บทที่ 3
เริ่มต้นใหม่
ผ่านไปไม่นานแม่บ้านหลินก็เดินเข้ามาพร้อมกับสำรับอาหารในมือและนำเข้ามาวางบนโต๊ะปลายเตียง เมื่อเธอเห็นถึงกับกลืนน้ำลายทันที
ซึ่งได้แก่เป็ดปักกิ่ง ไก่ผัดถั่วลิสง และเต้าหู้ทรงเครื่องสไตล์เสฉวน พร้อมข้าวสวยร้อนๆ หนึ่งจาน คราวนี้แหละเธอจะกินให้พุงกางเลยให้สมกับที่เธออดมานาน
“เชิญทานตามสบายได้เลยคุณจาง ดิฉันขอตัวก่อน ถ้าคุณ้าอะไรเพิ่มเติมบอกดิฉัน หรือไม่ก็เมดที่นี่ได้เลยนะคะ”
“อืมม ขอบคุณแม่บ้านหลินมาก” หลังจากเธอกล่าวขอบคุณ แม่บ้านก็ยิ้มตอบกลับอย่างเอ็นดูพร้อมกับก็โค้งตัวเคารพแขกของผู้เป็นายเรียบร้อยก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องทันที
จางเจียวมี่เมื่อเธอไม่เห็นใครเธอก็ทำการสวาปามอาหารตรงหน้าทันที ถึงเธอจะอยากกินแค่ไหนเธอก็ยังคงมารยาทบนโต๊ะอาหารดังเดิม มันเป็นิสัยที่เธอติดตัวมาั้แ่ชาติก่อน
เธอมักจะรักษากิริยาท่าทีเสมอไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลัง เนื่องจากเธอในชาติที่แล้วมักจะสำรวมกิริยาท่าทีทำให้ตัวเองดูดีอยู่เสมอ และพยายามทำทุกอย่างเต็มที่ ทั้งเื่เรียน การทำงาน
เพื่อไม่ให้เธอโดนดูถูกและเธอก็โหยหาความรักจากพ่อแม่เป็ที่สุด แต่สุดท้ายเป็ไงสิ่งที่เธอทำไปมันไม่เคยมีความหมาย
แม้แต่ตอนที่เธอป่วยหนักขนาดนั้นพวกท่านก็ไม่เคยที่จะมาเหลียวแลเธอเลย
นับมันั้แ่ตอนที่เธออายุได้ 5 ขวบ พ่อและแม่ของเธอก็ได้หย่าร้างกันเนื่องจากทั้งสองแต่งงานกันทางธุรกิจทั้งสองไม่ได้รักหรือผูกพันธ์กันเลยั้แ่ต้น
การมีอยู่ของเธอเปรียบเสมือนเป็การตอกย้ำความผิดพลาดของทั้งสอง เธอได้แต่คิดว่าเธอผิดอะไร เธอเป็ลูกของพวกท่านนะ
หลังจากทั้งสองหย่ากันแม่ก็ได้แต่งงานใหม่และสร้างครอบครัวมีลูกด้วยกันอีก 2 คน เธอได้พบเจอแม่และน้องทั้งสองเป็บางครั้งบางครา แต่เธอก็ไม่เคยเข้าไปคุยด้วยหรอก
ส่วนพ่อของเธอหลังจากหย่ากับแม่ก็แต่งงานใหม่ทันที และหลังจากนั้นก็ได้กำเนิดลูกชายซึ่งเป็น้องของเธอมีอายุห่างจากเธอ ประมาณ 9 ปีได้
ภรรยาใหม่ของพ่อ หล่อนก็ไม่ได้ไม่ดีกับเธอหรอกนะแต่หล่อนเมินฉันเป็อากาศไปเลยนั้นยิ่งทำให้ฉันซึ่งปกติก็ไม่ได้สนิทกับพ่ออยู่แล้วกลายเป็ห่างเหินโดยทันที
ส่วนน้องชายเธอหน่ะเหรอ พวกเราก็ไม่ถึงขั้นเกลียดแต่ก็ไม่ได้รู้สึกชอบใจกันขนาดนั้นเราสองคนคุยกันนับประโยคได้เลย
เธอได้แต่มองดูครอบครัวใหม่ของแม่ และครอบครัวใหม่ของพ่อ รักใคร่กลมเกลียวกันอย่างมีความสุข เธอเหรอก็เปรียบเสมือนส่วนเกินที่พวกเขาไม่้าหน่ะสิ
เธอจึงทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองยืนอยู่จุดสูงสุด เพื่อให้อย่างน้อยพวกท่านมองมาที่เธอสักนิดก็ยังดี
แต่ก็นั่นแหละสุดท้ายเธอก็ทำงานจนตัวตายแล้วเธอได้อะไรตอบแทน ไหนๆ เธอได้รับโอกาสใหม่ในครั้งนี้เธอจะรักษามันไว้อย่างดี
เธอจะไม่สนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น เธอจะไม่ให้ใจของเธอแก่ใครอีก และเธอจะไม่เอาแต่ทำงานอีกต่อไป เธออยากเริ่มต้นใหม่ เธออยากใช้ชีวิต ชีวิตที่เป็อิสระ อนาคตเป็อย่างไรไม่รู้ เธอจะอยู่กับปัจจุบันก็คือวันนี้และใช้ชีวิตให้มีความสุขเป็พอ
ชีวิตอิพี่น่าสงสารเเท้ การถูกคนที่รักด่าหรือว่า มันก็ดีกว่าการที่ถูกเมินหรือไม่สนใจเนาะ
635
