอยแยกสีดำบนท้องฟ้าด้วยความหวาดกลัว
แม้แต่คนธรรมดาที่ยังไม่เข้าใจเรื่อง Origin หรือ Outer Realm—
ก็สัมผัสได้ถึง “จุดจบ”
หลินอวี่กำหมัดแน่น
“…ถ้ามันเข้ามาเต็มตัว…”
ไม่มีใครตอบ
เพราะทุกคนรู้คำตอบดี
จักรวาลลำดับที่ 7 อาจถูกกินทั้งใบ
กลาง Origin
จางฟานเงยหน้ามองรอยแยกสีดำเงียบๆ
Origin สีดำทองรอบตัวเริ่มปั่นป่วนรุนแรง
ครั้งแรกตั้งแต่กฎที่สามถือกำเนิด—
Origin กำลังแสดง “ความตื่นตระหนก”
[WARNING]
[THE HUNGER IS CROSSING THE BORDER]
โนอายังคงจับชายเสื้อจางฟานแน่น
ร่างเล็กๆ ของเธอสั่นไม่หยุด
ดวงตาสีดำทองที่เคยสดใสตอนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“…มันอยากกินหนู…”
จางฟานเงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนลูบหัวเธอเบาๆ
“…มันไม่ได้กินเธอหรอก”
ดวงตาสีดำทองของเขาค่อยๆ เย็นลง
“…เพราะฉันจะฆ่ามันก่อน”
ตูมมมมมมมมมมม!!!
ทันทีที่พูดจบ—
Origin สีดำทองทั่วจักรวาลก็ระเบิดออกพร้อมกัน
วงแหวนสีดำทองนับไม่ถ้วนปรากฏเหนือทุกโลก
กฎที่สามเริ่มเชื่อมต่อทั้งจักรวาลอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้—
ไม่ใช่เพื่อป้องกัน
มันคือการ “เตรียมสงคราม”
คาอินหรี่ตา
“…หมอนั่นเอาจริงแล้ว”
เซราฟิน่ากำดาบแน่น
“…แต่ศัตรูครั้งนี้ต่างออกไป”
เพราะแม้แต่เธอ—
ยังไม่แน่ใจว่าพลังแบบใดจะใช้กับสิ่งมีชีวิตจากทะเลแห่งความเงียบได้
ทันใดนั้น—
บางสิ่งก็เริ่มโผล่ออกมาจากรอยแยก
ตอนแรกเป็นเพียง “กรงเล็บ”
สีดำสนิท
ใหญ่กว่าดาวเคราะห์
และทุกส่วนของมันเต็มไปด้วยรอยแตกที่เหมือนจักรวาลกำลังพังทลายอยู่ภายใน
เพียงมันแตะขอบจักรวาล—
พื้นที่บริเวณนั้นก็หายไปทันที
ไม่ใช่แตกสลาย
แต่ถูก “กิน”
หลินอวี่หน้าซีด
“…มันกินแม้แต่มิติ…”
Origin ตอบกลับทันที
[THE HUNGER CONSUMES EXISTENCE ITSELF]
ทันใดนั้น—
กรงเล็บสีดำมหึมาก็กระชากรอยแยกออกกว้างขึ้น
ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!
ทั่ว Eternal Tower สั่นสะเทือนรุนแรง
ผู้คนจำนวนมากทรุดลงกับพื้น
เพราะเพียงแค่แรงกดดันของมัน—
ก็ทำให้กฎของจักรวาลเริ่มบิดเบี้ยว
และในวินาทีนั้นเอง—
“หัว” ของมันก็โผล่ออกมา
ทั่วจักรวาลเงียบสนิท
ไม่มีใครสามารถอธิบายรูปร่างของมันได้จริงๆ
เพราะมันเหมือนสิ่งมีชีวิตที่ประกอบขึ้นจาก “ความว่างเปล่า”
ไม่มีเนื้อหนัง
ไม่มีดวงตาแบบปกติ
มีเพียงปากขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยความมืดไร้จุดสิ้นสุด
และรอบตัวมัน—
มีเศษซากจักรวาลนับไม่ถ้วนลอยวนอยู่
ดวงดาวแตกสลาย
ซากมิติ
เศษกฎที่ถูกกัดกิน
ทั้งหมดติดอยู่รอบร่างของมันเหมือนซากอาหาร
โนอาถึงกับซ่อนตัวหลังจางฟานทันที
“…น่ากลัว…”
Origin กระเพื่อมรุนแรงกว่าเดิม
[THE HUNGER HAS LOCKED ONTO THE CHILD]
ทันใดนั้น—
ปากมหึมาของสิ่งนั้นก็เริ่มเปิดออกช้าๆ
และเสียงบางอย่างก็ดังขึ้นทั่วจักรวาล
ไม่ใช่ภาษา
ไม่ใช่เสียงร้อง
แต่มันคือ “เสียงของความหิว”
เสียงที่ทำให้ทุกชีวิตรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกกลืนกิน
Observer ทั้งสามถึงกับเลือดไหลจากปากพร้อมกัน
Projection ของพวกเขาเริ่มแตกสลาย
คาอินกัดฟันแน่น
“…แค่เสียงก็ระดับนี้?”
แต่จางฟานยังคงยืนนิ่ง
ดวงตาสีดำทองจ้องสิ่งนั้นโดยตรง
ก่อนพูดช้าๆ
“…แกเลือกผิดจักรวาลแล้ว”
ฟ้าววววววววววว!!!
ทันใดนั้น—
ดวงตาสีดำทองเหนือจักรวาลก็เปิดขึ้นอีกครั้ง
Origin ทั้งจักรวาลตอบสนองต่อเจตจำนงของเขา
คลื่นพลังสีดำทองมหาศาลพุ่งเข้าหาผู้ล่าแห่งทะเลเงียบงันทันที
ตูมมมมมมมมมมมมม!!!
แรงปะทะทำให้ขอบจักรวาลแตกร้าวไปทั่ว
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนตัวแข็ง—
คือผู้ล่าแห่งความหิวไม่ได้ถอยแม้แต่นิดเดียว
ตรงกันข้าม
มัน “กิน” พลังของกฎที่สามเข้าไปต่อหน้าทุกคน
แกร๊งงงงงงงง!!!
Origin สีดำทองบางส่วนหายไปทันที
ราวกับถูกกัดขาด
ทั่ว Eternal Tower เงียบสนิท
แม้แต่จางฟานยังหรี่ตาแน่น
เพราะนี่เป็นครั้งแรก—
ที่มีสิ่งมีชีวิต “กิน” กฎของจักรวาลได้
และในวินาทีนั้นเอง—
ดวงตาสีดำมหึมาของผู้ล่าก็หันมาจ้องเขาโดยตรง
ก่อนเสียงต่ำลึกจะดังขึ้นจากความว่างเปล่า
“หิว…”
ความเงียบปกคลุมทั่วทุกมิติ
ก่อน Origin จะส่งข้อความสุดท้ายขึ้นมา
[WARNING]
[THE HUNGER HAS RECOGNIZED THE KEEPER AS FOOD]