ระบบเกมส์ออนไลน์​กับโลกซอมบี้

ตอนที่ 58

การโจมตีใส่ทุกกลุ่ม

หลังจากจบการต่อสู้ของเดย์และวา ตอนนี้ก็ท้องฟ้าก็ได้มืดลงโลกนั้นหมุนเข้าสู่ช่วงกลางคืนอีกครั้ง เดย์ได้ออกมายืนมองดาวบนท้องฟ้าเหมือนทุกที อากาศ​ข้างนอกนั้นเย็นกำลังดีชั่งเป็นเวลาที่ดีสำหรับการออกมายืนรับลม

เดย์ที่ได้เงยหน้ามองดวงดาวบนท้องฟ้าอยู่นั้น

" วันนี้ดาวสวยจังเลยนะ.... " เดย์ได้อุทานออกมาขนาดที่มองดวงดาวบนท้องฟ้าที่ส่องแสง​ระยิบระยับ​ราวกับเม็ดเพชรนับพันบนท้องฟ้า

ตึกๆ

เสียงลงเท้าอันหนักแน่เมื่อได้ยินก็สามารถรู้ได้ทันทีว่าเป็นเสียงเดินของผู้ชาย เสียงเดินนั้นได้ดังมาจากด้านหลังของเดย์ เดย์ได้ค่อยๆหันหลังไปมอง

" เรายังไม่โอกาส​ได้คุยกันเลยสินะ.. " เสียงของคนที่เดินเข้ามาได้พูดขึ้น เมื่อ​เดย์นั้นหันไปเห็นก็ยิ้มออกมา

" สวัสดีครับ... " เดย์ได้พูดพร้อมกับก้มหัวลงเล็กน้อย

" สวัสดี... " ชายคนที่เดินเข้ามานั้นคือลุงเดฟที่เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม เขานั้นค่อยๆเดินอย่างช้าๆเพื่อเข้ามายืนข้างเดย์

" ฉันคิดว่านายตาไปซะแล้วอีก.... " ลุงเดฟได้พูดกับเดย์ด้วยรอยยิ้ม

" ผมเองก็คิดว่าจะตายไปแล้วเหมือนกัน... "

" แล้วนายรอดมาได้อย่างไง....? "

" ก็..... "

-------- เหตุการณ์​ก่อนหน้านี้ -​-------

เดย์ที่กำลังบาดเจ็บสาหัส​ด้วยการโจมตีของ ร่างของเขาได้คุกเข่า​ลงกับพื้น มือของเดย์ได้จับไปที่บาดแผลกลางหน้าอกของตนเองทันใดนั้น

แจ้งเตือน รางวัล​พิเศษ​

คุณได้รับสิทธิ​ในการเล่นเกมส์นี้อีกครั้ง

5

4

3

2

1

ร่างของเดย์ได้ถูกวาร์ปออกจากตรงนั้น

-------------

" แล้วนายถูกวาร์ปไปที่ไหน...? " ลุงเดฟได้เอ่ยถามเดย์ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย​

" น่าจะประมาณ​แถวๆภาคใต้​น่ะครับ "

" แบบนี้นี่เอง.... แล้วทำไมนายไม่กลับมาล่ะ " ลุงเดฟได้ทำหน้าเข้าใจพร้อมกับเอ่ยถามอีกครั้งนึง​

" ตอนนั้นผมต้องการพลังอยู่..... เพื่อที่จะปกป้อง​ครอบครัว​ของผม " คำตอบที่ออกมาจากใจของเดย์ทำให้ลุงเดฟรู้สึกพอใจกับคำตอบนั้นของเดย์ ลุงเดฟได้เงยหน้ามองท้องฟ้า

" ที่ผ่านมาเป็นอย่างไงบ้างครับ... " เดย์ได้เอ่ยถามถึงว่าที่หลังจากหนีจากThe END​ พวกเขานั้นทำอย่างไง

" ก็..... หลังจากออกมาจากบ้านหลังนั้นพวกเราก็เดินทางมาถึงคฤหาสน์​หลังนี้แล้วก็เริ่มสร้างรากฐาน​ขึ้นมา " ลุงเดฟได้เหล่าถึงเหตุการณ์​ก่อนหน้านี้ให้เดย์ฟัง

" แบบนี้เองสินะครับ....คืนนี้นั่งดูดาวด้วยกันก่อนดีมั้ยครับผมมีเรื่องจะคุยเยอะแยะ​เลย "

" ฮ่าๆ.... ได้สิ"

-------- ตอนเช้าของวันถัดไป -​------

ยามเช้าที่ทุกคนภายในค่ายใช้ชีวิตกันตามปกติ​ด้วย เดย์ที่ตื่นนอนมาตอนเช้าได้ เดินลงมาที่ห้องโถงของคฤหาสน์​ เดย์ที่มีท่าทางเหมือนกับคนนอนยังไม่เต็มอิ่ม ขนาดที่เดินลงบันไดเดย์ได้ใช้มือปิดปากพร้อมกับหาวออกมา

" ป่าป๊า " เสียงเรียกของวันใหม่ทำให้เดย์นั้นสะดุ้ง​ขึ้นมาพร้อมกับมองไปทางเสียงเรียกนั้น ทำให้ได้เห็นวันใหม่ที่ยืนโบกมือ​ให้เขาอยู่บริเวณ​กลางห้องโถง​

เดย์ที่เห็นแบบนั้นก็ได้ค่อยๆเดินลงมาหาวันใหม่ เมื่อถึงวันใหม่ได้ทำท่าทางเพื่อที่จะให้เดย์นั้นอุ้มตน

อึบ~~~

เดย์ได้อุ้ม​วัน​ใหม่ขึ้น แอนที่ค่อยๆเดินเข้ามาได้นำแก้วกาแฟที่ยกมายื่นให้เดย์ เดย์นั้นได้ทำหน้าตาตกใจ

" ขอบ.... คุณ " เดย์พูดด้วยน้ำเสียงที่ตะกุกตะกัก​พร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ​ เดย์ได้รับแก้วกาแฟนั้นด้วยมืออีกข้างพร้อมกับยกดื่มอย่างช้าๆ

" เอ้าถ่ายรูปหน่อยครับ.... " เสียงทีโอได้ดังขึ้นทำให้เดย์และแอนนั้นหันไปมอง

แชะๆ

แสงจากแฟลช​ได้สว่างขึ้นเพราะทีโอได้ใช้มือถ่ายรูปของพวกเขาไว้

" ทำอะไรของนาย....? " แอนได้เอ่ยถามขึ้นด้วยท่าทางสงสัย

" เอ้าก็ถ่ายภาพครอบครัว​ไงครับคุณพ่อที่อุ้มลูกสาวกับคุณแม่ที่ยกกาแฟมาให้คุณพ่อตอนเช้า....ฮ่าๆ" ทีโอได้พูดออกมาพร้อมกับหัวเราะเบาๆ

" ว่าไงนะ.... " เดย์ได้หันไปถามด้วยความตกใจเมื่อได้ยินสิ่งที่ทีโอนั้นพูด

" โถ่วๆลูกพี่ตอนนี้พวกพี่ก็เรียกว่าเป็นครอบครัวกันได้แล้วนะเหลือแค่แต่งงานกันเท่านั้น " คำพูดของทีโอทำให้ทั้งสองคนที่ได้ยินนั้นหน้าแดงขึ้นราวกับมะเขือเทศ ทีโอเห็นแบบนั้นก็ได้ยิ้มออกมาราวกับได้โอกาสของตนเอง

" นั้นไง.....หน้าแดงกันแล้ว " ทีโอพูดแซวขึ้นด้วยท่าทางและน้ำเสียงที่กวนๆ ท่าทางของทีโอที่แสดงออกมาทำให้แอนและเดย์ที่ได้เห็นท่าทางนั้นรู้สึกหงุดหงิด

ในขณะที่พวกเขาทั้งหมดกำลังพูดแซวเล่นกันไปเรื่อยๆเสียงประตูบานใหญ่ได้เปิดออก ลูกน้องของแอนนั้นวิ่งเข้ามาด้วยท่าทางที่ร้อนรน พร้อมกับหยุดลงตรงพวกเขาด้วยท่าทางที่เหนื่อยหอบ

" ขอ...ขอโทษนะครับเกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ " ลูกน้องที่ได้วิ่งเข้ามาไม่พูดด้วยน้ำเสียงที่ปนกับความเหนื่อย

--------- จบตอน --------