ย้อนเวลาไปกอบกู้ประเทศ

ในอาณาจักรวาซิลาสแห่งนี้ ผู้ปกครองที่ดีนั้นมีไม่มาก โดยส่วนใหญ่แล้วผู้ปกครองที่นี่ทอดทิ้งประชาชนและไม่สนความเป็นความตายของพวกเขา 

การใช้ชีวิตของพลเมืองชาววาซิลาสนั้นเป็นไปด้วยความยากลำบาก ยิ่งเป็นตอนที่เดือนปิศาจมาเยือน ชีวิตพวกเขาราวกับตกนรกทั้งเป็น 

มันหายากที่จะมีผู้ปกครองคนไหนห่วงใยพวกเขาในยามที่เดือนปิศาจมาเยือน 

แต่ว่า...

ที่ชามิวลอสนั้น ที่นั่นปรากฏผู้ปกครองที่ประชาชนแห่งวาซิลาสปรารถนามาตลอด ผู้นำที่ไม่ทอดทิ้งประชาชน 

อาโนอิทอสเป็นเสมือนกับแสงสว่างของพวกเขาในคืนเดือนมืด เป็นเหมือนกับผู้ที่มอบความหวังให้พวกเขา 

หลังจากที่ได้รู้ว่าอาโนอิทอสปฏิบัติกับพลเมืองตนเองยังไงและอยู่ร่วมเป็นร่วมตายกับชาวเมืองตนเองตอนที่ 'สเกได' 1 แสนตัวบุก แขวนชีวิตตนเองไว้กับชาวเมืองและสู้กับข้าศึกจนฝ่าวิกฤติไปได้ มันได้สร้างความนับถือและความศรัทธาให้พวกเขาจริงๆ 

พวกเขาศรัทธาว่าอาโนอิทอสนี่ล่ะคือผู้นำที่แท้จริง 

ประชาชนทั่วอาณาจักรวาซิลาสต่างปรารถนาจะไปอยู่กับอาโนอิทอส 

แต่ว่า.. 

"พวกเจ้าคิดจะไปที่ชามิวลอสหรือ? คิดใหม่จะดีกว่านะ พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าเจ้าชายพาใครเข้าไปในเมืองด้วย? ข้าได้ยินว่าที่ชามิวลอสตอนนี้ต่างเต็มไปด้วยพวกกบฏจากกองปฏิวัติ ข้าไม่รู้ว่าเจ้าชายจะดีแค่ไหนแต่การที่ต้องไปอาศัยร่วมกับผู้ก่อการร้ายน่ะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีหรอกนะ" ชาวเมืองบางคนก็พูดแบบนั้น 

"ข้าได้ยินด้วยว่าเจ้าชายอาโนอิทอสน่ะขัดคำสั่งของบิดาตนเอง กล่าวว่ายอมเลือกข้างกองปฏิวัติมากกว่าอาณาจักรถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนดีแต่ว่าเขาก็เป็นศัตรูกับทั้งอาณาจักร หากเราไปอยู่กับเขาก็หมายความว่าเราต้องเป็นศัตรูกับทั้งอาณาจักรด้วย มันไม่คุ้มหรอกนะที่จะเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงแบบนั้น" 

มีคนที่อยากจะย้ายไปเพื่อชีวิตที่ดีกว่า ก็มีคนที่โต้แย้งเพราะข้อเท็จจริงเช่นกัน ทำให้จนถึงตอนนี้ประชาชนแห่งวาซิลาสไม่อาจตัดสินใจได้ว่าควรจะเลือกข้างใคร 

ในเมืองคารูก้า ที่ตั้งอยู่ตะวันออกของวาซิลาส และอยู่ห่างชามิวลอสไป 150 ไมล์ 

เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่มีใบหน้าที่มอมแมม เสื้อผ้าขาดยู่ เดินอุ้มน้องชายที่ป่วยไปเคาะประตูตามบ้านต่างๆเพื่อขอยาอย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่แล้วเวลาที่ประตูเหล่านั้นเปิดออกมามันก็จะมีเพียงแค่สีหน้าที่โมโหหรือไม่ก็เห็นใจแต่ช่วยอะไรไม่ได้ก่อนจะโบกมือไล่พวกเขากลับไปเท่านั้น 

น้องชายของเขานั้นป่วยเป็นโรคประหลาดที่ไม่มีใครรู้จัก หากจะรักษาต้องจ้างหมอหลวงมือหนึ่งมาและจำเป็นต้องใช้เงินจำนวนมาก แต่ที่บ้านเขานั้นยากจนและไม่มีปัญญาจะหาเงินมาซื้อยาพวกนั้นได้ นี่ก็เป็นเวลา 1 สัปดาห์แล้วที่น้องเขาป่วย แต่ไม่มีชาวบ้านคนไหนอยากจะช่วยเขาเลย

เขาได้ยินว่าเจ้าชายอาโนอิทอสเป็นผู้ปกครองที่ดีและปฏิบัติกับคนของตัวเองด้วยความรัก อาโนอิทอสกระทั้งเคยช่วยรักษาแม่ของข้ารับใช้คนหนึ่งที่ป่วยเป็นโรคไม่มีทางรักษา เขาอยากจะเดินทางไปที่ชามิวลอสเพื่อพบอาโนอิทอสแต่ว่าเขาไม่มีเงินค่าเดินทาง 

ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้นที่มีชีวิตที่ยากลำบากและต้องการจะไปหาความช่วยเหลือจากอาโนอิทอส แต่ในเมืองคารูก้าแห่งนี้ชาวเมืองของที่นี่ก็ต่างป่วยเป็นโรคปริศนาบางอย่างกันไปหมด ทุกคนมีอาการเจ็บป่วยที่ทรมาน และต้องการได้รับการรักษา 

แต่ว่า...

"หากใครคิดจะก้าวเท้าออกจากที่นี่พวกมันจะถือเป็นกบฏของอาณาจักร จะถูกตัดคอทันที! พวกเจ้าห้ามออกจากเมืองนี้ไปไหนทั้งนั้น!" 

ดยุคเมอร์เซ่ เจ้าเมืองของพวกเขาก็สั่งให้ชาวเมืองทุกคนออกจากเมืองไม่ได้ ถึงแม้จะมีหลายคนที่ตายเพราะอาการป่วย แต่เจ้าเมืองก็ไม่สนใจ เพราะนี่เป็นคำสั่งของกษัตริย์แห่งวาซิลาสโดยตรง 

"ข้าขอร้องล่ะท่านเจ้าเมือง! หากพวกเราไปไหนไม่ได้เช่นนั้นก็หาแพทย์หรือนักบวชมาให้เราก็ได้ เราเพียงแค่ต้องการรักษา หลานชายข้าเพิ่งจะ 3 ขวบ เขากำลังจะตาย---!"

"หุบปาก!!" 

เฉือด! 

ชายชราผู้หนึ่งที่เข้าไปใกล้คฤหาสน์ของเมอร์เซ่ก็ถูกทหารตัดคอทันที 

เจ้าเมืองนั้นนอกจากจะไม่อนุญาตให้ชาวเมืองออกนอกเมือง แต่ยังไม่อนุญาตให้พวกเขาเข้าใกล้คฤหาสน์อีกด้วย ไม่แม้แต่จะส่งหมอมาดูแล สิ่งที่เจ้าเมืองทำมีเพียงแค่กักกันพวกเขาไว้ที่นี่แล้วปล่อยให้ตาย 

ไม่ใช่เพียงแค่เมืองคารูก้าเมืองเดียวเท่านั้นที่มีคนติดเชื้อเป็นโรคประหลาด แต่ที่เมืองอื่นๆผู้คนมากมายก็ต่างติดเชื้อเป็นโรคประหลาดเช่นเดียวกัน 

และก็เหมือนกันทุกเมือง เจ้าเมืองของทุกคนก็กักกันผู้ติดเชื้อแล้วปล่อยให้พวกเขาเฝ้ารอความตาย