ได้เวลานัดกันระหว่าง วรรณรสและ วรพจน์ ั้แ่ย้ายมาในห้องประธานชินภัทรยังไม่ได้เจอกับวรรณรสเลยเพราะเขาต้องออกไปประชุมข้างนอกวรรณรสรีบลงมารอวรพจน์หน้าตึกสำนักงาน วรพจน์รีบขับรถมารับวรรณรสแล้วทั้งสองก็ออกจากบริษัทไปชินภัทรกำลังเลี้ยวรถเข้าสำนักงานก็เห็นวรพจน์กับวรรณรสนั่งรถไปด้วยจึงตัดสินใจเลี้ยวรถกลับเขาขับรถตามแบบห่าง ๆ และ ห่วง ๆ ชินภัทรอยากประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเขากับวรรณรสมีความสัมพันธ์กันลึกซึ้งไม่อยากให้ใครมายุ่งวุ่นวายกับวรรณรส แต่ติดด้วยตำแหน่งหน้าที่และการทำงานที่ยังไม่พร้อมด้วยหลายๆ ด้าน ชินภัทรขับรถตามมาจนถึงร้านอาหารแห่งหนึ่งแถวดินแดง
“สองคนนี้ เหมือนนัดกับใครไว้ เขามาทำอะไรกัน” ชินภัทรพูดกับตัวเองเขาเดินตรงเข้าไปในร้านอาหาร และแอบนั่งใกล้โต๊ะของวรรณรสกับวรพจน์
“วรรณ ถ้าไปทำงานที่ใหม่ วรรณสามารถมาพร้อมพี่ได้เลยนะเพราะมันทางเดียวกัน
“วรรณไม่อยากรบกวนคะพี่ แค่นี้พี่ก็เชื่อเหลือวรรณเยอะแล้วคะ”
“วรรณ เรา ไม่ใช่คนคนอื่นคนไกลนะ ครอบครัววรรณ พี่ก็รู้จักไม่ต้องเกรงใจพี่”
ชินภัทรแอบฟังอยู่ข้างหลัง ได้ยินการสนทนาของทั้งสองคน เขารู้ว่าวรรณรสกำลังจะตีตัวออกห่างจากเขา อาจจะเป็เพราะเื่ของความแตกต่างทั้งเื่การงานและฐานะทางการเงินชินภัทรรู้สึกโกรธมากที่วรรณรสไม่เคยให้ความเชื่อใจในตัวเขาเลยกลับไปเชื่อใจวรพจน์มากกว่า ชินภัทรไม่รีรอ รีบเดินออกจากร้านด้วยความโกรธ
“อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะหนีได้นะ รู้จักชินภัทรน้อยไปแล้ว” ชินภัทรครุ่นคิดว่าจะจัดการกับเื่นี้อย่างไรดี
เช้าวันต่อมาชินภัทรมาทำงานแต่เช้า วรรณรสเดินเข้ามาในห้องทำงาน
“สวัสดีคะท่านประธาน”
“สวัสดี” ชินภัทรไม่พูดอะไรต่อ เขานั่งทำงานของเขาไปเงียบ ๆโดยที่ไม่สนใจวรรณรสเลย
“คุณเอารายการงบประมาณประจำเดือนนี้มาส่งผมด้วย”ชินภัทรออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเข้ม ๆ
“ทราบแล้วคะ”
บรรยากาศในห้องทำงานเต็มไปด้วยความสงบ ต่างคนนิ่งเงียบไม่พูดกัน
“วรรณ เพื่อนพี่เขายกเลิกงาน พี่ไม่เข้าใจเลยเราพูดกับเขาเข้าใจแล้วนะเมื่อวานทำไมทำแบบนี้” วรพจน์ส่งข้อความมาหาวรรณรส วรรณอ่านแล้วสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีชินภัทรรู้ได้เลยว่าแผนที่เขาวางไว้สำเร็จแล้ว เขาให้เลขาส่วนตัว คุณประกิต ไปแจ้งยกเลิกกับเพี่อนวรพจน์และให้เื่นี้เป็ความลับ ชินภัทรอมยิ้มด้วยความสะใจในความชนะของเขาครั้งนี้
“ไม่เป็ไรคะพี่พจน์ เดี๋ยวลองหาใหม่คะ ถ้าตั้งใจมันต้องได้สักวันแน่ๆ คะ “ วรรณรส ส่งข้อความไปหาวรพจน์
“คุณวรรณ รบกวนออกไปข้างนอกกับผมหน่อย ผมต้องไปซื้อแคชเชียร์เช็คคุณเตรีมเื่เอกสารแล้วส่งไปให้ธนาคารด้วย อีก 15 นาที ไปธนาคารด้วยกันวันนี้ผมมีนัดซื้อคอนโดใหม่
“ได้คะ”วรรณรีบจัดแจงเอกสาร
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“ชินคะ วันนี้ พิมพ์มารับคุณไปกินข้าวด้วยกันคะ”พิมพ์สุดาเ้าเก่าที่ยังคอยตามตื้อชินภัทร แต่ครั้งนี้เขาต้องใเพราะมีวรรณรสมานั่งทำงานห้องเดียวกันกับชินภัทรหรือสิ่งที่พิมพ์สุดาคิดไว้จะเป็เื่จริง ทำไมต้องย้ายวรรณรสเข้ามาทำงานด้วยกัน
“คุณเปลี่ยนเลขาเหรอคะชิน แล้วคุณประกิตหายไปไหนคะ”
“คุณประกิตผมให้ไปดูแลลูกค้าข้างนอกส่วนวรรณรสจะมาดูแลเื่การเงินกับผม”
“มีด้วยเหรอคะ แผนกการเงินนั่งที่เดียวกับท่านประธานไม่พิเศษไปหน่อยเหรอคะชิน”
“ผมต้องไปทำเื่โอนคอนโดวันนี้ ผมซื้อคอนโดใหม่ ผมต้องออกไปแล้ว “ชินภัทรพูดตัดบทไป
“วันหลังเราต้องคุยกันนะพิมพ์ เดี๋ยวเสร็จแล้วผมโทรหา”
“ไปกันเถอะคุณวรรณ” ชินภัทรรีบเดินออกมาข้างนอกห้อง ปล่อยให้พิมพ์สุดายืนงงอยู่คนเดียวพิมพ์สุดาหน้าแดงก่ำเพราะรู้ว่าตอนนี้ชินภัทรกำลังปฏิเสธเขาอยู่เขาเคยเป็ที่หนึ่งของชินภัทรมาตลอด แต่ตอนนี้เขาเหมือนโดนชินภัทรเหยีบย้ำน้ำใจเขาไม่ไยดีกับการกลับมาของพิมพ์สุดาเลยวรรณรสและชินภัทรรีบขึ้นรถเพื่อเดินทางไปธนาคาร
“ไปธนาคารประจำของบริษัทนะ”
“ครับท่าน”
ชินภัทรเขานั่งข้างหลังกับวรรณรสวรรณรสนั่งเงียบอยู่ติดขอบประตูฝั่งคนขับ ชินภัทรแอบมองวรรณรส แล้วนั่งอมยิ้มคิดในใจ
“5555 คิดจะหนีผมเหรอพี่วรรณ ยากหน่อยนะ พี่ตกเป็เมียผมแล้วหมดสิทธิไปรักคนอื่นแล้ว”
“คุณวรรณครับมาดูเอกสารตรงนี้หน่อยครับ ทำไมคุณพิมพ์ผิด”
282
