ตอนที่ 3 มีแต่ฉันที่ช่วยคุณได้
ซั่งเหอหรงล้มพับไปกับพื้น ปาดเหงื่อบนศีรษะ ส่งเสียงอ้อนวอนอีกครั้ง “คุณหนูเผย สิ่งที่คุณสั่งผมก็ทำตามหมดแล้ว ได้โปรดปล่อยผมไปเถอะนะครับ...”
“ไสหัวไป” เผยเย่ว์ชิงชายตามองเขา ก้าวเท้าไปข้างหน้า หยุดวิดีโอที่กำลังอัดอยู่ชั่วคราวและดึงเมมโมรี่การ์ดออกมา
คำพูดเยือกเย็นเพียงคำเดียวประหนึ่งช่วยชีวิต ซั่งเหอหรงไม่กล้ารีรอแม้แต่ชั่ววินาที เขารีบร้อนบอกขอบคุณแล้วเก็บข้าวของออกไป
เผยเย่ว์ชิงไม่มองเผยหลานชูที่อยู่บนพื้นอีก ก่อนจะหันหลังออกไปจากห้อง แต่เธอไม่ได้กลับไปไหน คอยซ่อนตัวอยู่ที่ทางหนีไฟ ยังไม่ทันจะถึงหนึ่งนาทีก็เห็นอวี๋ิฉือเร่งฝีเท้าเข้าโรงแรมมาทันที
เผยเย่ว์ชิงจับตามองแผ่นหลังของเขาด้วยสายตาเยียบเย็น แววตาเปล่งรัศมีอาฆาตไปรอบด้าน
อวี๋ิฉือเป็คู่หมั้นอย่างเป็ทางการของเธอ เพียงแต่ยังไม่ได้จัดพิธีหมั้นเท่านั้น ชาติก่อนเขาเป็คนที่จงใจก่ออุบัติเหตุจนทำให้พ่อแม่ของเธอเสียชีวิต มิหนำซ้ำยังเป็ฆาตกรที่สั่งควักลูกตาของเธอก่อนที่เธอจะตายอีกด้วย!
ส่วนเผยหลานชูคนนั้น เป็คนที่ตระกูลเผยรับมาเลี้ยงเมื่อสิบปีก่อน ตามศักดิ์แล้วเป็น้องสาวของเธอ ชาติก่อนเป็คนที่ทำร้ายจนเธอต้องสูญเสียลูก สูญเสียความบริสุทธิ์ สูญเสียไปหมดทุกอย่าง!
ทั้งสองคนคบหากันมานาน ต่อหน้าเธอแสร้งเป็คนใสสะอาดเกินกว่าใคร น่าสะอิดสะเอียนจริงๆ เผยเย่ว์ชิงเผยรอยยิ้มหยัน กระทั่งเสียงเงียบหายเข้าห้องไป ถึงได้เปิดประตูหนีไฟออกมา
เธอกำหมัดข้างลำตัวครั้งแล้วครั้งเล่า เตือนตัวเองไม่หยุดว่าอย่างไรก็ต้องสงบใจไว้ให้ได้
ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาเก็บกวาด แค่ปล่อยให้พวกเขาลิงโลดจนหมดวันไปก่อน หลังจากการประมูลของคุณพ่อผ่านไปอย่างราบรื่นแล้ว เธอค่อยจัดแจงการ ‘ต้อนรับอย่างอบอุ่น’ ให้พวกเขาเป็อย่างดี
เผยเย่ว์ชิงเก็บเมมโมรี่การ์ดชิ้นนั้นเข้ากระเป๋า ออกจากโรงแรมโดยไม่ชักช้าอีก
สิ่งที่เธอมีอยู่ก็คือเวลา วางแผนในใจอย่างค่อยเป็ค่อยไป แล้วเธอจะมอบความทุกข์ทรมานไร้ที่สิ้นสุดให้สองคนนั่น! ทำให้พวกเขาได้เห็นเต็มตาว่า เผยเย่ว์ชิงที่ถูกทำร้ายจนตัวคลุกโคลนไปแล้วกลับมาเฉิดฉายอีกครั้งได้อย่างไร!
เพียงแต่ทุกอย่างเพิ่งจะเริ่มต้น หลังจากนี้ไปศัตรูจะมากขึ้นเรื่อยๆ รอบตัวของเธอจะมีแต่อันตราย อาศัยแต่เธอตัวคนเดียวก็ออกจะเสี่ยงเกินไป กลับมาเกิดใหม่ได้หนึ่งครั้ง ไม่ได้หมายความว่าจะมีครั้งที่สอง เธอยังจะตายไปง่ายๆ ไม่ได้ เธอ้าพรรคพวก...้าคนคอยช่วย...
เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นในหัว เผยเย่ว์ชิงก็เดินไปเรียกรถโดยไม่ลังเลอีกต่อไป ก่อนจะระบุจุดหมายปลายทางให้ตรงไปยัง ‘ถนนใต้ดิน’ ในย่าน A
ระหว่างทางก็แวะเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ซังเฉิงเพื่อความสะดวกต่อการซ่อนตัว ขณะลงจากรถฟ้าก็มืดแล้ว เผยเย่ว์ชิงก้าวเท้าเข้าไปยังสถานที่ลึกลับอันสุ่มเสี่ยง
ถนนใต้ดินเป็พื้นที่อันเป็มุมมืดที่สุดของย่าน A เป็ที่ที่ไม่มีใครเป็ผู้ เป็แหล่งมั่วสุมของพวกคนเสเพล
ทว่าความสะดวกเพียงหนึ่งเดียวของที่แห่งนี้คือเธอสามารถซื้อทุกอย่างได้ด้วยเงิน เธอมาที่นี่เพื่อตามหาคนที่มีความสามารถในการคุ้มครองเธอไว้ข้างตัว
เผยเย่ว์ชิงสวมเสื้อคลุมสีดำ ผมยาวเป็ลอนอ่อนๆ ซ่อนเข้าไปในหมวกอย่างมิดชิด เธอสวมหน้ากากอนามัย เผยให้เห็นเพียงดวงตาสุกใสคู่งาม สวมรองเท้าสีดำสำหรับผู้ชาย หากไม่เข้ามาสังเกตระยะใกล้ๆ ก็อาจหลงคิดว่าเธอเป็ชายรูปร่างผอมบาง
อาศัยจังหวะที่ไม่มีใครสนใจ เผยเย่ว์ชิงก็เข้าไปยังห้องพักนักมวย ถึงจะเรียกว่าห้องพัก แต่แท้ที่จริงเป็สถานที่สำหรับลอบประเมินหน่วยก้านระหว่างนักมวยด้วยกัน
เสียงหมัดกระทบผิวกายดังขึ้น ปะปนด้วยเสียงหอบ คำด่าทอและคำร้องขอความปรานีแทรกขึ้นเป็ระยะ
ทันใดนั้น! เสียง ‘ปั้ง’ ก็ดังสนั่น ประตูที่อยู่ข้างกายถูกถีบเข้าอย่างแรง จากนั้นคนคนหนึ่งก็ลอยเข้ามาปะทะกำแพงอย่างจัง! เสียงกระแทกดังลั่น เพียงแค่ได้ยินก็รู้สึกเจ็บไปด้วย
เผยเย่ว์ชิงถอยหลังหลบอย่างว่องไว เธอจึงไม่โดนลูกหลง การต่อสู้ภายในห้องยังคงดำเนินต่อไป เธอเดินหน้าอีกครั้ง เร้นกายอยู่ข้างประตูพลางลอบสำรวจ แล้วเหตุการณ์ด้านในก็ปรากฏแก่สายตา
ภายในห้องที่คับแคบและชุลมุน ชายฉกรรจ์กล้ามใหญ่ในชุดนักมวยเจ็ดคนกำลังรุมล้อมร่างสีดำ แววตาของชายหนุ่มผู้ถูกล้อมทอประกายเยียบเย็น ทุกส่วนบนใบหน้าราวกับถูกแกะสลักมาอย่างได้รูป หล่อเหลาเกินกว่าจะหาที่เปรียบ ร่างกายกำยำ กระดุมเสื้อสองเม็ดบนที่ถูกปลดออกอย่างลวกๆ เผยให้เห็นผิวคล้ามแดด
เสื้อสีดำปกปิดความกำยำ ทว่าไม่สามารถบดบังกล้ามเนื้อทรงพลังเป็มัดๆ ของเขาได้ ชั่ววินาทีที่คู่ต่อสู้กำลังเคลื่อนไหว เขาก็พุ่งหมัดออกไปด้วยรวดเร็วแล้วสวนหมัดจนฝ่ายตรงข้ามรับมือไม่ทัน
เจ็ดคนรุมคนคนเดียว เขาที่ถูกต้อนอยู่ตรงกลางกลับไม่เผยความอ่อนแอแม้แต่น้อย วิธีต่อสู้พลิ้วไหวดุจสายน้ำ สูดหายใจเข้าออกพลางโจมตีคู่ต่อสู้อย่างเต็มกำลังด้วยความคล่องตัวที่ไม่เปิดช่องให้ใครได้โต้กลับ
เผยเย่ว์ชิงมองเหม่อเล็กน้อย ที่แท้มีคนที่ต่อสู้กับวงล้อมแล้วยังประมือได้อย่างสวยงามแบบนี้อยู่ด้วย ความคิดบางอย่างแวบเข้ามาในหัว ก่อนเธอจะตัดสินใจอย่างรวดเร็ว เขาคนนี้ละใช่เลย!
ขณะนั้นเอง จู่ๆ กระจกหน้าต่างด้านข้างก็แตกออก ตามมาด้วยเสียงโอดครวญ เผยเย่ว์ชิงพบว่าเข่าข้างหนึ่งของชายหนุ่มทรุดลงกับพื้น รอบเอวชื้นเป็วงกว้าง บริเวณที่เขาทรุดอยู่ยังปรากฏรูสีดำบนพื้นอีกด้วย
จากนั้นเสียงปืนก็ดังขึ้นอีกครั้ง ชายหนุ่มเบี่ยงกาย หลีกการโจมตีอีกรอบได้อย่างว่องไว และพุ่งออกไปทางประตูทันที
เผยเย่ว์ชิงหลบอยู่ข้างๆ เห็นแผ่นหลังของชายหนุ่มจากไปอย่างรวดเร็ว ดวงตาพลันเปล่งประกาย โอกาสมาถึงแล้ว!
จากนั้นคนตามล่าก็แห่กันออกไป เผยเย่ว์ชิงรีบวิ่งไปยังทิศทางตรงกันข้ามทันที
ภายในตรอกที่มีผู้คนจอแจ เผยเย่ว์ชิงตัดสินใจเลี้ยวไปทางลัดทั้งยังจับตำแหน่งของชายหนุ่มได้อย่างแม่นยำ ชั่วขณะที่กำลังเอี้ยวตัวเลี้ยวอยู่นั้นเอง ทั้งสองคนก็ได้เผชิญหน้ากัน
ชายหนุ่มหยุดฝีเท้าได้ทันท่วงที ดวงตาดำสนิทราวกับสัตว์ร้ายในป่าลึกนั้นฉายแววโหดร้ายระคนอันตรายที่ใครเห็นก็ต้องหวาดผวา เผยเย่ว์ชิงเงยหน้าสบสายตาก็เผลอตะลึงอย่างไม่รู้ตัว สายตาเฉียบคมเหลือเกิน
“เืออกมากขนาดนี้ ต่อให้หนีต่อไป คุณก็ทนได้อีกไม่นานหรอก ตอนนี้มีแต่ฉันที่ช่วยคุณได้” เผยเย่ว์ชิงสบตาเขาอย่างไร้ความเกรงกลัว น้ำเสียงใสพูดจาฉะฉานกระทบโสตประสาทของเขา
ชายหนุ่มกุมาแที่มีเือาบ ขณะใช้มืออีกข้างพยุงตัวกับกำแพงดูคล้ายกับไม่ใส่ใจ แต่กลับตั้งท่าจะต่อสู้แล้ว ดวงตาเรียวยาวที่ยากจะคาดเดาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย ก่อนจะใช้สายตาประเมินหญิงสาวตรงหน้าที่ปลอมตัวเป็ผู้ชาย
เธอรู้ว่าเขาาเ็ ทั้งยังมาปรากฏตัวตรงหน้าเขาได้อย่างพอดิบพอดี แสดงว่าเธอตามรอยเขามานานแล้ว
“เงื่อนไขล่ะ...” เขาพูดด้วยเสียงเหนื่อยหน่าย ความรู้สึกวิงเวียนถาโถมเป็พักๆ จนเขายืนไม่มั่นนัก เสียงตามล่าที่ไล่หลังมาก็ยังไม่หยุดลง จะชักช้าไม่ได้
“เป็คนของฉัน” เผยเย่ว์ชิงเอ่ยสี่คำอย่างชัดเจน
ทันทีที่ชายหนุ่มได้ยิน แววตาระแวดระวังของเขาก็เผยความแปลกใจ
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/239f3a2be3124680b5f0a1f4bb3f35d5