.....
"บังอาจ!!! ถึงแม้เ้าจะเป็ลูกชายของผู้พิทักษ์อะไรก็ช่าง แต่ข้าที่เป็ถึงนักรบเวทย์ขั้นสูง ที่ใกล้จะทะลวงไปยังขั้นอัศวินเวทย์ได้ทุกเมื่อ ข้านั้นยิ่งใหญ่กว่าเ้าและพ่อของเ้ามากนัก อย่ามาทำโอหังต่อหน้าข้าคุกเข่าลง!!!"
เป็ชายปริศนาที่ตะวาดก้องออกมา
"หยุด!! เ้าเป็ใครถึงได้บังอาจมาก่อความวุ่นวายในโรงเรียนของข้า!!" ชาร์ลที่เริ่มทนไม่ไหวแล้วจึงะโออกมาด้วยเสียงที่ดังลั่นเช่นกัน แต่ดูเหมือนว่าชายวัยกลางคนตรงหน้า หรือชายปริศนาจะไม่ได้สนใจเขาเลยแม้แต้น้อย
"เป็เพียงแค่นักรบเวทย์อย่ามายุ่งเื่นี้ไม่เกี่ยวกับเ้า เ้าเด็กนี้มันบังอาจทำร้ายหลานชายของข้า ข้าจะสับมันเป็ชิ้นๆแล้วส่งกลับไปยังเมืองนอริชเดี๋ยวนี้!!!"
เมื่อชายวัยกลางคนพูดจบ ทั้งชาร์ลแพนเตอร์และภาคิน ต่างก็รู้ทันทีว่าชายคนนี้เป็ใคร และ้าอะไร เพราะคนที่ภาคินทำร้ายก็มีเพียงแต่ไม่กี่คนเท่านั้น ดังนั้นชายวัยกลางคนๆนี้จะต้องเป็คนรู้จักของใครซักคน ที่อยู่ในกลุ่มนักเรียนเกเรพวกนั่นอย่างแน่นอน
แต่ในขณะที่ชาร์ล แพนเตอร์ และภาคินกำลังนึกถึงความเป็ไปได้อยู่นั้นจู่ๆ มาร์เวลที่เงียบมานานก็พูดขึ้นมาบ้าง
"ข้าว่าถ้าข้าเป็เ้า ข้าจะไม่ทำเช่นนั้น...."
มาร์เวลเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับปลดปล่อยพลัง ของอัศวินเวทย์ขั้นต้นออกมาเพียงเล็กน้อย เหมือน้าจะเตือนชายวัยกลางคนตรงหน้าว่า อย่าได้ทำอะไรที่มันมากไปกว่านี้
"อัศวินเวทย์!!?? นี้ท่านเป็ใครกันแน่M ทำไมถึงได้เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเื่ของพวกข้า!!??"
ชายวัยกลางคน ที่ััได้ถึงพลังของชายหนุ่มตรงหน้าก็เกิดความหวาดกลัวขึ้นมาทันที เพราะจากที่เขามองเห็นชายคนนี้มีอายุเพียง30ต้นๆเท่านั้น ซึ่งถือว่าน้อยมากๆเมื่อเทียบกับเขา แต่ทว่าชายหนุ่มคนนี้กลับมีพลังที่มากมายยิ่งนัก
นี้แสดงว่าชายหนุ่มคนนี้จะต้องมาจากตระกูลชนชั้นสูง ที่เต็มไปด้วยทรัพยากรอย่างแน่นอน เมื่อคิดได้แบบนั้นมันจึงทำให้ชายวัยกลางคนรู้สึกหวาดกลัวมาร์เวลอยู่ไม่น้อย
"ข้าเป็ใครไม่ใช่เื่ที่เ้าจะต้องมาสนใจ ไปให้พ้นจากสายตาของข้าเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นอย่าหาว่าข้าโเี้!!"
เมื่อชายวัยกลางคนได้ยินแบบนั้น มันก็แทบจะไม่ต้องใช้เวลาคิดเลย มันรีบพุ่งตัวออกไปทางหน้าต่างและหายไปทันที เพราะมันรู้ว่าหากชายหนุ่มคนนี้ยังอยู่ ต่อให้มันสู้สุดความสามารถยังไง ก็คงไม่อาจสังหารภาคินได้ ดังนั้นมันจึงยอมถอยกลับไปตั้งหลัก เพื่อที่จะรอโอกาศในวันข้างหน้าแทน
"หวังว่าท่านภาคินคงจะไม่ตำหนิที่ข้าไม่สังหารมัน เพราะข้าไม่อยากทำให้เื่เล็กๆน้อยๆพวกนี้ให้กลายเป็เื่ราวใหญ่โต"
มาร์เวลเอ่ยออกมาอย่างนอบน้อมอีกครั้ง เมื่อหลายวันก่อน มาร์เวลได้รับการติดต่อจากชาร์ลและแพนเตอร์ ทั้งสองมาขอคำปรึกษา เกี่ยวกับเื่การหายตัวไปของภาคิน เพราะก่อนหน้านี้ ภาคินได้หายตัวไปเป็เวลาหลายสิบวัน จึงทำให้ทั้งชาร์ลและแพนเตอร์ เกิดความวิตกกังวล และไม่สามารถหาทางออกได้
ดังนั้นพวกเขาจึงจำเป็ต้องนำเอาเื่นี้ไปปรึกษามาร์เวล เพราะมาร์เวลคือคนเดียวที่พวกเขานึกถึง และเป็คนเดียวที่ชาร์ลและแพนเตอร์ไว้ใจ ทั้งสองจึงได้นำเื่ของภาคินไปปรึกษาต่อมาร์เวล
และนับั้แ่วันนั้นเป็ต้นมา มาร์เวลก็มาพักอาศัยอยู่ในโรงเรียนจอมเวทย์แห่งนี้มาโดยตลอด เพื่อคอยสังการคนของเขา ในการออกตามหาตัวของภาคิน และการคงอยู่ของมาร์เวลก็ถือเป็ความลับขั้นสุดยอด เพราะเขาไม่อยากให้ใครรู้เื่นี้เพราะเื่นี้มันสำคัญและอันตรายเกินไป
และด้วยเหตุผลนี้เองที่ทำให้มาร์เวล ไม่ได้ทำการสังหารชายวัยกลางคนไป เพราะเขาไม่้าทำให้เื่เล็กๆน้อยๆพวกนี้ กลายเป็เื่ราวที่ใหญ่โต เนื่องจากมันจะกลายเป็ปัญหาต่อแผนการของเขาในครั้งนี้
และที่สำคัญเมื่อไหร่ก็ตามที่พวกนักเวทย์ ระดับนักรบเวทย์ขึ้นไปเสียชีวิตลง ทางต้นตระกูลของมันผู้นั้นก็จะรับรู้ได้ในทันทีเลยว่า สมาชิกของในตระกูลตัวเองนั้น เสียชีวิตลงที่ไหนและเมื่อไหร่ และเพราะแบบนี้ๆเองมาร์เวลถึงไม่คิดที่จะสังหารชายวัยกลางคนั้แ่แรก เพราะกลัวว่ามันจะกระทบต่อแผนการของเขา
"ไม่เป็ไรครับท่านมาร์เวล แค่นี้ก็ถือว่ารบกวนท่านมากแล้ว" เมื่อชายหนุ่มตรงหน้ามีมารยาทและวางตัวเป็ผู้ใหญ่ที่ดี ภาคินจึงตอบกลับอย่างนอบน้อมเช่นกัน
"สมแล้วๆ.. ท่านสมกับคำว่าวีรชนจริงๆ ท่านวีรชนของเรา.."
มาร์เวลพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นภาคินแสดงความนอบน้อมออกมา เพราะภาคินที่เป็ถึงว่าที่วีรชนของอาณาจักร แต่เขากลับไม่มีท่าทีโอหัง หรือเย่อหยิ่งเลยแม้แต่น้อย มันจึงทำให้มาร์เวลอดไม่ได้ที่จะชื่นชมออกมา
และคนจำพวกแบบภาคินนี้แหละที่มาร์เวลคิดว่าเป็พวกที่น่ากลัวที่สุด เพราะบุคคลคนพวกนี้สามารถแข็งได้และอ่อนได้ มันจึงเป็เื่ที่อยากมาก ที่คนจำพวกนี้จะเผยจุดอ่อนหรือจุดด้อยของตัวเองออกมาให้ศัตรูได้เห็น หลังจากที่มาร์เวลพูดชื่นชมภาคินเสร็จ เขาก็ทำการยื่นของบางอย่างให้แก่ภาคิน
"นี้คือของเล็กๆน้อยๆ ที่ข้าได้เตรียมมาให้กับท่าน" มาร์เวลหยิบของบางอย่างออกมาจากแหวนมิติ และส่งมอบให้แก่ภาคินอย่างรวดเร็ว
"นี้มัน!! อย่าบอกนะว่าของสิ่งนี้คือ!!??"
ชาร์ลและแพนเตอร์ะโออกมาด้วยเสียงที่ดังลั่น พร้อมกับมือไม้ที่กำลังสั่นเทา เมื่อมองเห็นสิ่งของที่มาร์เวลกำลังยื่นให้แก่ภาคิน พวกเขาอดไม่ได้ที่จะแสดงอาการตื่นตระหนกออกมา เพราะสิ่งของที่กำลังอยู่ตรงหน้าของพวกเขาในตอนนี้มันสามารถพูดได้อย่างเต็มปากเลยว่า พวกมันนั้นคือสมบัติที่ล้ำค่าอย่างแท้จริง!!??