#วันจันทร์สีชมพู จบแล้ว

    #วันจันทร์สีชมพู 1

    #วันจันทร์สีชมพู 1


    เสียงเพลงสากลดังคลอเคล้าไปทั่วทุกมุมร้าน ร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยชื่อดังทำให้มีนิสิตนักศึกษาเข้ามาอุดหนุนอย่างต่อเนื่อง โต๊ะทานที่ร้านก็มีอยู่ไม่กี่โต๊ะ ส่วนมากที่เข้ามาจะเป็๲แบบซื้อกลับบ้านทั้งดื่มที่ร้าน กาแฟแห่งนี้ฉันตั้งใจจะเปิดเพิ่มสาขาของคุณแม่เพื่อสานต่อความฝันตัวเองแค่นั้นแหละ ฉันฝันว่าอยากมีร้านกาแฟเป็๲ของตัวเอง ที่นี่มันพนักงานและคนทำขนมอยู่แล้วเลยไม่ยุ่งยากอะไรมาก ฉันก็แค่เข้ามาดูเป็๲ครั้งคราวสลับกับงานประจำที่ทำ ที่ช่วยดูแลบริษัทของที่บ้านนั่นแหละ เธิร์สเดย์ก็เข้ามาช่วยกันแล้วก็ยังมีเฮียซันไชน์ที่ทำงานตั้งสองที่ เก่งไหมพี่ชายฉัน

    “พี่จ๋า ออเดอร์บิลนี้จากไหนคะ ทำไมเยอะจัง”

    “อ๋อ คลินิกทำฟันข้าง ๆ ค่ะน้องจันทร์” พี่จ๋าผู้จัดการร้านรายงาน ฉันวางกระเป๋าสะพายในลิ้นชักก่อนจะเลื่อนปิดไว้แล้วเดินไปดูออเดอร์จากนั้นก็เริ่มชงเครื่องดื่มช่วยพี่จ๋า เครื่องดื่มเกือบสิบแก้วและยังมีขนมเค้กอีกสิบชิ้น เมื่อจัดของทุกอย่างลงกล่องฉันก็อาสาไปส่งให้เอง ตอนนี้ที่ร้านวุ่นมากเพราะเป็๲๰่๥๹เวลาเลิกงานและเลิกเรียน ลูกค้าเลยเยอะเป็๲พิเศษใน๰่๥๹เวลานี้ ฉันหิ้วเครื่องดื่มและขนมเต็มไม้เต็มมือ เดินไปไม่ถึงยี่สิบก้าวก็เจอกับคลินิกทันตกรรมที่กำลังเปิดให้บริการ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าที่นี่เปิดนานหรือยังแต่ที่แน่ ๆ คือเปิดก่อนร้านกาแฟฉันแน่นอนเพราะจำได้ว่าวันที่มาดูร้านก็เห็นคลินิกนี้แล้วได้ถามทางคนงานของคลินิกด้วยเพราะหาไม่เจอ

    “เอาเครื่องดื่มมาส่งค่า” ฉันเอ่ยบอกพนักงานของคลินิกพร้อมกับรอยยิ้ม

    “อ้อ เท่าไหร่คะ” ฉันบอกราคาและส่งมอบบิลให้พนักงานไป พี่สาวคนสวยเดินถือบิลเข้าไปหลังเคาน์เตอร์จากนั้นก็กลับมาพร้อมกับเงินค่าเครื่องดื่ม

    “อ้าวคุณหมอไปไหนคะ?”

    “ว่าจะไปหากาแฟดื่มครับ”

    “สั่งมาแล้วค่ะ ที่โต๊ะด้านหน้า” เสียงคนคุยกันดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ฉันเองก็ไม่ได้สนใจมากนักนอกจากยืนรอเงินจากพี่พนักงานของคลินิก เมื่อได้เงินค่าเครื่องดื่มฉันก็ยื่นนามบัตรของร้านให้พี่พนักงานไป

    “โทรมาสั่งได้นะคะ เดี๋ยวเอาเข้ามาส่งค่ะ”

    “โอ้ ดีจังเลยค่ะ เดี๋ยวจะผันตัวเป็๞ลูกค้าประจำนะคะ”

    “ขอบคุณค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ” ฉันยิ้มให้กับพี่พนักงานคนสวยจากนั้นก็รีบออกจากคลินิกเดินกลับมาที่ร้านของตัวเองที่ตอนนี้ลูกค้าแน่นขนัด เมื่อกลับมาถึงร้านก็ช่วยพี่จ๋าและพนักงานในร้านชงเครื่องดื่มต่อ เงยหน้าจากเคาน์เตอร์ชงกาแฟอีกทีก็สองทุ่ม เด็กพาร์ททามกำลังเช็ดโต๊ะและเก็บแก้วจานไปหลังร้าน ส่วนฉันวางแก้วเครื่องดื่มลงบนเคาน์เตอร์ให้ลูกค้ารายสุดท้ายไม่ลืมเอ่ยขอบคุณลูกค้าที่มาอุดหนุน

    “พี่จันทร์ พรุ่งนี้หนิงขอลานะคะ มีสอบตอนบ่าย”

    “ได้จ้า สู้ ๆ นะ” ฉันบอกน้องพาร์ททาม หนิงเพิ่งอยู่ปีสองเองมั้งถ้าจำไม่ผิด นั่นแหละน้องน่ารักขยันทำงานฉันเลยไม่ลังเลที่จะรับเข้ามาทำงาน

    “ขอบคุณค่ะ” หนิงยิ้มกว้างวิ่งเข้าไปหลังร้าน

    “ขอโทษนะครับ ร้านปิดหรือยังครับ” เสียงทุ้มดังที่หน้าประตูร้าน ร่างสูง ๆ ของลูกค้าเดินเข้ามาใกล้ คุ้นจัง มองไปมองมาก็นึกออกว่าเขาคือคุณหมอที่อยู่คลินิกจัดฟันข้าง ๆ นั่นเอง

    “ยังไม่ปิดค่ะ รับอะไรดีคะ”

    “ของอเมริกาโน่เย็นครับ”

    “รับอย่างอื่นเพิ่มด้วยไหมคะ?” ฉันเงยหน้าถามคนที่ยืนอยู่ตรงข้าม พอเงยหน้ามองก็พบว่าเขาเองก็กำลังจ้องฉันอยู่เช่นเดียวกัน ใบหน้าดูดีสะอาดของเขากำลังมองฉันติดรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อย

    “ไม่ครับ”

    “รับเป็๞อเมริกาโน่เย็นหนึ่งแก้วนะคะ ทั้งหมด เก้าสิบห้าบาทค่ะ” ลูกค้ายื่นเงินมาให้ฉันรับมาและทอนกลับไปพร้อมกับบิลแจ้งค่าเครื่องดื่ม

    “รอสักครู่นะคะ”

    “ขอบคุณครับ”

    เมื่อลูกค้าเดินไปนั่งรอฉันก็ส่งมอบหน้าที่ให้พี่จ๋าผู้จัดการร้านเป็๲คนชงกาแฟให้ลูกค้า ส่วนตัวฉันหยิบกระเป๋าสะพายตัวเองออกจากลิ้นชักเตรียมกลับบ้าน ขืนกลับช้าเธิร์สเดย์เช็กกับแม่บ้านฉันโดนบ่นอีกแน่ ๆ ที่เธิร์สชอบบ่นเพราะเป็๲ห่วง ฉันน่ะกลางคืนจะสายตาไม่ค่อยดีเท่าไหร่ใส่แว่นช่วยก็ยังไม่ดีอะไรมาก พี่ชายละน้องชายก็เลยห่วงมากเป็๲พิเศษ ใช้เวลาไม่นานก็กลับมาถึงคอนโด แม่บ้านเวรดึกส่งยิ้มทักทายอย่างเป็๲ปกติฉันส่งยิ้มกลับไปเช่นเดียวกัน จากนั้นก็รีบขึ้นห้องพักอยากจะอาบน้ำนอนพักแล้วล่ะ วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้วไหนจะต้องไปทำงานวันพรุ่งนี้อีก กะว่าพรุ่งนี้จะไม่เข้าร้านกาแฟ แต่ยังไงก็ต้องดูก่อนนั่นแหละว่าจะเข้าหรือเปล่า ถ้าไม่มีนัดกับลูกค้าก็คงจะได้เข้าร้านกาแฟ อยากไปนั่งเล่นที่ร้าน ได้กลิ่นกาแฟหอมอ่อน ๆ มันมีความสุขมาก ๆ เลยล่ะ

    ถามว่าอยู่คนเดียวเหงาไหม ก็เหงานะ เพราะไม่มีแฟนหรือคนคุยที่มาให้ถามนั่นถามนี่ แต่มันก็สบายใจไปอีกอย่างที่ไม่ต้องไปมัวแต่ห่วงคนอื่น หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ทิ้งตัวนอนบนเตียงหนานุ่มทันที เพื่อนก็ทำงานกันหมดแล้วนาน ๆ ถึงจะได้เจอกันที ส่วนเฮียซันไชน์พี่ชายคนโตก็ติดลูกติดเมีย น้องชายก็บ้าแข่งรถ จะโทรหาป๊ากับม๊าทั้งคู่ก็ไปฮันนีมูน เฮ้อ ฉันอยากมีอะไรทำให้คลายเหงาเหมือนกันนะ

    ถึงฉันจะเหงา แต่ก็อยู่ได้นะ


    ======

    ประเดิมตอนแรกมันก็จะเหงาๆหน่อยนะคะ 

    ฝากแข้งข่าวอีบุ๊คเ๱ื่๵๹ Thinking of... มีให้จับจองแล้วนะคะ ทางmeb สอบถามเพิ่มเติมได้ที่แฟนเพจ Nanaกะหอยทาก ค่ะ ฝากติดตามเ๱ื่๵๹นี้ด้วยนะคะ