บทที่19ภารกิจหลักปรากฏ(แก้คำผิดแล้ว)
ชินิที่จ้องมองอสรพิษศิลาตัวหนึ่งออกมาจากไข่ฟองใบแรกเขาอดยิ้มไม่ได้เลย แต่ในตอนนั้นหัวของเขาราวกับมองเห็นบางอย่างภาพความทรงจำแบบเดิมอีกแล้ว ภาพความฝันเกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่กำลังต่อสู้และหญิงสาวที่กำลังพยายามปกป้องเขาแรงะเิขึ้นและเขาก็ตกลงไปที่น้ำตกด้านล่าง ไม่มันยังมีต่อ
ภาพการมองเห็นของคนๆหนึ่งเขาจ้องมองหญิงสาวที่ได้รับาเ็ภายในอ้อมแขนก่อนที่หญิงสาวจะยิ้มและสิ้นใจลงที่อ้อมกอดของเขาความเสียใจปรากฏผ่านเสียงกรีดร้องของเขาทุกอย่างกลายเป็สีแดงเมื่อภาพกลับมาเป็ปกติทุกชีวิตถูกสังหารจนหมดสิ้นชายหนุ่มหนีออกไปอย่างรวดเร็วเขานั้นจ้องมองไปยังหุบเขาขนาดใหญ่ที่มีรูปใบหน้าของั์อยู่และที่ปากของมันปลดปล่อยน้ำตกออกมาจำนวนมาก
ในตอนนั้นภาพก็ตัดไปพร้อมกับเป็ภาพการมองเห็นของเขาที่กำลังไหลไปตามน้ำชินิพยายามควบคุมร่างกายที่อยู่ภายในน้ำแต่ก็ทำไม่ได้ในตอนนั้นเขาก็พบบางสิ่งมันคือสร้อยคอประหลาดที่คอของเขา ก่อนที่จะภาพจะตัดไปเป็ภาพการมองเห็นของเขาที่กำลังถูกใครบางคนอุ้มขึ้นมาจากน้ำและหยิบสร้อยคอของเขาเอาไว้และชายคนนั้นก็อุ้มเขาจากไปจากแม่น้ำ
“แหะแหะ ใครกัน”ชินิได้สติกลับมาเขางุนงงไปหมดและพยายามตั้งสติก่อนที่จะกุมไปที่อกของเขาและพยายามทำความเข้าใจกับเหตุการณ์นี้“ถ้างั้นแม่ของเราคงตายไปแล้วแต่พ่อยังอยู่เขาหนีออกไปได้ ใครเป็คนที่ช่วยเราไว้กัน เราจะต้องหาตัวของเขาให้เจอเรา้ารู้เื่ราวทั้งหมด”
“ภารกิจหลัก การปรากฏของความทรงจำ(1)
ความทรงจำที่เสียหายและความทรงจำที่สูญเสียมันคือบางสิ่งที่ติดอยู่ภายในความทรงจำจงค้นหามันและพบเจอกับสิ่งที่จะต้องเจอภายในอนาคต
เป้าหมาย จุดเริ่มต้นของความทรงจำ
รางวัล
1.(?????)”
“ภารกิจหลักเหรอปกติจะเป็ภารกิจลับ ภารกิจพิเศษ หรือภารกิจเกี่ยวกับบางสิ่งแต่ภารกิจหลักคงเป็ภารกิจที่จะต้องทำซินะ”ชินิครุ่นคิดก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเบาๆเขา้าที่จะรู้เกี่ยวกับอดีตของตัวเองว่าเขาเป็ใครถึงจะรู้จากความทรงจำอยู่บางว่าตอนนี้แม่ของเขาเสียไปแล้วแต่พ่อยังอยู่เขาจะต้องตามหาพ่อให้เจอ“ก่อนอื่นคงต้องหาคนที่ช่วยเราก่อนคงต้องกลับไปที่สำนักมีดมายาก่อน”
“หืม…ไข่อีกสองฟองไปไหน”ชินิกล่าวออกมาเมื่อหันมาสนใจอสรพิษศิลาในตอนนั้นเขาพบว่าร่างกายของอสรพิษศิลาตัวนอนมี่ตัวแปลกๆมันเป็กลมๆสองอันชินิที่ััได้ถึงบางอย่างก็ถามขึ้น“เ้าคงไม่ได้กินไข่พี่น้องตนเองไปหรอกใช่ไหม”
“ฟ่อออ”ชินิที่ได้เห็นอสรพิษศิลาตอบรับเขาคิ้วกระตุกเล็กน้อยมันทำเหมือนมันไม่ได้กินเข้าไปแต่ไอ้กลมๆในท้องมันนั้นใช่เลย ชินิถอนหายใจออกมาเบาๆและเลิกแยแสกับสิ่งตรงหน้า“แล้วแต่เ้าแล้วกัน”
“ปลดล็อคระบบสัตว์เลี้ยง”
“เชื่อมต่อจิติญญาของสัตว์เลี้ยงทันที”
“เลเวล6 อสรพิษศิลา(โปรดตั้งชื่อเอง)”
“อยู่ๆอะไรวะ ระบบสัตว์เลี้ยงเหรอเลเวล6 คงเพราะกินไข่อีกสองใบเข้าไป ชื่องั้นเอาเป็ หยาง ชินหยางแล้วกัน”ชินิกล่าวออกมาอย่างจริงจังอสรพิษศิลาพยักหน้ามันเข้าใจเขาผ่านการเชื่อมต่อจิติญญาแล้ว ชินิพยักหน้าพอใจก่อนที่จะชินหยางจะพุ่งเข้ามาตามร่างกายของและเลื่อยเข้ามาหยุดที่คอของเขา“เห้ยๆจะรัดคอกันไหมเนี่ย เอาเถอะจะทำอะไรก็ทำ”
“ตอนนี้กลับไปที่สำนักก่อนแล้วกัน”ชินิคิดหลังจากนั้นก็ขี่โลหิตมุ่งหน้ากลับไปที่สำนักทันทีเมื่อมาถึงเขาเห็นการเปลี่ยนแปลงของสำนึกไปมากพอสมควรเลย เขาแปลกใจไม่น้อย“กลับมาแล้วหรือ”
“นี้ท่าน”เสียงดังขึ้นพร้อมกับรองจ้าวสำนักปรากฏตัวขึ้นด้านรอยยิ้มแต่ภาพความทรงจำที่ชินิมองเห็นคนที่ช่วยเหลือเขามันซ่อนทับกับชายตรงหน้าของเขาคนที่ช่วยเขาดูหนุ่มกว่านี้มากแต่เมื่อคิดถึงเวลามันก็ผ่านไป 20ปีแล้วจะแก่ลงไปก็คงไม่แปลก ชินิลงจากชินอู่และเดินเข้ามาที่ด้านหน้าของรองจ้าวสำนัก“ท่านคือคนที่ช่วยเหลือข้าเมื่อยี่สิบปีก่อนใช่หรือไม่”
“อ้า….มันถึงเวลาแล้วเช่นนั้นหรือเ้าเองก็โตเป็ชายชาตรีแล้ว มันคงเหมาะแล้วที่ข้าจะกล่าวถึงวันนั้น ตามข้ามา”รองจ้าวสำนักกล่าวออกมาหลังจากนั้นก็พาชินิมุ่งหน้าออกไปยังพื้นที่ส่วนตำหนักของเขาและหยิบกล่องหยกมามอบให้กับชินิ เมื่อเขาเปิดออกสิ่งที่อยู่ภายในก็คือสร้อยคอรูปของดวงจันทราสีดำและมีมณีสีแดงที่ส่วนกลาง“นั้นคือทั้งหมดที่ข้าได้มาจากตัวของเ้าตอนที่ข้าพบเจอเมื่อยี่สิบปีก่อนที่แม่น้ำไม่ไกลจากที่นี้”
ชินิหยิบสร้อยขึ้นมาจากกล่องหยกและััมันเบาๆเขาััได้ถึงกลิ่นอายที่คงอยู่ภาพความทรงจำประหลาดทั้งหมดที่ติดมากับเขามันคือสิ่งที่เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไรและเริ่มจากอะไรแต่สร้อยด้านหน้าของเขาคือคำตอบ
“ท่านรู้หรือไม่ว่ามันคือสิ่งใด”ชินิกล่าวถามออกมาตาม้ารองจ้าวสำนักเพื่อแค่ส่ายหัวเท่านั้นเขาไม่รู้จักมันชินิกำจนแน่นก่อนที่จะคิดถึงเหล่าคนจากกลุ่ม ผ้าคลุมเงาพวกนั้นน่าจะรู้เพราะมีสายอยู่ทั่วทั้งดินแดนทุกแคว้น ชินิลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที“เช่นนั้นข้าจะไปหาข้อมูลเกี่ยวกับมัน”
“ติ้ง ติ้ง”ชินิที่กำลังจะเดินออกไปก็ได้ยินเสียงบางอย่างเขารู้สึกคุ้นเคยกับมันแปลกจึงได้คิดถึงที่หนึ่งชินิเดินไปตามเส้นทางมุ่งหน้าไปหาจ้าวสำนัก เมื่อมาถึงพร้อมกับรองจ้าวสำนักเหล่าผู้าุโก็แสดงความประหลาดใจที่ชินิมาที่นี้“มีอันใดหรือเ้าหนูจึงกลับมาที่สำนักเช่นนี้”
“ข้ามาหาบางสิ่งตอนนี้ข้าได้มันแล้วแต่ข้า้าบางคนที่จะร่วมเดินทางไปกับข้า เขาอยู่ภายในคุกของสำนักหากท่านไม่ว่าข้าขอพาเ้าออกเดินทางไปด้วยได้หรือไม่”ชินิกล่าวถามออกมาทันทีจ้าวสำนักขมวดคิ้วแต่ก็ไม่ได้คิดมากเท่าไหร่เพราะความแข็งแกร่งของชินินั้นไม่ธรรมดาอยู่แล้วเขาพยักหน้าทันที“ได้ว่าแต่ใครละ”
“ข้าเองก็ไม่รู้จักแต่ข้าััได้ถึงความแข็งแกร่งของเขาจากห้องข้างๆของข้า”ชินิกล่าวออกมาเมื่อพวกเขาได้ยินก็เงียบลงหลังจากนั้นชินิก็เดินตามจ้าวสำนักและผู้าุโไปจนถึงคุกของสำนัก“เ้าแน่ใจหรือเ้าไม่รู้จักเขาแต่จะพาไปด้วย”
“ว่าแต่พวกท่านรู้จักเขาเช่นนั้นหรือ”ชินิกล่าวถามออกมาพวกเขากุมขมับแน่นอนซิพวกเขาเป็ผู้าุโพวกเขาจะต้องรู้จักอยู่แล้วจ้าวสำนักถอนหายใจออกมาเบาๆ“เขามีนามว่า หลงอู่เป็ศิษย์ของข้าและเป็ศิษย์หลักที่แข็งแกร่งที่สุดแต่เมื่อสิบปีก่อนเขาเกิดคลุ่มคลั่งและสังหารศิษย์หลักทั้งสิบสองคนของสำนักจนหมดสิ้นพวกเราไม่สามารถสังหารเขาที่อยู่ในระดับเซียนได้จึงผนึกเขาเอาไว้ภายในห้องขังนี้แทนหลังจากนั้นก็สร้างคุกของสำนักทับผนึกของเขาเอาไว้เ้าคิดว่าจะสามารถหยุดเขาได้หรือไม่”
“สบายๆ”ชินิกล่าวตอบทันทีพวกเขาทั้งหมดถอยออกมาพร้อมกับจ้าวสำนักปลดผนึกห้องขัง ประตูค่อยๆเปิดออกมา ชายร่างใหญ่เดินออกมาพร้อมกับแขนขาถูกโซ่ตรวนล็อคเอาไว้ชินิเดินเข้ามาด้านหน้าและใช้หลังมือเคาะเบาๆ“ไม่ได้เจอกันนานนะพี่ชายสนใจที่จะออกเดินทางไปยังสุดขอบ์กับข้าหรือไม่”
“น่าสนใจ….ได้”ชายร่างใหญ่จ้องมองแววตาของชินิพร้อมกล่าวตอบชินิสะบัดมือทำลายโซ่ตรวนทั้งหมดทิ้งในพริบตาเขาบิดร่างกายปลดปล่อยพลังระดับราชันย์ขั้นที่เก้าออกมาเหล่าผู้าุโถูกดันจนถอยออกไป ชินิสะบัดมือสลายคลื่นพลังนั้นทิ้งในพริบตา“เอาละข้าไม่อาจที่จะเสียเวลาได้แล้ว ท่านสวมใส่เสื้อผ้าแล้วพวกเราจะเดินทางออกจากสำนักข้ามีที่ที่จะต้องไปและมันสำคัญมาก”
3K
![ซากเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668145_30143215.webp)
