ไม่ว่าจะสาววัยรุ่น วัยผู้ใหญ่ สายตาของพวกเธอต่างมองไปยังเจษที่กำลังเดินอยู่
บางสายตาก็มองแบบผ่านๆ มีบ้างมองด้วยความชื่นชม แต่ส่วนใหญ่มักจะมองสลับขึ้นลงระหว่างมัดกล้ามตรงหน้าท้องกับส่วนล่างของเจษอย่างหิวกระหาย
“แกกก! เห็นพ่อของลูกฉันไหม นู้นเดินมานู้นแล้วว”
“พ่อของลูกแกที่ไหน ฉันนัดเขามาก่อนแล้ว หลังจากนี้พวกเราจะไปคุยกันที่บ้านอย่างลึกซึ้งอีกที”
“ลึกซึ้งขนาดไหนหรอ ถึงเนื้อถึงตัวหรือเปล่า”
หญิงสาวที่มาเป็กลุ่มรู้สึกคันปากหากไม่ได้พูดอะไรหลังจากเห็นเจษเดินออกมาจากห้องน้ำ จึงต้องแซวกันเองเพื่อบรรเทาอาการคัน
“จะจับมัดมือมัดเท้าแล้วลากขึ้นรถหรือจะค่อยๆหว่านล้อมให้ติดกับดี อยากจะรู้จริงๆว่าหน้าตาหล่อๆหุ่นล่ำๆเวลาโดนขย่มบนเตียงจะเป็อย่างไร”
“ทำแบบนั้นไม่ได้มันเป็จุดสนใจเกินไป ต้องค่อยๆต้อนลูกแกะที่มีร่างกายอุดมสมบูรณ์อย่างเรียบง่าย เมื่อหมาป่ามีโอกาสเมื่อไหร่ก็ตระคุบเหยื่อทันทีเลย”
บางคนถึงกับวางแผนในใจที่จะจับเจษกินโดยไม่สนใจว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม
‘พวกผู้หญิงไร้ยางอาย! ฉันที่อยู่ข้างๆก็มีหน้าตาคล้ายกัน! ทำไมไม่สนใจเลย’
‘ทำไมพวกผู้หญิงสมัยนี้มักดูคนแค่ภายนอก! ก็เห็นอยู่ว่าเป็แต่เด็กมัธยม เขาจะทำให้พวกเธอมีความสุขได้หรือ เขาจะมีเงินให้พวกเธอใช้อย่างสุขสบายได้หรือ’
ผู้ชายที่อยู่ใกล้ๆกับผู้หญิงเ่าั้ได้แต่คร่ำครวญในใจโดยไม่กล้าพูดออกไป เพราะจริงๆแล้วพวกเขาก็มาสนองความ้าของตนเองที่นี่เหมือนกัน
อีกอย่างรูปร่างหน้าตาของพวกเขาไม่ได้เศษเสี้ยวของเจษเลย มีหรือหญิงสาวเ่าั้จะเมินเฉย
เ้าตัวรู้ั้แ่แรกแล้วว่าตนนั้นเป็ที่สนใจของสาวๆทันทีที่ออกจากห้องน้ำ แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนกหรือร้อนรนอะไรกับสายตาเ่าั้ เพราะชีวิตที่แล้วของเขาเจอเหตุการณ์แบบนี้นับครั้งไม่ถ้วน ดังนั้นเขาจึงรู้สึกคุ้นชินกับสายตาเ่าั้แล้ว
เจษสำรวจบริเวณที่มีคนน้อยและเดินไปจุดนั้น
สระว่ายน้ำแห่งนี้มีความยาวถึง300เมตร ความกว้างอีก50เมตร มีระดับความลึกั้แ่140ไปจนถึง200เิเ ถือว่าเป็สระว่ายน้ำที่ใหญ่พอสมควร
เจษตรงไปที่ระดับความลึกค่อนข้างมาก เพราะว่าแถวๆนี้มันไม่มีคนเล่นเท่าไหร่ เมื่อเจอที่ว่างเขาก็ตัดสินใจลงไปในสระเพื่อรอเพื่อนอีกสองคน
ตรงตรงส่วนนี้ลึกมากสำหรับคนทั่วไป ความลึกระดับนี้ค่อนข้างเหมาะสำหรับรูปร่างกับความสูงของพวกเจษที่กำลังจะว่ายน้ำพอดี
เจษลงไปเกาะขอบสระรอเจมส์และบาส ในเวลาไม่นานพวกเขาก็เดินออกมาจากห้องน้ำ และตรงมาทางเจษในทันทีที่สังเกตเห็นเขา
“เห้ย!ดูนั่น ถึงจะเทียบกับคนก่อนหน้าไม่ได้แต่ก็ถือว่างานดีอยู่”
“หืมม พวกเขาตรงไปที่คนก่อนหน้านี้ ฉันสงสัยว่าพวกเขาคงเป็เพื่อนกัน”
“หึๆๆ มีให้เลือกสรรตั้งสามคน อย่างน้อยวันนี้ก็มีหนุ่มๆที่ถูกใจตกถึงท้องแล้ว”
เจมส์และบาสหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นแววตาและได้ยินเสียงคนรอบข้างพูดคุยกัน มันเป็เหตุการณ์ที่พวกเขาไม่เคยประสบมาก่อน จะหวาดกลัวก็ไม่แปลก แต่ทั้งคู่ก็ทำเป็ไม่สนใจตรงไปที่เจษที่กำลังรออยู่
เมื่อมาถึงสีหน้าของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไป
“เอาจริงดิ! เราจะว่ายในระดับ190เิเเลยงั้นหรอ”เจมส์อุทานด้วยความใ
“ไม่ต้องกลัวจมน้ำตายหรอกน่าาาา กูรู้ว่ามึงว่ายน้ำแข็งจะตาย (..ต่) พวกมึงไม่ต้องทำตามกูแล้วตอนนี้ จะว่ายน้ำท่าอะไรก็ได้ตามใจมึงเลย เพราะเรามาที่นี่เพื่อฟื้นฟูร่างกาย และเราจะว่ายน้ำอยู่นี่สองชั่วโมง หลังจากนั้นก็กลับบ้านไปกินข้าวเที่ยง..บุ๋ม!!” เจษพูดเสร็จก็ดำน้ำแล้วหายไปด้วยความรวดเร็ว เขาพูดเร็วจนเจมส์ไม่มีจังหวะโต้แย้ง ปล่อยให้เจมส์งงเป็ไก่ตาแตกอยู่ตรงนั้น
เจมส์และบาสสบตากันอย่างช่วยไม่ได้เมื่อเจษจากไปแล้ว ทันใดนั้นทั้งคู่ก็พยักหน้าให้กันและกันอย่างปฏิเสธไม่ได้ นี่แหละที่เขารีกว่าเพื่อแท้แค่สบตาก็รู้ใจ
ทั้งคู่ก็ทำตามเจษเสนอโดยไม่มีข้อแย้งใดๆ โดยไม่รู้ตัวพวกเขาก็พบว่าเจษกำลังว่ายกลับมาแล้ว
‘อะไรกัน!! รวดเร็วอะไรขนาดนั้น!!’X2
เจมส์และบาสตลึงกับความเร็วของเจษ แต่ก็แค่แปปเดียวพวกเขาก็ะโลงน้ำแล้วว่ายท่ามาตรฐาน ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ออกแรงว่ายน้ำอย่างบ้าคลั่ง!!
จุ๋ม!!!!
เมื่อพวกเขาว่ายน้ำครบหนึ่งรอบก็จำเป็ต้องมาเกาะขอบสระอย่างเหนื่อยหอบเพราะความคึกคะนองในการว่ายน้ำก่อนหน้านี้ พวกเขารู้สึกว่าการว่ายน้ำครั้งนี้มันไม่ง่ายเสียแล้ว
ทั้งคู่มีอาการหอบอย่างหนักหน่วงเพราะความเหนื่อยสะสมจากการออกกำลังกายมาก่อนหน้านี้ แถมพวกเขาเห็นว่าเจษว่ายน้ำได้ลื่นไหลและรวดเร็วไม่มีอาการเหนื่อยเลยได้ใจว่าตนเองก็ทำได้เหมือนกัน
แต่พอได้ทำแค่นั่นแหละ พวกเขาก็รู้ซึ้งถึงความแตกต่าง
“ถามจริงน้ะบาส มึงว่าเรามาที่นี่เพื่อฟื้นฟูร่างกายจริงหรอว้ะ!”
“เหอะ!ไม่อ่ะ กูคิดว่ามันเอาพวกเรามาทรมานซ๊ะมากกว่า”
“กูก็ว่าอย่างนั้น!”
ถึงทั้งคู่จะรู้สึกว่าร่างกายนั้นเหนื่อยมาก แต่จริงๆแล้วความเหนื่อยเ่าั้มันเกิดจากว่ายน้ำสุดแรงก่อนหน้านี้สะส่วนมาก ทั้งคู่ต่างรู้ข้อนี้ดี
ความเย็นและความชุ่มชื้นจากน้ำทำให้ร่างกายของทั้งคู่ลดความเหนื่อยล้าอย่างช้าๆ ทั้งยังให้ความรู้สึกดับกระหายในเวลาเดียวกัน แค่พักแปปเดียวก็สามารถว่ายต่อได้แล้ว
เมื่อหายเหนื่อยเจมส์และบาสก็ออกตัวว่ายน้ำอีกรอบ
ทั้งคู่ว่ายครบ20ในอีก40นาทีต่อมา พวกเขาไม่ได้ว่ายอย่างบ้าคลั่งเหมือนกับครั้งแรก พวกเขาค่อยๆว่ายอย่างไม่รีบร้อน แต่ก็ไม่ได้หยุดพักเช่นกันเพราะถือว่านี่คือการฝึกความอึดของร่างกาย
แน่นอนพวกเขาไม่ใช่ซุปเปอร์แมนที่มีพละกำลังมหาศาลที่จะได้ว่ายน้ำได้ทั้งวันทั้งคืน ร่างกายของพวกเขามีขีดจำกัดเหมือนกัน ดังนั้นก็จำเป็ต้องพักถ้ามีความเหนื่อยล้ามากๆ
......
ทั้งสามขึ้นมานั่งบนขอบสระเพื่อพักพ่อน ทันใดนั้นเจมส์ก็ส่งซิกแล้วถามขึ้น..
“บาสมึงเห็นคนนั้นไหม ดูเป็ไงบ้างว่ะ!”
“อืมมม มึงไม่เหมาะกับเขา”
“เฮ้ย!พูดงี้ได้ไงให้กำลังใจเพื่อนหน่อยก็ไม่ได้”
“ก็เป็อย่างที่ไอ้บาสมันพูดจริงๆ มึงจะนอยส์มันทำไม”
“พวกมึง! พวกมึง! จำคำที่พวกมึงพูดไว้อีกไม่นานกูจะเอาเธอคนนั้นมาเดินควงต่อหน้าพวกมึง”
“ทำให้ได้ก่อนเถอะแล้วค่อยมาพูด”
หลังจากพูดกันพอหอมปากหอมคอใน่เวลาพัก พวกเขาก็ว่ายน้ำกันต่อ
การกระทำทั้งหมดของเจมส์ บาสและเจษ อยู่ในสายตาของเหล่าสาวน้อยสาวใหญ่ในสระแห่งนี้อยู่ตลอด ราวกับว่าพญาเหยี่ยวจ้องมองเหยื่อยังไงยังงั้น พวกเธอได้จินตนาการถึงเวลากินเหยื่อที่แสนอร่อยเหมือนกัน
‘พวกเขาแข็งแรงมาก ดังนั้นเื่บนเตียงก็ต้องแข็งแรงเหมือนกัน ว๊ายยยย!! เจ๊ทนรอเวลานั้นไม่ไหวแล้ว’
‘พวกเขาน่ารักจังเวลาที่คุยกัน อยากให้มาคุยที่ห้องของฉันต่อจังเลยยยย’
ยิ่งผ่านไปนานเท่าไหร่ บาสเเละเจมส์ต่างรู้สึกทึ่งกับพละกำลังของเจษ เพราะพวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าเจษจะพัฒนาขึ้นมากขนาดนี้ เพราะพวกเขาไม่เจอกันแต่อาทิตย์เดียวเท่านั้นเอง
ต้องรู้ก่อนน้ะว่าเจษนั่นไม่เคยออกกำลังกายจริงๆจังๆมาก่อนเหมือนพวกเขา จะไม่ให้พวกเขารู้สึกทึ่งกับการพัฒนาขึ้นกระทันหันของเจษได้ยังไง
แถมระยะเวลาที่พวกเขาไม่เจอกันแค่อาทิตย์เดียวเอง พัฒนาการของเจษมันน่ากลัวเกินไปแล้วสำหรับพวกเขา
ดังนั้นในเวลานี้ทั้งบาสและเจมส์ต่างรู้สึกว่าเจษนั้นเหมือนดับสัตว์ประหลาดตัวเป็ๆก็ว่าได้
I’m number 4
146
