หลังพวกเรากลับมายังโรงอาหารก็ได้พบกับคุณมิกะและผู้หญิงที่ไม่คุ้นหน้า ดูเหมือนจะอายุพอ ๆ กับคุณมิกะเป็คนผมดำหยักศกเล็กน้อย เพราะใส่ผ้ากันเปื้อนสีขาวเอาไว้จึงน่าจะเป็คนที่เกี่ยวข้องกับ
การทำอาหารล่ะมั้ง
ตรงหน้าของทั้งสองคนมีอาหารหลายอย่างวางอยู่พวกเธอกำลังทำหน้าปั้นยากพลางใช้มีดตัดอาหารแล้วใช้ส้อมจิ้มกินกันอยู่คุณมิกะเงยหน้าขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึงพวกเรา จึงส่งเสียงทักทาย
“อามาพอดีเลย”
“อะไรเหรอครับ?”
คุณมิกะพาเธอที่อยู่ข้างๆ มาตรงหน้าพวกเรา
“เด็กคนนี้ชื่ออาเอล เปิดร้านน้ำชาชื่อ ‘แพเรนท์’ อยู่ในเมืองน่ะ แต่ว่า......”
“อ๋อไปมาแล้วเมื่อวานครับ เป็ร้านที่บรรยากาศดีนะครับ”
เื่ที่ทำโต๊ะเปียกนั่นเงียบไว้ดีกว่าเท่าที่จำได้คุณอาเอลไม่ได้อยู่ในที่นั้นด้วย คงอยู่ในครัวล่ะมั้งถ้าโดนเห็นเข้าล่ะก็คงรู้สึกแย่น่าดู
“คือร้านนั้นกำลังคิดเมนูใหม่อยู่ก็เลยคิดว่าจะลองถามพวกเธอดูน่ะจ้ะ ถ้าเป็คนจากอาณาจักรอื่นล่ะก็คิดว่าอาจจะรู้จักเมนูแปลก ๆ อะไรบ้างก็ได้”
“ถ้ามีอาหารอะไรดีๆ ก็อยากให้ช่วยบอกหน่อยน่ะค่ะ”
อาเอลพูดเช่นนั้นแล้วก้มหัวลงลินเซ่กับผมมองหน้ากัน แล้วพยักหน้าเล็กน้อย
“ถ้าไม่รังเกียจพวกผมล่ะก็นะ”
“......ค่ะ”
ถึงจะไม่รู้ว่าจะเป็กำลังให้ได้รึเปล่าก็เถอะ
“คิดไว้รึเปล่าครับว่าอยากได้ของแบบไหน?”
“นั่นสินะคะ......ก็ต้องเป็ของที่ทานง่ายล่ะค่ะอย่างพวกของหวาน ถ้าเป็ของที่ผู้หญิงชอบด้วยก็ยิ่งดีเลยค่ะ......”
“ของที่น่าจะทำให้ผู้หญิงดีใจสินะ นึกอย่างอื่นไม่ออกนอกจากพวกเครปหรือไอซ์*แฮะ......”
ขนาดเป็ความคิดของตัวเองยังรู้สึกว่ามันดูจืดชืดเลยเดิมทีผมก็ไม่ใช่พวกที่ทำอาหารบ่อยด้วยสิ
“ไอซ์น้ำแข็งเหรอคะ?”
“เปล่าไม่ใช่แบบนั้น หมายถึงไอศครีมน่ะ”
“ไอศครีม?”
อ้าว? ทุกคนงงกันหมดเลยอย่าบอกนะว่าที่โลกทางนี้ไม่มีน่ะ?
“เป็อาหารแบบไหนเหรอคะ?”
“เอ่อเย็น ๆ หวาน ๆ สีขาว......รู้จักไอศครีมวานิลลารึเปล่าครับ?”
“ไม่ค่ะไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย”
ดูท่าจะจริงแฮะเพราะเป็โลกที่ไม่มีตู้เย็น จะว่าธรรมดามันก็ธรรมดาสินะ ไม่สิดูท่าจะมีตู้เย็นแบบง่าย ๆ ที่ใช้ประโยชน์จากน้ำแข็งที่สร้างด้วยเวทมนตร์อยู่หรอกแต่แทนที่จะเรียกว่าตู้เย็น ต้องเป็ตู้รักษาความเย็นสินะ
“รู้วิธีทำรึเปล่าคะ?”
“เอ่อถ้าถึงขนาดวิธีทำก็......เท่าที่จำได้ก็รู้แค่ว่าทำโดยใช้นมเท่านั้นแหละ......”
คำถามของคุณอาเอลทำให้ผมเผลอพูดตะกุกตะกักถึงจะบอกว่าวิธีทำก็เถอะน้า
......เดี๋ยวก่อนสิจริงอยู่ว่าผมไม่รู้วิธีทำไอศครีมวานิลลา แต่มันเป็เื่ที่สามารถค้นหาได้นี่นา!
“ช่วยรอซักเดี๋ยวนะครับไม่แน่ว่าอาจจะทำอะไรได้บ้าง เอ่อ ลินเซ่ ช่วยหน่อยได้ไหม?”
“เอ๊ะคะ ค่ะ ไม่ขัดข้องค่ะ แต่ว่า......”
ผมพาลินเซ่กลับไปที่ห้องหยิบสมาร์ทโฟนออกมา แล้วค้นหาข้อมูล “วิธีทำ ไอศครีมวานิลลา” จากในเน็ต ดีมากดีมากขึ้นมาแล้วขึ้นมาแล้ว
“......นั่นมันอะไรเหรอคะ?”
ลินเซ่ถามผมที่กำลังควบคุมสมาร์ทโฟนอยู่ด้วยสีหน้าประหลาดใจ
“อ๋อจะว่าเป็อุปกรณ์เวทมนตร์แสนสะดวกก็ได้มั้ง ถึงจะไม่มีใครใช้ได้นอกจากผมก็เถอะถ้าไม่ถามไปมากกว่านี้จะช่วยได้มากเลย”
ถึงลินเซ่จะทำหน้าสงสัยแต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ไปมากกว่านั้น เป็เด็กดีที่รู้จักเข้าใจคนอื่นจริง ๆ
“แล้วก็จากนี้ช่วยเขียนสิ่งที่ผมกำลังจะอ่านใส่กระดาษให้ทีได้ไหม”
“ค่ะ”
“ไข่สามฟองครีมสดสองร้อยมิลลิลิตร น้ำตาลหกสิบ -แปดสิบกรัม......จนถึงตรงนี้มีคำศัพท์ที่ไม่เข้าใจบ้างรึเปล่า?”
พอบอกส่วนผสมไปคร่าวๆ ผมก็ลองถามลินเซ่ดู
“มิลลิลิตรกับกรัมคืออะไรเหรอคะ?”
มาจริงๆ ด้วยแฮะ
“มิลลิลิตรคือหน่วยวัดปริมาตรของอาณาจักรผมส่วนกรัมคือน้ำหนักน่ะตรงส่วนนี้ก็มีแต่ต้องให้ผมกะปริมาณเอาด้วยตัวเองล่ะนะ...... ที่เหลือก็ลินเซ่ใช้เวทน้ำแข็งได้รึเปล่า?”
“ค่ะใช้ได้ เพราะเป็เวทมนตร์ธาตุน้ำค่ะ”
ดีล่ะถ้างั้นก็ไม่มีปัญหา แล้วผมก็ขอให้เธอช่วยเขียนวิธีทำไอศครีมวานิลลาต่อ
คุณอาเอลลงมือทำอาหารพลางมองวิธีทำที่ลินเซ่ช่วยเขียนให้น่าจะแน่นอนกว่าให้ผมที่เป็มือสมัครเล่นทำจริงไหมล่ะ ถึงจะต้องช่วยตีส่วนผสมให้ขึ้นฟองก็เถอะแต่กว่าจะผสมจนเข้ากันได้ดีเล่นเอากระดูกแทบหัก
สุดท้ายก็นำใส่ภาชนะปิดฝาแล้วให้ลินเซ่ใช้เวทมนตร์หุ้มรอบ ๆ ด้วยน้ำแข็ง จากนั้นก็วางทิ้งไว้ซักพักหนึ่งพอได้เวลาพอเหมาะก็ทุบน้ำแข็งออก แล้วหยิบภาชนะข้างในออกมา อืม ดูเหมือนจะแข็งดีแล้ว
ผมลองใช้ช้อนตักกินคำหนึ่งมันเป็ของที่มีความต่างอยู่เล็กน้อยแต่ก็คิดว่าน่าจะเรียกว่าไอศครีมวานิลลาได้ไม่มีปัญหาอะไร
ผมตักไอศครีมใส่จานแล้วส่งให้คุณอาเอล พอลองกินไปคำหนึ่งก็เบิกตากว้างทันทีจากนั้นก็ยิ้มแป้นเลยทีเดียว
“อร่อยจัง......!”
ดูเหมือนว่าจะชอบแฮะเท่านี้ก็โล่งใจไปเปล่าหนึ่ง
“นี่มันอะไรเนี่ย!ทั้งเย็นแล้วก็อร่อย!”
“อร่อยมากค่า......!”
ดูเหมือนคุณมิกะกับลินเซ่เองก็ถูกใจบอกตามตรงว่า โดยส่วนตัวแล้วเหมือนจะขาด ๆ อะไรไป แต่เอาเถอะ จะให้เหมือนกับร้านไอศครีมแฟรนไชส์ชื่อดังก็คงไม่ไหวล่ะนะ
ปัญหาคือที่ร้านของคุณอาเอลจะมีคนที่ใช้เวทน้ำแข็งได้อยู่รึเปล่านี่สิแต่ดูเหมือนว่าพี่สาวของคุณอาเอลที่ทำงานอยู่ด้วยกันจะใช้ได้ ถ้างั้นก็หายห่วงสินะ
“แบบนี้คิดว่าผู้หญิงคงชอบน่าจะเอาไปเป็เมนูใหม่ได้เหลือเฟือนะครับ”
“ค่ะ!ขอบคุณมากเลยค่ะ! ขอเอา ไอศครีมวานิลลา ไปใช้เลยนะคะ!”
ถ้าจะพูดให้ถูกก็คงไม่ใช่ไอศครีมวานิลลาหรอกเพราะมันไม่ได้ใส่หัวเชื้อวานิลลานี่นา......แต่เอาเถอะ นิด ๆ หน่อย ๆช่างมันก็ได้มั้ง
คุณอาเอลลองทำดูด้วยตัวเองั้แ่หนึ่งใหม่ทันทีจากนั้นก็บอกลาแล้วรีบกลับร้านไป
เนื่องจากเอลเซ่ที่กลับมาจากกิลด์พอดีได้ยินเื่นี้เข้าก็ะเิความไม่พอใจที่ตัวเองไม่ได้กินอยู่คนเดียวออกมา คุณมิกะก็เลยทำให้ในระหว่างนั้น ผมก็ต้องมาเป็คนตีส่วนผสมอีกจนได้ ผมจึงภาวนาจากใจจริงว่าอยากให้มีเครื่องอำนวยความสะดวกจากความเจริญที่ชื่อแฮนด์มิกเซอร์**จังปวดแขนวุ้ย......
ดูเหมือนว่าโลกของทางนี้จะมีจุดที่รู้สึกขัดแย้งกันอยู่มากทีเดียวประมาณว่าถ้ามีของที่พัฒนาแล้วอยู่ ก็จะมีของที่ไม่พัฒนาเลยอยู่เช่นกัน
ยกตัวอย่างเช่นหมอนที่อยู่ในห้องของผมมันเป็หมอนคุณภาพสูงรู้สึกไร้แรงต้านขนาดที่ไม่สามารถขัดขืนได้เลยแถมมันยังเป็ของธรรมดา ราคาถูกอีกต่างหาก วัตถุดิบก็มาจากการแปรรูปหนังหนา ๆของสัตว์อสูรที่หาล่าได้ทุกที่ ดูเหมือนจะเป็หมอนธรรมดาสามัญสำหรับที่นี่ซะด้วยถ้างั้นหมอนราคาแพงจะมีผิวััแบบไหนกันนะ จินตนาการไม่ออกเลยแฮะ
ถ้าโลกเปลี่ยนไปราคาเองก็จะเปลี่ยนตาม อย่างน้อย ๆ ก็ต้องคุ้นเคยไว้ล่ะนะเพราะจากนี้ไปผมต้องใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้นี่นา
*คำย่อไอศกรีมของญี่ปุ่น
**เครื่องตีไข่แบบมือจับ
1K
